Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൧.൨൧

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 21 — What Makes a Thing Pure or Impure in Malayalam)

Vyasa

Also known as ya etan matpatho hitva bhaktijnanakriyatmakan

What Makes a Thing Pure or Impure. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 21 — 60 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഭഗവാനുവാച
യ ഏതാന് മത്പഥോ ഹിത്വാ ഭക്തിജ്ഞാനക്രിയാത്മകാന് ।
ക്ഷുദ്രാന് കാമാംശ്ചലൈഃ പ്രാണൈര്ജുഷന്തഃ സംസരന്തി തേ ॥ ൧ ॥
സ്വേ സ്വേഽധികാരേ യാ നിഷ്ഠാ സ ഗുണഃ പരികീര്തിതഃ ।
വിപര്യയസ്തു ദോഷഃ സ്യാദുഭയോരേഷ നിശ്ചയഃ ॥ ൨ ॥
ശുദ്ധ്യശുദ്ധീ വിധീയേതേ സമാനേഷ്വപി വസ്തുഷു ।
ദ്രവ്യസ്യ വിചികിത്സാര്ഥം ഗുണദോഷൌ ശുഭാശുഭൌ ।
ധര്മാര്ഥം വ്യവഹാരാര്ഥം യാത്രാര്ഥമിതി ചാനഘ ॥ ൩ ॥
ദര്ശിതോഽയം മയാചാരോ ധര്മമുദ്വഹതാം ധുരമ് ॥ ൪ ॥
ഭൂമ്യമ്ബ്വഗ്ന്യനിലാകാശാ ഭൂതാനാം പഞ്ചധാതവഃ ।
ആബ്രഹ്മസ്ഥാവരാദീനാം ശാരീരാ ആത്മസംയുതാഃ ॥ ൫ ॥
വേദേന നാമരൂപാണി വിഷമാണി സമേഷ്വപി ।
ധാതുഷൂദ്ധവ കല്പ്യന്ത ഏതേഷാം സ്വാര്ഥസിദ്ധയേ ॥ ൬ ॥
ദേശകാലാദിഭാവാനാം വസ്തൂനാം മമ സത്തമ ।
ഗുണദോഷൌ വിധീയേതേ നിയമാര്ഥം ഹി കര്മണാമ് ॥ ൭ ॥
അകൃഷ്ണസാരോ ദേശാനാമബ്രഹ്മണ്യോഽശുചിര്ഭവേത് ।
കൃഷ്ണസാരോഽപ്യസൌവീരകീകടാസംസ്കൃതേരിണമ് ॥ ൮ ॥
കര്മണ്യോ ഗുണവാന് കാലോ ദ്രവ്യതഃ സ്വത ഏവ വാ ।
യതോ നിവര്തതേ കര്മ സ ദോഷോഽകര്മകഃ സ്മൃതഃ ॥ ൯ ॥
ദ്രവ്യസ്യ ശുദ്ധ്യശുദ്ധീ ച ദ്രവ്യേണ വചനേന ച ।
സംസ്കാരേണാഥ കാലേന മഹത്വാല്പതയാഥവാ ॥ ൧൦ ॥
ശക്ത്യാശക്ത്യാഥ വാ ബുദ്ധ്യാ സമൃദ്ധ്യാ ച യദാത്മനേ ।
അഘം കുര്വന്തി ഹി യഥാ ദേശാവസ്ഥാനുസാരതഃ ॥ ൧൧ ॥
ധാന്യദാര്വസ്ഥിതന്തൂനാം രസതൈജസചര്മണാമ് ।
