Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൨൯

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 29 — The Kinds of Devotion, and Time as the Lord in Malayalam)

Vyasa

Also known as laksanam mahadadinam prakrte purusasya ca

The Kinds of Devotion, and Time as the Lord. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 29 — 45 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ദേവഹൂതിരുവാച
ലക്ഷണം മഹദാദീനാം പ്രകൃതേഃ പുരുഷസ്യ ച ।
സ്വരൂപം ലക്ഷ്യതേഽമീഷാം യേന തത്പാരമാര്ഥികമ് ॥ ൧ ॥
യഥാ സാങ്ഖ്യേഷു കഥിതം യന്മൂലം തത്പ്രചക്ഷതേ ।
ഭക്തിയോഗസ്യ മേ മാര്ഗം ബ്രൂഹി വിസ്തരശഃ പ്രഭോ ॥ ൨ ॥
വിരാഗോ യേന പുരുഷോ ഭഗവന്സര്വതോ ഭവേത് ।
ആചക്ഷ്വ ജീവലോകസ്യ വിവിധാ മമ സംസൃതീഃ ॥ ൩ ॥
കാലസ്യേശ്വരരൂപസ്യ പരേഷാം ച പരസ്യ തേ ।
സ്വരൂപം ബത കുര്വന്തി യദ്ധേതോഃ കുശലം ജനാഃ ॥ ൪ ॥
ലോകസ്യ മിഥ്യാഭിമതേരചക്ഷുഷ-
ശ്ചിരം പ്രസുപ്തസ്യ തമസ്യനാശ്രയേ ।
ശ്രാന്തസ്യ കര്മസ്വനുവിദ്ധയാ ധിയാ
ത്വമാവിരാസീഃ കില യോഗഭാസ്കരഃ ॥ ൫ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
ഇതി മാതുര്വചഃ ശ്ലക്ഷ്ണം പ്രതിനന്ദ്യ മഹാമുനിഃ ।
ആബഭാഷേ കുരുശ്രേഷ്ഠ പ്രീതസ്താം കരുണാര്ദിതഃ ॥ ൬ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ഭക്തിയോഗോ ബഹുവിധോ മാര്ഗൈര്ഭാമിനി ഭാവ്യതേ ।
സ്വഭാവഗുണമാര്ഗേണ പുംസാം ഭാവോ വിഭിദ്യതേ ॥ ൭ ॥
അഭിസന്ധായ യോ ഹിംസാം ദമ്ഭം മാത്സര്യമേവ വാ ।
സംരമ്ഭീ ഭിന്നദൃഗ്ഭാവം മയി കുര്യാത്സ താമസഃ ॥ ൮ ॥
വിഷയാനഭിസന്ധായ യശ ഐശ്വര്യമേവ വാ ।
അര്ചാദാവര്ചയേദ്യോ മാം പൃഥഗ്ഭാവഃ സ രാജസഃ ॥ ൯ ॥
കര്മനിര്ഹാരമുദ്ദിശ്യ പരസ്മിന്വാ തദര്പണമ് ।
യജേദ്യഷ്ടവ്യമിതി വാ പൃഥഗ്ഭാവഃ സ സാത്ത്വികഃ ॥ ൧൦ ॥
മദ്ഗുണശ്രുതിമാത്രേണ മയി സര്വഗുഹാശയേ ।
മനോഗതിരവിച്ഛിന്നാ യഥാ ഗങ്ഗാമ്ഭസോഽമ്ബുധൌ ॥ ൧൧ ॥
