శ్రీమద్భాగవతమ్ ౬.౧౯

శ్రీరాజోవాచ
వ్రతం పుంసవనం బ్రహ్మన్ భవతా యదుదీరితమ్ ।
తస్య వేదితుమిచ్ఛామి యేన విష్ణుః ప్రసీదతి ॥ ౧ ॥

శ్రీశుక ఉవాచ
శుక్లే మార్గశిరే పక్షే యోషిద్భర్తురనుజ్ఞయా ।
ఆరభేత వ్రతమిదం సార్వకామికమాదితః ॥ ౨ ॥

నిశమ్య మరుతాం జన్మ బ్రాహ్మణాననుమన్త్ర్య చ ।
స్నాత్వా శుక్లదతీ శుక్లే వసీతాలఙ్కృతామ్బరే ।
పూజయేత్ప్రాతరాశాత్ప్రాగ్భగవన్తం శ్రియా సహ ॥ ౩ ॥

అలం తే నిరపేక్షాయ పూర్ణకామ నమోఽస్తు తే ।
మహావిభూతిపతయే నమః సకలసిద్ధయే ॥ ౪ ॥

యథా త్వం కృపయా భూత్యా తేజసా మహిమౌజసా ।
జుష్ట ఈశ గుణైః సర్వైస్తతోఽసి భగవాన్ ప్రభుః ॥ ౫ ॥

విష్ణుపత్ని మహామాయే మహాపురుషలక్షణే ।
ప్రీయేథా మే మహాభాగే లోకమాతర్నమోఽస్తు తే ॥ ౬ ॥

ఓం నమో భగవతే మహాపురుషాయ మహానుభావాయ మహావిభూతిపతయే సహ మహావిభూతిభిర్బలిముపహరామీతి । అనేనాహరహర్మన్త్రేణ విష్ణోరావాహనార్ఘ్యపాద్యోపస్పర్శనస్నానవాసఉపవీతవిభూషణగన్ధపుష్పధూప దీపోపహారాద్యుపచారాన్ సుసమాహితోపాహరేత్ ॥ ౭ ॥

హవిఃశేషం చ జుహుయాదనలే ద్వాదశాహుతీః ।
ఓం నమో భగవతే మహాపురుషాయ మహావిభూతిపతయే స్వాహేతి ॥ ౮ ॥

శ్రియం విష్ణుం చ వరదావాశిషాం ప్రభవావుభౌ ।
భక్త్యా సమ్పూజయేన్నిత్యం యదీచ్ఛేత్సర్వసమ్పదః ॥ ౯ ॥

ప్రణమేద్దణ్డవద్భూమౌ భక్తిప్రహ్వేణ చేతసా ।
దశవారం జపేన్మన్త్రం తతః స్తోత్రముదీరయేత్ ॥ ౧౦ ॥

యువాం తు విశ్వస్య విభూ జగతః కారణం పరమ్ ।
ఇయం హి ప్రకృతిః సూక్ష్మా మాయాశక్తిర్దురత్యయా ॥ ౧౧ ॥

తస్యా అధీశ్వరః సాక్షాత్త్వమేవ పురుషః పరః ।
త్వం సర్వయజ్ఞ ఇజ్యేయం క్రియేయం ఫలభుగ్భవాన్ ॥ ౧౨ ॥

గుణవ్యక్తిరియం దేవీ వ్యఞ్జకో గుణభుగ్భవాన్ ।
త్వం హి సర్వశరీర్యాత్మా శ్రీః శరీరేన్ద్రియాశయాః ।
నామరూపే భగవతీ ప్రత్యయస్త్వమపాశ్రయః ॥ ౧౩ ॥

యథా యువాం త్రిలోకస్య వరదౌ పరమేష్ఠినౌ ।
తథా మ
ఉత్తమశ్లోక సన్తు సత్యా మహాశిషః ॥ ౧౪ ॥

