ತರಾಣಿಸ್ತ್ವಮಸಿ ತಮಸಿ ಜನಿಮೃತಿಭವಭಯತರಣೇ!॥
ಕಿಂ ಚ ದದಾಸ್ಯನ್ಧಾನಾಮಿವ ಜಗತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ॥
ಪಾಸ್ಯನಲಸ ಏವ ಪರಿಭ್ರಮಣಪರಃ ಸೃಷ್ಟಿಂ।
ಮನ್ಯೇ ಲೋಕಂ ವರಸಂ ತ್ವಾಂ ಭಗವನ್! ಗೃಷ್ಟಿಮ್॥೧॥
ದುಃಸಹವಿರಹಮಹಾರ್ತೇರಙ್ಗದಃ ಕೋಕಾನಾಂ॥
ಹೇತುರ್ಮನ್ದೇಹಾಸುರಸೇನಾಶೋಕಾನಾಂ।
ತವ ಭಾಮ್ಬುರುಹಾಂ ಸುಖದಾರಣಿರಿವ ತೋಕಾನಾಮ್॥೨॥
ಕುರುತೇ ಪುರತಸ್ತೇಂಽಜಲಿಮಜಯದ್ಯೋ ಮಾರಂ॥
ತ್ವಂ ಖಲು ಸದ್ಗತಿಭಾಜಾಮಾರ್ಯಾಣಾಂ ದ್ವಾರಂ।
ಮುದಿರ ಇವ ಮಯೂರಕುಲಂ ಸುಖಯಸಿ ಸೇದ್ವಾರಮ್॥೩॥