കാലവായ്വഗ്നിമൃത്തോയൈഃ പാര്ഥിവാനാം യുതായുതൈഃ ॥ ൧൨ ॥
അമേധ്യലിപ്തം യദ് യേന ഗന്ധലേപം വ്യപോഹതി ।
ഭജതേ പ്രകൃതിം തസ്യ തച്ഛൌചം താവദിഷ്യതേ ॥ ൧൩ ॥
സ്നാനദാനതപോഽവസ്ഥാവീര്യസംസ്കാരകര്മഭിഃ ।
മത്സ്മൃത്യാ ചാത്മനഃ ശൌചം ശുദ്ധഃ കര്മാചരേദ്ദ്വിജഃ ॥ ൧൪ ॥
മന്ത്രസ്യ ച പരിജ്ഞാനം കര്മശുദ്ധിര്മദര്പണമ് ।
ധര്മഃ സമ്പദ്യതേ ഷഡ്ഭിരധര്മസ്തു വിപര്യയഃ ॥ ൧൫ ॥
ക്വചിദ് ഗുണോഽപി ദോഷഃ സ്യാദ് ദോഷോഽപി വിധിനാ ഗുണഃ ।
ഗുണദോഷാര്ഥനിയമസ്തദ്ഭിദാമേവ ബാധതേ ॥ ൧൬ ॥
സമാനകര്മാചരണം പതിതാനാം ന പാതകമ് ।
ഔത്പത്തികോ ഗുണഃ സങ്ഗോ ന ശയാനഃ പതത്യധഃ ॥ ൧൭ ॥
യതോ യതോ നിവര്തേത വിമുച്യേത തതസ്തതഃ ।
ഏഷ ധര്മോ നൃണാം ക്ഷേമഃ ശോകമോഹഭയാപഹഃ ॥ ൧൮ ॥
വിഷയേഷു ഗുണാധ്യാസാത് പുംസഃ സങ്ഗസ്തതോ ഭവേത് ।
സങ്ഗാത്തത്ര ഭവേത് കാമഃ കാമാദേവ കലിര്നൃണാമ് ॥ ൧൯ ॥
കലേര്ദുര്വിഷഹഃ ക്രോധസ്തമസ്തമനുവര്തതേ ।
തമസാ ഗ്രസ്യതേ പുംസശ്ചേതനാ വ്യാപിനീ ദ്രുതമ് ॥ ൨൦ ॥
തയാ വിരഹിതഃ സാധോ ജന്തുഃ ശൂന്യായ കല്പതേ ।
തതോഽസ്യ സ്വാര്ഥവിഭ്രംശോ മൂര്ച്ഛിതസ്യ മൃതസ്യ ച ॥ ൨൧ ॥
വിഷയാഭിനിവേശേന നാത്മാനം വേദ നാപരമ് ।
വൃക്ഷജീവികയാ ജീവന് വ്യര്ഥം ഭസ്ത്രോവ യഃ ശ്വസന് ॥ ൨൨ ॥
ഫലശ്രുതിരിയം നൃണാം ന ശ്രേയോ രോചനം പരമ് ।
ശ്രേയോവിവക്ഷയാ പ്രോക്തം യഥാ ഭൈഷജ്യരോചനമ് ॥ ൨൩ ॥
ഉത്പത്ത്യൈവ ഹി കാമേഷു പ്രാണേഷു സ്വജനേഷു ച ।
ആസക്തമനസോ മര്ത്യാ ആത്മനോഽനര്ഥഹേതുഷു ॥ ൨൪ ॥
ന താനവിദുഷഃ സ്വാര്ഥം ഭ്രാമ്യതോ വൃജിനാധ്വനി ।
കഥം യുഞ്ജ്യാത് പുനസ്തേഷു താംസ്തമോ വിശതോ ബുധഃ ॥ ൨൫ ॥
ഏവം വ്യവസിതം കേചിദവിജ്ഞായ കുബുദ്ധയഃ ।
ഫലശ്രുതിം കുസുമിതാം ന വേദജ്ഞാ വദന്തി ഹി ॥ ൨൬ ॥
കാമിനഃ കൃപണാ ലുബ്ധാഃ പുഷ്പേഷു ഫലബുദ്ധയഃ ।
അഗ്നിമുഗ്ധാ ധൂമതാന്താഃ സ്വം ലോകം ന വിദന്തി തേ ॥ ൨൭ ॥
ന തേ മാമങ്ഗ ജാനന്തി ഹൃദിസ്ഥം യ ഇദം യതഃ ।
