Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൪.൧൭

(Srimad Bhagavatam Canto 4, Chapter 17 — Pṛthu Takes Up His Bow Against the Earth in Malayalam)

Vyasa

Also known as evam sa bhagavan vainya khyapito gunakarmabhi

Pṛthu Takes Up His Bow Against the Earth. Śrīmad Bhāgavatam Canto 4, Chapter 17 — 36 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

മൈത്രേയ ഉവാച
ഏവം സ ഭഗവാന് വൈന്യഃ ഖ്യാപിതോ ഗുണകര്മഭിഃ । ഛന്ദയാമാസ താന് കാമൈഃ പ്രതിപൂജ്യാഭിനന്ദ്യ ച ॥ ൧ ॥
ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖാന് വര്ണാന് ഭൃത്യാമാത്യപുരോധസഃ । പൌരാഞ്ജാനപദാന് ശ്രേണീഃ പ്രകൃതീഃ സമപൂജയത് ॥ ൨ ॥
വിദുര ഉവാച
കസ്മാദ്ദധാര ഗോരൂപം ധരിത്രീ ബഹുരൂപിണീ । യാം ദുദോഹ പൃഥുസ്തത്ര കോ വത്സോ ദോഹനം ച കിമ് ॥ ൩ ॥
പ്രകൃത്യാ വിഷമാ ദേവീ കൃതാ തേന സമാ കഥമ് । തസ്യ മേധ്യം ഹയം ദേവഃ കസ്യ ഹേതോരപാഹരത് ॥ ൪ ॥
സനത്കുമാരാദ്ഭഗവതോ ബ്രഹ്മന് ബ്രഹ്മവിദുത്തമാത് । ലബ്ധ്വാ ജ്ഞാനം സവിജ്ഞാനം രാജര്ഷിഃ കാം ഗതിം ഗതഃ ॥ ൫ ॥
യച്ചാന്യദപി കൃഷ്ണസ്യ ഭവാന് ഭഗവതഃ പ്രഭോഃ । ശ്രവഃ സുശ്രവസഃ പുണ്യം പൂര്വദേഹകഥാശ്രയമ് ॥ ൬ ॥
ഭക്തായ മേഽനുരക്തായ തവ ചാധോക്ഷജസ്യ ച । വക്തുമര്ഹസി യോഽദുഹ്യദ്വൈന്യരൂപേണ ഗാമിമാമ് ॥ ൭ ॥
സൂത ഉവാച
ചോദിതോ വിദുരേണൈവം വാസുദേവകഥാം പ്രതി । പ്രശസ്യ തം പ്രീതമനാ മൈത്രേയഃ പ്രത്യഭാഷത ॥ ൮ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
യദാഭിഷിക്തഃ പൃഥുരങ്ഗ വിപ്രൈ-രാമന്ത്രിതോ ജനതായാശ്ച പാലഃ । പ്രജാ നിരന്നേ ക്ഷിതിപൃഷ്ഠ ഏത്യക്ഷുത്ക്ഷാമദേഹാഃ പതിമഭ്യവോചന് ॥ ൯ ॥
വയം രാജഞ്ജാഠരേണാഭിതപ്തായഥാഗ്നിനാ കോടരസ്ഥേന വൃക്ഷാഃ । ത്വാമദ്യ യാതാഃ ശരണം ശരണ്യംയഃ സാധിതോ വൃത്തികരഃ പതിര്നഃ ॥ ൧൦ ॥
തന്നോ ഭവാനീഹതു രാതവേഽന്നംക്ഷുധാര്ദിതാനാം നരദേവദേവ । യാവന്ന നങ്ക്ഷ്യാമഹ ഉജ്ഝിതോര്ജാവാര്താപതിസ്ത്വം കില ലോകപാലഃ ॥ ൧൧ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
പൃഥുഃ പ്രജാനാം കരുണം നിശമ്യ പരിദേവിതമ് । ദീര്ഘം ദധ്യൌ കുരുശ്രേഷ്ഠ നിമിത്തം സോഽന്വപദ്യത ॥ ൧൨ ॥
ഇതി വ്യവസിതോ ബുദ്ധ്യാ പ്രഗൃഹീതശരാസനഃ । സന്ദധേ വിശിഖം ഭൂമേഃ ക്രുദ്ധസ്ത്രിപുരഹാ യഥാ ॥ ൧൩ ॥
പ്രവേപമാനാ ധരണീ നിശാമ്യോദായുധം ച തമ് । ഗൌഃ സത്യപാദ്രവദ്ഭീതാ മൃഗീവ മൃഗയുദ്രുതാ ॥ ൧൪ ॥
താമന്വധാവത്തദ്വൈന്യഃ കുപിതോഽത്യരുണേക്ഷണഃ । ശരം ധനുഷി സന്ധായ യത്ര യത്ര പലായതേ ॥ ൧൫ ॥
സാ ദിശോ വിദിശോ ദേവീ രോദസീ ചാന്തരം തയോഃ । ധാവന്തീ തത്ര തത്രൈനം ദദര്ശാനൂദ്യതായുധമ് ॥ ൧൬ ॥
ലോകേ നാവിന്ദത ത്രാണം വൈന്യാന്മൃത്യോരിവ പ്രജാഃ । ത്രസ്താ തദാ നിവവൃതേ ഹൃദയേന വിദൂയതാ ॥ ൧൭ ॥
