కరో కృపా మాఁ శారదా, జీవ రహేం మేరే సాథ॥
అజ్ఞానీ మతి మంద మైం, హైం గురుస్వామీ సుజాన।
దోషోం సే మైం భరా హుఆ, తుమ హో కృపా నిధాన॥
సుర నర మునిజన కే ఉద్ధారీ॥
వాచస్పతి సుర గురు పురోహిత।
కమలాసన బృహస్పతి విరాజిత॥
పాత్ర మాల శోభిత భుజ చారీ॥
హై స్వర్ణిమ ఆవాస తుమ్హారా।
పీత వదన దేవోం మేం న్యారా॥
పాణ్డుర వర్ణ అశ్వ చలే జుతకర॥
స్వర్ణ ముకుట పీతామ్బర ధారీ।
అంగిరా నన్దన గగన విహారీ॥
అనన్త వరిష్ఠ సర్వజ్ఞ నామీ॥
శ్రీమత్ ధర్మ రూప ధన దాతా।
శరణాగత సర్వాపద్ త్రాతా॥
గుణ బరనే సుర గణ ముని నారద॥
కఠిన తప ప్రభాస మేం కీన్హా।
శంకర ప్రసన్న హో వర దీన్హా॥
నిర్మల మతి వాచస్పతి పాఓ॥
అసుర బనే సుర యజ్ఞ వినాశక।
కరేం సురక్షిత మన్త్ర సే సుర మఖ॥
దైత్య వినాశే విఘ్న నివారీ॥
బృహస్పతి ధను మీన కే నాయక।
లోక ద్విజ నయ బుద్ధి ప్రదాయక॥
ఆశ్రయ దేం సర్వ పాప నివారేం॥
పీతామ్బర హల్దీ పీలా అన్న।
శక్కర మధు పుఖరాజ భూ-లవణ॥
దే దేవేం జీవ అనేక సుఖద వర॥
విద్యా సిన్ధు స్వయం కహలాతే।
భక్తోం కో సన్మార్గ చలాతే॥
విశ్వరూపా గురు కియే ధారణ॥
బఢా కష్ట సబ రాజ గఁవాయా।
దానవ ధ్వజ స్వర్గ లహరాయా॥
విపదా సకల జీవ హర లీన్హీ॥
బఢా దేవోం మేం మాన తుమ్హారా।
కీరతి గావేం సకల సంసారా॥
ఉర ఆనన్ద ప్రభు భర దీజై॥
సద్గురు తేరీ ప్రబల మాయా।
తేరా పారా నా కోఈ పాయా॥
సమఝే విరలా బహు సుఖ పాయే॥
అమృత వారిద సదృశ వాణీ।
హిరదయ ధార భయే బ్రహ్మజ్ఞానీ॥
దేవేం భక్తి జీవ మనచాహీ॥
జో అనాథ నా కోఇ సహాఈ।
లఖ చౌరాసీ పార కరాహీం॥
గురు చరణామృత రుచ-రుచ పీజే॥
మృగ తృష్ణా గురు దర్శన రాఖీ।
మిలే ముక్తి హో సబ జగ సాఖీ॥
పా గయే దాస పదారథ సారే॥
జగ కే కార విహారణ దోడే।
గురు మోహ కే బన్ధన తోడే॥
గురువర సమ్ముఖ వ్యర్థ కల్పనా॥
కర నిష్కామ భక్తి గురువర కీ।
సున్దర ఛవి ధారే సుఖకర కీ॥
మన క్రమ వచన ధ్యాన సే ధ్యావేం॥
కాల రూప యమ నహీం సతావేం।
నిశ్చయ గురువర పిండ ఛుడావేం॥
రోగీ రోగ ముక్త హో జావేం॥
సంతతి హీన సంస్తుతి గావేం।
మంగల హోయ పుత్ర-ధన పావేం॥
స్నేహ జీవ చరణోం మేం లావే॥
జీవ చాలీసా పఢే పఢావే।
పూర్ణ శాంతి కో పల మేం పావేం॥
కిరపా సబ పర కీజియే, జాన జగత మేం దీన॥
బృహస్పతి చాలీసా జో పఢే, భక్తి భావ మన లాయ।
జ్ఞాన ధర్మ ధన యశ మిలే, సబ దుఃఖ దూర హో జాయ॥
