Lord Krishna

శ్రీమద్భాగవతమ్ ౪.౧౪

(Srimad Bhagavatam Canto 4, Chapter 14 — The Sages Put an End to King Vena in Telugu)

Vyasa

Also known as bhrgvadayaste munayo lokanam ksemadarsina

The Sages Put an End to King Vena. Śrīmad Bhāgavatam Canto 4, Chapter 14 — 46 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

మైత్రేయ ఉవాచ
భృగ్వాదయస్తే మునయో లోకానాం క్షేమదర్శినః ।
గోప్తర్యసతి వై నృణాం పశ్యన్తః పశుసామ్యతామ్ ॥ ౧ ॥
వీరమాతరమాహూయ సునీథాం బ్రహ్మవాదినః ।
ప్రకృత్యసమ్మతం వేనమభ్యషిఞ్చన్ పతిం భువః ॥ ౨ ॥
శ్రుత్వా నృపాసనగతం వేనమత్యుగ్రశాసనమ్ ।
నిలిల్యుర్దస్యవః సద్యః సర్పత్రస్తా ఇవాఖవః ॥ ౩ ॥
స ఆరూఢనృపస్థాన ఉన్నద్ధోఽష్టవిభూతిభిః ।
అవమేనే మహాభాగాన్ స్తబ్ధః సమ్భావితః స్వతః ॥ ౪ ॥
ఏవం మదాన్ధ ఉత్సిక్తో నిరఙ్కుశ ఇవ ద్విపః ।
పర్యటన్ రథమాస్థాయ కమ్పయన్నివ రోదసీ ॥ ౫ ॥
న యష్టవ్యం న దాతవ్యం న హోతవ్యం ద్విజాః క్వచిత్ ।
ఇతి న్యవారయద్ధర్మం భేరీఘోషేణ సర్వశః ॥ ౬ ॥
వేనస్యావేక్ష్య మునయో దుర్వృత్తస్య విచేష్టితమ్ ।
విమృశ్య లోకవ్యసనం కృపయోచుః స్మ సత్రిణః ॥ ౭ ॥
అహో ఉభయతః ప్రాప్తం లోకస్య వ్యసనం మహత్ ।
దారుణ్యుభయతో దీప్తే ఇవ తస్కరపాలయోః ॥ ౮ ॥
అరాజకభయాదేష కృతో రాజాతదర్హణః ।
తతోఽప్యాసీద్భయం త్వద్య కథం స్యాత్స్వస్తి దేహినామ్ ॥ ౯ ॥
అహేరివ పయఃపోషః పోషకస్యాప్యనర్థభృత్ ।
వేనః ప్రకృత్యైవ ఖలః సునీథాగర్భసమ్భవః ॥ ౧౦ ॥
నిరూపితః ప్రజాపాలః స జిఘాంసతి వై ప్రజాః ।
తథాపి సాన్త్వయేమాముం నాస్మాంస్తత్పాతకం స్పృశేత్ ॥ ౧౧ ॥
తద్విద్వద్భిరసద్వృత్తో వేనోఽస్మాభిః కృతో నృపః ।
సాన్త్వితో యది నో వాచం న గ్రహీష్యత్యధర్మకృత్ ।
లోకధిక్కారసన్దగ్ధం దహిష్యామః స్వతేజసా ॥ ౧౨ ॥
ఏవమధ్యవసాయైనం మునయో గూఢమన్యవః ।
ఉపవ్రజ్యాబ్రువన్ వేనం సాన్త్వయిత్వా చ సామభిః ॥ ౧౩ ॥
మునయ ఊచుః
నృపవర్య నిబోధైతద్యత్తే విజ్ఞాపయామ భోః ।
ఆయుఃశ్రీబలకీర్తీనాం తవ తాత వివర్ధనమ్ ॥ ౧౪ ॥
ధర్మ ఆచరితః పుంసాం వాఙ్మనఃకాయబుద్ధిభిః ।
లోకాన్ విశోకాన్ వతరత్యథానన్త్యమసఙ్గినామ్ ॥ ౧౫ ॥
స తే మా వినశేద్వీర ప్రజానాం క్షేమలక్షణః ।
యస్మిన్ వినష్టే నృపతిరైశ్వర్యాదవరోహతి ॥ ౧౬ ॥
రాజన్నసాధ్వమాత్యేభ్యశ్చోరాదిభ్యః ప్రజా నృపః ।
రక్షన్యథా బలిం గృహ్ణన్నిహ ప్రేత్య చ మోదతే ॥ ౧౭ ॥
యస్య రాష్ట్రే పురే చైవ భగవాన్ యజ్ఞపూరుషః ।
ఇజ్యతే స్వేన ధర్మేణ జనైర్వర్ణాశ్రమాన్వితైః ॥ ౧౮ ॥
తస్య రాజ్ఞో మహాభాగ భగవాన్ భూతభావనః ।
పరితుష్యతి విశ్వాత్మా తిష్ఠతో నిజశాసనే ॥ ౧౯ ॥
తస్మింస్తుష్టే కిమప్రాప్యం జగతామీశ్వరేశ్వరే ।
లోకాః సపాలా హ్యేతస్మై హరన్తి బలిమాదృతాః ॥ ౨౦ ॥
తం సర్వలోకామరయజ్ఞసఙ్గ్రహం
త్రయీమయం ద్రవ్యమయం తపోమయమ్ ।
యజ్ఞైర్విచిత్రైర్యజతో భవాయ తే
రాజన్ స్వదేశాననురోద్ధుమర్హసి ॥ ౨౧ ॥
