Lord Krishna

శ్రీమద్భాగవతమ్ ౧౧.౨౨

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 22 — How Many Are the Elements of Nature in Telugu)

Vyasa

Also known as kati tattvani visvesa sankhyatanyrsibhi prabho

How Many Are the Elements of Nature. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 22 — 62 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 62
శ్రీఉద్ధవ ఉవాచ
కతి తత్త్వాని విశ్వేశ సఙ్ఖ్యాతాన్యృషిభిః ప్రభో ।
నవైకాదశ పఞ్చ త్రీణ్యాత్థ త్వమిహ శుశ్రుమ ॥ ౧ ॥
కేచిత్ షడ్వింశతిం ప్రాహురపరే పఞ్చవింశతిమ్ ।
సప్తైకే నవ షట్ కేచిచ్చత్వార్యేకాదశాపరే ।
కేచిత్ సప్తదశ ప్రాహుః షోడశైకే త్రయోదశ ॥ ౨ ॥
ఏతావత్త్వం హి సఙ్ఖ్యానామృషయో యద్వివక్షయా ।
గాయన్తి పృథగాయుష్మన్నిదం నో వక్తుమర్హసి ॥ ౩ ॥
శ్రీభగవానువాచ
యుక్తం చ సన్తి సర్వత్ర భాషన్తే బ్రాహ్మణా యథా ।
మాయాం మదీయాముద్గృహ్య వదతాం కిం ను దుర్ఘటమ్ ॥ ౪ ॥
నైతదేవం యథాత్థ త్వం యదహం వచ్మి తత్తథా ।
ఏవం వివదతాం హేతుం శక్తయో మే దురత్యయాః ॥ ౫ ॥
యాసాం వ్యతికరాదాసీద్ వికల్పో వదతాం పదమ్ ।
ప్రాప్తే శమదమేఽప్యేతి వాదస్తమనుశామ్యతి ॥ ౬ ॥
పరస్పరానుప్రవేశాత్ తత్త్వానాం పురుషర్షభ ।
పౌర్వాపర్యప్రసఙ్ఖ్యానం యథా వక్తుర్వివక్షితమ్ ॥ ౭ ॥
ఏకస్మిన్నపి దృశ్యన్తే ప్రవిష్టానీతరాణి చ ।
పూర్వస్మిన్ వా పరస్మిన్ వా తత్త్వే తత్త్వాని సర్వశః ॥ ౮ ॥
పౌర్వాపర్యమతోఽమీషాం ప్రసఙ్ఖ్యానమభీప్సతామ్ ।
యథా వివిక్తం యద్వక్త్రం గృహ్ణీమో యుక్తిసమ్భవాత్ ॥ ౯ ॥
అనాద్యవిద్యాయుక్తస్య పురుషస్యాత్మవేదనమ్ ।
స్వతో న సమ్భవాదన్యస్తత్త్వజ్ఞో జ్ఞానదో భవేత్ ॥ ౧౦ ॥
పురుషేశ్వరయోరత్ర న వైలక్షణ్యమణ్వపి ।
తదన్యకల్పనాపార్థా జ్ఞానం చ ప్రకృతేర్గుణః ॥ ౧౧ ॥
ప్రకృతిర్గుణసామ్యం వై ప్రకృతేర్నాత్మనో గుణాః ।
సత్త్వం రజస్తమ ఇతి స్థిత్యుత్పత్త్యన్తహేతవః ॥ ౧౨ ॥
సత్త్వం జ్ఞానం రజః కర్మ తమోఽజ్ఞానమిహోచ్యతే ।
