Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൪.൧൪

(Srimad Bhagavatam Canto 4, Chapter 14 — The Sages Put an End to King Vena in Malayalam)

Vyasa

Also known as bhrgvadayaste munayo lokanam ksemadarsina

The Sages Put an End to King Vena. Śrīmad Bhāgavatam Canto 4, Chapter 14 — 46 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

മൈത്രേയ ഉവാച
ഭൃഗ്വാദയസ്തേ മുനയോ ലോകാനാം ക്ഷേമദര്ശിനഃ ।
ഗോപ്തര്യസതി വൈ നൃണാം പശ്യന്തഃ പശുസാമ്യതാമ് ॥ ൧ ॥
വീരമാതരമാഹൂയ സുനീഥാം ബ്രഹ്മവാദിനഃ ।
പ്രകൃത്യസമ്മതം വേനമഭ്യഷിഞ്ചന് പതിം ഭുവഃ ॥ ൨ ॥
ശ്രുത്വാ നൃപാസനഗതം വേനമത്യുഗ്രശാസനമ് ।
നിലില്യുര്ദസ്യവഃ സദ്യഃ സര്പത്രസ്താ ഇവാഖവഃ ॥ ൩ ॥
സ ആരൂഢനൃപസ്ഥാന ഉന്നദ്ധോഽഷ്ടവിഭൂതിഭിഃ ।
അവമേനേ മഹാഭാഗാന് സ്തബ്ധഃ സമ്ഭാവിതഃ സ്വതഃ ॥ ൪ ॥
ഏവം മദാന്ധ ഉത്സിക്തോ നിരങ്കുശ ഇവ ദ്വിപഃ ।
പര്യടന് രഥമാസ്ഥായ കമ്പയന്നിവ രോദസീ ॥ ൫ ॥
ന യഷ്ടവ്യം ന ദാതവ്യം ന ഹോതവ്യം ദ്വിജാഃ ക്വചിത് ।
ഇതി ന്യവാരയദ്ധര്മം ഭേരീഘോഷേണ സര്വശഃ ॥ ൬ ॥
വേനസ്യാവേക്ഷ്യ മുനയോ ദുര്വൃത്തസ്യ വിചേഷ്ടിതമ് ।
വിമൃശ്യ ലോകവ്യസനം കൃപയോചുഃ സ്മ സത്രിണഃ ॥ ൭ ॥
അഹോ ഉഭയതഃ പ്രാപ്തം ലോകസ്യ വ്യസനം മഹത് ।
ദാരുണ്യുഭയതോ ദീപ്തേ ഇവ തസ്കരപാലയോഃ ॥ ൮ ॥
അരാജകഭയാദേഷ കൃതോ രാജാതദര്ഹണഃ ।
തതോഽപ്യാസീദ്ഭയം ത്വദ്യ കഥം സ്യാത്സ്വസ്തി ദേഹിനാമ് ॥ ൯ ॥
അഹേരിവ പയഃപോഷഃ പോഷകസ്യാപ്യനര്ഥഭൃത് ।
വേനഃ പ്രകൃത്യൈവ ഖലഃ സുനീഥാഗര്ഭസമ്ഭവഃ ॥ ൧൦ ॥
നിരൂപിതഃ പ്രജാപാലഃ സ ജിഘാംസതി വൈ പ്രജാഃ ।
തഥാപി സാന്ത്വയേമാമും നാസ്മാംസ്തത്പാതകം സ്പൃശേത് ॥ ൧൧ ॥
തദ്വിദ്വദ്ഭിരസദ്വൃത്തോ വേനോഽസ്മാഭിഃ കൃതോ നൃപഃ ।
സാന്ത്വിതോ യദി നോ വാചം ന ഗ്രഹീഷ്യത്യധര്മകൃത് ।
ലോകധിക്കാരസന്ദഗ്ധം ദഹിഷ്യാമഃ സ്വതേജസാ ॥ ൧൨ ॥
ഏവമധ്യവസായൈനം മുനയോ ഗൂഢമന്യവഃ ।
ഉപവ്രജ്യാബ്രുവന് വേനം സാന്ത്വയിത്വാ ച സാമഭിഃ ॥ ൧൩ ॥