ലക്ഷണം ഭക്തിയോഗസ്യ നിര്ഗുണസ്യ ഹ്യുദാഹൃതമ് ।
അഹൈതുക്യവ്യവഹിതാ യാ ഭക്തിഃ പുരുഷോത്തമേ ॥ ൧൨ ॥
സാലോക്യസാര്ഷ്ടിസാമീപ്യസാരൂപ്യൈകത്വമപ്യുത ।
ദീയമാനം ന ഗൃഹ്ണന്തി വിനാ മത്സേവനം ജനാഃ ॥ ൧൩ ॥
സ ഏവ ഭക്തിയോഗാഖ്യ ആത്യന്തിക ഉദാഹൃതഃ ।
യേനാതിവ്രജ്യ ത്രിഗുണം മദ്ഭാവായോപപദ്യതേ ॥ ൧൪ ॥
നിഷേവിതേനാനിമിത്തേന സ്വധര്മേണ മഹീയസാ ।
ക്രിയായോഗേന ശസ്തേന നാതിഹിംസ്രേണ നിത്യശഃ ॥ ൧൫ ॥
മദ്ധിഷ്ണ്യദര്ശനസ്പര്ശപൂജാസ്തുത്യഭിവന്ദനൈഃ ।
ഭൂതേഷു മദ്ഭാവനയാ സത്ത്വേനാസങ്ഗമേന ച ॥ ൧൬ ॥
മഹതാം ബഹുമാനേന ദീനാനാമനുകമ്പയാ ।
മൈത്ര്യാ ചൈവാത്മതുല്യേഷു യമേന നിയമേന ച ॥ ൧൭ ॥
ആധ്യാത്മികാനുശ്രവണാന്നാമസങ്കീര്തനാച്ച മേ ।
ആര്ജവേനാര്യസങ്ഗേന നിരഹങ്ക്രിയയാ തഥാ ॥ ൧൮ ॥
മദ്ധര്മണോ ഗുണൈരേതൈഃ പരിസംശുദ്ധ ആശയഃ ।
പുരുഷസ്യാഞ്ജസാഭ്യേതി ശ്രുതമാത്രഗുണം ഹി മാമ് ॥ ൧൯ ॥
യഥാ വാതരഥോ ഘ്രാണമാവൃങ്ക്തേ ഗന്ധ ആശയാത് ।
ഏവം യോഗരതം ചേത ആത്മാനമവികാരി യത് ॥ ൨൦ ॥
അഹം സര്വേഷു ഭൂതേഷു ഭൂതാത്മാവസ്ഥിതഃ സദാ ।
തമവജ്ഞായ മാം മര്ത്യഃ കുരുതേഽര്ചാവിഡമ്ബനമ് ॥ ൨൧ ॥
യോ മാം സര്വേഷു ഭൂതേഷു സന്തമാത്മാനമീശ്വരമ് ।
ഹിത്വാര്ചാം ഭജതേ മൌഢ്യാദ്ഭസ്മന്യേവ ജുഹോതി സഃ ॥ ൨൨ ॥
ദ്വിഷതഃ പരകായേ മാം മാനിനോ ഭിന്നദര്ശിനഃ ।
ഭൂതേഷു ബദ്ധവൈരസ്യ ന മനഃ ശാന്തിമൃച്ഛതി ॥ ൨൩ ॥
അഹമുച്ചാവചൈര്ദ്രവ്യൈഃ ക്രിയയോത്പന്നയാനഘേ ।
നൈവ തുഷ്യേഽര്ചിതോഽര്ചായാം ഭൂതഗ്രാമാവമാനിനഃ ॥ ൨൪ ॥
അര്ചാദാവര്ചയേത്താവദീശ്വരം മാം സ്വകര്മകൃത് ।
യാവന്ന വേദ സ്വഹൃദി സര്വഭൂതേഷ്വവസ്ഥിതമ് ॥ ൨൫ ॥
ആത്മനശ്ച പരസ്യാപി യഃ കരോത്യന്തരോദരമ് ।
തസ്യ ഭിന്നദൃശോ മൃത്യുര്വിദധേ ഭയമുല്ബണമ് ॥ ൨൬ ॥
അഥ മാം സര്വഭൂതേഷു ഭൂതാത്മാനം കൃതാലയമ് ।
അര്ഹയേദ്ദാനമാനാഭ്യാം മൈത്ര്യാഭിന്നേന ചക്ഷുഷാ ॥ ൨൭ ॥
ജീവാഃ ശ്രേഷ്ഠാ ഹ്യജീവാനാം തതഃ പ്രാണഭൃതഃ ശുഭേ ।
തഃ സചിത്താഃ പ്രവരാസ്തതശ്ചേന്ദ്രിയവൃത്തയഃ ॥ ൨൮ ॥
തത്രാപി സ്പര്ശവേദിഭ്യഃ പ്രവരാ രസവേദിനഃ ।
