Lord Brihaspati

ବୃହସ୍ପତି ଚାଲୀସା

(Brihaspati Chalisa in Odia)

Also known as gau nita mamgalacarana ganapati mere natha

A Hindi chalisa to Brihaspati which is more precise about him than most chalisas are about anyone. The opening verses fit him out completely — a golden staff and the gesture of blessing, a bowl and a rosary in four hands, a golden house, a golden chariot drawn by pale horses, a gold crown and yellow cloth, Angiras for a father. The middle gives the episodes he is actually known for: the hard austerity performed at Prabhasa and Shankara's boon that made him teacher of the gods and lord of a planet; his guarding of the gods' sacrifices with mantras when the demons came to destroy them; and Indra's causeless insult to him, after which he withdrew, Vishvarupa was made teacher in his place, and heaven passed to the demons until Indra begged pardon. It ends with the Thursday gifts, listed by name.

॥ ଦୋହା ॥
ଗାଊଁ ନିତ ମଂଗଲାଚରଣ, ଗଣପତି ମେରେ ନାଥ।
କରୋ କୃପା ମାଁ ଶାରଦା, ଜୀଵ ରହେଂ ମେରେ ସାଥ॥
ଅଜ୍ଞାନୀ ମତି ମଂଦ ମୈଂ, ହୈଂ ଗୁରୁସ୍ଵାମୀ ସୁଜାନ।
ଦୋଷୋଂ ସେ ମୈଂ ଭରା ହୁଆ, ତୁମ ହୋ କୃପା ନିଧାନ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଵୀର ଦେଵ ଭକ୍ତନ ହିତକାରୀ।
ସୁର ନର ମୁନିଜନ କେ ଉଦ୍ଧାରୀ॥
ଵାଚସ୍ପତି ସୁର ଗୁରୁ ପୁରୋହିତ।
କମଲାସନ ବୃହସ୍ପତି ଵିରାଜିତ॥
ସ୍ଵର୍ଣ ଦଂଡ ଵର ମୁଦ୍ରା ଧାରୀ।
ପାତ୍ର ମାଲ ଶୋଭିତ ଭୁଜ ଚାରୀ॥
ହୈ ସ୍ଵର୍ଣିମ ଆଵାସ ତୁମ୍ହାରା।
ପୀତ ଵଦନ ଦେଵୋଂ ମେଂ ନ୍ଯାରା॥
ସ୍ଵର୍ଣାରଥ ପ୍ରଭୁ ଅତି ହୀ ସୁଖକର।
ପାଣ୍ଡୁର ଵର୍ଣ ଅଶ୍ଵ ଚଲେ ଜୁତକର॥
ସ୍ଵର୍ଣ ମୁକୁଟ ପୀତାମ୍ବର ଧାରୀ।
ଅଂଗିରା ନନ୍ଦନ ଗଗନ ଵିହାରୀ॥
ଅଜ ଅଗମ୍ଯ ଅଵିନାଶୀ ସ୍ଵାମୀ।
ଅନନ୍ତ ଵରିଷ୍ଠ ସର୍ଵଜ୍ଞ ନାମୀ॥
ଶ୍ରୀମତ୍ ଧର୍ମ ରୂପ ଧନ ଦାତା।
ଶରଣାଗତ ସର୍ଵାପଦ୍ ତ୍ରାତା॥
ପୁଷ୍ଯ ନାଥ ବ୍ରହ୍ମ ଵିଦ୍ଯା ଵିଶାରଦ।
ଗୁଣ ବରନେ ସୁର ଗଣ ମୁନି ନାରଦ॥
କଠିନ ତପ ପ୍ରଭାସ ମେଂ କୀନ୍ହା।
ଶଂକର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋ ଵର ଦୀନ୍ହା॥
ଦେଵ ଗୁରୁ ଗ୍ରହ ପତି କହାଓ।
ନିର୍ମଲ ମତି ଵାଚସ୍ପତି ପାଓ॥
ଅସୁର ବନେ ସୁର ଯଜ୍ଞ ଵିନାଶକ।
କରେଂ ସୁରକ୍ଷିତ ମନ୍ତ୍ର ସେ ସୁର ମଖ॥
ବନକର ଦେଵୋଂ କେ ଉପକାରୀ।
