॥ দোহা ॥
গাঊঁ নিত মংগলাচৰণ, গণপতি মেৰে নাথ।
কৰো কৃপা মাঁ শাৰদা, জীৱ ৰহেং মেৰে সাথ॥
অজ্ঞানী মতি মংদ মৈং, হৈং গুৰুস্ৱামী সুজান।
দোষোং সে মৈং ভৰা হুআ, তুম হো কৃপা নিধান॥
কৰো কৃপা মাঁ শাৰদা, জীৱ ৰহেং মেৰে সাথ॥
অজ্ঞানী মতি মংদ মৈং, হৈং গুৰুস্ৱামী সুজান।
দোষোং সে মৈং ভৰা হুআ, তুম হো কৃপা নিধান॥
॥ চৌপাঈ ॥
ৱীৰ দেৱ ভক্তন হিতকাৰী।
সুৰ নৰ মুনিজন কে উদ্ধাৰী॥
ৱাচস্পতি সুৰ গুৰু পুৰোহিত।
কমলাসন বৃহস্পতি ৱিৰাজিত॥
সুৰ নৰ মুনিজন কে উদ্ধাৰী॥
ৱাচস্পতি সুৰ গুৰু পুৰোহিত।
কমলাসন বৃহস্পতি ৱিৰাজিত॥
স্ৱৰ্ণ দংড ৱৰ মুদ্ৰা ধাৰী।
পাত্ৰ মাল শোভিত ভুজ চাৰী॥
হৈ স্ৱৰ্ণিম আৱাস তুম্হাৰা।
পীত ৱদন দেৱোং মেং ন্যাৰা॥
পাত্ৰ মাল শোভিত ভুজ চাৰী॥
হৈ স্ৱৰ্ণিম আৱাস তুম্হাৰা।
পীত ৱদন দেৱোং মেং ন্যাৰা॥
স্ৱৰ্ণাৰথ প্ৰভু অতি হী সুখকৰ।
পাণ্ডুৰ ৱৰ্ণ অশ্ৱ চলে জুতকৰ॥
স্ৱৰ্ণ মুকুট পীতাম্বৰ ধাৰী।
অংগিৰা নন্দন গগন ৱিহাৰী॥
পাণ্ডুৰ ৱৰ্ণ অশ্ৱ চলে জুতকৰ॥
স্ৱৰ্ণ মুকুট পীতাম্বৰ ধাৰী।
অংগিৰা নন্দন গগন ৱিহাৰী॥
অজ অগম্য অৱিনাশী স্ৱামী।
অনন্ত ৱৰিষ্ঠ সৰ্ৱজ্ঞ নামী॥
শ্ৰীমত্ ধৰ্ম ৰূপ ধন দাতা।
শৰণাগত সৰ্ৱাপদ্ ত্ৰাতা॥
অনন্ত ৱৰিষ্ঠ সৰ্ৱজ্ঞ নামী॥
শ্ৰীমত্ ধৰ্ম ৰূপ ধন দাতা।
শৰণাগত সৰ্ৱাপদ্ ত্ৰাতা॥
পুষ্য নাথ ব্ৰহ্ম ৱিদ্যা ৱিশাৰদ।
গুণ বৰনে সুৰ গণ মুনি নাৰদ॥
কঠিন তপ প্ৰভাস মেং কীন্হা।
শংকৰ প্ৰসন্ন হো ৱৰ দীন্হা॥
গুণ বৰনে সুৰ গণ মুনি নাৰদ॥
কঠিন তপ প্ৰভাস মেং কীন্হা।
শংকৰ প্ৰসন্ন হো ৱৰ দীন্হা॥
দেৱ গুৰু গ্ৰহ পতি কহাও।
নিৰ্মল মতি ৱাচস্পতি পাও॥
অসুৰ বনে সুৰ যজ্ঞ ৱিনাশক।
কৰেং সুৰক্ষিত মন্ত্ৰ সে সুৰ মখ॥
নিৰ্মল মতি ৱাচস্পতি পাও॥
অসুৰ বনে সুৰ যজ্ঞ ৱিনাশক।
কৰেং সুৰক্ষিত মন্ত্ৰ সে সুৰ মখ॥
