Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൮൪

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 84 — The Sages Instruct Vasudeva in Malayalam)

Vyasa

Also known as srutva prtha subalaputryatha yajnaseni

The Sages Instruct Vasudeva. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 84 (The Life of Kṛṣṇa), 71 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 71
ശ്രീശുക ഉവാച
ശ്രുത്വാ പൃഥാ സുബലപുത്ര്യഥ യാജ്ഞസേനീ
മാധവ്യഥ ക്ഷിതിപപത്ന്യ ഉത സ്വഗോപ്യഃ ।
കൃഷ്ണേഽഖിലാത്മനി ഹരൌ പ്രണയാനുബന്ധം
സര്വാ വിസിസ്മ്യുരലമശ്രുകലാകുലാക്ഷ്യഃ ॥ ൧ ॥
ഇതി സമ്ഭാഷമാണാസു സ്ത്രീഭിഃ സ്ത്രീഷു നൃഭിര്നൃഷു ।
ആയയുര്മുനയസ്തത്ര കൃഷ്ണരാമദിദൃക്ഷയാ ॥ ൨ ॥
ദ്വൈപായനോ നാരദശ്ച ച്യവനോ ദേവലോഽസിതഃ ।
വിശ്വാമിത്രഃ ശതാനന്ദോ ഭരദ്വാജോഽഥ ഗൌതമഃ ॥ ൩ ॥
രാമഃ സശിഷ്യോ ഭഗവാന് വസിഷ്ഠോ ഗാലവോ ഭൃഗുഃ ।
പുലസ്ത്യഃ കശ്യപോഽത്രിശ്ച മാര്കണ്ഡേയോ ബൃഹസ്പതിഃ ॥ ൪ ॥
ദ്വിതസ്ത്രിതശ്ചൈകതശ്ച ബ്രഹ്മപുത്രാസ്തഥാങ്ഗിരാഃ ।
അഗസ്ത്യോ യാജ്ഞവല്ക്യശ്ച വാമദേവാദയോഽപരേ ॥ ൫ ॥
താന് ദൃഷ്ട്വാ സഹസോത്ഥായ പ്രാഗാസീനാ നൃപാദയഃ ।
പാണ്ഡവാഃ കൃഷ്ണരാമൌ ച പ്രണേമുര്വിശ്വവന്ദിതാന് ॥ ൬ ॥
താനാനര്ചുര്യഥാ സര്വേ സഹരാമോഽച്യുതോഽര്ചയത് ।
സ്വാഗതാസനപാദ്യാര്ഘ്യമാല്യധൂപാനുലേപനൈഃ ॥ ൭ ॥
ഉവാചസുഖമാസീനാന് ഭഗവാന് ധര്മഗുപ്തനുഃ ।
സദസസ്തസ്യ മഹതോ യതവാചോഽനുശൃണ്വതഃ ॥ ൮ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
അഹോ വയം ജന്മഭൃതോ ലബ്ധം കാര്ത്സ്ന്യേന തത്ഫലമ് ।
ദേവാനാമപി ദുഷ്പ്രാപം യദ് യോഗേശ്വരദര്ശനമ് ॥ ൯ ॥
കിം സ്വല്പതപസാം നൃണാമര്ചായാം ദേവചക്ഷുഷാമ് ।
ദര്ശനസ്പര്ശനപ്രശ്നപ്രഹ്വപാദാര്ചനാദികമ് ॥ ൧൦ ॥
ന ഹ്യമ്മയാനി തീര്ഥാനി ന ദേവാ മൃച്ഛിലാമയാഃ ।
തേ പുനന്ത്യുരുകാലേന ദര്ശനാദേവ സാധവഃ ॥ ൧൧ ॥
നാഗ്നിര്ന സൂര്യോ ന ച ചന്ദ്രതാരകാ