గుణవ్యతికరః కాలః స్వభావః సూత్రమేవ చ ॥ ౧౩ ॥
పురుషః ప్రకృతిర్వ్యక్తమహఙ్కారో నభోఽనిలః ।
జ్యోతిరాపః క్షితిరితి తత్త్వాన్యుక్తాని మే నవ ॥ ౧౪ ॥
శ్రోత్రం త్వగ్దర్శనం ఘ్రాణో జిహ్వేతి జ్ఞానశక్తయః ।
వాక్పాణ్యుపస్థపాయ్వఙ్ఘ్రిః కర్మాణ్యఙ్గోభయం మనః ॥ ౧౫ ॥
శబ్దః స్పర్శో రసో గన్ధో రూపం చేత్యర్థజాతయః ।
గత్యుక్త్యుత్సర్గశిల్పాని కర్మాయతనసిద్ధయః ॥ ౧౬ ॥
సర్గాదౌ ప్రకృతిర్హ్యస్య కార్యకారణరూపిణీ ।
సత్త్వాదిభిర్గుణైర్ధత్తే పురుషోఽవ్యక్త ఈక్షతే ॥ ౧౭ ॥
వ్యక్తాదయో వికుర్వాణా ధాతవః పురుషేక్షయా ।
లబ్ధవీర్యాః సృజన్త్యణ్డం సంహతాః ప్రకృతేర్బలాత్ ॥ ౧౮ ॥
సప్తైవ ధాతవ ఇతి తత్రార్థాః పఞ్చఖాదయః ।
జ్ఞానమాత్మోభయాధారస్తతో దేహేన్ద్రియాసవః ॥ ౧౯ ॥
షడిత్యత్రాపి భూతాని పఞ్చషష్ఠః పరః పుమాన్ ।
తైర్యుక్త ఆత్మసమ్భూతైః సృష్ట్వేదం సమపావిశత్ ॥ ౨౦ ॥
చత్వార్యేవేతి తత్రాపి తేజ ఆపోఽన్నమాత్మనః ।
జాతాని తైరిదం జాతం జన్మావయవినః ఖలు ॥ ౨౧ ॥
సఙ్ఖ్యానే సప్తదశకే భూతమాత్రేన్ద్రియాణి చ ।
పఞ్చ పఞ్చైకమనసా ఆత్మా సప్తదశః స్మృతః ॥ ౨౨ ॥
తద్వత్ షోడశసఙ్ఖ్యానే ఆత్మైవ మన ఉచ్యతే ।
భూతేన్ద్రియాణి పఞ్చైవ మన ఆత్మా త్రయోదశ ॥ ౨౩ ॥
ఏకాదశత్వ ఆత్మాసౌ మహాభూతేన్ద్రియాణి చ ।
అష్టౌ ప్రకృతయశ్చైవ పురుషశ్చ నవేత్యథ ॥ ౨౪ ॥
ఇతి నానాప్రసఙ్ఖ్యానం తత్త్వానామృషిభిః కృతమ్ ।
సర్వం న్యాయ్యం యుక్తిమత్త్వాద్ విదుషాం కిమశోభనమ్ ॥ ౨౫ ॥
శ్రీఉద్ధవ ఉవాచ
ప్రకృతిః పురుషశ్చోభౌ యద్యప్యాత్మవిలక్షణౌ । అన్యోన్యాపాశ్రయాత్ కృష్ణ దృశ్యతే న భిదా తయోః । ప్రకృతౌ లక్ష్యతే హ్యాత్మా ప్రకృతిశ్చ తథాత్మని ॥ ౨౬ ॥
ఏవం మే పుణ్డరీకాక్ష మహాన్తం సంశయం హృది ।
ఛేత్తుమర్హసి సర్వజ్ఞ వచోభిర్నయనైపుణైః ॥ ౨౭ ॥
త్వత్తో జ్ఞానం హి జీవానాం ప్రమోషస్తేఽత్ర శక్తితః ।
త్వమేవ హ్యాత్మమాయాయా గతిం వేత్థ న చాపరః ॥ ౨౮ ॥
శ్రీభగవానువాచ
ప్రకృతిః పురుషశ్చేతి వికల్పః పురుషర్షభ ।
ఏష వైకారికః సర్గో గుణవ్యతికరాత్మకః ॥ ౨౯ ॥
