Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൮൯

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 89 — The Brāhmaṇa's Sons Recovered Beyond the Worlds in Malayalam)

Vyasa

Also known as sarasvatyastate rajannrsaya satramasata

The Brāhmaṇa's Sons Recovered Beyond the Worlds. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 89 (The Life of Kṛṣṇa), 66 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 66
ശ്രീശുക ഉവാച
സരസ്വത്യാസ്തടേ രാജന്നൃഷയഃ സത്രമാസത ।
വിതര്കഃ സമഭൂത്തേഷാം ത്രിഷ്വധീശേഷു കോ മഹാന് ॥ ൧ ॥
തസ്യ ജിജ്ഞാസയാ തേ വൈ ഭൃഗും ബ്രഹ്മസുതം നൃപ ।
തജ്ജ്ഞപ്ത്യൈ പ്രേഷയാമാസുഃ സോഽഭ്യഗാദ് ബ്രഹ്മണഃ സഭാമ് ॥ ൨ ॥
ന തസ്മൈ പ്രഹ്വണം സ്തോത്രം ചക്രേ സത്ത്വപരീക്ഷയാ ।
തസ്മൈ ചുക്രോധ ഭഗവാന് പ്രജ്വലന് സ്വേന തേജസാ ॥ ൩ ॥
സ ആത്മന്യുത്ഥിതം മന്യുമാത്മജായാത്മനാ പ്രഭുഃ ।
അശീശമദ് യഥാ വഹ്നിം സ്വയോന്യാ വാരിണാത്മഭൂഃ ॥ ൪ ॥
തതഃ കൈലാസമഗമത് സ തം ദേവോ മഹേശ്വരഃ ।
പരിരബ്ധും സമാരേഭ ഉത്ഥായ ഭ്രാതരം മുദാ ॥ ൫ ॥
നൈച്ഛത്ത്വമസ്യുത്പഥഗ ഇതി ദേവശ്ചുകോപ ഹ ।
ശൂലമുദ്യമ്യ തം ഹന്തുമാരേഭേ തിഗ്മലോചനഃ ॥ ൬ ॥
പതിത്വാ പാദയോര്ദേവീ സാന്ത്വയാമാസ തം ഗിരാ ।
അഥോ ജഗാമ വൈകുണ്ഠം യത്ര ദേവോ ജനാര്ദനഃ ॥ ൭ ॥
ശയാനം ശ്രിയ ഉത്സങ്ഗേ പദാ വക്ഷസ്യതാഡയത് ।
തത ഉത്ഥായ ഭഗവാന് സഹ ലക്ഷ്മ്യാ സതാം ഗതിഃ ॥ ൮ ॥
സ്വതല്പാദവരുഹ്യാഥ നനാമ ശിരസാ മുനിമ് ।
ആഹ തേ സ്വാഗതം ബ്രഹ്മന് നിഷീദാത്രാസനേ ക്ഷണമ് ।
അജാനതാമാഗതാന് വഃ ക്ഷന്തുമര്ഹഥ നഃ പ്രഭോ ॥ ൯ ॥
പുനീഹി സഹലോകം മാം ലോകപാലാംശ്ച മദ്ഗതാന് ।
പാദോദകേന ഭവതസ്തീര്ഥാനാം തീര്ഥകാരിണാ ॥ ൧൦ ॥
അദ്യാഹം ഭഗവഁല്ലക്ഷ്മ്യാ ആസമേകാന്തഭാജനമ് ।
