śrīmadbhāgavatam 12.13

sūta uvāca
yaṁ brahmā varuṇendra-rudra-marutaḥ stunvanti divyaiḥ stavair
vedaiḥ sāṅga-pada-kramopaniṣadair gāyanti yaṁ sāma-gāḥ
dhyānāvasthita-tad-gatena manasā paśyanti yaṁ yogino
yasyāntaṁ na viduḥ surāsura-gaṇā devāya tasmai namaḥ

pṛṣṭhe bhrāmyad amanda-mandara-giri-grāvāgra-kaṇḍūyanān
nidrāloḥ kamaṭhākṛter bhagavataḥ śvāsānilāḥ pāntu vaḥ
yat-saṁskāra-kalānuvartana-vaśād velā-nibhenāmbhasāṁ
yātāyātam atandritaṁ jala-nidher nādyāpi viśrāmyati

purāṇa-saṅkhyā-sambhūtim
asya vācya-prayojane
dānaṁ dānasya māhātmyaṁ
pāṭhādeś ca nibodhata

brāhmaṁ daśa sahasrāṇi
pādmaṁ pañcona-ṣaṣṭi ca
śrī-vaiṣṇavaṁ trayo-viṁśac
catur-viṁśati śaivakam

daśāṣṭau śrī-bhāgavataṁ
nāradaṁ pañca-viṁśati
mārkaṇḍaṁ nava vāhnaṁ ca
daśa-pañca catuḥ-śatam

catur-daśa bhaviṣyaṁ syāt
tathā pañca-śatāni ca
daśāṣṭau brahma-vaivartaṁ
laiṅgam ekādaśaiva tu

catur-viṁśati vārāham
ekāśīti-sahasrakam
skāndaṁ śataṁ tathā caikaṁ
vāmanaṁ daśa kīrtitam

kaurmaṁ sapta-daśākhyātaṁ
mātsyaṁ tat tu catur-daśa
ekona-viṁśat sauparṇaṁ
brahmāṇḍaṁ dvādaśaiva tu

evaṁ purāṇa-sandohaś
catur-lakṣa udāhṛtaḥ
tatrāṣṭadaśa-sāhasraṁ
śrī-bhāgavatam iṣyate

idaṁ bhagavatā pūrvaṁ
brahmaṇe nābhi-paṅkaje
sthitāya bhava-bhītāya
kāruṇyāt samprakāśitam

ādi-madhyāvasāneṣu
vairāgyākhyāna-saṁyutam
hari-līlā-kathā-vrātā-
mṛtānandita-sat-suram

sarva-vedānta-sāraṁ yad
brahmātmaikatva-lakṣaṇam
vastv advitīyaṁ tan-niṣṭhaṁ
kaivalyaika-prayojanam

prauṣṭhapadyāṁ paurṇamāsyāṁ
hema-siṁha-samanvitam
dadāti yo bhāgavataṁ
sa yāti paramāṁ gatim

rājante tāvad anyāni
purāṇāni satāṁ gaṇe
yāvad bhāgavataṁ naiva
śrūyate ’mṛta-sāgaram

sarva-vedānta-sāraṁ hi
śrī-bhāgavatam iṣyate
tad-rasāmṛta-tṛptasya
nānyatra syād ratiḥ kvacit

nimna-gānāṁ yathā gaṅgā
devānām acyuto yathā
vaiṣṇavānāṁ yathā śambhuḥ
purāṇānām idam tathā

kṣetrāṇāṁ caiva sarveṣāṁ
yathā kāśī hy anuttamā
tathā purāṇa-vrātānāṁ
śrīmad-bhāgavataṁ dvijāḥ

śrīmad-bhāgavataṁ purāṇam amalaṁ yad vaiṣṇavānāṁ priyaṁ
yasmin pāramahaṁsyam ekam amalaṁ jñānaṁ paraṁ gīyate
tatra jñāna-virāga-bhakti-sahitaṁ naiṣkarmyam āviskṛtaṁ
tac chṛṇvan su-paṭhan vicāraṇa-paro bhaktyā vimucyen naraḥ

kasmai yena vibhāsito ’yam atulo jñāna-pradīpaḥ purā
tad-rūpeṇa ca nāradāya munaye kṛṣṇāya tad-rūpiṇā
yogīndrāya tad-ātmanātha bhagavad-rātāya kāruṇyatas
tac chuddhaṁ vimalaṁ viśokam amṛtaṁ satyaṁ paraṁ dhīmahi

namas tasmai bhagavate
vāsudevāya sākṣiṇe
ya idam kṛpayā kasmai
vyācacakṣe mumukṣave

yogīndrāya namas tasmai
śukāya brahma-rūpiṇe
saṁsāra-sarpa-daṣṭaṁ yo
viṣṇu-rātam amūmucat

bhave bhave yathā bhaktiḥ
pādayos tava jāyate
tathā kuruṣva deveśa
nāthas tvaṁ no yataḥ prabho

nāma-saṅkīrtanaṁ yasya
sarva-pāpa praṇāśanam
praṇāmo duḥkha-śamanas
taṁ namāmi hariṁ param