॥ দোহা ॥
শ্ৰী গুৰু পদ সুমৰণ কৰূং, গৌৰী নংদন ধ্যায।
ৱৰণো মাতা জীণ যশ, চৰণোং শীশ নৱায॥
ঝাঁকী কী অদভুদ ছৱি, শোভা ৱৰ্ণী ন জায।
জো নিত সুমৰে মায কো, কষ্ট দুৰ হো জায॥
ৱৰণো মাতা জীণ যশ, চৰণোং শীশ নৱায॥
ঝাঁকী কী অদভুদ ছৱি, শোভা ৱৰ্ণী ন জায।
জো নিত সুমৰে মায কো, কষ্ট দুৰ হো জায॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয শ্ৰী জীণভক্ত সুখকাৰী।
নমো নমো ভক্তন হিতকাৰী॥
নমো নমো ভক্তন হিতকাৰী॥
দুৰ্গা কী তুম হো অৱতাৰা।
সকল কষ্ট তু মেট হমাৰা॥
সকল কষ্ট তু মেট হমাৰা॥
মহাভযংকৰ তেজ তুম্হাৰা।
মহিষাসুৰ সা দুষ্ট সংহাৰা॥
মহিষাসুৰ সা দুষ্ট সংহাৰা॥
কংচন ছত্ৰ শিষ পৰ সোহে।
দেখত ৰূপ চৰাচৰ মোহে॥
দেখত ৰূপ চৰাচৰ মোহে॥
তুম ক্ষত্ৰীধৰ তনধৰ লিন্হাং।
ভক্তোং কে সব কাৰজ কিন্হাং॥
ভক্তোং কে সব কাৰজ কিন্হাং॥
মহাশক্তি তুম সুন্দৰ বালা।
ডৰপত ভূত প্ৰেত জম কালা॥
ডৰপত ভূত প্ৰেত জম কালা॥
ব্ৰহমা ৱিষ্ণু শংকৰ ধ্যাৱে।
ঋষি মুনি কোঈ পাৰ ন পাৱে॥
ঋষি মুনি কোঈ পাৰ ন পাৱে॥
তুম গৌৰী তুম শাৰদা কালী।
ৰমা লক্ষ্মী তুম কপালী॥
ৰমা লক্ষ্মী তুম কপালী॥
জগদম্বা ভৱৰোং কী ৰানী।
মৈযা মাত তূ মহাভৱানী॥
মৈযা মাত তূ মহাভৱানী॥
সত পৰ তজে জীণ তুম গেহা।
ত্যাগা সব সে ক্ষণ মেং নেহা॥
ত্যাগা সব সে ক্ষণ মেং নেহা॥
মহাতপস্যা কৰনী ঠানী।
হৰষ খাস থা ভাঈ জ্ঞানী॥
হৰষ খাস থা ভাঈ জ্ঞানী॥
পিছে সে আকৰ সমঝাঈ।
ঘৰ ৱাপিস চল মাঁ কী জাঈ॥
ঘৰ ৱাপিস চল মাঁ কী জাঈ॥
বহুত কহী পৰ এক না মানী।
তব হৰসা যূঁ উচৰী বানী॥
তব হৰসা যূঁ উচৰী বানী॥
মৈং ভী বাঈ ঘৰ নহীং জাঊঁ।
তেৰে সাথ ৰাম গুণ গাঊঁ॥
তেৰে সাথ ৰাম গুণ গাঊঁ॥
অলগ অলগ তপ স্থল কিন্হাং।
ৰৈন দিৱস তপ মৈং চিতদীন্হা॥
ৰৈন দিৱস তপ মৈং চিতদীন্হা॥
তুম তপ কৰ দুৰ্গাত্ৱ পাযা।
হৰষনাথ ভৈৰূ বন ছাযা॥
হৰষনাথ ভৈৰূ বন ছাযা॥
ৱাহন সিংহ খডক কৰ চমকে।
মহাতেজ বিজলী সা দমকে॥
মহাতেজ বিজলী সা দমকে॥
চক্ৰ গদা ত্ৰিশূল ৱিৰাজে।
ভাগে দুষ্ট জব দুৰ্গা জাগে॥
ভাগে দুষ্ট জব দুৰ্গা জাগে॥