വത്സ്യത്യുരസി മേ ഭൂതിര്ഭവത്പാദഹതാംഹസഃ ॥ ൧൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം ബ്രുവാണേ വൈകുണ്ഠേ ഭൃഗുസ്തന്മന്ദ്രയാ ഗിരാ ।
നിര്വൃതസ്തര്പിതസ്തൂഷ്ണീം ഭക്ത്യുത്കണ്ഠോഽശ്രുലോചനഃ ॥ ൧൨ ॥
പുനശ്ച സത്രമാവ്രജ്യ മുനീനാം ബ്രഹ്മവാദിനാമ് ।
സ്വാനുഭൂതമശേഷേണ രാജന് ഭൃഗുരവര്ണയത് ॥ ൧൩ ॥
തന്നിശമ്യാഥ മുനയോ വിസ്മിതാ മുക്തസംശയാഃ ।
ഭൂയാംസം ശ്രദ്ദധുര്വിഷ്ണും യതഃ ശാന്തിര്യതോഽഭയമ് ॥ ൧൪ ॥
ധര്മഃ സാക്ഷാദ് യതോ ജ്ഞാനം വൈരാഗ്യം ച തദന്വിതമ് ।
ഐശ്വര്യം ചാഷ്ടധാ യസ്മാദ് യശശ്ചാത്മമലാപഹമ് ॥ ൧൫ ॥
മുനീനാം ന്യസ്തദണ്ഡാനാം ശാന്താനാം സമചേതസാമ് ।
അകിഞ്ചനാനാം സാധൂനാം യമാഹുഃ പരമാം ഗതിമ് ॥ ൧൬ ॥
സത്ത്വം യസ്യ പ്രിയാ മൂര്തിര്ബ്രാഹ്മണാസ്ത്വിഷ്ടദേവതാഃ ।
ഭജന്ത്യനാശിഷഃ ശാന്താ യം വാ നിപുണബുദ്ധയഃ ॥ ൧൭ ॥
ത്രിവിധാകൃതയസ്തസ്യ രാക്ഷസാ അസുരാഃ സുരാഃ ।
ഗുണിന്യാ മായയാ സൃഷ്ടാഃ സത്ത്വം തത്തീര്ഥസാധനമ് ॥ ൧൮ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്ഥം സാരസ്വതാ വിപ്രാ നൃണാം സംശയനുത്തയേ ।
പുരുഷസ്യ പദാമ്ഭോജസേവയാ തദ്ഗതിം ഗതാഃ ॥ ൧൯ ॥
ശ്രീസൂത ഉവാച
ഇത്യേതന്മുനിതനയാസ്യപദ്മഗന്ധ-
പീയൂഷം ഭവഭയഭിത് പരസ്യ പുംസഃ ।
സുശ്ലോകം ശ്രവണപുടൈഃ പിബത്യഭീക്ഷ്ണം
പാന്ഥോഽധ്വഭ്രമണപരിശ്രമം ജഹാതി ॥ ൨൦ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏകദാ ദ്വാരവത്യാം തു വിപ്രപത്ന്യാഃ കുമാരകഃ ।
ജാതമാത്രോ ഭുവം സ്പൃഷ്ട്വാ മമാര കില ഭാരത ॥ ൨൧ ॥
വിപ്രോ ഗൃഹീത്വാ മൃതകം രാജദ്വാര്യുപധായ സഃ ।
ഇദം പ്രോവാച വിലപന്നാതുരോ ദീനമാനസഃ ॥ ൨൨ ॥
ബ്രഹ്മദ്വിഷഃ ശഠധിയോ ലുബ്ധസ്യ വിഷയാത്മനഃ ।
ക്ഷത്രബന്ധോഃ കര്മദോഷാത് പഞ്ചത്വം മേ ഗതോഽര്ഭകഃ ॥ ൨൩ ॥
ഹിംസാവിഹാരം നൃപതിം ദുഃശീലമജിതേന്ദ്രിയമ് ।
പ്രജാ ഭജന്ത്യഃ സീദന്തി ദരിദ്രാ നിത്യദുഃഖിതാഃ ॥ ൨൪ ॥