ଦୈତ୍ଯ ଵିନାଶେ ଵିଘ୍ନ ନିଵାରୀ॥
ବୃହସ୍ପତି ଧନୁ ମୀନ କେ ନାଯକ।
ଲୋକ ଦ୍ଵିଜ ନଯ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରଦାଯକ॥
ମାଵସ ଵୀର ଵାର ଵ୍ରତ ଧାରେ।
ଆଶ୍ରଯ ଦେଂ ସର୍ଵ ପାପ ନିଵାରେଂ॥
ପୀତାମ୍ବର ହଲ୍ଦୀ ପୀଲା ଅନ୍ନ।
ଶକ୍କର ମଧୁ ପୁଖରାଜ ଭୂ-ଲଵଣ॥
ପୁସ୍ତକ ସ୍ଵର୍ଣ ଅଶ୍ଵ ଦାନ କର।
ଦେ ଦେଵେଂ ଜୀଵ ଅନେକ ସୁଖଦ ଵର॥
ଵିଦ୍ଯା ସିନ୍ଧୁ ସ୍ଵଯଂ କହଲାତେ।
ଭକ୍ତୋଂ କୋ ସନ୍ମାର୍ଗ ଚଲାତେ॥
ଇନ୍ଦ୍ର କିଯା ଅପମାନ ଅକାରଣ।
ଵିଶ୍ଵରୂପା ଗୁରୁ କିଯେ ଧାରଣ॥
ବଢା କଷ୍ଟ ସବ ରାଜ ଗଁଵାଯା।
ଦାନଵ ଧ୍ଵଜ ସ୍ଵର୍ଗ ଲହରାଯା॥
କ୍ଷମା ମାଁଗ ଫିର ସ୍ତୁତି କୀନ୍ହୀ।
ଵିପଦା ସକଲ ଜୀଵ ହର ଲୀନ୍ହୀ॥
ବଢା ଦେଵୋଂ ମେଂ ମାନ ତୁମ୍ହାରା।
କୀରତି ଗାଵେଂ ସକଲ ସଂସାରା॥
ଦୋଷ ବିସାର ଶରଣ ମେଂ ଲୀଜୈ।
ଉର ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଭୁ ଭର ଦୀଜୈ॥
ସଦ୍ଗୁରୁ ତେରୀ ପ୍ରବଲ ମାଯା।
ତେରା ପାରା ନା କୋଈ ପାଯା॥
ସବ ତୀର୍ଥ ଗୁରୁ ଚରଣ ସମାଯେ।
ସମଝେ ଵିରଲା ବହୁ ସୁଖ ପାଯେ॥
ଅମୃତ ଵାରିଦ ସଦୃଶ ଵାଣୀ।
ହିରଦଯ ଧାର ଭଯେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ॥
ଶୋଭା ମୁଖ ସେ ବରନି ନ ଜାଈ।
ଦେଵେଂ ଭକ୍ତି ଜୀଵ ମନଚାହୀ॥
ଜୋ ଅନାଥ ନା କୋଇ ସହାଈ।
ଲଖ ଚୌରାସୀ ପାର କରାହୀଂ॥
ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ କା ପୂଜନ କୀଜେ।
ଗୁରୁ ଚରଣାମୃତ ରୁଚ-ରୁଚ ପୀଜେ॥
ମୃଗ ତୃଷ୍ଣା ଗୁରୁ ଦର୍ଶନ ରାଖୀ।
ମିଲେ ମୁକ୍ତି ହୋ ସବ ଜଗ ସାଖୀ॥
ଚରଣନ ରଜ ସଦ୍ଗୁରୁ ସିର ଧାରେ।
ପା ଗଯେ ଦାସ ପଦାରଥ ସାରେ॥
ଜଗ କେ କାର ଵିହାରଣ ଦୋଡେ।
ଗୁରୁ ମୋହ କେ ବନ୍ଧନ ତୋଡେ॥
ପାରସ ମାଣିକ ନୀଲମ ରତ୍ନା।
ଗୁରୁଵର ସମ୍ମୁଖ ଵ୍ଯର୍ଥ କଲ୍ପନା॥
କର ନିଷ୍କାମ ଭକ୍ତି ଗୁରୁଵର କୀ।
ସୁନ୍ଦର ଛଵି ଧାରେ ସୁଖକର କୀ॥
ଗୁରୁ ପତାକା ଜୋ ଫହରାଏଁ।
ମନ କ୍ରମ ଵଚନ ଧ୍ଯାନ ସେ ଧ୍ଯାଵେଂ॥
କାଲ ରୂପ ଯମ ନହୀଂ ସତାଵେଂ।
ନିଶ୍ଚଯ ଗୁରୁଵର ପିଂଡ ଛୁଡାଵେଂ॥
ଭୂତ ପିଶାଚ ନିକଟ ନା ଆଵେଂ।
ରୋଗୀ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହୋ ଜାଵେଂ॥
ସଂତତି ହୀନ ସଂସ୍ତୁତି ଗାଵେଂ।
ମଂଗଲ ହୋଯ ପୁତ୍ର-ଧନ ପାଵେଂ॥
ଜୋ ନର ଗୁଣ ଗା ହିରଦଯ ହର୍ଷାଵେ।
ସ୍ନେହ ଜୀଵ ଚରଣୋଂ ମେଂ ଲାଵେ॥
ଜୀଵ ଚାଲୀସା ପଢେ ପଢାଵେ।
ପୂର୍ଣ ଶାଂତି କୋ ପଲ ମେଂ ପାଵେଂ॥
॥ ଦୋହା ॥
ମାତ ପିତା କେ ସଂଗ ମନୁ, ଗୁରୁ ଚରଣ ମେଂ ଲୀନ।
କିରପା ସବ ପର କୀଜିଯେ, ଜାନ ଜଗତ ମେଂ ଦୀନ॥
ବୃହସ୍ପତି ଚାଲୀସା ଜୋ ପଢେ, ଭକ୍ତି ଭାଵ ମନ ଲାଯ।
ଜ୍ଞାନ ଧର୍ମ ଧନ ଯଶ ମିଲେ, ସବ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋ ଜାଯ॥

Explore More