śrīmadbhāgavatam 12.8

śrī-śaunaka uvāca
sūta jīva ciraṁ sādho
vada no vadatāṁ vara
tamasy apāre bhramatāṁ
nṝṇāṁ tvaṁ pāra-darśanaḥ

āhuś cirāyuṣam ṛṣiṁ
mṛkaṇḍu-tanayaṁ janāḥ
yaḥ kalpānte hy urvarito
yena grastam idaṁ jagat

sa vā asmat-kulotpannaḥ
kalpe ’smin bhārgavarṣabhaḥ
naivādhunāpi bhūtānāṁ
samplavaḥ ko ’pi jāyate

eka evārṇave bhrāmyan
dadarśa puruṣaṁ kila
vaṭa-patra-puṭe tokaṁ
śayānaṁ tv ekam adbhutam

eṣa naḥ saṁśayo bhūyān
sūta kautūhalaṁ yataḥ
taṁ naś chindhi mahā-yogin
purāṇeṣv api sammataḥ

sūta uvāca
praśnas tvayā maharṣe ’yaṁ
kṛto loka-bhramāpahaḥ
nārāyaṇa-kathā yatra
gītā kali-malāpahā

prāpta-dvijāti-saṁskāro
mārkaṇḍeyaḥ pituḥ kramāt
chandāṁsy adhītya dharmeṇa
tapaḥ-svādhyāya-saṁyutaḥ

bṛhad-vrata-dharaḥ śānto
jaṭilo valkalāmbaraḥ
bibhrat kamaṇḍaluṁ daṇḍam
upavītaṁ sa-mekhalam

kṛṣṇājinaṁ sākṣa-sūtraṁ
kuśāṁś ca niyamarddhaye
agny-arka-guru-viprātmasv
arcayan sandhyayor harim

sāyaṁ prātaḥ sa gurave
bhaikṣyam āhṛtya vāg-yataḥ
bubhuje gurv-anujñātaḥ
sakṛn no ced upoṣitaḥ

evaṁ tapaḥ-svādhyāya-paro
varṣāṇām ayutāyutam
ārādhayan hṛṣīkeśaṁ
jigye mṛtyuṁ su-durjayam

brahmā bhṛgur bhavo dakṣo
brahma-putrāś ca ye ’pare
nṛ-deva-pitṛ-bhūtāni
tenāsann ati-vismitāḥ

itthaṁ bṛhad-vrata-dharas
tapaḥ-svādhyāya-saṁyamaiḥ
dadhyāv adhokṣajaṁ yogī
dhvasta-kleśāntarātmanā

tasyaivaṁ yuñjataś cittaṁ
mahā-yogena yoginaḥ
vyatīyāya mahān kālo
manvantara-ṣaḍ-ātmakaḥ

etat purandaro jñātvā
saptame ’smin kilāntare
tapo-viśaṅkito brahmann
ārebhe tad-vighātanam

gandharvāpsarasaḥ kāmaṁ
vasanta-malayānilau
munaye preṣayām āsa
rajas-toka-madau tathā

te vai tad-āśramaṁ jagmur
himādreḥ pārśva uttare
puṣpabhadrā nadī yatra
citrākhyā ca śilā vibho

tad-āśrama-padaṁ puṇyaṁ
puṇya-druma-latāñcitam
puṇya-dvija-kulākīrṇaṁ
puṇyāmala-jalāśayam

matta-bhramara-saṅgītaṁ
matta-kokila-kūjitam
matta-barhi-naṭāṭopaṁ
matta-dvija-kulākulam

vāyuḥ praviṣṭa ādāya
hima-nirjhara-śīkarān
sumanobhiḥ pariṣvakto
vavāv uttambhayan smaram

udyac-candra-niśā-vaktraḥ
pravāla-stabakālibhiḥ
gopa-druma-latā-jālais
tatrāsīt kusumākaraḥ

anvīyamāno gandharvair
gīta-vāditra-yūthakaiḥ
adṛśyatātta-cāpeṣuḥ
svaḥ-strī-yūtha-patiḥ smaraḥ

hutvāgniṁ samupāsīnaṁ
dadṛśuḥ śakra-kiṅkarāḥ
mīlitākṣaṁ durādharṣaṁ
mūrtimantam ivānalam

nanṛtus tasya purataḥ
striyo ’tho gāyakā jaguḥ
mṛdaṅga-vīṇā-paṇavair
vādyaṁ cakrur mano-ramam

sandadhe ’straṁ sva-dhanuṣi
kāmaḥ pañca-mukhaṁ tadā
madhur mano rajas-toka
indra-bhṛtyā vyakampayan

krīḍantyāḥ puñjikasthalyāḥ
kandukaiḥ stana-gauravāt
bhṛśam udvigna-madhyāyāḥ
keśa-visraṁsita-srajaḥ

itas tato bhramad-dṛṣṭeś
calantyā anu kandukam
vāyur jahāra tad-vāsaḥ
sūkṣmaṁ truṭita-mekhalam