ഉക്ഥശസ്ത്രാ ഹ്യസുതൃപോ യഥാ നീഹാരചക്ഷുഷഃ ॥ ൨൮ ॥
തേ മേ മതമവിജ്ഞായ പരോക്ഷം വിഷയാത്മകാഃ ।
ഹിംസായാം യദി രാഗഃ സ്യാദ് യജ്ഞ ഏവ ന ചോദനാ ॥ ൨൯ ॥
ഹിംസാവിഹാരാ ഹ്യാലബ്ധൈഃ പശുഭിഃ സ്വസുഖേച്ഛയാ ।
യജന്തേ ദേവതാ യജ്ഞൈഃ പിതൃഭൂതപതീന് ഖലാഃ ॥ ൩൦ ॥
സ്വപ്നോപമമമും ലോകമസന്തം ശ്രവണപ്രിയമ് ।
ആശിഷോ ഹൃദി സങ്കല്പ്യ ത്യജന്ത്യര്ഥാന് യഥാ വണിക് ॥ ൩൧ ॥
രജഃസത്ത്വതമോനിഷ്ഠാ രജഃസത്ത്വതമോജുഷഃ ।
ഉപാസത ഇന്ദ്രമുഖ്യാന് ദേവാദീന് ന യഥൈവ മാമ് ॥ ൩൨ ॥
ഇഷ്ട്വേഹ ദേവതാ യജ്ഞൈര്ഗത്വാ രംസ്യാമഹേ ദിവി ।
തസ്യാന്ത ഇഹ ഭൂയാസ്മ മഹാശാലാ മഹാകുലാഃ ॥ ൩൩ ॥
ഏവം പുഷ്പിതയാ വാചാ വ്യാക്ഷിപ്തമനസാം നൃണാമ് ।
മാനിനാം ചാതിലുബ്ധാനാം മദ്വാര്താപി ന രോചതേ ॥ ൩൪ ॥
വേദാ ബ്രഹ്മാത്മവിഷയാസ്ത്രികാണ്ഡവിഷയാ ഇമേ ।
പരോക്ഷവാദാ ഋഷയഃ പരോക്ഷം മമ ച പ്രിയമ് ॥ ൩൫ ॥
ശബ്ദബ്രഹ്മ സുദുര്ബോധം പ്രാണേന്ദ്രിയമനോമയമ് ।
അനന്തപാരം ഗമ്ഭീരം ദുര്വിഗാഹ്യം സമുദ്രവത് ॥ ൩൬ ॥
മയോപബൃംഹിതം ഭൂമ്നാ ബ്രഹ്മണാനന്തശക്തിനാ ।
ഭൂതേഷു ഘോഷരൂപേണ ബിസേഷൂര്ണേവ ലക്ഷ്യതേ ॥ ൩൭ ॥
യഥോര്ണനാഭിര്ഹൃദയാദൂര്ണാമുദ്വമതേ മുഖാത് ।
ആകാശാദ് ഘോഷവാന് പ്രാണോ മനസാ സ്പര്ശരൂപിണാ ॥ ൩൮ ॥
ഛന്ദോമയോഽമൃതമയഃ സഹസ്രപദവീം പ്രഭുഃ ।
ഓങ്കാരാദ് വ്യഞ്ജിതസ്പര്ശസ്വരോഷ്മാന്ത സ്ഥഭൂഷിതാമ് ॥ ൩൯ ॥
വിചിത്രഭാഷാവിതതാം ഛന്ദോഭിശ്ചതുരുത്തരൈഃ ।
അനന്തപാരാം ബൃഹതീം സൃജത്യാക്ഷിപതേ സ്വയമ് ॥ ൪൦ ॥
ഗായത്ര്യുഷ്ണിഗനുഷ്ടുപ് ച ബൃഹതീ പങ്ക്തിരേവ ച ।
ത്രിഷ്ടുബ്ജഗത്യതിച്ഛന്ദോ ഹ്യത്യഷ്ട്യതിജഗദ് വിരാട് ॥ ൪൧ ॥
കിം വിധത്തേ കിമാചഷ്ടേ കിമനൂദ്യ വികല്പയേത് ।
ഇത്യസ്യാ ഹൃദയം ലോകേ നാന്യോ മദ് വേദ കശ്ചന ॥ ൪൨ ॥
മാം വിധത്തേഽഭിധത്തേ മാം വികല്പ്യാപോഹ്യതേ ത്വഹമ് ।
ഏതാവാന് സര്വവേദാര്ഥഃ ശബ്ദ ആസ്ഥായ മാം ഭിദാമ് ।
മായാമാത്രമനൂദ്യാന്തേ പ്രതിഷിധ്യ പ്രസീദതി ॥ ൪൩ ॥