മുനയ ഊചുഃ
നൃപവര്യ നിബോധൈതദ്യത്തേ വിജ്ഞാപയാമ ഭോഃ ।
ആയുഃശ്രീബലകീര്തീനാം തവ താത വിവര്ധനമ് ॥ ൧൪ ॥
ധര്മ ആചരിതഃ പുംസാം വാങ്മനഃകായബുദ്ധിഭിഃ ।
ലോകാന് വിശോകാന് വതരത്യഥാനന്ത്യമസങ്ഗിനാമ് ॥ ൧൫ ॥
സ തേ മാ വിനശേദ്വീര പ്രജാനാം ക്ഷേമലക്ഷണഃ ।
യസ്മിന് വിനഷ്ടേ നൃപതിരൈശ്വര്യാദവരോഹതി ॥ ൧൬ ॥
രാജന്നസാധ്വമാത്യേഭ്യശ്ചോരാദിഭ്യഃ പ്രജാ നൃപഃ ।
രക്ഷന്യഥാ ബലിം ഗൃഹ്ണന്നിഹ പ്രേത്യ ച മോദതേ ॥ ൧൭ ॥
യസ്യ രാഷ്ട്രേ പുരേ ചൈവ ഭഗവാന് യജ്ഞപൂരുഷഃ ।
ഇജ്യതേ സ്വേന ധര്മേണ ജനൈര്വര്ണാശ്രമാന്വിതൈഃ ॥ ൧൮ ॥
തസ്യ രാജ്ഞോ മഹാഭാഗ ഭഗവാന് ഭൂതഭാവനഃ ।
പരിതുഷ്യതി വിശ്വാത്മാ തിഷ്ഠതോ നിജശാസനേ ॥ ൧൯ ॥
തസ്മിംസ്തുഷ്ടേ കിമപ്രാപ്യം ജഗതാമീശ്വരേശ്വരേ ।
ലോകാഃ സപാലാ ഹ്യേതസ്മൈ ഹരന്തി ബലിമാദൃതാഃ ॥ ൨൦ ॥
തം സര്വലോകാമരയജ്ഞസങ്ഗ്രഹം
ത്രയീമയം ദ്രവ്യമയം തപോമയമ് ।
യജ്ഞൈര്വിചിത്രൈര്യജതോ ഭവായ തേ
രാജന് സ്വദേശാനനുരോദ്ധുമര്ഹസി ॥ ൨൧ ॥
യജ്ഞേന യുഷ്മദ്വിഷയേ ദ്വിജാതിഭി-
ര്വിതായമാനേന സുരാഃ കലാ ഹരേഃ ।
സ്വിഷ്ടാഃ സുതുഷ്ടാഃ പ്രദിശന്തി വാഞ്ഛിതം
തദ്ധേലനം നാര്ഹസി വീര ചേഷ്ടിതുമ് ॥ ൨൨ ॥
വേന ഉവാച
ബാലിശാ ബത യൂയം വാ അധര്മേ ധര്മമാനിനഃ ।
യേ വൃത്തിദം പതിം ഹിത്വാ ജാരം പതിമുപാസതേ ॥ ൨൩ ॥
അവജാനന്ത്യമീ മൂഢാ നൃപരൂപിണമീശ്വരമ് ।
നാനുവിന്ദന്തി തേ ഭദ്രമിഹ ലോകേ പരത്ര ച ॥ ൨൪ ॥
കോ യജ്ഞപുരുഷോ നാമ യത്ര വോ ഭക്തിരീദൃശീ ।
ഭര്തൃസ്നേഹവിദൂരാണാം യഥാ ജാരേ കുയോഷിതാമ് ॥ ൨൫ ॥
വിഷ്ണുര്വിരിഞ്ചോ ഗിരിശ ഇന്ദ്രോ വായുര്യമോ രവിഃ ।
പര്ജന്യോ ധനദഃ സോമഃ ക്ഷിതിരഗ്നിരപാമ്പതിഃ ॥ ൨൬ ॥
ഏതേ ചാന്യേ ച വിബുധാഃ പ്രഭവോ വരശാപയോഃ ।
ദേഹേ ഭവന്തി നൃപതേഃ സര്വദേവമയോ നൃപഃ ॥ ൨൭ ॥
തസ്മാന്മാം കര്മഭിര്വിപ്രാ യജധ്വം ഗതമത്സരാഃ ।
ബലിം ച മഹ്യം ഹരത മത്തോഽന്യഃ കോഽഗ്രഭുക്പുമാന് ॥ ൨൮ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
ഇത്ഥം വിപര്യയമതിഃ പാപീയാനുത്പഥം ഗതഃ ।