visasarja tadā bāṇaṁ
matvā taṁ sva-jitaṁ smaraḥ
sarvaṁ tatrābhavan mogham
anīśasya yathodyamaḥ

ta ittham apakurvanto
munes tat-tejasā mune
dahyamānā nivavṛtuḥ
prabodhyāhim ivārbhakāḥ

itīndrānucarair brahman
dharṣito ’pi mahā-muniḥ
yan nāgād ahamo bhāvaṁ
na tac citraṁ mahatsu hi

dṛṣṭvā nistejasaṁ kāmaṁ
sa-gaṇaṁ bhagavān svarāṭ
śrutvānubhāvaṁ brahmarṣer
vismayaṁ samagāt param

tasyaivaṁ yuñjataś cittaṁ
tapaḥ-svādhyāya-saṁyamaiḥ
anugrahāyāvirāsīn
nara-nārāyaṇo hariḥ

tau śukla-kṛṣṇau nava-kañja-locanau
catur-bhujau raurava-valkalāmbarau
pavitra-pāṇī upavītakaṁ tri-vṛt
kamaṇḍaluṁ daṇḍam ṛjuṁ ca vaiṇavam

padmākṣa-mālām uta jantu-mārjanaṁ
vedaṁ ca sākṣāt tapa eva rūpiṇau
tapat-taḍid-varṇa-piśaṅga-rociṣā
prāṁśū dadhānau vibudharṣabhārcitau

te vai bhagavato rūpe
nara-nārāyaṇāv ṛṣī
dṛṣṭvotthāyādareṇoccair
nanāmāṅgena daṇḍa-vat

sa tat-sandarśanānanda-
nirvṛtātmendriyāśayaḥ
hṛṣṭa-romāśru-pūrṇākṣo
na sehe tāv udīkṣitum

utthāya prāñjaliḥ prahva
autsukyād āśliṣann iva
namo nama itīśānau
babhāṣe gadgadākṣaram

tayor āsanam ādāya
pādayor avanijya ca
arhaṇenānulepena
dhūpa-mālyair apūjayat

sukham āsanam āsīnau
prasādābhimukhau munī
punar ānamya pādābhyāṁ
gariṣṭhāv idam abravīt

śrī-mārkaṇḍeya uvāca
kiṁ varṇaye tava vibho yad-udīrito ’suḥ
saṁspandate tam anu vāṅ-mana-indriyāṇi
spandanti vai tanu-bhṛtām aja-śarvayoś ca
svasyāpy athāpi bhajatām asi bhāva-bandhuḥ

mūrtī ime bhagavato bhagavaṁs tri-lokyāḥ
kṣemāya tāpa-viramāya ca mṛtyu-jityai
nānā bibharṣy avitum anya-tanūr yathedaṁ
sṛṣṭvā punar grasasi sarvam ivorṇanābhiḥ

tasyāvituḥ sthira-careśitur aṅghri-mūlaṁ
yat-sthaṁ na karma-guṇa-kāla-rajaḥ spṛśanti
yad vai stuvanti ninamanti yajanty abhīkṣṇaṁ
dhyāyanti veda-hṛdayā munayas tad-āptyai

nānyaṁ tavāṅghry-upanayād apavarga-mūrteḥ
kṣemaṁ janasya parito-bhiya īśa vidmaḥ
brahmā bibhety alam ato dvi-parārdha-dhiṣṇyaḥ
kālasya te kim uta tat-kṛta-bhautikānām

tad vai bhajāmy ṛta-dhiyas tava pāda-mūlaṁ
hitvedam ātma-cchadi cātma-guroḥ parasya
dehādy apārtham asad antyam abhijña-mātraṁ
vindeta te tarhi sarva-manīṣitārtham

sattvaṁ rajas tama itīśa tavātma-bandho
māyā-mayāḥ sthiti-layodaya-hetavo ’sya
līlā dhṛtā yad api sattva-mayī praśāntyai
nānye nṛṇāṁ vyasana-moha-bhiyaś ca yābhyām

tasmāt taveha bhagavann atha tāvakānāṁ
śuklāṁ tanuṁ sva-dayitāṁ kuśalā bhajanti
yat sātvatāḥ puruṣa-rūpam uśanti sattvaṁ
loko yato ’bhayam utātma-sukhaṁ na cānyat

tasmai namo bhagavate puruṣāya bhūmne
viśvāya viśva-gurave para-daivatāya
nārāyaṇāya ṛṣaye ca narottamāya
haṁsāya saṁyata-gire nigameśvarāya

yaṁ vai na veda vitathākṣa-pathair bhramad-dhīḥ
santaṁ svakeṣv asuṣu hṛdy api dṛk-patheṣu
tan-māyayāvṛta-matiḥ sa u eva sākṣād
ādyas tavākhila-guror upasādya vedam

yad-darśanaṁ nigama ātma-rahaḥ-prakāśaṁ
muhyanti yatra kavayo ’ja-parā yatantaḥ
taṁ sarva-vāda-viṣaya-pratirūpa-śīlaṁ
vande mahā-puruṣam ātma-nigūḍha-bodham