ఇత్యభిష్టూయ వరదం శ్రీనివాసం శ్రియా సహ ।
తన్నిఃసార్యోపహరణం
దత్త్వాచమనమర్చయేత్ ॥ ౧౫ ॥

తతః స్తువీత స్తోత్రేణ భక్తిప్రహ్వేణ
చేతసా ।
యజ్ఞోచ్ఛిష్టమవఘ్రాయ పునరభ్యర్చయేద్ధరిమ్ ॥ ౧౬ ॥

పతిం చ పరయా భక్త్యా మహాపురుషచేతసా ।
ప్రియైస్తైస్తైరుపనమేత్ ప్రేమశీలః స్వయం పతిః ।
బిభృయాత్ సర్వకర్మాణి పత్న్యా ఉచ్చావచాని చ ॥ ౧౭ ॥

కృతమేకతరేణాపి దమ్పత్యోరుభయోరపి ।
పత్న్యాం కుర్యాదనర్హాయాం పతిరేతత్ సమాహితః ॥ ౧౮ ॥

విష్ణోర్వ్రతమిదం బిభ్రన్న విహన్యాత్కథఞ్చన ।
విప్రాన్ స్త్రియో వీరవతీః స్రగ్గన్ధబలిమణ్డనైః ।
అర్చేదహరహర్భక్త్యా దేవం నియమమాస్థితా ॥ ౧౯ ॥

ఉద్వాస్య దేవం స్వే ధామ్ని తన్నివేదితమగ్రతః ।
అద్యాదాత్మవిశుద్ధ్యర్థం సర్వకామసమృద్ధయే ॥ ౨౦ ॥

ఏతేన పూజావిధినా మాసాన్ ద్వాదశ హాయనమ్ ।
నీత్వాథోపరమేత్సాధ్వీ కార్తికే చరమేఽహని ॥ ౨౧ ॥

శ్వోభూతేఽప ఉపస్పృశ్య కృష్ణమభ్యర్చ్య పూర్వవత్ ।
పయఃశృతేన జుహుయాచ్చరుణా సహ సర్పిషా ।
పాకయజ్ఞవిధానేన ద్వాదశైవాహుతీః పతిః ॥ ౨౨ ॥

ఆశిషః శిరసాదాయ ద్విజైః ప్రీతైః సమీరితాః ।
ప్రణమ్య శిరసా భక్త్యా భుఞ్జీత తదనుజ్ఞయా ॥ ౨౩ ॥

ఆచార్యమగ్రతః కృత్వా వాగ్యతః సహ బన్ధుభిః ।
దద్యాత్పత్న్యై చరోః శేషం సుప్రజాస్త్వం సుసౌభగమ్ ॥ ౨౪ ॥

ఏతచ్చరిత్వా విధివద్వ్రతం విభో
రభీప్సితార్థం లభతే పుమానిహ ।
స్త్రీ చైతదాస్థాయ లభేత సౌభగం
శ్రియం ప్రజాం జీవపతిం యశో గృహమ్ ॥ ౨౫ ॥

కన్యా చ విన్దేత సమగ్రలక్షణం
పతిం త్వవీరా హతకిల్బిషాం గతిమ్ ।
మృతప్రజా జీవసుతా ధనేశ్వరీ
సుదుర్భగా సుభగా రూపమగ్ర్యమ్ ॥ ౨౬ ॥

విన్దేద్విరూపా విరుజా విముచ్యతే
య ఆమయావీన్ద్రియకల్యదేహమ్ ।
ఏతత్పఠన్నభ్యుదయే చ కర్మ-
ణ్యనన్తతృప్తిః పితృదేవతానామ్ ॥ ౨౭ ॥

తుష్టాః ప్రయచ్ఛన్తి సమస్తకామాన్
హోమావసానే హుతభుక్ శ్రీహరిశ్చ ।
రాజన్ మహన్మరుతాం జన్మ పుణ్యం
దితేర్వ్రతం చాభిహితం మహత్తే ॥ ౨౮ ॥