ന ഭൂര്ജലം ഖം ശ്വസനോഽഥ വാങ്മനഃ ।
ഉപാസിതാ ഭേദകൃതോ ഹരന്ത്യഘം
വിപശ്ചിതോ ഘ്നന്തി മുഹൂര്തസേവയാ ॥ ൧൨ ॥
യസ്യാത്മബുദ്ധിഃ കുണപേ ത്രിധാതുകേ
സ്വധീഃ കലത്രാദിഷു ഭൌമ ഇജ്യധീഃ ।
യത്തീര്ഥബുദ്ധിഃ സലിലേ ന കര്ഹിചി-
ജ്ജനേഷ്വഭിജ്ഞേഷു സ ഏവ ഗോഖരഃ ॥ ൧൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
നിശമ്യേത്ഥം ഭഗവതഃ കൃഷ്ണസ്യാകുണ്ഠമേധസഃ ।
വചോ ദുരന്വയം വിപ്രാസ്തൂഷ്ണീമാസന് ഭ്രമദ്ധിയഃ ॥ ൧൪ ॥
ചിരം വിമൃശ്യ മുനയ ഈശ്വരസ്യേശിതവ്യതാമ് ।
ജനസങ്ഗ്രഹ ഇത്യൂചുഃ സ്മയന്തസ്തം ജഗദ്ഗുരുമ് ॥ ൧൫ ॥
ശ്രീമുനയ ഊചുഃ
യന്മായയാ തത്ത്വവിദുത്തമാ വയം
വിമോഹിതാ വിശ്വസൃജാമധീശ്വരാഃ ।
യദീശിതവ്യായതി ഗൂഢ ഈഹയാ
അഹോ വിചിത്രം ഭഗവദ്വിചേഷ്ടിതമ് ॥ ൧൬ ॥
അനീഹ ഏതദ് ബഹുധൈക ആത്മനാ
സൃജത്യവത്യത്തി ന ബധ്യതേ യഥാ ।
ഭൌമൈര്ഹി ഭൂമിര്ബഹുനാമരൂപിണീ
അഹോ വിഭൂമ്നശ്ചരിതം വിഡമ്ബനമ് ॥ ൧൭ ॥
അഥാപി കാലേ സ്വജനാഭിഗുപ്തയേ
ബിഭര്ഷി സത്ത്വം ഖലനിഗ്രഹായ ച ।
സ്വലീലയാ വേദപഥം സനാതനം
വര്ണാശ്രമാത്മാ പുരുഷഃ പരോ ഭവാന് ॥ ൧൮ ॥
ബ്രഹ്മ തേ ഹൃദയം ശുക്ലം തപഃസ്വാധ്യായസംയമൈഃ ।
യത്രോപലബ്ധം സദ് വ്യക്തമവ്യക്തം ച തതഃ പരമ് ॥ ൧൯ ॥
തസ്മാദ് ബ്രഹ്മകുലം ബ്രഹ്മന് ശാസ്ത്രയോനേസ്ത്വമാത്മനഃ ।
സഭാജയസി സദ്ധാമ തദ് ബ്രഹ്മണ്യാഗ്രണീര്ഭവാന് ॥ ൨൦ ॥
അദ്യ നോ ജന്മസാഫല്യം വിദ്യായാസ്തപസോ ദൃശഃ ।
ത്വയാ സങ്ഗമ്യ സദ്ഗത്യാ യദന്തഃ ശ്രേയസാം പരഃ ॥ ൨൧ ॥
നമസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ കൃഷ്ണായാകുണ്ഠമേധസേ ।
സ്വയോഗമായയാച്ഛന്നമഹിമ്നേ പരമാത്മനേ ॥ ൨൨ ॥
ന യം വിദന്ത്യമീ ഭൂപാ ഏകാരാമാശ്ച വൃഷ്ണയഃ ।
മായാജവനികാച്ഛന്നമാത്മാനം കാലമീശ്വരമ് ॥ ൨൩ ॥
യഥാ ശയാനഃ പുരുഷ ആത്മാനം ഗുണതത്ത്വദൃക് ।
നാമമാത്രേന്ദ്രിയാഭാതം ന വേദ രഹിതം പരമ് ॥ ൨൪ ॥
ഏവം ത്വാ നാമമാത്രേഷു വിഷയേഷ്വിന്ദ്രിയേഹയാ ।
മായയാ വിഭ്രമച്ചിത്തോ ന വേദ സ്മൃത്യുപപ്ലവാത് ॥ ൨൫ ॥
തസ്യാദ്യ തേ ദദൃശിമാങ്ഘ്രിമഘൌഘമര്ഷ-