സോഽയം ദീപോഽര്ചിഷാം യദ്വത്സ്രോതസാം തദിദം ജലമ് ।
സോഽയം പുമാനിതി നൃണാം മൃഷാ ഗീര്ധീര്മൃഷായുഷാമ്
മാ സ്വസ്യ കര്മബീജേന ജായതേ സോഽപ്യയം പുമാന് ।
മ്രിയതേ വാമരോ ഭ്രാന്ത്യാ യഥാഗ്നിര്ദാരുസംയുതഃ
നിഷേകഗര്ഭജന്മാനി ബാല്യകൌമാരയൌവനമ് ।
വയോമധ്യം ജരാമൃത്യുരിത്യവസ്ഥാസ്തനോര്നവ
ഏതാ മനോരഥമയീര്ഹ്യന്യസ്യോച്ചാവചാസ്തനൂഃ ।
ഗുണസങ്ഗാദുപാദത്തേ ക്വചിത്കശ്ചിജ്ജഹാതി ച
ആത്മനഃ പിതൃപുത്രാഭ്യാമനുമേയൌ ഭവാപ്യയൌ ।
ന ഭവാപ്യയവസ്തൂനാമഭിജ്ഞോ ദ്വയലക്ഷണഃ
തരോര്ബീജവിപാകാഭ്യാം യോ വിദ്വാഞ്ജന്മസംയമൌ ।
തരോര്വിലക്ഷണോ ദ്രഷ്ടാ ഏവം ദ്രഷ്ടാ തനോഃ പൃഥക്
പ്രകൃതേരേവമാത്മാനമവിവിച്യാബുധഃ പുമാന് ।
തത്ത്വേന സ്പര്ശസമ്മൂഢഃ സംസാരം പ്രതിപദ്യതേ
സത്ത്വസങ്ഗാദൃഷീന് ദേവാന് രജസാസുരമാനുഷാന് ।
തമസാ ഭൂതതിര്യക്ത്വം ഭ്രാമിതോ യാതി കര്മഭിഃ
നൃത്യതോ ഗായതഃ പശ്യന് യഥൈവാനുകരോതി താന് ।
ഏവം ബുദ്ധിഗുണാന് പശ്യന്നനീഹോഽപ്യനുകാര്യതേ
യഥാമ്ഭസാ പ്രചലതാ തരവോഽപി ചലാ ഇവ ।
ചക്ഷുഷാ ഭ്രാമ്യമാണേന ദൃശ്യതേ ഭ്രമതീവ ഭൂഃ
യഥാ മനോരഥധിയോ വിഷയാനുഭവോ മൃഷാ ।
സ്വപ്നദൃഷ്ടാശ്ച ദാശാര്ഹ തഥാ സംസാര ആത്മനഃ
അര്ഥേ ഹ്യവിദ്യമാനേഽപി സംസൃതിര്ന നിവര്തതേ ।
ധ്യായതോ വിഷയാനസ്യ സ്വപ്നേഽനര്ഥാഗമോ യഥാ
തസ്മാദുദ്ധവ മാ ഭുങ്ക്ഷ്വ വിഷയാനസദിന്ദ്രിയൈഃ ।
ആത്മാഗ്രഹണനിര്ഭാതം പശ്യ വൈകല്പികം ഭ്രമമ്
ക്ഷിപ്തോഽവമാനിതോഽസദ്ഭിഃ പ്രലബ്ധോഽസൂയിതോഽഥ വാ ।
താഡിതഃ സന്നിരുദ്ധോ വാ വൃത്ത്യാ വാ പരിഹാപിതഃ
നിഷ്ഠിതോ മൂത്രിതോ വാജ്ഞൈര്ബഹുധൈവം പ്രകമ്പിതഃ ।
ശ്രേയസ്കാമഃ കൃച്ഛ്രഗത ആത്മനാഽഽത്മാനമുദ്ധരേത്
ഉദ്ധവ ഉവാച।
യഥൈവമനുബുധ്യേയം വദ നോ വദതാം വര ।
സുദുഃസഹമിമം മന്യ ആത്മന്യസദതിക്രമമ്
വിദുഷാമപി വിശ്വാത്മന് പ്രകൃതിര്ഹി ബലീയസീ ।
ഋതേ ത്വദ്ധര്മനിരതാന് ശാന്താംസ്തേ ചരണാലയാന്

Explore More