Lord Krishna

গীতগোৱিন্দং দ্ৱিতীযঃ সৰ্গঃ - অক্লেশ কেশৱঃ

(Gita Govinda, Canto 2: Aklesha Keshava in Assamese)

Jayadeva

Also known as viharati vane radha sadharanapranaye harau vigalitanijotkarsadirsyavasena

Gita Govinda is a masterpiece of Sanskrit devotional literature composed by the 12th-century poet Jayadeva. This second canto, titled Aklesha Keshava, captures the profound emotional turmoil of Radha as she experiences jealousy and longing in the divine forest of Vrindavan. Through exquisite lyrical poetry, the work illustrates the soul's yearning for the Divine. Chanting or meditating upon these verses is believed to foster deep emotional devotion and spiritual surrender. It serves as a sublime medium to contemplate the eternal play of divine love, offering the practitioner solace, inner peace, and a heightened state of transcendental bliss.

॥ দ্ৱিতীযঃ সৰ্গঃ ॥

॥ অক্লেশকেশৱঃ ॥
ৱিহৰতি ৱনে ৰাধা সাধাৰণপ্ৰণযে হৰৌ ৱিগলিতনিজোত্কৰ্ষাদীৰ্ষ্যাৱশেন গতান্যতঃ ।
ক্ৱচিদপি লতাকুঞ্জে গুঞ্জন্মধুৱ্ৰতমণ্ডলী-মুখৰশিখৰে লীনা দীনাপ্যুৱাচৰহঃ সখীম্ ॥ 14 ॥
॥ গীতং 5 ॥
সঞ্চৰদধৰসুধামধুৰধ্ৱনিমুখৰিতমোহনৱংশম্ ।
চলিতদৃগঞ্চলচঞ্চলমৌলিকপোলৱিলোলৱতংসম্ ॥
ৰাসে হৰিমিহ ৱিহিতৱিলাসং স্মৰতি মনো মম কৃতপৰিহাসম্ ॥ 1 ॥
চন্দ্ৰকচাৰুমযূৰশিখণ্ডকমণ্ডলৱলযিতকেশম্ ।
প্ৰচুৰপুৰন্দৰধনুৰনুৰঞ্জিতমেদুৰমুদিৰসুৱেশম্ ॥ 2 ॥
গোপকদম্বনিতম্বৱতীমুখচুম্বনলম্ভিতলোভম্ ।
বন্ধুজীৱমধুৰাধৰপল্লৱমুল্লসিতস্মিতশোভম্ ॥ 3 ॥
ৱিপুলপুলকভুজপল্লৱৱলযিতৱল্লৱযুৱতিসহস্ৰম্ ।
কৰচৰণোৰসি মণিগণভূষণকিৰণৱিভিন্নতমিস্ৰম্ ॥ 4 ॥
জলদপটলৱলদিন্দুৱিনন্দকচন্দনতিলকললাটম্ ।
পীনপযোধৰপৰিসৰমৰ্দননিৰ্দযহৃদযকৱাটম্ ॥ 5 ॥
মণিমযমকৰমনোহৰকুণ্ডলমণ্ডিতগণ্ডমুদাৰম্ ।
পীতৱসনমনুগতমুনিমনুজসুৰাসুৰৱৰপৰিৱাৰম্ ॥ 6 ॥
ৱিশদকদম্বতলে মিলিতং কলিকলুষভযং শমযন্তম্ ।
মামপি কিমপি তৰঙ্গদনঙ্গদৃশা মনসা ৰমযন্তম্ ॥ 7 ॥
শ্ৰীজযদেৱভণিতমতিসুন্দৰমোহনমধুৰিপুৰূপম্ ।
হৰিচৰণস্মৰণং প্ৰতি সম্প্ৰতি পুণ্যৱতামনুৰূপম্ ॥ 8 ॥
গণযতি গুণগ্ৰামং ভামং ভ্ৰমাদপি নেহতে ৱহতি চ পৰিতোষং দোষং ৱিমুঞ্চতি দূৰতঃ ।
যুৱতিষু ৱলস্তৃষ্ণে কৃষ্ণে ৱিহাৰিণি মাং ৱিনা পুনৰপি মনো ৱামং কামং কৰোতি কৰোমি কিম্ ॥ 15 ॥
॥ গীতং 6 ॥
নিভৃতনিকুঞ্জগৃহং গতযা নিশি ৰহসি নিলীয ৱসন্তম্ ।
চকিতৱিলোকিতসকলদিশা ৰতিৰভসৰসেন হসন্তম্ ॥
সখি হে কেশিমথনমুদাৰং ৰময মযা সহ মদনমনোৰথভাৱিতযা সৱিকাৰম্ ॥ 1 ॥
প্ৰথমসমাগমলজ্জিতযা পটুচাটুশতৈৰনুকূলম্ ।
মৃদুমধুৰস্মিতভাষিতযা শিথিলীকৃতজঘনদুকূলম্ ॥ 2 ॥
কিসলযশযননিৱেশিতযা চিৰমুৰসি মমৈৱ শযানম্ ।
কৃতপৰিৰম্ভণচুম্বনযা পৰিৰভ্য কৃতাধৰপানম্ ॥ 3 ॥
অলসনিমীলিতলোচনযা পুলকাৱলিললিতকপোলম্ ।
শ্ৰমজলসকলকলেৱৰযা ৱৰমদনমদাদতিলোলম্ ॥ 4 ॥
কোকিলকলৰৱকূজিতযা জিতমনসিজতন্ত্ৰৱিচাৰম্ ।
শ্লথকুসুমাকুলকুন্তলযা নখলিখিতঘনস্তনভাৰম্ ॥ 5 ॥
চৰণৰণিতমনিনূপুৰযা পৰিপূৰিতসুৰতৱিতানম্ ।
মুখৰৱিশৃঙ্খলমেখলযা সকচগ্ৰহচুম্বনদানম্ ॥ 6 ॥
ৰতিসুখসমযৰসালসযা দৰমুকুলিতনযনসৰোজম্ ।
নিঃসহনিপতিততনুলতযা মধুসূদনমুদিতমনোজম্ ॥ 7 ॥
শ্ৰীজযদেৱভণিতমিদমতিশযমধুৰিপুনিধুৱনশীলম্ ।
সুখমুত্কণ্ঠিতগোপৱধূকথিতং ৱিতনোতু সলীলম্ ॥ 8 ॥
হস্তস্ৰস্তৱিলাসৱংশমনৃজুভ্ৰূৱল্লিমদ্বল্লৱী-ৱৃন্দোত্সাৰিদৃগন্তৱীক্ষিতমতিস্ৱেদাৰ্দ্ৰগণ্ডস্থলম্ ।
মামুদ্ৱীক্ষ্য ৱিলক্ষিতং স্মিতসুধামুগ্ধাননং কাননে গোৱিন্দং ৱ্ৰজসুন্দৰীগণৱৃতং পশ্যামি হৃষ্যামি চ ॥ 16 ॥
দুৰালোকস্তোকস্তবকনৱকাশোকলতিকা-ৱিকাসঃ কাসাৰোপৱনপৱনোঽপি ৱ্যথযতি ।
অপি ভ্ৰাম্যদ্ভৃঙ্গীৰণিতৰমণীযা ন মুকুল-প্ৰসূতিশ্চূতানাং সখি শিখৰিণীযং সুখযতি ॥ 17 ॥
॥ ইতি গীতগোৱিন্দে অক্লেশকেশৱো নাম দ্ৱিতীযঃ সৰ্গঃ ॥

Explore More