ഉവാചച മഹാഭാഗം ധര്മജ്ഞാപന്നവത്സല । ത്രാഹി മാമപി ഭൂതാനാം പാലനേഽവസ്ഥിതോ ഭവാന് ॥ ൧൮ ॥
സ ത്വം ജിഘാംസസേ കസ്മാദ്ദീനാമകൃതകില്ബിഷാമ് । അഹനിഷ്യത്കഥം യോഷാം ധര്മജ്ഞ ഇതി യോ മതഃ ॥ ൧൯ ॥
പ്രഹരന്തി ന വൈ സ്ത്രീഷു കൃതാഗഃസ്വപി ജന്തവഃ । കിമുത ത്വദ്വിധാ രാജന് കരുണാ ദീനവത്സലാഃ ॥ ൨൦ ॥
മാം വിപാട്യാജരാം നാവം യത്ര വിശ്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ് । ആത്മാനം ച പ്രജാശ്ചേമാഃ കഥമമ്ഭസി ധാസ്യസി ॥ ൨൧ ॥
പൃഥുരുവാച
വസുധേ ത്വാം വധിഷ്യാമി മച്ഛാസനപരാങ്മുഖീമ് । ഭാഗം ബര്ഹിഷി യാ വൃങ്ക്തേ ന തനോതി ച നോ വസു ॥ ൨൨ ॥
യവസം ജഗ്ധ്യനുദിനം നൈവ ദോഗ്ധ്യൌധസം പയഃ । തസ്യാമേവം ഹി ദുഷ്ടായാം ദണ്ഡോ നാത്ര ന ശസ്യതേ ॥ ൨൩ ॥
ത്വം ഖല്വോഷധിബീജാനി പ്രാക് സൃഷ്ടാനി സ്വയമ്ഭുവാ । ന മുഞ്ചസ്യാത്മരുദ്ധാനി മാമവജ്ഞായ മന്ദധീഃ ॥ ൨൪ ॥
അമൂഷാം ക്ഷുത്പരീതാനാമാര്താനാം പരിദേവിതമ് । ശമയിഷ്യാമി മദ്ബാണൈര്ഭിന്നായാസ്തവ മേദസാ ॥ ൨൫ ॥
പുമാന് യോഷിദുത ക്ലീബ ആത്മസമ്ഭാവനോഽധമഃ । ഭൂതേഷു നിരനുക്രോശോ നൃപാണാം തദ്വധോഽവധഃ ॥ ൨൬ ॥
ത്വാം സ്തബ്ധാം ദുര്മദാം നീത്വാ മായാഗാം തിലശഃ ശരൈഃ ।
ആത്മയോഗബലേനേമാ ധാരയിഷ്യാമ്യഹം പ്രജാഃ ॥ ൨൭ ॥
ഏവം മന്യുമയീം മൂര്തിം കൃതാന്തമിവ ബിഭ്രതമ് ।
പ്രണതാ പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രാഹ മഹീ സഞ്ജാതവേപഥുഃ ॥ ൨൮ ॥
ധരോവാച
നമഃ പരസ്മൈ പുരുഷായ മായയാ
വിന്യസ്തനാനാതനവേ ഗുണാത്മനേ ।
നമഃ സ്വരൂപാനുഭവേന നിര്ധുത
ദ്രവ്യക്രിയാകാരകവിഭ്രമോര്മയേ ॥ ൨൯ ॥
യേനാഹമാത്മായതനം വിനിര്മിതാ
ധാത്രാ യതോഽയം ഗുണസര്ഗസങ്ഗ്രഹഃ ।
സ ഏവ മാം ഹന്തുമുദായുധഃ സ്വരാ-
ഡുപസ്ഥിതോഽന്യം ശരണം കമാശ്രയേ ॥ ൩൦ ॥
യ ഏതദാദാവസൃജച്ചരാചരം
സ്വമായയാത്മാശ്രയയാവിതര്ക്യയാ ।
തയൈവ സോഽയം കില ഗോപ്തുമുദ്യതഃ
കഥം നു മാം ധര്മപരോ ജിഘാംസതി ॥ ൩൧ ॥
നൂനം ബതേശസ്യ സമീഹിതം ജനൈ-
സ്തന്മായയാ ദുര്ജയയാകൃതാത്മഭിഃ ।
ന ലക്ഷ്യതേ യസ്ത്വകരോദകാരയദ്
യോഽനേക ഏകഃ പരതശ്ച ഈശ്വരഃ ॥ ൩൨ ॥
സര്ഗാദി യോഽസ്യാനുരുണദ്ധി ശക്തിഭി-
ര്ദ്രവ്യക്രിയാകാരകചേതനാത്മഭിഃ ।
തസ്മൈ സമുന്നദ്ധനിരുദ്ധശക്തയേ
നമഃ പരസ്മൈ പുരുഷായ വേധസേ ॥ ൩൩ ॥
സ വൈ ഭവാനാത്മവിനിര്മിതം ജഗദ്
ഭൂതേന്ദ്രിയാന്തഃകരണാത്മകം വിഭോ ।
സംസ്ഥാപയിഷ്യന്നജ മാം രസാതലാ-
ദഭ്യുജ്ജഹാരാമ്ഭസ ആദിസൂകരഃ ॥ ൩൪ ॥
അപാമുപസ്ഥേ മയി നാവ്യവസ്ഥിതാഃ
പ്രജാ ഭവാനദ്യ രിരക്ഷിഷുഃ കില ।
സ വീരമൂര്തിഃ സമഭൂദ്ധരാധരോ
യോ മാം പയസ്യുഗ്രശരോ ജിഘാംസസി ॥ ൩൫ ॥
നൂനം ജനൈരീഹിതമീശ്വരാണാ-
മസ്മദ്വിധൈസ്തദ്ഗുണസര്ഗമായയാ ।
ന ജ്ഞായതേ മോഹിതചിത്തവര്ത്മഭി-
സ്തേഭ്യോ നമോ വീരയശസ്കരേഭ്യഃ ॥ ൩൬ ॥

Explore More