തേഭ്യോ ഗന്ധവിദഃ ശ്രേഷ്ഠാസ്തതഃ ശബ്ദവിദോ വരാഃ ॥ ൨൯ ॥
രൂപഭേദവിദസ്തത്ര തതശ്ചോഭയതോദതഃ ।
തേഷാം ബഹുപദാഃ ശ്രേഷ്ഠാശ്ചതുഷ്പാദസ്തതോ ദ്വിപാത് ॥ ൩൦ ॥
തതോ വര്ണാശ്ച ചത്വാരസ്തേഷാം ബ്രാഹ്മണ ഉത്തമഃ ।
ബ്രാഹ്മണേഷ്വപി വേദജ്ഞോ ഹ്യര്ഥജ്ഞോഽഭ്യധികസ്തതഃ ॥ ൩൧ ॥
അര്ഥജ്ഞാത്സംശയച്ഛേത്താ തതഃ ശ്രേയാന്സ്വകര്മകൃത് ।
മുക്തസങ്ഗസ്തതോ ഭൂയാനദോഗ്ധാ ധര്മമാത്മനഃ ॥ ൩൨ ॥
തസ്മാന്മയ്യര്പിതാശേഷക്രിയാര്ഥാത്മാ നിരന്തരഃ ।
മയ്യര്പിതാത്മനഃ പുംസോ മയി സംന്യസ്തകര്മണഃ ।
ന പശ്യാമി പരം ഭൂതമകര്തുഃ സമദര്ശനാത് ॥ ൩൩ ॥
മനസൈതാനി ഭൂതാനി പ്രണമേദ്ബഹുമാനയന് ।
ഈശ്വരോ ജീവകലയാ പ്രവിഷ്ടോ ഭഗവാനിതി ॥ ൩൪ ॥
ഭക്തിയോഗശ്ച യോഗശ്ച മയാ മാനവ്യുദീരിതഃ ।
യയോരേകതരേണൈവ പുരുഷഃ പുരുഷം വ്രജേത് ॥ ൩൫ ॥
ഏതദ്ഭഗവതോ രൂപം ബ്രഹ്മണഃ പരമാത്മനഃ ।
പരം പ്രധാനം പുരുഷം ദൈവം കര്മവിചേഷ്ടിതമ് ॥ ൩൬ ॥
രൂപഭേദാസ്പദം ദിവ്യം കാല ഇത്യഭിധീയതേ ।
ഭൂതാനാം മഹദാദീനാം യതോ ഭിന്നദൃശാം ഭയമ് ॥ ൩൭ ॥
യോഽന്തഃ പ്രവിശ്യ ഭൂതാനി ഭൂതൈരത്ത്യഖിലാശ്രയഃ ।
സ വിഷ്ണ്വാഖ്യോഽധിയജ്ഞോഽസൌ കാലഃ കലയതാം പ്രഭുഃ ॥ ൩൮ ॥
ന ചാസ്യ കശ്ചിദ്ദയിതോ ന ദ്വേഷ്യോ ന ച ബാന്ധവഃ ।
ആവിശത്യപ്രമത്തോഽസൌ പ്രമത്തം ജനമന്തകൃത് ॥ ൩൯ ॥
യദ്ഭയാദ്വാതി വാതോഽയം സൂര്യസ്തപതി യദ്ഭയാത് ।
യദ്ഭയാദ്വര്ഷതേ ദേവോ ഭഗണോ ഭാതി യദ്ഭയാത് ॥ ൪൦ ॥
യദ്വനസ്പതയോ ഭീതാ ലതാശ്ചൌഷധിഭിഃ സഹ ।
സ്വേ സ്വേ കാലേഽഭിഗൃഹ്ണന്തി പുഷ്പാണി ച ഫലാനി ച ॥ ൪൧ ॥
സ്രവന്തി സരിതോ ഭീതാ നോത്സര്പത്യുദധിര്യതഃ ।
അഗ്നിരിന്ധേ സഗിരിഭിര്ഭൂര്ന മജ്ജതി യദ്ഭയാത് ॥ ൪൨ ॥
നഭോ ദദാതി ശ്വസതാം പദം യന്നിയമാദദഃ ।
ലോകം സ്വദേഹം തനുതേ മഹാന് സപ്തഭിരാവൃതമ് ॥ ൪൩ ॥
ഗുണാഭിമാനിനോ ദേവാഃ സര്ഗാദിഷ്വസ്യ യദ്ഭയാത് ।
വര്തന്തേഽനുയുഗം യേഷാം വശ ഏതച്ചരാചരമ് ॥ ൪൪ ॥
സോഽനന്തോഽന്തകരഃ കാലോഽനാദിരാദികൃദവ്യയഃ ।
ജനം ജനേന ജനയന്മാരയന്മൃത്യുനാന്തകമ് ॥ ൪൫ ॥

Explore More