యజ్ఞేన యుష్మద్విషయే ద్విజాతిభి-
ర్వితాయమానేన సురాః కలా హరేః ।
స్విష్టాః సుతుష్టాః ప్రదిశన్తి వాఞ్ఛితం
తద్ధేలనం నార్హసి వీర చేష్టితుమ్ ॥ ౨౨ ॥
వేన ఉవాచ
బాలిశా బత యూయం వా అధర్మే ధర్మమానినః ।
యే వృత్తిదం పతిం హిత్వా జారం పతిముపాసతే ॥ ౨౩ ॥
అవజానన్త్యమీ మూఢా నృపరూపిణమీశ్వరమ్ ।
నానువిన్దన్తి తే భద్రమిహ లోకే పరత్ర చ ॥ ౨౪ ॥
కో యజ్ఞపురుషో నామ యత్ర వో భక్తిరీదృశీ ।
భర్తృస్నేహవిదూరాణాం యథా జారే కుయోషితామ్ ॥ ౨౫ ॥
విష్ణుర్విరిఞ్చో గిరిశ ఇన్ద్రో వాయుర్యమో రవిః ।
పర్జన్యో ధనదః సోమః క్షితిరగ్నిరపామ్పతిః ॥ ౨౬ ॥
ఏతే చాన్యే చ విబుధాః ప్రభవో వరశాపయోః ।
దేహే భవన్తి నృపతేః సర్వదేవమయో నృపః ॥ ౨౭ ॥
తస్మాన్మాం కర్మభిర్విప్రా యజధ్వం గతమత్సరాః ।
బలిం చ మహ్యం హరత మత్తోఽన్యః కోఽగ్రభుక్పుమాన్ ॥ ౨౮ ॥
మైత్రేయ ఉవాచ
ఇత్థం విపర్యయమతిః పాపీయానుత్పథం గతః ।
అనునీయమానస్తద్యాచ్ఞాం న చక్రే భ్రష్టమఙ్గలః ॥ ౨౯ ॥
ఇతి తేఽసత్కృతాస్తేన ద్విజాః పణ్డితమానినా ।
భగ్నాయాం భవ్యయాచ్ఞాయాం తస్మై విదుర చుక్రుధుః ॥ ౩౦ ॥
హన్యతాం హన్యతామేష పాపః ప్రకృతిదారుణః ।
జీవఞ్జగదసావాశు కురుతే భస్మసాద్ ధ్రువమ్ ॥ ౩౧ ॥
నాయమర్హత్యసద్వృత్తో నరదేవవరాసనమ్ ।
యోఽధియజ్ఞపతిం విష్ణుం వినిన్దత్యనపత్రపః ॥ ౩౨ ॥
కో వైనం పరిచక్షీత వేనమేకమృతేఽశుభమ్ ।
ప్రాప్త ఈదృశమైశ్వర్యం యదనుగ్రహభాజనః ॥ ౩౩ ॥
ఇత్థం వ్యవసితా హన్తుమృషయో రూఢమన్యవః ।
నిజఘ్నుర్హుఙ్కృతైర్వేనం హతమచ్యుతనిన్దయా ॥ ౩౪ ॥
ఋషిభిః స్వాశ్రమపదం గతే పుత్రకలేవరమ్ ।
సునీథా పాలయామాస విద్యాయోగేన శోచతీ ॥ ౩౫ ॥
ఏకదా మునయస్తే తు సరస్వత్సలిలాప్లుతాః ।
హుత్వాగ్నీన్ సత్కథాశ్చక్రురుపవిష్టాః సరిత్తటే ॥ ౩౬ ॥
వీక్ష్యోత్థితాంస్తదోత్పాతానాహుర్లోకభయఙ్కరాన్ ।
అప్యభద్రమనాథాయా దస్యుభ్యో న భవేద్భువః ॥ ౩౭ ॥
ఏవం మృశన్త ఋషయో ధావతాం సర్వతోదిశమ్ ।
పాంసుః సముత్థితో భూరిశ్చోరాణామభిలుమ్పతామ్ ॥ ౩౮ ॥
తదుపద్రవమాజ్ఞాయ లోకస్య వసు లుమ్పతామ్ ।
భర్తర్యుపరతే తస్మిన్నన్యోన్యం చ జిఘాంసతామ్ ॥ ౩౯ ॥
చోరప్రాయం జనపదం హీనసత్త్వమరాజకమ్ ।
లోకాన్నావారయఞ్ఛక్తా అపి తద్దోషదర్శినః ॥ ౪౦ ॥
బ్రాహ్మణః సమదృక్ శాన్తో దీనానాం సముపేక్షకః ।
స్రవతే బ్రహ్మ తస్యాపి భిన్నభాణ్డాత్పయో యథా ॥ ౪౧ ॥
నాఙ్గస్య వంశో రాజర్షేరేష సంస్థాతుమర్హతి ।
అమోఘవీర్యా హి నృపా వంశేఽస్మిన్ కేశవాశ్రయాః ॥ ౪౨ ॥
వినిశ్చిత్యైవమృషయో విపన్నస్య మహీపతేః ।
మమన్థురూరుం తరసా తత్రాసీద్బాహుకో నరః ॥ ౪౩ ॥
కాకకృష్ణోఽతిహ్రస్వాఙ్గో హ్రస్వబాహుర్మహాహనుః ।
హ్రస్వపాన్నిమ్ననాసాగ్రో రక్తాక్షస్తామ్రమూర్ధజః ॥ ౪౪ ॥
తం తు తేఽవనతం దీనం కిం కరోమీతి వాదినమ్ ।
నిషీదేత్యబ్రువంస్తాత స నిషాదస్తతోఽభవత్ ॥ ౪౫ ॥
తస్య వంశ్యాస్తు నైషాదా గిరికాననగోచరాః ।
యేనాహరజ్జాయమానో వేనకల్మషముల్బణమ్ ॥ ౪౬ ॥

Explore More