തീര്ഥാസ്പദം ഹൃദി കൃതം സുവിപക്വയോഗൈഃ ।
ഉത്സിക്തഭക്ത്യുപഹതാശയജീവകോശാ
ആപുര്ഭവദ്ഗതിമഥാനുഗൃഹാണ ഭക്താന് ॥ ൨൬ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യനുജ്ഞാപ്യ ദാശാര്ഹം ധൃതരാഷ്ട്രം യുധിഷ്ഠിരമ് ।
രാജര്ഷേ സ്വാശ്രമാന് ഗന്തും മുനയോ ദധിരേ മനഃ ॥ ൨൭ ॥
തദ് വീക്ഷ്യ താനുപവ്രജ്യ വസുദേവോ മഹായശാഃ ।
പ്രണമ്യ ചോപസങ്ഗൃഹ്യ ബഭാഷേദം സുയന്ത്രിതഃ ॥ ൨൮ ॥
ശ്രീവസുദേവ ഉവാച
നമോ വഃ സര്വദേവേഭ്യ ഋഷയഃ ശ്രോതുമര്ഹഥ ।
കര്മണാ കര്മനിര്ഹാരോ യഥാ സ്യാന്നസ്തദുച്യതാമ് ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
നാതിചിത്രമിദം വിപ്രാ വസുദേവോ ബുഭുത്സയാ ।
കൃഷ്ണം മത്വാര്ഭകം യന്നഃ പൃച്ഛതി ശ്രേയ ആത്മനഃ ॥ ൩൦ ॥
സന്നികര്ഷോഽത്ര മര്ത്യാനാമനാദരണകാരണമ് ।
ഗാങ്ഗം ഹിത്വാ യഥാന്യാമ്ഭസ്തത്രത്യോ യാതി ശുദ്ധയേ ॥ ൩൧ ॥
യസ്യാനുഭൂതിഃ കാലേന ലയോത്പത്ത്യാദിനാസ്യ വൈ ।
സ്വതോഽന്യസ്മാച്ച ഗുണതോ ന കുതശ്ചന രിഷ്യതി ॥ ൩൨ ॥
തം ക്ലേശകര്മപരിപാകഗുണപ്രവാഹൈ-
രവ്യാഹതാനുഭവമീശ്വരമദ്വിതീയമ് ।
പ്രാണാദിഭിഃ സ്വവിഭവൈരുപഗൂഢമന്യോ
മന്യേത സൂര്യമിവ മേഘഹിമോപരാഗൈഃ ॥ ൩൩ ॥
അഥോചുര്മുനയോ രാജന്നാഭാഷ്യാനകദുന്ദുഭിമ് ।
സര്വേഷാം ശൃണ്വതാം രാജ്ഞാം തഥൈവാച്യുതരാമയോഃ ॥ ൩൪ ॥
കര്മണാ കര്മനിര്ഹാര ഏഷ സാധു നിരൂപിതഃ ।
യച്ഛ്രദ്ധയാ യജേദ് വിഷ്ണും സര്വയജ്ഞേശ്വരം മഖൈഃ ॥ ൩൫ ॥
ചിത്തസ്യോപശമോഽയം വൈ കവിഭിഃ ശാസ്ത്രചക്ഷുഷാ ।
ദര്ശിതഃ സുഗമോ യോഗോ ധര്മശ്ചാത്മമുദാവഹഃ ॥ ൩൬ ॥
അയം സ്വസ്ത്യയനഃ പന്ഥാ ദ്വിജാതേര്ഗൃഹമേധിനഃ ।
യച്ഛ്രദ്ധയാപ്തവിത്തേന ശുക്ലേനേജ്യേത പൂരുഷഃ ॥ ൩൭ ॥
വിത്തൈഷണാം യജ്ഞദാനൈര്ഗൃഹൈര്ദാരസുതൈഷണാമ് ।
ആത്മലോകൈഷണാം ദേവ കാലേന വിസൃജേദ്ബുധഃ ।
ഗ്രാമേ ത്യക്തൈഷണാഃ സര്വേ യയുര്ധീരാസ്തപോവനമ് ॥ ൩൮ ॥
ഋണൈസ്ത്രിഭിര്ദ്വിജോ ജാതോ ദേവര്ഷിപിതൃണാം പ്രഭോ ।
യജ്ഞാധ്യയനപുത്രൈസ്താന്യനിസ്തീര്യ ത്യജന് പതേത് ॥ ൩൯ ॥
ത്വം ത്വദ്യ മുക്തോ ദ്വാഭ്യാം വൈ ഋഷിപിത്രോര്മഹാമതേ ।
