Goddess Jeen Mata

ଜୀଣ ମାତା ଚାଲୀସା

(Jeen Mata Chalisa in Odia)

Also known as mata chalisa · sri guru pada sumarana karum gauri

A Hindi chalisa to Jeen Mata, whose hill shrine stands near Sikar in Shekhawati, and it addresses her from the start as a descent of Durga rather than as a local goddess — the killer of Mahishasura, with a golden parasol above her head, before whom spirits and ghosts and Yama himself are afraid. One line names the thing that actually distinguishes her: you took a body in a Kshatriya house, which is the family tradition the shrine rests on and the reason the Rajput houses of the region keep her. The verses then run through the identifications the form requires, Gauri and Sharada and Kali together, and Brahma and Vishnu and Shankara meditating on her without reaching her end. Its opening dohas admit that the beauty of the image cannot be described and then attempt it anyway.

॥ ଦୋହା ॥
ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ପଦ ସୁମରଣ କରୂଂ, ଗୌରୀ ନଂଦନ ଧ୍ଯାଯ।
ଵରଣୋ ମାତା ଜୀଣ ଯଶ, ଚରଣୋଂ ଶୀଶ ନଵାଯ॥
ଝାଁକୀ କୀ ଅଦଭୁଦ ଛଵି, ଶୋଭା ଵର୍ଣୀ ନ ଜାଯ।
ଜୋ ନିତ ସୁମରେ ମାଯ କୋ, କଷ୍ଟ ଦୁର ହୋ ଜାଯ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜଯ ଶ୍ରୀ ଜୀଣଭକ୍ତ ସୁଖକାରୀ।
ନମୋ ନମୋ ଭକ୍ତନ ହିତକାରୀ॥
ଦୁର୍ଗା କୀ ତୁମ ହୋ ଅଵତାରା।
ସକଲ କଷ୍ଟ ତୁ ମେଟ ହମାରା॥
ମହାଭଯଂକର ତେଜ ତୁମ୍ହାରା।
ମହିଷାସୁର ସା ଦୁଷ୍ଟ ସଂହାରା॥
କଂଚନ ଛତ୍ର ଶିଷ ପର ସୋହେ।
ଦେଖତ ରୂପ ଚରାଚର ମୋହେ॥
ତୁମ କ୍ଷତ୍ରୀଧର ତନଧର ଲିନ୍ହାଂ।
ଭକ୍ତୋଂ କେ ସବ କାରଜ କିନ୍ହାଂ॥
ମହାଶକ୍ତି ତୁମ ସୁନ୍ଦର ବାଲା।
ଡରପତ ଭୂତ ପ୍ରେତ ଜମ କାଲା॥
ବ୍ରହମା ଵିଷ୍ଣୁ ଶଂକର ଧ୍ଯାଵେ।
ଋଷି ମୁନି କୋଈ ପାର ନ ପାଵେ॥
ତୁମ ଗୌରୀ ତୁମ ଶାରଦା କାଲୀ।
ରମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମ କପାଲୀ॥
