తరాణిస్త్వమసి తమసి జనిమృతిభవభయతరణే!॥
కిం చ దదాస్యన్ధానామివ జగతాం దృష్టిం॥
పాస్యనలస ఏవ పరిభ్రమణపరః సృష్టిం।
మన్యే లోకం వరసం త్వాం భగవన్! గృష్టిమ్॥౧॥
దుఃసహవిరహమహార్తేరఙ్గదః కోకానాం॥
హేతుర్మన్దేహాసురసేనాశోకానాం।
తవ భామ్బురుహాం సుఖదారణిరివ తోకానామ్॥౨॥
కురుతే పురతస్తేంఽజలిమజయద్యో మారం॥
త్వం ఖలు సద్గతిభాజామార్యాణాం ద్వారం।
ముదిర ఇవ మయూరకులం సుఖయసి సేద్వారమ్॥౩॥