യജ്ഞൈര്ദേവര്ണമുന്മുച്യ നിര്ഋണോഽശരണോ ഭവ ॥ ൪൦ ॥
വസുദേവ ഭവാന് നൂനം ഭക്ത്യാ പരമയാ ഹരിമ് ।
ജഗതാമീശ്വരം പ്രാര്ചഃ സ യദ് വാം പുത്രതാം ഗതഃ ॥ ൪൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ വസുദേവോ മഹാമനാഃ ।
താനൃഷീനൃത്വിജോ വവ്രേ മൂര്ധ്നാനമ്യ പ്രസാദ്യ ച ॥ ൪൨ ॥
ത ഏനമൃഷയോ രാജന് വൃതാ ധര്മേണ ധാര്മികമ് ।
തസ്മിന്നയാജയന് ക്ഷേത്രേ മഖൈരുത്തമകല്പകൈഃ ॥ ൪൩ ॥
തദ്ദീക്ഷായാം പ്രവൃത്തായാം വൃഷ്ണയഃ പുഷ്കരസ്രജഃ ।
സ്നാതാഃ സുവാസസോ രാജന് രാജാനഃ സുഷ്ഠ്വലങ്കൃതാഃ ॥ ൪൪ ॥
തന്മഹിഷ്യശ്ച മുദിതാ നിഷ്കകണ്ഠ്യഃ സുവാസസഃ ।
ദീക്ഷാശാലാമുപാജഗ്മുരാലിപ്താ വസ്തുപാണയഃ ॥ ൪൫ ॥
നേദുര്മൃദങ്ഗപടഹശങ്ഖഭേര്യാനകാദയഃ ।
നനൃതുര്നടനര്തക്യസ്തുഷ്ടുവുഃ സൂതമാഗധാഃ ।
ജഗുഃ സുകണ്ഠ്യോ ഗന്ധര്വ്യഃ സങ്ഗീതം സഹഭര്തൃകാഃ ॥ ൪൬ ॥
തമഭ്യഷിഞ്ചന് വിധിവദക്തമഭ്യക്തമൃത്വിജഃ ।
പത്നീഭിരഷ്ടാദശഭിഃ സോമരാജമിവോഡുഭിഃ ॥ ൪൭ ॥
താഭിര്ദുകൂലവലയൈര്ഹാരനൂപുരകുണ്ഡലൈഃ ।
സ്വലങ്കൃതാഭിര്വിബഭൌ ദീക്ഷിതോഽജിനസംവൃതഃ ॥ ൪൮ ॥
തസ്യര്ത്വിജോ മഹാരാജ രത്നകൌശേയവാസസഃ ।
സസദസ്യാ വിരേജുസ്തേ യഥാ വൃത്രഹണോഽധ്വരേ ॥ ൪൯ ॥
തദാ രാമശ്ച കൃഷ്ണശ്ച സ്വൈഃ സ്വൈര്ബന്ധുഭിരന്വിതൌ ।
രേജതുഃ സ്വസുതൈര്ദാരൈര്ജീവേശൌ സ്വവിഭൂതിഭിഃ ॥ ൫൦ ॥
ഈജേഽനുയജ്ഞം വിധിനാ അഗ്നിഹോത്രാദിലക്ഷണൈഃ ।
പ്രാകൃതൈര്വൈകൃതൈര്യജ്ഞൈര്ദ്രവ്യജ്ഞാനക്രിയേശ്വരമ് ॥ ൫൧ ॥
അഥര്ത്വിഗ്ഭ്യോഽദദാത് കാലേ യഥാമ്നാതം സ ദക്ഷിണാഃ ।
സ്വലങ്കൃതേഭ്യോഽലങ്കൃത്യ ഗോഭൂകന്യാ മഹാധനാഃ ॥ ൫൨ ॥
പത്നീസംയാജാവഭൃഥ്യൈശ്ചരിത്വാ തേ മഹര്ഷയഃ ।
സസ്നൂ രാമഹ്രദേ വിപ്രാ യജമാനപുരഃസരാഃ ॥ ൫൩ ॥
സ്നാതോഽലങ്കാരവാസാംസി വന്ദിഭ്യോഽദാത്തഥാ സ്ത്രിയഃ ।
തതഃ സ്വലങ്കൃതോ വര്ണാനാശ്വഭ്യോഽന്നേന പൂജയത് ॥ ൫൪ ॥
ബന്ധൂന് സദാരാന് സസുതാന് പാരിബര്ഹേണ ഭൂയസാ ।
വിദര്ഭകോശലകുരൂന് കാശികേകയസൃഞ്ജയാന് ॥ ൫൫ ॥
സദസ്യര്ത്വിക്സുരഗണാന് നൃഭൂതപിതൃചാരണാന് ।