അനുനീയമാനസ്തദ്യാച്ഞാം ന ചക്രേ ഭ്രഷ്ടമങ്ഗലഃ ॥ ൨൯ ॥
ഇതി തേഽസത്കൃതാസ്തേന ദ്വിജാഃ പണ്ഡിതമാനിനാ ।
ഭഗ്നായാം ഭവ്യയാച്ഞായാം തസ്മൈ വിദുര ചുക്രുധുഃ ॥ ൩൦ ॥
ഹന്യതാം ഹന്യതാമേഷ പാപഃ പ്രകൃതിദാരുണഃ ।
ജീവഞ്ജഗദസാവാശു കുരുതേ ഭസ്മസാദ് ധ്രുവമ് ॥ ൩൧ ॥
നായമര്ഹത്യസദ്വൃത്തോ നരദേവവരാസനമ് ।
യോഽധിയജ്ഞപതിം വിഷ്ണും വിനിന്ദത്യനപത്രപഃ ॥ ൩൨ ॥
കോ വൈനം പരിചക്ഷീത വേനമേകമൃതേഽശുഭമ് ।
പ്രാപ്ത ഈദൃശമൈശ്വര്യം യദനുഗ്രഹഭാജനഃ ॥ ൩൩ ॥
ഇത്ഥം വ്യവസിതാ ഹന്തുമൃഷയോ രൂഢമന്യവഃ ।
നിജഘ്നുര്ഹുങ്കൃതൈര്വേനം ഹതമച്യുതനിന്ദയാ ॥ ൩൪ ॥
ഋഷിഭിഃ സ്വാശ്രമപദം ഗതേ പുത്രകലേവരമ് ।
സുനീഥാ പാലയാമാസ വിദ്യായോഗേന ശോചതീ ॥ ൩൫ ॥
ഏകദാ മുനയസ്തേ തു സരസ്വത്സലിലാപ്ലുതാഃ ।
ഹുത്വാഗ്നീന് സത്കഥാശ്ചക്രുരുപവിഷ്ടാഃ സരിത്തടേ ॥ ൩൬ ॥
വീക്ഷ്യോത്ഥിതാംസ്തദോത്പാതാനാഹുര്ലോകഭയങ്കരാന് ।
അപ്യഭദ്രമനാഥായാ ദസ്യുഭ്യോ ന ഭവേദ്ഭുവഃ ॥ ൩൭ ॥
ഏവം മൃശന്ത ഋഷയോ ധാവതാം സര്വതോദിശമ് ।
പാംസുഃ സമുത്ഥിതോ ഭൂരിശ്ചോരാണാമഭിലുമ്പതാമ് ॥ ൩൮ ॥
തദുപദ്രവമാജ്ഞായ ലോകസ്യ വസു ലുമ്പതാമ് ।
ഭര്തര്യുപരതേ തസ്മിന്നന്യോന്യം ച ജിഘാംസതാമ് ॥ ൩൯ ॥
ചോരപ്രായം ജനപദം ഹീനസത്ത്വമരാജകമ് ।
ലോകാന്നാവാരയഞ്ഛക്താ അപി തദ്ദോഷദര്ശിനഃ ॥ ൪൦ ॥
ബ്രാഹ്മണഃ സമദൃക് ശാന്തോ ദീനാനാം സമുപേക്ഷകഃ ।
സ്രവതേ ബ്രഹ്മ തസ്യാപി ഭിന്നഭാണ്ഡാത്പയോ യഥാ ॥ ൪൧ ॥
നാങ്ഗസ്യ വംശോ രാജര്ഷേരേഷ സംസ്ഥാതുമര്ഹതി ।
അമോഘവീര്യാ ഹി നൃപാ വംശേഽസ്മിന് കേശവാശ്രയാഃ ॥ ൪൨ ॥
വിനിശ്ചിത്യൈവമൃഷയോ വിപന്നസ്യ മഹീപതേഃ ।
മമന്ഥുരൂരും തരസാ തത്രാസീദ്ബാഹുകോ നരഃ ॥ ൪൩ ॥
കാകകൃഷ്ണോഽതിഹ്രസ്വാങ്ഗോ ഹ്രസ്വബാഹുര്മഹാഹനുഃ ।
ഹ്രസ്വപാന്നിമ്നനാസാഗ്രോ രക്താക്ഷസ്താമ്രമൂര്ധജഃ ॥ ൪൪ ॥
തം തു തേഽവനതം ദീനം കിം കരോമീതി വാദിനമ് ।
നിഷീദേത്യബ്രുവംസ്താത സ നിഷാദസ്തതോഽഭവത് ॥ ൪൫ ॥
തസ്യ വംശ്യാസ്തു നൈഷാദാ ഗിരികാനനഗോചരാഃ ।
യേനാഹരജ്ജായമാനോ വേനകല്മഷമുല്ബണമ് ॥ ൪൬ ॥

Explore More