দস হাথোং মেং শস্ত্ৰ ধাৰ দেতী দুষ্ট কো দংড॥
মধু কেটভ সংহাৰ কৰ কৰী ধৰ্ম কী জীত।
মেৰী ভী পীডা হৰো হো জো কৰ্ম পুনীত॥
তীনো লোক মেং ৱিখ্যাতা॥
হিমালয মেং পৱিত্ৰ ধাম হৈ।
মহাশক্তি তুমকো প্ৰণাম হৈ॥
মাৰ্কণ্ডেয ঋষি নে ধ্যাযা।
কৈসে প্ৰগটী ভেদ বতাযা॥
শুম্ভ নিশুম্ভ দো দৈত্য বলশালী।
তীনো লোক জো কৰ দিএ খালী॥
সূৰ্য চংদ্ৰ ৱৰুণ হুএ তংগ॥
অপমানিত চৰণোং মেং আএ।
গিৰিৰাজ হিমালয কো লাএ॥
ভদ্ৰা-ৰৌদ্ৰা নিত্যা ধ্যাযা।
চেতন শক্তি কৰকে বুলাযা॥
ক্ৰোধিত হোকৰ কালী আঈ।
জিসনে অপনী লীলা দিখাঈ॥
কামুক ৱৈৰী লডনে আএ॥
পহলে সুগ্ৰীৱ দূত কো মাৰা।
ভাগা চণ্ড ভী মাৰা মাৰা॥
অৰবোং সৈনিক লেকৰ আযা।
দৰ্পোন্মত্ত ক্ৰোধ দিখাযা॥
জৈসে হী দুষ্ট ললকাৰা।
হুংকাৰ শব্দ গূঁজা কে মাৰা॥
গৰ্জনা সুনকৰ আযা জো বাদ॥
কাটনে কো চণ্ড-মুণ্ড আএ।
মদিৰা পীকৰ ঘুৰ্ৰাএ॥
চতুৰংগী সেনা সংগ লাএ।
ঊঁচে ঊঁচে শিখৰ গিৰাএ॥
তুমনে ক্ৰোধিত ৰূপ নিকালা।
প্ৰকটী ডাল গলে মুংড মালা॥
হড্ডী ঢাঁচা থা বলশালী॥
ৱিকৰাল মুখী আঁখেং দিখলাঈ।
জিসে দেখ সৃষ্টি ঘবৰাঈ॥
চণ্ড মুণ্ড নে চক্ৰ চলাযা।
লে তলৱাৰ হুংকাৰ গুংজাযা॥
পাপিযোং কা কৰ দিযা নিস্তাৰ।
চণ্ড মুণ্ড দোনোং কো মাৰা॥
পাপী সেনা ফিৰ ঘবৰাঈ॥
সৰস্ৱতী মাঁ তুম্হেং পুকাৰা।
পডা চামুণ্ডা নাম তিহাৰা॥
চণ্ড মুণ্ড কী মৃত্যু সুনকৰ।
কালকেয মৌৰ্য আএ ৰাত পৰ॥
অৰব খৰব যুদ্ধ কে পথ পৰ।
ঝোংক দিএ সব চামুণ্ডা পৰ॥
গীদডোং কী ঘাটী ভৰকৰ॥
কালী খট্ৱাংগ ঘূঁসোং সে মাৰা।
ব্ৰহ্মাণী নে ফেংকী জল ধাৰা॥
মাহেশ্ৱৰী নে ত্ৰিশূল চলাযা।
মাঁ ৱৈষ্ণৱী নে চক্ৰ ঘুমাযা॥
কাৰ্তিকেয কী শক্তি আঈ।
নাৰসিংহী দৈত্যোং পে ছাঈ॥
হৰ দানৱ ঘাযল ঘবৰাযা॥
ৰক্তবীজ মাযা ফৈলাঈ।
শক্তি উসনে নঈ দিখাঈ॥
ৰক্ত গিৰা জব ধৰতী ঊপৰ।
নযা দৈত্য প্ৰকটা থা ৱহী পৰ॥
চণ্ডী মাঁ অব শূল ঘুমাযা।
মাৰা উসকো লহূ চুসাযা॥
সত্তৰ সেনা ভৰকৰ লাএ॥
ৱজ্ৰপাত সংগ শূল চলাযা।
সভী দেৱতা কুছ ঘবৰাএ॥
ললকাৰা ফিৰ ঘূঁসা মাৰা।
লে ত্ৰিশূল কিযা নিস্তাৰ॥
শুম্ভ নিশুম্ভ ধৰতী পৰ সোএ।
দৈত্য সভী দেখকৰ ৰোএ॥
অপনা শুভ মংদিৰ বনৱাঈ॥
সভী দেৱতা আকে মানতে।
হনুমত ভৈৰৱ চঁৱৰ ডুলাতে॥
আশ্ৱিন চৈত নৱৰাত্ৰ আও।
ধ্ৱজা নাৰিযল ভেংট চঢাও॥
বাঁডৰ নদী স্নান কৰাও।
চামুণ্ডা মাঁ তুমকো পাও॥
'ওঁ' যে নৈযা ডোলতী কৰ দো ভাৱ সে পাৰ॥