ശ്രീനികേതമനുജ്ഞാപ്യ ശംസന്തഃ പ്രയയുഃ ക്രതുമ് ॥ ൫൬ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രോഽനുജഃ പാര്ഥാ ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ പൃഥാ യമൌ ।
നാരദോ ഭഗവാന് വ്യാസഃ സുഹൃത്സമ്ബന്ധിബാന്ധവാഃ ॥ ൫൭ ॥
ബന്ധൂന് പരിഷ്വജ്യ യദൂന് സൌഹൃദാക്ലിന്നചേതസഃ ।
യയുര്വിരഹകൃച്ഛ്രേണ സ്വദേശാംശ്ചാപരേ ജനാഃ ॥ ൫൮ ॥
നന്ദസ്തു സഹ ഗോപാലൈര്ബൃഹത്യാ പൂജയാര്ചിതഃ ।
കൃഷ്ണരാമോഗ്രസേനാദ്യൈര്ന്യവാത്സീദ് ബന്ധുവത്സലഃ ॥ ൫൯ ॥
വസുദേവോഽഞ്ജസോത്തീര്യ മനോരഥമഹാര്ണവമ് ।
സുഹൃദ് വൃതഃ പ്രീതമനാ നന്ദമാഹ കരേ സ്പൃശന് ॥ ൬൦ ॥
ശ്രീവസുദേവ ഉവാച
ഭ്രാതരീശകൃതഃ പാശോ നൃണാം യഃ സ്നേഹസംജ്ഞിതഃ ।
തം ദുസ്ത്യജമഹം മന്യേ ശൂരാണാമപി യോഗിനാമ് ॥ ൬൧ ॥
അസ്മാസ്വപ്രതികല്പേയം യത് കൃതാജ്ഞേഷു സത്തമൈഃ ।
മൈത്ര്യര്പിതാഫലാ ചാപി ന നിവര്തേത കര്ഹിചിത് ॥ ൬൨ ॥
പ്രാഗകല്പാച്ച കുശലം ഭ്രാതര്വോ നാചരാമ ഹി ।
അധുനാ ശ്രീമദാന്ധാക്ഷാ ന പശ്യാമഃ പുരഃ സതഃ ॥ ൬൩ ॥
മാ രാജ്യശ്രീരഭൂത് പുംസഃ ശ്രേയസ്കാമസ്യ മാനദ ।
സ്വജനാനുത ബന്ധൂന് വാ ന പശ്യതി യയാന്ധദൃക് ॥ ൬൪ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം സൌഹൃദശൈഥില്യചിത്ത ആനകദുന്ദുഭിഃ ।
രുരോദ തത്കൃതാം മൈത്രീം സ്മരന്നശ്രുവിലോചനഃ ॥ ൬൫ ॥
നന്ദസ്തു സഖ്യുഃ പ്രിയകൃത് പ്രേമ്ണാ ഗോവിന്ദരാമയോഃ ।
അദ്യ ശ്വ ഇതി മാസാംസ്ത്രീന് യദുഭിര്മാനിതോഽവസത് ॥ ൬൬ ॥
തതഃ കാമൈഃ പൂര്യമാണഃ സവ്രജഃ സഹബാന്ധവഃ ।
പരാര്ധ്യാഭരണക്ഷൌമനാനാനര്ഘ്യപരിച്ഛദൈഃ ॥ ൬൭ ॥
വസുദേവോഗ്രസേനാഭ്യാം കൃഷ്ണോദ്ധവബലാദിഭിഃ ।
ദത്തമാദായ പാരിബര്ഹം യാപിതോ യദുഭിര്യയൌ ॥ ൬൮ ॥
നന്ദോ ഗോപാശ്ച ഗോപ്യശ്ച ഗോവിന്ദചരണാമ്ബുജേ ।
മനഃ ക്ഷിപ്തം പുനര്ഹര്തുമനീശാ മഥുരാം യയുഃ ॥ ൬൯ ॥
ബന്ധുഷു പ്രതിയാതേഷു വൃഷ്ണയഃ കൃഷ്ണദേവതാഃ ।
വീക്ഷ്യ പ്രാവൃഷമാസന്നാദ് യയുര്ദ്വാരവതീം പുനഃ ॥ ൭൦ ॥
ജനേഭ്യഃ കഥയാം ചക്രുര്യദുദേവമഹോത്സവമ് ।
യദാസീത്തീര്ഥയാത്രായാം സുഹൃത്സന്ദര്ശനാദികമ് ॥ ൭൧ ॥

Explore More