মুগল বাদশাহ চঢকৰ আযা।
সেনা বহুত সজাকৰ লাযা॥
সেনা বহুত সজাকৰ লাযা॥
ভৈৰৱ কা মংদিৰ তুডৱাযা।
ফিৰ ৱো ইস মংদিৰ পৰ ধাযা॥
ফিৰ ৱো ইস মংদিৰ পৰ ধাযা॥
যহ দেখ পুজাৰী ঘবৰাযে।
কৰী স্তুতি মাত জগাযে॥
কৰী স্তুতি মাত জগাযে॥
তব মাতা তু ভৌৰেং ছোডে।
সেনা সহিত ভাগে ঘোডে॥
সেনা সহিত ভাগে ঘোডে॥
বল কা তেজ দেখ ঘবৰাযা।
জা চৰণোং মেং শীশ নৱাযা॥
জা চৰণোং মেং শীশ নৱাযা॥
ক্ষমা যাচনা কিন্হীং ভাৰী।
কাট জীণ মেৰী সব বেমাৰী॥
কাট জীণ মেৰী সব বেমাৰী॥
সোনে কা ৱো ছত্ৰ চঢাযা।
তেল সৱামন ঔৰ বংধাযা॥
তেল সৱামন ঔৰ বংধাযা॥
চমক ৰহী কলযুগ মেং মাঈ।
তীন লোক মেং মহিমা ছাঈ॥
তীন লোক মেং মহিমা ছাঈ॥
জো কোঈ তেৰে মংদিৰ আৱে।
সচ্চে মন সে ভোগ লগাৱে॥
সচ্চে মন সে ভোগ লগাৱে॥
ৰোলী ৱস্ত্ৰ কপূৰ চঢাৱে।
মনৱাংছিত পূৰ্ণ ফল পাৱে॥
মনৱাংছিত পূৰ্ণ ফল পাৱে॥
কৰে আৰতী ভজন সুনাৱে।
সো নৰ শোভা জগ মেং পাৱে॥
সো নৰ শোভা জগ মেং পাৱে॥
শেখা ৱাটী ধাম তুম্হাৰা।
সুন্দৰ শোভা নহীং সুম্হাৰা॥
সুন্দৰ শোভা নহীং সুম্হাৰা॥
অশ্ৱিন মাস নৌৰাতা মাহী।
কঈ যাত্ৰী আৱে জাহী॥
কঈ যাত্ৰী আৱে জাহী॥
দেশ-দেশ সে আৱে ৰেলা।
চৈত মাস মেং লাগে মেলা॥
চৈত মাস মেং লাগে মেলা॥
আৱে ঊঁট কাৰ বস লাৰী।
ভীড লগে মেলা মেং ভাৰী॥
ভীড লগে মেলা মেং ভাৰী॥
সাজ-বাজ সে কৰতে গানা।
কঈ মৰ্দ ঔৰ কঈ জনানা॥
কঈ মৰ্দ ঔৰ কঈ জনানা॥
জাত ঝডুলা চঢে অপাৰা।
সৱামণী কা পাঊ ন পাৰা॥
সৱামণী কা পাঊ ন পাৰা॥
মদিৰা মেং ৰহতী মতৱালী।
জয জগদম্বা জয মহাকালী॥
জয জগদম্বা জয মহাকালী॥
জো কোঈ তুম্হৰে দৰ্শন পাৱে।
মৌজ কৰে জুগ-জুগ সুখ পাৱে॥
মৌজ কৰে জুগ-জুগ সুখ পাৱে॥
তুম্হী হমাৰী পিতু ঔৰ মাতা।
ভক্তি শক্তি দো হে দাতা॥
ভক্তি শক্তি দো হে দাতা॥
জীণ চালীসা জো কোঈ গাৱে।
সো সত পাঠ কৰে কৰৱাৱে॥
সো সত পাঠ কৰে কৰৱাৱে॥
মৈযা নৈযা পাৰ লগাৱে।
সেৱক চৰণোং মেং চিত্ লাৱে॥
সেৱক চৰণোং মেং চিত্ লাৱে॥
॥ দোহা ॥
জয দুৰ্গা জয অংবিকা জগ জননী গিৰী ৰায।
দযা কৰো হে চংডিকা ৱিনঊ শীশ নৱায॥
দযা কৰো হে চংডিকা ৱিনঊ শীশ নৱায॥