śrīmadbhāgavatam 10.64

śrī-bādarāyaṇir uvāca
ekadopavanaṁ rājan
jagmur yadu-kumārakāḥ
vihartuṁ sāmba-pradyumna
cāru-bhānu-gadādayaḥ

krīḍitvā su-ciraṁ tatra
vicinvantaḥ pipāsitāḥ
jalaṁ nirudake kūpe
dadṛśuḥ sattvam adbhutam

kṛkalāsaṁ giri-nibhaṁ
vīkṣya vismita-mānasāḥ
tasya coddharaṇe yatnaṁ
cakrus te kṛpayānvitāḥ

carma-jais tāntavaiḥ pāśair
baddhvā patitam arbhakāḥ
nāśaknuran samuddhartuṁ
kṛṣṇāyācakhyur utsukāḥ

tatrāgatyāravindākṣo
bhagavān viśva-bhāvanaḥ
vīkṣyojjahāra vāmena
taṁ kareṇa sa līlayā

sa uttamaḥ-śloka-karābhimṛṣṭo
vihāya sadyaḥ kṛkalāsa-rūpam
santapta-cāmīkara-cāru-varṇaḥ
svargy adbhutālaṅkaraṇāmbara-srak

papraccha vidvān api tan-nidānaṁ
janeṣu vikhyāpayituṁ mukundaḥ
kas tvaṁ mahā-bhāga vareṇya-rūpo
devottamaṁ tvāṁ gaṇayāmi nūnam

daśām imāṁ vā katamena karmaṇā
samprāpito ’sy atad-arhaḥ su-bhadra
ātmānam ākhyāhi vivitsatāṁ no
yan manyase naḥ kṣamam atra vaktum

śrī-śuka uvāca
iti sma rājā sampṛṣṭaḥ
kṛṣṇenānanta-mūrtinā
mādhavaṁ praṇipatyāha
kirīṭenārka-varcasā

nṛga uvāca
nṛgo nāma narendro ’ham
ikṣvāku-tanayaḥ prabho
dāniṣv ākhyāyamāneṣu
yadi te karṇam aspṛśam

kiṁ nu te ’viditaṁ nātha
sarva-bhūtātma-sākṣiṇaḥ
kālenāvyāhata-dṛśo
vakṣye ’thāpi tavājñayā

yāvatyaḥ sikatā bhūmer
yāvatyo divi tārakāḥ
yāvatyo varṣa-dhārāś ca
tāvatīr adadaṁ sma gāḥ

payasvinīs taruṇīḥ śīla-rūpa-
guṇopapannāḥ kapilā hema-sṛṅgīḥ
nyāyārjitā rūpya-khurāḥ sa-vatsā
dukūla-mālābharaṇā dadāv aham

sv-alaṅkṛtebhyo guṇa-śīlavadbhyaḥ
sīdat-kuṭumbebhya ṛta-vratebhyaḥ
tapaḥ-śruta-brahma-vadānya-sadbhyaḥ
prādāṁ yuvabhyo dvija-puṅgavebhyaḥ

go-bhū-hiraṇyāyatanāśva-hastinaḥ
kanyāḥ sa-dāsīs tila-rūpya-śayyāḥ
vāsāṁsi ratnāni paricchadān rathān
iṣṭaṁ ca yajñaiś caritaṁ ca pūrtam

kasyacid dvija-mukhyasya
bhraṣṭā gaur mama go-dhane
sampṛktāviduṣā sā ca
mayā dattā dvijātaye

tāṁ nīyamānāṁ tat-svāmī
dṛṣṭrovāca mameti tam
mameti parigrāhy āha
nṛgo me dattavān iti

viprau vivadamānau mām
ūcatuḥ svārtha-sādhakau
bhavān dātāpaharteti
tac chrutvā me ’bhavad bhramaḥ

anunītāv ubhau viprau
dharma-kṛcchra-gatena vai
gavāṁ lakṣaṁ prakṛṣṭānāṁ
dāsyāmy eṣā pradīyatām

bhavantāv anugṛhṇītāṁ
kiṅkarasyāvijānataḥ
samuddharataṁ māṁ kṛcchrāt
patantaṁ niraye ’śucau

nāhaṁ pratīcche vai rājann
ity uktvā svāmy apākramat
nānyad gavām apy ayutam
icchāmīty aparo yayau