మమాఙ్గ మాయా గుణమయ్యనేకధా
వికల్పబుద్ధీశ్చ గుణైర్విధత్తే ।
వైకారికస్త్రివిధోఽధ్యాత్మమేక-
మథాధిదైవమధిభూతమన్యత్ ॥ ౩౦ ॥
దృగ్ రూపమార్కం వపురత్ర రన్ధ్రే
పరస్పరం సిధ్యతి యః స్వతః ఖే ।
ఆత్మా యదేషామపరో య ఆద్యః
స్వయానుభూత్యాఖిలసిద్ధసిద్ధిః ॥ ౩౧ ॥
ఏవం త్వగాది శ్రవణాది చక్షు- ।
ర్జిహ్వాది నాసాది చ చిత్తయుక్తమ్ ॥ ౩౨ ॥
యోఽసౌ గుణక్షోభకృతో వికారః
ప్రధానమూలాన్మహతః ప్రసూతః ।
అహం త్రివృన్మోహవికల్పహేతు-
ర్వైకారికస్తామస ఐన్ద్రియశ్చ ॥ ౩౩ ॥
ఆత్మా పరిజ్ఞానమయో వివాదో
హ్యస్తీతి నాస్తీతి భిదార్థనిష్ఠః ।
వ్యర్థోఽపి నైవోపరమేత పుంసాం
మత్తః పరావృత్తధియాం స్వలోకాత్ ॥ ౩౪ ॥
శ్రీఉద్ధవ ఉవాచ
త్వత్తః పరావృత్తధియః స్వకృతైః కర్మభిః ప్రభో ।
ఉచ్చావచాన్ యథా దేహాన్ గృహ్ణన్తి విసృజన్తి చ ॥ ౩౫ ॥
తన్మమాఖ్యాహి గోవిన్ద దుర్విభావ్యమనాత్మభిః ।
న హ్యేతత్ ప్రాయశో లోకే విద్వాంసః సన్తి వఞ్చితాః ॥ ౩౬ ॥
శ్రీభగవానువాచ
మనః కర్మమయం నృణామిన్ద్రియైః పఞ్చభిర్యుతమ్ ।
లోకాల్లోకం ప్రయాత్యన్య ఆత్మా తదనువర్తతే ॥ ౩౭ ॥
ధ్యాయన్ మనోఽను విషయాన్ దృష్టాన్ వానుశ్రుతానథ ।
ఉద్యత్ సీదత్ కర్మతన్త్రం స్మృతిస్తదను శామ్యతి ॥ ౩౮ ॥
విషయాభినివేశేన నాత్మానం యత్ స్మరేత్ పునః ।
జన్తోర్వై కస్యచిద్ధేతోర్మృత్యురత్యన్తవిస్మృతిః ॥ ౩౯ ॥
జన్మ త్వాత్మతయా పుంసః సర్వభావేన భూరిద ।
విషయస్వీకృతిం ప్రాహుర్యథా స్వప్నమనోరథః ॥ ౪౦ ॥
స్వప్నం మనోరథం చేత్థం ప్రాక్తనం న స్మరత్యసౌ ।
తత్ర పూర్వమివాత్మానమపూర్వమ్ చానుపశ్యతి ॥ ౪౧ ॥
ఇన్ద్రియాయనసృష్ట్యేదం త్రైవిధ్యం భాతి వస్తుని ।
బహిరన్తర్భిదాహేతుర్జనోఽసజ్జనకృద్ యథా ॥ ౪౨ ॥
నిత్యదా హ్యఙ్గ భూతాని భవన్తి న భవన్తి చ ।
కాలేనాలక్ష్యవేగేన సూక్ష్మత్వాత్తన్న దృశ్యతే ॥ ౪౩ ॥
యథార్చిషాం స్రోతసాం చ ఫలానాం వా వనస్పతేః ।
తథైవ సర్వభూతానాం వయోఽవస్థాదయః కృతాః ॥ ౪౪ ॥
సోఽయం దీపోఽర్చిషాం యద్వత్స్రోతసాం తదిదం జలమ్ ।
