દસ હાથોં મેં શસ્ત્ર ધાર દેતી દુષ્ટ કો દંડ॥
મધુ કેટભ સંહાર કર કરી ધર્મ કી જીત।
મેરી ભી પીડા હરો હો જો કર્મ પુનીત॥
તીનો લોક મેં વિખ્યાતા॥
હિમાલય મેં પવિત્ર ધામ હૈ।
મહાશક્તિ તુમકો પ્રણામ હૈ॥
માર્કણ્ડેય ઋષિ ને ધ્યાયા।
કૈસે પ્રગટી ભેદ બતાયા॥
શુમ્ભ નિશુમ્ભ દો દૈત્ય બલશાલી।
તીનો લોક જો કર દિએ ખાલી॥
સૂર્ય ચંદ્ર વરુણ હુએ તંગ॥
અપમાનિત ચરણોં મેં આએ।
ગિરિરાજ હિમાલય કો લાએ॥
ભદ્રા-રૌદ્રા નિત્યા ધ્યાયા।
ચેતન શક્તિ કરકે બુલાયા॥
ક્રોધિત હોકર કાલી આઈ।
જિસને અપની લીલા દિખાઈ॥
કામુક વૈરી લડને આએ॥
પહલે સુગ્રીવ દૂત કો મારા।
ભાગા ચણ્ડ ભી મારા મારા॥
અરબોં સૈનિક લેકર આયા।
દર્પોન્મત્ત ક્રોધ દિખાયા॥
જૈસે હી દુષ્ટ લલકારા।
હુંકાર શબ્દ ગૂઁજા કે મારા॥
ગર્જના સુનકર આયા જો બાદ॥
કાટને કો ચણ્ડ-મુણ્ડ આએ।
મદિરા પીકર ઘુર્રાએ॥
ચતુરંગી સેના સંગ લાએ।
ઊઁચે ઊઁચે શિખર ગિરાએ॥
તુમને ક્રોધિત રૂપ નિકાલા।
પ્રકટી ડાલ ગલે મુંડ માલા॥
હડ્ડી ઢાઁચા થા બલશાલી॥
વિકરાલ મુખી આઁખેં દિખલાઈ।
જિસે દેખ સૃષ્ટિ ઘબરાઈ॥
ચણ્ડ મુણ્ડ ને ચક્ર ચલાયા।
લે તલવાર હુંકાર ગુંજાયા॥
પાપિયોં કા કર દિયા નિસ્તાર।
ચણ્ડ મુણ્ડ દોનોં કો મારા॥
પાપી સેના ફિર ઘબરાઈ॥
સરસ્વતી માઁ તુમ્હેં પુકારા।
પડા ચામુણ્ડા નામ તિહારા॥
ચણ્ડ મુણ્ડ કી મૃત્યુ સુનકર।
કાલકેય મૌર્ય આએ રાત પર॥
અરબ ખરબ યુદ્ધ કે પથ પર।
ઝોંક દિએ સબ ચામુણ્ડા પર॥
ગીદડોં કી ઘાટી ભરકર॥
કાલી ખટ્વાંગ ઘૂઁસોં સે મારા।
બ્રહ્માણી ને ફેંકી જલ ધારા॥
માહેશ્વરી ને ત્રિશૂલ ચલાયા।
માઁ વૈષ્ણવી ને ચક્ર ઘુમાયા॥
કાર્તિકેય કી શક્તિ આઈ।
નારસિંહી દૈત્યોં પે છાઈ॥
હર દાનવ ઘાયલ ઘબરાયા॥
રક્તબીજ માયા ફૈલાઈ।
શક્તિ ઉસને નઈ દિખાઈ॥
રક્ત ગિરા જબ ધરતી ઊપર।
નયા દૈત્ય પ્રકટા થા વહી પર॥
ચણ્ડી માઁ અબ શૂલ ઘુમાયા।
મારા ઉસકો લહૂ ચુસાયા॥
સત્તર સેના ભરકર લાએ॥
વજ્રપાત સંગ શૂલ ચલાયા।
સભી દેવતા કુછ ઘબરાએ॥
લલકારા ફિર ઘૂઁસા મારા।
લે ત્રિશૂલ કિયા નિસ્તાર॥
શુમ્ભ નિશુમ્ભ ધરતી પર સોએ।
દૈત્ય સભી દેખકર રોએ॥
અપના શુભ મંદિર બનવાઈ॥
સભી દેવતા આકે માનતે।
હનુમત ભૈરવ ચઁવર ડુલાતે॥
આશ્વિન ચૈત નવરાત્ર આઓ।
ધ્વજા નારિયલ ભેંટ ચઢાઓ॥
બાઁડર નદી સ્નાન કરાઓ।
ચામુણ્ડા માઁ તુમકો પાઓ॥
'ૐ' યે નૈયા ડોલતી કર દો ભાવ સે પાર॥
