Lord Agni and Savitr

1.3 - ദേവസ്യ ത്വാ സവിതുഃ പ്രസവേ - കൃഷ്ണ യജുര്വേദ തൈത്തിരീയ സംഹിതാ പാഠഃ

(Devasya Tva Savituh Prasave in Malayalam)

From Taittiriya Samhita, Krishna Yajurveda

This mantra originates from the third chapter of the first Kanda of the Taittiriya Samhita, forming a core part of the Agnishtoma Yajna rituals. It serves as a sacred invocation addressed to Savitr, the solar deity, requesting divine permission for the performance of ritual actions. The text involves the consecration of the digging tool used for the sacrificial altar, symbolically removing obstacles and negative influences. Reciting this Vedic hymn is considered essential for purifying the practitioner's intent, ensuring the successful fruition of spiritual endeavors, and aligning one's actions with the cosmic order of Dharma.

കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ സംഹിതായാ-മ്പ്രഥമകാണ്ഡേ തൃതീയഃ പ്രശ്നഃ - അഗ്നിഷ്ടോമേ പശുഃ
ഓ-ന്നമഃ പരമാത്മനേ, ശ്രീ മഹാഗണപതയേ നമഃ,
ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ । ഹരിഃ ഓമ് ॥
ദേവസ്യ ത്വാ സവിതുഃ പ്രസവേ-ഽശ്വിനോ-ര്ബാഹുഭ്യാ-മ്പൂഷ്ണോ ഹസ്താഭ്യാമാ ദദേ-ഽഭ്രിരസി നാരിരസി പരിലിഖിതഗ്ം രക്ഷഃ പരിലിഖിതാ അരാതയ ഇദമഹഗ്ം രക്ഷസോ ഗ്രീവാ അപി കൃന്താമി യോ-ഽസ്മാ-ന്ദ്വേഷ്ടി യ-ഞ്ച വയ-ന്ദ്വിഷ്മ ഇദമസ്യ ഗ്രീവാ അപി കൃന്താമി ദിവേ ത്വാ-ഽന്തരിക്ഷായ ത്വാ പൃഥിവ്യൈ ത്വാ ശുന്ധതാം-ലോഁകഃ പിതൃഷദനോ യവോ-ഽസി യവയാസ്മ-ദ്ദ്വേഷോ [യവയാസ്മ-ദ്ദ്വേഷഃ, യവയാരാതീഃ] 1