ഏവം ദ്വിതീയം വിപ്രര്ഷിസ്തൃതീയം ത്വേവമേവ ച ।
വിസൃജ്യ സ നൃപദ്വാരി താം ഗാഥാം സമഗായത ॥ ൨൫ ॥
താമര്ജുന ഉപശ്രുത്യ കര്ഹിചിത് കേശവാന്തികേ ।
പരേതേ നവമേ ബാലേ ബ്രാഹ്മണം സമഭാഷത ॥ ൨൬ ॥
കിംസ്വിദ് ബ്രഹ്മംസ്ത്വന്നിവാസേ ഇഹ നാസ്തി ധനുര്ധരഃ ।
രാജന്യബന്ധുരേതേ വൈ ബ്രാഹ്മണാഃ സത്രമാസതേ ॥ ൨൭ ॥
ധനദാരാത്മജാപൃക്താ യത്ര ശോചന്തി ബ്രാഹ്മണാഃ ।
തേ വൈ രാജന്യവേഷേണ നടാ ജീവന്ത്യസുമ്ഭരാഃ ॥ ൨൮ ॥
അഹം പ്രജാഃ വാം ഭഗവന് രക്ഷിഷ്യേ ദീനയോരിഹ ।
അനിസ്തീര്ണപ്രതിജ്ഞോഽഗ്നിം പ്രവേക്ഷ്യേ ഹതകല്മഷഃ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീബ്രാഹ്മണ ഉവാച
സങ്കര്ഷണോ വാസുദേവഃ പ്രദ്യുമ്നോ ധന്വിനാം വരഃ ।
അനിരുദ്ധോഽപ്രതിരഥോ ന ത്രാതും ശക്നുവന്തി യത് ॥ ൩൦ ॥
തത് കഥം നു ഭവാന് കര്മ ദുഷ്കരം ജഗദീശ്വരൈഃ ।
ത്വം ചികീര്ഷസി ബാലിശ്യാത് തന്ന ശ്രദ്ദധ്മഹേ വയമ് ॥ ൩൧ ॥
ശ്രീഅര്ജുന ഉവാച
നാഹം സങ്കര്ഷണോ ബ്രഹ്മന് ന കൃഷ്ണഃ കാര്ഷ്ണിരേവ ച ।
അഹം വാ അര്ജുനോ നാമ ഗാണ്ഡീവം യസ്യ വൈ ധനുഃ ॥ ൩൨ ॥
മാവമംസ്ഥാ മമ ബ്രഹ്മന് വീര്യം ത്ര്യമ്ബകതോഷണമ് ।
മൃത്യും വിജിത്യ പ്രധനേ ആനേഷ്യേ തേ പ്രജാഃ പ്രഭോ ॥ ൩൩ ॥
ഏവം വിശ്രമ്ഭിതോ വിപ്രഃ ഫാല്ഗുനേന പരന്തപ ।
ജഗാമ സ്വഗൃഹം പ്രീതഃ പാര്ഥവീര്യം നിശാമയന് ॥ ൩൪ ॥
പ്രസൂതികാല ആസന്നേ ഭാര്യായാ ദ്വിജസത്തമഃ ।
പാഹി പാഹി പ്രജാം മൃത്യോരിത്യാഹാര്ജുനമാതുരഃ ॥ ൩൫ ॥
സ ഉപസ്പൃശ്യ ശുച്യമ്ഭോ നമസ്കൃത്യ മഹേശ്വരമ് ।
ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണി സംസ്മൃത്യ സജ്യം ഗാണ്ഡീവമാദദേ ॥ ൩൬ ॥
ന്യരുണത് സൂതികാഗാരം ശരൈര്നാനാസ്ത്രയോജിതൈഃ ।
തിര്യഗൂര്ധ്വമധഃ പാര്ഥശ്ചകാര ശരപഞ്ജരമ് ॥ ൩൭ ॥
തതഃ കുമാരഃ സഞ്ജാതോ വിപ്രപത്ന്യാ രുദന്മുഹുഃ ।
സദ്യോഽദര്ശനമാപേദേ സശരീരോ വിഹായസാ ॥ ൩൮ ॥
തദാഹ വിപ്രോ വിജയം വിനിന്ദന് കൃഷ്ണസന്നിധൌ ।
