તરાણિસ્ત્વમસિ તમસિ જનિમૃતિભવભયતરણે!॥
કિં ચ દદાસ્યન્ધાનામિવ જગતાં દૃષ્ટિં॥
પાસ્યનલસ એવ પરિભ્રમણપરઃ સૃષ્ટિં।
મન્યે લોકં વરસં ત્વાં ભગવન્! ગૃષ્ટિમ્॥૧॥
દુઃસહવિરહમહાર્તેરઙ્ગદઃ કોકાનાં॥
હેતુર્મન્દેહાસુરસેનાશોકાનાં।
તવ ભામ્બુરુહાં સુખદારણિરિવ તોકાનામ્॥૨॥
કુરુતે પુરતસ્તેંઽજલિમજયદ્યો મારં॥
ત્વં ખલુ સદ્ગતિભાજામાર્યાણાં દ્વારં।
મુદિર ઇવ મયૂરકુલં સુખયસિ સેદ્વારમ્॥૩॥