യവയാരാതീഃ പിതൃണാഗ്ം സദനമസ്യുദ്ദിവഗ്ഗ് സ്തഭാനാ-ഽന്തരിക്ഷ-മ്പൃണ പൃഥിവീ-ന്ദൃഗ്ംഹ ദ്യുതാനസ്ത്വാ മാരുതോ മിനോതു മിത്രാവരുണയോ-ര്ധ്രുവേണ ധര്മണാ ബ്രഹ്മവനി-ന്ത്വാ ക്ഷത്രവനിഗ്ം സുപ്രജാവനിഗ്ം രായസ്പോഷവനി-മ്പര്യൂഹാമി ബ്രഹ്മ ദൃഗ്ംഹ ക്ഷത്ര-ന്ദൃഗ്ംഹ പ്രജാ-ന്ദൃഗ്ംഹ രായസ്പോഷ-ന്ദൃഗ്ംഹ ഘൃതേന ദ്യാവാപൃഥിവീ ആ പൃണേഥാമിന്ദ്രസ്യ സദോ-ഽസി വിശ്വജനസ്യ ഛായാ പരി ത്വാ ഗിര്വണോ ഗിര ഇമാ ഭവന്തു വിശ്വതോ വൃദ്ധായുമനു വൃദ്ധയോ ജുഷ്ടാ ഭവന്തു ജുഷ്ടയ ഇന്ദ്രസ്യ സ്യൂരസീന്ദ്രസ്യ ധ്രുവമസ്യൈന്ദ്രമസീന്ദ്രായ ത്വാ ॥ 2 ॥
(ദ്വേഷ - ഇമാ - അഷ്ടാദശ ച ) (അ. 1)
രക്ഷോഹണോ വലഗഹനോ വൈഷ്ണവാ-ന്ഖനാമീദമഹ-ന്തം-വഁലഗമുദ്വപാമി യ-ന്നഃ സമാനോ യമസമാനോ നിചഖാനേദമേനമധര-ങ്കരോമി യോ നഃ സമാനോ യോ-ഽസമാനോ-ഽരാതീയതി ഗായത്രേണ ഛന്ദസാ-ഽവബാഢോ വലഗഃ കിമത്ര ഭദ്ര-ന്തന്നൌ സഹ വിരാഡസി സപത്നഹാ സമ്രാഡസി ഭ്രാതൃവ്യഹാ സ്വരാഡസ്യഭിമാതിഹാ വിശ്വാരാഡസി വിശ്വാസാ-ന്നാഷ്ട്രാണാഗ്ം ഹന്താ [ഹന്താ, രക്ഷോഹണോ] 3
രക്ഷോഹണോ വലഗഹനഃ പ്രോക്ഷാമി വൈഷ്ണവാ-ന്രക്ഷോഹണോ വലഗഹനോ-ഽവ നയാമി വൈഷ്ണവാന് യവോ-ഽസി യവയാസ്മ-ദ്ദ്വേഷോ യവയാരാതീ രക്ഷോഹണോ വലഗഹനോ-ഽവ സ്തൃണാമി വൈഷ്ണവാ-ന്രക്ഷോഹണോ വലഗഹനോ-ഽഭി ജുഹോമി വൈഷ്ണവാ-ന്രക്ഷോഹണൌ വലഗഹനാവുപ ദധാമി വൈഷ്ണവീ രക്ഷോഹണൌ വലഗഹനൌ പര്യൂഹാമി വൈഷ്ണവീ രക്ഷോഹണൌ വലഗഹനൌ പരി സ്തൃണാമി വൈഷ്ണവീ രക്ഷോഹണൌ വലഗഹനൌ വൈഷ്ണവീ ബൃഹന്നസി ബൃഹദ്ഗ്രാവാ ബൃഹതീമിന്ദ്രായ വാചം-വഁദ ॥ 4 ॥
( ഹന്തേ-ന്ദ്രായ ദ്വേ ച ) (അ. 2)