മൌഢ്യം പശ്യത മേ യോഽഹം ശ്രദ്ദധേ ക്ലീബകത്ഥനമ് ॥ ൩൯ ॥
ന പ്രദ്യുമ്നോ നാനിരുദ്ധോ ന രാമോ ന ച കേശവഃ ।
യസ്യ ശേകുഃ പരിത്രാതും കോഽന്യസ്തദവിതേശ്വരഃ ॥ ൪൦ ॥
ധിഗര്ജുനം മൃഷാവാദം ധിഗാത്മശ്ലാഘിനോ ധനുഃ ।
ദൈവോപസൃഷ്ടം യോ മൌഢ്യാദാനിനീഷതി ദുര്മതിഃ ॥ ൪൧ ॥
ഏവം ശപതി വിപ്രര്ഷൌ വിദ്യാമാസ്ഥായ ഫാല്ഗുനഃ ।
യയൌ സംയമനീമാശു യത്രാസ്തേ ഭഗവാന് യമഃ ॥ ൪൨ ॥
വിപ്രാപത്യമചക്ഷാണസ്തത ഐന്ദ്രീമഗാത് പുരീമ് ।
ആഗ്നേയീം നൈഋര്തീം സൌമ്യാം വായവ്യാം വാരുണീമഥ ।
രസാതലം നാകപൃഷ്ഠം ധിഷ്ണ്യാന്യന്യാന്യുദായുധഃ ॥ ൪൩ ॥
തതോഽലബ്ധദ്വിജസുതോ ഹ്യനിസ്തീര്ണപ്രതിശ്രുതഃ ।
അഗ്നിം വിവിക്ഷുഃ കൃഷ്ണേന പ്രത്യുക്തഃ പ്രതിഷേധതാ ॥ ൪൪ ॥
ദര്ശയേ ദ്വിജസൂനൂംസ്തേ മാവജ്ഞാത്മാനമാത്മനാ ।
യേ തേ നഃ കീര്തിം വിമലാം മനുഷ്യാഃ സ്ഥാപയിഷ്യന്തി ॥ ൪൫ ॥
ഇതി സമ്ഭാഷ്യ ഭഗവാനര്ജുനേന സഹേശ്വരഃ ।
ദിവ്യം സ്വരഥമാസ്ഥായ പ്രതീചീം ദിശമാവിശത് ॥ ൪൬ ॥
സപ്ത ദ്വീപാന് സസിന്ധൂംശ്ച സപ്തസപ്തഗിരീനഥ ।
ലോകാലോകം തഥാതീത്യ വിവേശ സുമഹത്തമഃ ॥ ൪൭ ॥
തത്രാശ്വാഃ ശൈബ്യസുഗ്രീവമേഘപുഷ്പബലാഹകാഃ ।
തമസി ഭ്രഷ്ടഗതയോ ബഭൂവുര്ഭരതര്ഷഭ ॥ ൪൮ ॥
താന് ദൃഷ്ട്വാ ഭഗവാന് കൃഷ്ണോ മഹായോഗേശ്വരേശ്വരഃ ।
സഹസ്രാദിത്യസങ്കാശം സ്വചക്രം പ്രാഹിണോത് പുരഃ ॥ ൪൯ ॥
തമഃ സുഘോരം ഗഹനം കൃതം മഹദ്
വിദാരയദ് ഭൂരിതരേണ രോചിഷാ ।
മനോജവം നിര്വിവിശേ സുദര്ശനം
ഗുണച്യുതോ രാമശരോ യഥാ ചമൂഃ ॥ ൫൦ ॥
ദ്വാരേണ ചക്രാനുപഥേന തത്തമഃ
പരം പരം ജ്യോതിരനന്തപാരമ് ।
സമശ്നുവാനം പ്രസമീക്ഷ്യ ഫാല്ഗുനഃ
പ്രതാഡിതാക്ഷോ പിദധേഽക്ഷിണീ ഉഭേ ॥ ൫൧ ॥
തതഃ പ്രവിഷ്ടഃ സലിലം നഭസ്വതാ
ബലീയസൈജദ് ബൃഹദൂര്മിഭൂഷണമ് ।
തത്രാദ്ഭുതം വൈ ഭവനം ദ്യുമത്തമം
ഭ്രാജന്മണിസ്തമ്ഭസഹസ്രശോഭിതമ് ॥ ൫൨ ॥
തസ്മിന് മഹാഭോഗമനന്തമദ്ഭുതം
സഹസ്രമൂര്ധന്യഫണാമണിദ്യുഭിഃ ।