సోఽయం పుమానితి నృణాం మృషా గీర్ధీర్మృషాయుషామ్ ॥ ౪౫ ॥
మా స్వస్య కర్మబీజేన జాయతే సోఽప్యయం పుమాన్ ।
మ్రియతే వామరో భ్రాన్త్యా యథాగ్నిర్దారుసంయుతః ॥ ౪౬ ॥
నిషేకగర్భజన్మాని బాల్యకౌమారయౌవనమ్ ।
వయోమధ్యం జరా మృత్యురిత్యవస్థాస్తనోర్నవ ॥ ౪౭ ॥
ఏతా మనోరథమయీర్హాన్యస్యోచ్చావచాస్తనూః ।
గుణసఙ్గాదుపాదత్తే క్వచిత్ కశ్చిజ్జహాతి చ ॥ ౪౮ ॥
ఆత్మనః పితృపుత్రాభ్యామనుమేయౌ భవాప్యయౌ ।
న భవాప్యయవస్తూనామభిజ్ఞో ద్వయలక్షణః ॥ ౪౯ ॥
తరోర్బీజవిపాకాభ్యాం యో విద్వాఞ్జన్మసంయమౌ ।
తరోర్విలక్షణో ద్రష్టా ఏవం ద్రష్టా తనోః పృథక్ ॥ ౫౦ ॥
ప్రకృతేరేవమాత్మానమవివిచ్యాబుధః పుమాన్ ।
తత్త్వేన స్పర్శసమ్మూఢః సంసారం ప్రతిపద్యతే ॥ ౫౧ ॥
సత్త్వసఙ్గాదృషీన్దేవాన్ రజసాసురమానుషాన్ ।
తమసా భూతతిర్యక్త్వం భ్రామితో యాతి కర్మభిః ॥ ౫౨ ॥
నృత్యతో గాయతః పశ్యన్ యథైవానుకరోతి తాన్ ।
ఏవం బుద్ధిగుణాన్ పశ్యన్ననీహోఽప్యనుకార్యతే ॥ ౫౩ ॥
యథామ్భసా ప్రచలతా తరవోఽపి చలా ఇవ ।
చక్షుషా భ్రామ్యమాణేన దృశ్యతే భ్రమతీవ భూః ॥ ౫౪ ॥
యథా మనోరథధియో విషయానుభవో మృషా ।
స్వప్నదృష్టాశ్చ దాశార్హ తథా సంసార ఆత్మనః ॥ ౫౫ ॥
అర్థే హ్యవిద్యమానేఽపి సంసృతిర్న నివర్తతే ।
ధ్యాయతో విషయానస్య స్వప్నేఽనర్థాగమో యథా ॥ ౫౬ ॥
తస్మాదుద్ధవ మా భుఙ్క్ష్వ విషయానసదిన్ద్రియైః ।
ఆత్మాగ్రహణనిర్భాతం పశ్య వైకల్పికం భ్రమమ్ ॥ ౫౭ ॥
క్షిప్తోఽవమానితోఽసద్భిః ప్రలబ్ధోఽసూయితోఽథవా ।
తాడితః సన్నిరుద్ధో వా వృత్త్యా వా పరిహాపితః ॥ ౫౮ ॥
నిష్ఠ్యుతో మూత్రితో వాజ్ఞైర్బహుధైవం ప్రకమ్పితః ।
శ్రేయస్కామః కృచ్ఛ్రగత ఆత్మనాత్మానముద్ధరేత్ ॥ ౫౯ ॥
శ్రీఉద్ధవ ఉవాచ
యథైవమనుబుధ్యేయం వద నో వదతాం వర ॥ ౬౦ ॥
సుదుఃసహమిమం మన్యే ఆత్మన్యసదతిక్రమమ్ ।
విదుషామపి విశ్వాత్మన్ ప్రకృతిర్హి బలీయసీ ।
ఋతే త్వద్ధర్మనిరతాన్ శాన్తాంస్తే చరణాలయాన్ ॥ ౬౧ ॥
య ఏతాం భిక్షుణా గీతాం బ్రహ్మనిష్ఠాం సమాహితః ।
ధారయఞ్ఛ్రావయఞ్ఛృణ్వన్ ద్వన్ద్వైర్నైవాభిభూయతే

Explore More