বনকৰ দেৱোং কে উপকাৰী।
দৈত্য ৱিনাশে ৱিঘ্ন নিৱাৰী॥
বৃহস্পতি ধনু মীন কে নাযক।
লোক দ্ৱিজ নয বুদ্ধি প্ৰদাযক॥
দৈত্য ৱিনাশে ৱিঘ্ন নিৱাৰী॥
বৃহস্পতি ধনু মীন কে নাযক।
লোক দ্ৱিজ নয বুদ্ধি প্ৰদাযক॥
মাৱস ৱীৰ ৱাৰ ৱ্ৰত ধাৰে।
আশ্ৰয দেং সৰ্ৱ পাপ নিৱাৰেং॥
পীতাম্বৰ হল্দী পীলা অন্ন।
শক্কৰ মধু পুখৰাজ ভূ-লৱণ॥
আশ্ৰয দেং সৰ্ৱ পাপ নিৱাৰেং॥
পীতাম্বৰ হল্দী পীলা অন্ন।
শক্কৰ মধু পুখৰাজ ভূ-লৱণ॥
পুস্তক স্ৱৰ্ণ অশ্ৱ দান কৰ।
দে দেৱেং জীৱ অনেক সুখদ ৱৰ॥
ৱিদ্যা সিন্ধু স্ৱযং কহলাতে।
ভক্তোং কো সন্মাৰ্গ চলাতে॥
দে দেৱেং জীৱ অনেক সুখদ ৱৰ॥
ৱিদ্যা সিন্ধু স্ৱযং কহলাতে।
ভক্তোং কো সন্মাৰ্গ চলাতে॥
ইন্দ্ৰ কিযা অপমান অকাৰণ।
ৱিশ্ৱৰূপা গুৰু কিযে ধাৰণ॥
বঢা কষ্ট সব ৰাজ গঁৱাযা।
দানৱ ধ্ৱজ স্ৱৰ্গ লহৰাযা॥
ৱিশ্ৱৰূপা গুৰু কিযে ধাৰণ॥
বঢা কষ্ট সব ৰাজ গঁৱাযা।
দানৱ ধ্ৱজ স্ৱৰ্গ লহৰাযা॥
ক্ষমা মাঁগ ফিৰ স্তুতি কীন্হী।
ৱিপদা সকল জীৱ হৰ লীন্হী॥
বঢা দেৱোং মেং মান তুম্হাৰা।
কীৰতি গাৱেং সকল সংসাৰা॥
ৱিপদা সকল জীৱ হৰ লীন্হী॥
বঢা দেৱোং মেং মান তুম্হাৰা।
কীৰতি গাৱেং সকল সংসাৰা॥
দোষ বিসাৰ শৰণ মেং লীজৈ।
উৰ আনন্দ প্ৰভু ভৰ দীজৈ॥
সদ্গুৰু তেৰী প্ৰবল মাযা।
তেৰা পাৰা না কোঈ পাযা॥
উৰ আনন্দ প্ৰভু ভৰ দীজৈ॥
সদ্গুৰু তেৰী প্ৰবল মাযা।
তেৰা পাৰা না কোঈ পাযা॥
সব তীৰ্থ গুৰু চৰণ সমাযে।
সমঝে ৱিৰলা বহু সুখ পাযে॥
অমৃত ৱাৰিদ সদৃশ ৱাণী।
হিৰদয ধাৰ ভযে ব্ৰহ্মজ্ঞানী॥
সমঝে ৱিৰলা বহু সুখ পাযে॥
অমৃত ৱাৰিদ সদৃশ ৱাণী।
হিৰদয ধাৰ ভযে ব্ৰহ্মজ্ঞানী॥
শোভা মুখ সে বৰনি ন জাঈ।
দেৱেং ভক্তি জীৱ মনচাহী॥
জো অনাথ না কোই সহাঈ।
লখ চৌৰাসী পাৰ কৰাহীং॥
দেৱেং ভক্তি জীৱ মনচাহী॥
জো অনাথ না কোই সহাঈ।