വിഭ്രാജമാനം ദ്വിഗുണേക്ഷണോല്ബണം
സിതാചലാഭം ശിതികണ്ഠജിഹ്വമ് ॥ ൫൩ ॥
ദദര്ശ തദ്ഭോഗസുഖാസനം വിഭും
മഹാനുഭാവം പുരുഷോത്തമോത്തമമ് ।
സാന്ദ്രാമ്ബുദാഭം സുപിശങ്ഗവാസസം
പ്രസന്നവക്ത്രം രുചിരായതേക്ഷണമ് ॥ ൫൪ ॥
മഹാമണിവ്രാതകിരീടകുണ്ഡല-
പ്രഭാപരിക്ഷിപ്തസഹസ്രകുന്തലമ് ।
പ്രലമ്ബചാര്വഷ്ടഭുജം സകൌസ്തുഭം
ശ്രീവത്സലക്ഷ്മം വനമാലയാ വൃതമ് ॥ ൫൫ ॥
സുനന്ദനന്ദപ്രമുഖൈഃ സ്വപാര്ഷദൈ-
ശ്ചക്രാദിഭിര്മൂര്തിധരൈര്നിജായുധൈഃ ।
പുഷ്ട്യാ ശ്രിയാ കീര്ത്യജയാഖിലര്ധിഭി-
ര്നിഷേവ്യമാനം പരമേഷ്ഠിനാം പതിമ് ॥ ൫൬ ॥
വവന്ദ ആത്മാനമനന്തമച്യുതോ
ജിഷ്ണുശ്ച തദ്ദര്ശനജാതസാധ്വസഃ ।
താവാഹ ഭൂമാ പരമേഷ്ഠിനാം പ്രഭു-
ര്ബദ്ധാഞ്ജലീ സസ്മിതമൂര്ജയാ ഗിരാ ॥ ൫൭ ॥
ദ്വിജാത്മജാ മേ യുവയോര്ദിദൃക്ഷുണാ
മയോപനീതാ ഭുവി ധര്മഗുപ്തയേ ।
കലാവതീര്ണാവവനേര്ഭരാസുരാന്
ഹത്വേഹ ഭൂയസ്ത്വരയേതമന്തി മേ ॥ ൫൮ ॥
പൂര്ണകാമാവപി യുവാം നരനാരായണാവൃഷീ ।
ധര്മമാചരതാം സ്ഥിത്യൈ ഋഷഭൌ ലോകസങ്ഗ്രഹമ് ॥ ൫൯ ॥
ഇത്യാദിഷ്ടൌ ഭഗവതാ തൌ കൃഷ്ണൌ പരമേഷ്ഠിനാ ।
ഓം ഇത്യാനമ്യ ഭൂമാനമാദായ ദ്വിജദാരകാന് ॥ ൬൦ ॥
ന്യവര്തേതാം സ്വകം ധാമ സമ്പ്രഹൃഷ്ടൌ യഥാഗതമ് ।
വിപ്രായ ദദതുഃ പുത്രാന് യഥാരൂപം യഥാവയഃ ॥ ൬൧ ॥
നിശാമ്യ വൈഷ്ണവം ധാമ പാര്ഥഃ പരമവിസ്മിതഃ ।
യത്കിഞ്ചിത് പൌരുഷം പുംസാം മേനേ കൃഷ്ണാനുകമ്പിതമ് ॥ ൬൨ ॥
ഇതീദൃശാന്യനേകാനി വീര്യാണീഹ പ്രദര്ശയന് ।
ബുഭുജേ വിഷയാന് ഗ്രാമ്യാനീജേ ചാത്യുര്ജിതൈര്മഖൈഃ ॥ ൬൩ ॥
പ്രവവര്ഷാഖിലാന് കാമാന് പ്രജാസു ബ്രാഹ്മണാദിഷു ।
യഥാകാലം യഥൈവേന്ദ്രോ ഭഗവാന് ശ്രൈഷ്ഠ്യമാസ്ഥിതഃ ॥ ൬൪ ॥
ഹത്വാ നൃപാനധര്മിഷ്ഠാന് ഘാതയിത്വാര്ജുനാദിഭിഃ ।
അഞ്ജസാ വര്തയാമാസ ധര്മം ധര്മസുതാദിഭിഃ ॥ ൬൫ ॥
ഹത്വാ നൃപാനധര്മിഷ്ഠാന് ഘാതയിത്വാര്ജുനാദിഭിഃ ।
അഞ്ജസാ വര്തയാമാസ ധര്മം ധര്മസുതാദിഭിഃ

Explore More