വിഭൂരസി പ്രവാഹണോ വഹ്നിരസി ഹവ്യവാഹന-ശ്ശ്വാത്രോ-ഽസി പ്രചേതാസ്തുഥോ-ഽസി വിശ്വവേദാ ഉശിഗസി കവിരങ്ഘാരിരസി ബമ്ഭാരിരവസ്യുരസി ദുവസ്വാഞ്ഛുന്ധ്യൂരസി മാര്ജാലീയഃ സമ്രാഡസി കൃശാനുഃ പരിഷദ്യോ-ഽസി പവമാനഃ പ്രതക്വാ-ഽസി നഭസ്വാനസമ്മൃഷ്ടോ-ഽസി ഹവ്യസൂദ ഋതധാമാ-ഽസി സുവര്ജ്യോതി-ര്ബ്രഹ്മജ്യോതിരസി സുവര്ധാമാ-ഽജോ ഽസ്യേകപാദഹിരസി ബുദ്ധ്നിയോ രൌദ്രേണാനീകേന പാഹി മാ-ഽഗ്നേ പിപൃഹി മാ മാ മാ ഹിഗ്ംസീഃ ॥ 5 ॥
(അനീകേനാ-ഷ്ടൌ ച) (അ. 3)
ത്വഗ്ം സോമ തനൂകൃദ്ഭ്യോ ദ്വേഷോഭ്യോ-ഽന്യകൃതേഭ്യ ഉരു യന്താ-ഽസി വരൂഥഗ്ഗ് സ്വാഹാ ജുഷാണോ അപ്തുരാജ്യസ്യ വേതു സ്വാഹാ-ഽയന്നോ അഗ്നിര്വരിവഃ കൃണോത്വയ-മ്മൃധഃ പുര ഏതു പ്രഭിന്ദന്ന് । അയഗ്ം ശത്രൂഞ്ജയതു ജര്ഹൃഷാണോ-ഽയം-വാഁജ-ഞ്ജയതു വാജസാതൌ । ഉരു വിഷ്ണോ വി ക്രമസ്വോരു ക്ഷയായ നഃ കൃധി । ഘൃത-ങ്ഘൃതയോനേ പിബ പ്രപ്ര യജ്ഞപതി-ന്തിര । സോമോ ജിഗാതി ഗാതുവി- [ഗാതുവിത്, ദേവാനാമേതി] 6
ദ്ദേവാനാമേതി നിഷ്കൃതമൃതസ്യ യോനിമാസദമദിത്യാ-സ്സദോ-ഽസ്യദിത്യാ-സ്സദ ആ സീദൈഷ വോ ദേവ സവിത-സ്സോമസ്തഗ്ം രക്ഷദ്ധ്വ-മ്മാ വോ ദഭദേതത്ത്വഗ്ം സോമ ദേവോ ദേവാനുപാഗാ ഇദമഹ-മ്മനുഷ്യോ മനുഷ്യാന്-ഥ്സഹ പ്രജയാ സഹ രായസ്പോഷേണ നമോ ദേവേഭ്യഃ സ്വധാ പിതൃഭ്യ ഇദമഹ-ന്നിര്വരുണസ്യ പാശാ-ഥ്സുവരഭി [ ] 7
വി ഖ്യേഷം-വൈഁശ്വാനര-ഞ്ജ്യോതിരഗ്നേ വ്രതപതേ ത്വം-വ്രഁതാനാം-വ്രഁതപതിരസി യാ മമ തനൂസ്ത്വയ്യഭൂദിയഗ്ം സാ മയി യാ തവ തനൂ-ര്മയ്യഭൂദേഷാ സാ ത്വയി യഥായഥ-ന്നൌ വ്രതപതേ വ്രതിനോ-ര്വ്രതാനി ॥ 8 ॥
(ഗാതുവിദ-ഭ്യേ-കത്രിഗ്ംശച്ച) (അ. 4)
അത്യന്യാനഗാ-ന്നാന്യാനുപാഗാമര്വാക്ത്വാ പരൈരവിദ-മ്പരോ-ഽവരൈസ്ത-ന്ത്വാ ജുഷേ വൈഷ്ണവ-ന്ദേവയജ്യായൈ ദേവസ്ത്വാ സവിതാ മദ്ധ്വാ-ഽനക്ത്വോഷധേ ത്രായസ്വൈനഗ്ഗ് സ്വധിതേ മൈനഗ്ം ഹിഗ്ംസീ-ര്ദിവമഗ്രേണ മാ ലേഖീരന്തരിക്ഷ-മ്മദ്ധ്യേന മാ ഹിഗ്ംസീഃ പൃഥിവ്യാ സ-മ്ഭവ വനസ്പതേ ശതവല്ശോ വി രോഹ സഹസ്രവല്ശാ വി വയഗ്ം രുഹേമ യ-ന്ത്വാ-ഽയഗ്ഗ് സ്വധിതിസ്തേതിജാനഃ പ്രണിനായ മഹതേ സൌഭഗായാച്ഛിന്നോ രായഃ സുവീരഃ ॥ 9 ॥