লখ চৌৰাসী পাৰ কৰাহীং॥
প্ৰথম গুৰু কা পূজন কীজে।
গুৰু চৰণামৃত ৰুচ-ৰুচ পীজে॥
মৃগ তৃষ্ণা গুৰু দৰ্শন ৰাখী।
মিলে মুক্তি হো সব জগ সাখী॥
গুৰু চৰণামৃত ৰুচ-ৰুচ পীজে॥
মৃগ তৃষ্ণা গুৰু দৰ্শন ৰাখী।
মিলে মুক্তি হো সব জগ সাখী॥
চৰণন ৰজ সদ্গুৰু সিৰ ধাৰে।
পা গযে দাস পদাৰথ সাৰে॥
জগ কে কাৰ ৱিহাৰণ দোডে।
গুৰু মোহ কে বন্ধন তোডে॥
পা গযে দাস পদাৰথ সাৰে॥
জগ কে কাৰ ৱিহাৰণ দোডে।
গুৰু মোহ কে বন্ধন তোডে॥
পাৰস মাণিক নীলম ৰত্না।
গুৰুৱৰ সম্মুখ ৱ্যৰ্থ কল্পনা॥
কৰ নিষ্কাম ভক্তি গুৰুৱৰ কী।
সুন্দৰ ছৱি ধাৰে সুখকৰ কী॥
গুৰুৱৰ সম্মুখ ৱ্যৰ্থ কল্পনা॥
কৰ নিষ্কাম ভক্তি গুৰুৱৰ কী।
সুন্দৰ ছৱি ধাৰে সুখকৰ কী॥
গুৰু পতাকা জো ফহৰাএঁ।
মন ক্ৰম ৱচন ধ্যান সে ধ্যাৱেং॥
কাল ৰূপ যম নহীং সতাৱেং।
নিশ্চয গুৰুৱৰ পিংড ছুডাৱেং॥
মন ক্ৰম ৱচন ধ্যান সে ধ্যাৱেং॥
কাল ৰূপ যম নহীং সতাৱেং।
নিশ্চয গুৰুৱৰ পিংড ছুডাৱেং॥
ভূত পিশাচ নিকট না আৱেং।
ৰোগী ৰোগ মুক্ত হো জাৱেং॥
সংততি হীন সংস্তুতি গাৱেং।
মংগল হোয পুত্ৰ-ধন পাৱেং॥
ৰোগী ৰোগ মুক্ত হো জাৱেং॥
সংততি হীন সংস্তুতি গাৱেং।
মংগল হোয পুত্ৰ-ধন পাৱেং॥
জো নৰ গুণ গা হিৰদয হৰ্ষাৱে।
স্নেহ জীৱ চৰণোং মেং লাৱে॥
জীৱ চালীসা পঢে পঢাৱে।
পূৰ্ণ শাংতি কো পল মেং পাৱেং॥
স্নেহ জীৱ চৰণোং মেং লাৱে॥
জীৱ চালীসা পঢে পঢাৱে।
পূৰ্ণ শাংতি কো পল মেং পাৱেং॥
॥ দোহা ॥
মাত পিতা কে সংগ মনু, গুৰু চৰণ মেং লীন।
কিৰপা সব পৰ কীজিযে, জান জগত মেং দীন॥
বৃহস্পতি চালীসা জো পঢে, ভক্তি ভাৱ মন লায।
জ্ঞান ধৰ্ম ধন যশ মিলে, সব দুঃখ দূৰ হো জায॥
কিৰপা সব পৰ কীজিযে, জান জগত মেং দীন॥
বৃহস্পতি চালীসা জো পঢে, ভক্তি ভাৱ মন লায।
জ্ঞান ধৰ্ম ধন যশ মিলে, সব দুঃখ দূৰ হো জায॥