ଜଗଦମ୍ବା ଭଵରୋଂ କୀ ରାନୀ।
ମୈଯା ମାତ ତୂ ମହାଭଵାନୀ॥
ସତ ପର ତଜେ ଜୀଣ ତୁମ ଗେହା।
ତ୍ଯାଗା ସବ ସେ କ୍ଷଣ ମେଂ ନେହା॥
ମହାତପସ୍ଯା କରନୀ ଠାନୀ।
ହରଷ ଖାସ ଥା ଭାଈ ଜ୍ଞାନୀ॥
ପିଛେ ସେ ଆକର ସମଝାଈ।
ଘର ଵାପିସ ଚଲ ମାଁ କୀ ଜାଈ॥
ବହୁତ କହୀ ପର ଏକ ନା ମାନୀ।
ତବ ହରସା ଯୂଁ ଉଚରୀ ବାନୀ॥
ମୈଂ ଭୀ ବାଈ ଘର ନହୀଂ ଜାଊଁ।
ତେରେ ସାଥ ରାମ ଗୁଣ ଗାଊଁ॥
ଅଲଗ ଅଲଗ ତପ ସ୍ଥଲ କିନ୍ହାଂ।
ରୈନ ଦିଵସ ତପ ମୈଂ ଚିତଦୀନ୍ହା॥
ତୁମ ତପ କର ଦୁର୍ଗାତ୍ଵ ପାଯା।
ହରଷନାଥ ଭୈରୂ ବନ ଛାଯା॥
ଵାହନ ସିଂହ ଖଡକ କର ଚମକେ।
ମହାତେଜ ବିଜଲୀ ସା ଦମକେ॥
ଚକ୍ର ଗଦା ତ୍ରିଶୂଲ ଵିରାଜେ।
ଭାଗେ ଦୁଷ୍ଟ ଜବ ଦୁର୍ଗା ଜାଗେ॥
ମୁଗଲ ବାଦଶାହ ଚଢକର ଆଯା।
ସେନା ବହୁତ ସଜାକର ଲାଯା॥
ଭୈରଵ କା ମଂଦିର ତୁଡଵାଯା।
ଫିର ଵୋ ଇସ ମଂଦିର ପର ଧାଯା॥
ଯହ ଦେଖ ପୁଜାରୀ ଘବରାଯେ।
କରୀ ସ୍ତୁତି ମାତ ଜଗାଯେ॥
ତବ ମାତା ତୁ ଭୌରେଂ ଛୋଡେ।
ସେନା ସହିତ ଭାଗେ ଘୋଡେ॥
ବଲ କା ତେଜ ଦେଖ ଘବରାଯା।
ଜା ଚରଣୋଂ ମେଂ ଶୀଶ ନଵାଯା॥
କ୍ଷମା ଯାଚନା କିନ୍ହୀଂ ଭାରୀ।
କାଟ ଜୀଣ ମେରୀ ସବ ବେମାରୀ॥
ସୋନେ କା ଵୋ ଛତ୍ର ଚଢାଯା।
ତେଲ ସଵାମନ ଔର ବଂଧାଯା॥
ଚମକ ରହୀ କଲଯୁଗ ମେଂ ମାଈ।
ତୀନ ଲୋକ ମେଂ ମହିମା ଛାଈ॥
ଜୋ କୋଈ ତେରେ ମଂଦିର ଆଵେ।
ସଚ୍ଚେ ମନ ସେ ଭୋଗ ଲଗାଵେ॥
ରୋଲୀ ଵସ୍ତ୍ର କପୂର ଚଢାଵେ।
ମନଵାଂଛିତ ପୂର୍ଣ ଫଲ ପାଵେ॥
କରେ ଆରତୀ ଭଜନ ସୁନାଵେ।
ସୋ ନର ଶୋଭା ଜଗ ମେଂ ପାଵେ॥
ଶେଖା ଵାଟୀ ଧାମ ତୁମ୍ହାରା।
ସୁନ୍ଦର ଶୋଭା ନହୀଂ ସୁମ୍ହାରା॥
ଅଶ୍ଵିନ ମାସ ନୌରାତା ମାହୀ।
କଈ ଯାତ୍ରୀ ଆଵେ ଜାହୀ॥
ଦେଶ-ଦେଶ ସେ ଆଵେ ରେଲା।
ଚୈତ ମାସ ମେଂ ଲାଗେ ମେଲା॥
ଆଵେ ଊଁଟ କାର ବସ ଲାରୀ।
ଭୀଡ ଲଗେ ମେଲା ମେଂ ଭାରୀ॥
ସାଜ-ବାଜ ସେ କରତେ ଗାନା।
କଈ ମର୍ଦ ଔର କଈ ଜନାନା॥
ଜାତ ଝଡୁଲା ଚଢେ ଅପାରା।
ସଵାମଣୀ କା ପାଊ ନ ପାରା॥
ମଦିରା ମେଂ ରହତୀ ମତଵାଲୀ।
ଜଯ ଜଗଦମ୍ବା ଜଯ ମହାକାଲୀ॥
ଜୋ କୋଈ ତୁମ୍ହରେ ଦର୍ଶନ ପାଵେ।
ମୌଜ କରେ ଜୁଗ-ଜୁଗ ସୁଖ ପାଵେ॥
ତୁମ୍ହୀ ହମାରୀ ପିତୁ ଔର ମାତା।
ଭକ୍ତି ଶକ୍ତି ଦୋ ହେ ଦାତା॥
ଜୀଣ ଚାଲୀସା ଜୋ କୋଈ ଗାଵେ।
ସୋ ସତ ପାଠ କରେ କରଵାଵେ॥
ମୈଯା ନୈଯା ପାର ଲଗାଵେ।
ସେଵକ ଚରଣୋଂ ମେଂ ଚିତ୍ ଲାଵେ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଜଯ ଦୁର୍ଗା ଜଯ ଅଂବିକା ଜଗ ଜନନୀ ଗିରୀ ରାଯ।
ଦଯା କରୋ ହେ ଚଂଡିକା ଵିନଊ ଶୀଶ ନଵାଯ॥

Explore More