etasminn antare yāmair
dūtair nīto yama-kṣayam
yamena pṛṣṭas tatrāhaṁ
deva-deva jagat-pate

pūrvaṁ tvam aśubhaṁ bhuṅkṣa
utāho nṛpate śubham
nāntaṁ dānasya dharmasya
paśye lokasya bhāsvataḥ

pūrvaṁ devāśubhaṁ bhuñja
iti prāha pateti saḥ
tāvad adrākṣam ātmānaṁ
kṛkalāsaṁ patan prabho

brahmaṇyasya vadānyasya
tava dāsasya keśava
smṛtir nādyāpi vidhvastā
bhavat-sandarśanārthinaḥ

sa tvaṁ kathaṁ mama vibho ’kṣi-pathaḥ parātmā
yogeśvaraḥ śruti-dṛśāmala-hṛd-vibhāvyaḥ
sākṣād adhokṣaja uru-vyasanāndha-buddheḥ
syān me ’nudṛśya iha yasya bhavāpavargaḥ

deva-deva jagan-nātha
govinda puruṣottama
nārāyaṇa hṛṣīkeśa
puṇya-ślokācyutāvyaya

anujānīhi māṁ kṛṣṇa
yāntaṁ deva-gatiṁ prabho
yatra kvāpi sataś ceto
bhūyān me tvat-padāspadam

namas te sarva-bhāvāya
brahmaṇe ’nanta-śaktaye
kṛṣṇāya vāsudevāya
yogānāṁ pataye namaḥ

ity uktvā taṁ parikramya
pādau spṛṣṭvā sva-maulinā
anujñāto vimānāgryam
āruhat paśyatāṁ nṛṇām

kṛṣṇaḥ parijanaṁ prāha
bhagavān devakī-sutaḥ
brahmaṇya-devo dharmātmā
rājanyān anuśikṣayan

durjaraṁ bata brahma-svaṁ
bhuktam agner manāg api
tejīyaso ’pi kim uta
rājñāṁ īśvara-māninām

nāhaṁ hālāhalaṁ manye
viṣaṁ yasya pratikriyā
brahma-svaṁ hi viṣaṁ proktaṁ
nāsya pratividhir bhuvi

hinasti viṣam attāraṁ
vahnir adbhiḥ praśāmyati
kulaṁ sa-mūlaṁ dahati
brahma-svāraṇi-pāvakaḥ

brahma-svaṁ duranujñātaṁ
bhuktaṁ hanti tri-pūruṣam
prasahya tu balād bhuktaṁ
daśa pūrvān daśāparān

rājāno rāja-lakṣmyāndhā
nātma-pātaṁ vicakṣate
nirayaṁ ye ’bhimanyante
brahma-svaṁ sādhu bāliśāḥ

gṛhṇanti yāvataḥ pāṁśūn
krandatām aśru-bindavaḥ
viprāṇāṁ hṛta-vṛttīnām
vadānyānāṁ kuṭumbinām

rājāno rāja-kulyāś ca
tāvato ’bdān niraṅkuśāḥ
kumbhī-pākeṣu pacyante
brahma-dāyāpahāriṇaḥ

sva-dattāṁ para-dattāṁ vā
brahma-vṛttiṁ harec ca yaḥ
ṣaṣṭi-varṣa-sahasrāṇi
viṣṭhāyāṁ jāyate kṛmiḥ

na me brahma-dhanaṁ bhūyād
yad gṛdhvālpāyuṣo narāḥ
parājitāś cyutā rājyād
bhavanty udvejino ’hayaḥ

vipraṁ kṛtāgasam api
naiva druhyata māmakāḥ
ghnantaṁ bahu śapantaṁ vā
namas-kuruta nityaśaḥ

yathāhaṁ praṇame viprān
anukālaṁ samāhitaḥ
tathā namata yūyaṁ ca
yo ’nyathā me sa daṇḍa-bhāk

brāhmaṇārtho hy apahṛto
hartāraṁ pātayaty adhaḥ
ajānantam api hy enaṁ
nṛgaṁ brāhmaṇa-gaur iva

evaṁ viśrāvya bhagavān
mukundo dvārakaukasaḥ
pāvanaḥ sarva-lokānāṁ
viveśa nija-mandiram