(യം-ദശ ച) (അ. 5)
പൃഥിവ്യൈ ത്വാന്തരിക്ഷായ ത്വാ ദിവേ ത്വാ ശുന്ധതാം-ലോഁകഃ പിതൃഷദനോ യവോ-ഽസി യവയാസ്മ-ദ്ദ്വേഷോ യവയാരാതീഃ പിതൃണാഗ്ം സദനമസി സ്വാവേശോ-ഽസ്യഗ്രേഗാ നേതൃണാം-വഁനസ്പതിരധി ത്വാ സ്ഥാസ്യതി തസ്യ വിത്താ-ദ്ദേവസ്ത്വാ സവിതാ മദ്ധ്വാ-ഽനക്തു സുപിപ്പലാഭ്യ-സ്ത്വൌഷധീഭ്യ ഉദ്ദിവഗ്ഗ് സ്തഭാനാ-ഽന്തരിക്ഷ-മ്പൃണ പൃഥിവീമുപരേണ ദൃഗ്ംഹ തേ തേ ധാമാന്യുശ്മസീ [ധാമാന്യുശ്മസി, ഗമദ്ധ്യേ ഗാവോ] 10
ഗമദ്ധ്യേ ഗാവോ യത്ര ഭൂരിശൃങ്ഗാ അയാസഃ । അത്രാഹ തദുരുഗായസ്യ വിഷ്ണോഃ പരമ-മ്പദമവ ഭാതി ഭൂരേഃ ॥ വിഷ്ണോഃ കര്മാണി പശ്യത യതോ വ്രതാനി പസ്പശേ । ഇന്ദ്രസ്യ യുജ്യ-സ്സഖാ ॥ ത-ദ്വിഷ്ണോഃ പരമ-മ്പദഗ്ം സദാ പശ്യന്തി സൂരയഃ । ദിവീവ ചക്ഷുരാതതമ് ॥ ബ്രഹ്മവനി-ന്ത്വാ ക്ഷത്രവനിഗ്ം സുപ്രജാവനിഗ്ം രായസ്പോഷവനി-മ്പര്യൂഹാമി ബ്രഹ്മ ദൃഗ്ംഹ ക്ഷത്ര-ന്ദൃഗ്ംഹ പ്രജാ-ന്ദൃഗ്ംഹ രായസ്പോഷ-ന്ദൃഗ്ംഹ പരിവീരസി പരി ത്വാ ദൈവീര്വിശോ വ്യയന്താ-മ്പരീമഗ്ം രായസ്പോഷോ യജമാന-മ്മനുഷ്യാ അന്തരിക്ഷസ്യ ത്വാ സാനാവവ ഗൂഹാമി ॥ 11 ॥
(ഉശ്മസീ-പോഷമേ-കാന്നവിഗ്ംശതിശ്ച) (അ. 6)
ഇഷേ ത്വോപവീരസ്യുപോ ദേവാ-ന്ദൈവീ-ര്വിശഃ പ്രാഗു-ര്വഹ്നീരുശിജോ ബൃഹസ്പതേ ധാരയാ വസൂനി ഹവ്യാ തേ സ്വദന്താ-ന്ദേവ ത്വഷ്ടര്വസു രണ്വ രേവതീ രമദ്ധ്വ-മഗ്നേ-ര്ജനിത്രമസി വൃഷണൌ സ്ഥ ഉര്വശ്യസ്യായുരസി പുരൂരവാ ഘൃതേനാക്തേ വൃഷണ-ന്ദധാഥാ-ങ്ഗായത്ര-ഞ്ഛന്ദോ-ഽനു പ്ര ജായസ്വ ത്രൈഷ്ടുഭ-ഞ്ജാഗത-ഞ്ഛന്ദോ-ഽനു പ്ര ജായസ്വ ഭവത- [ഭവതമ്, ന-സ്സമനസൌ] 12
ന്ന-സ്സമനസൌ സമോകസാവരേപസൌ । മാ യജ്ഞഗ്ം ഹിഗ്ംസിഷ്ട-മ്മാ യജ്ഞപതി-ഞ്ജാതവേദസൌ ശിവൌ ഭവതമദ്യ നഃ ॥ അഗ്നാവഗ്നിശ്ചരതി പ്രവിഷ്ട ഋഷീണാ-മ്പുത്രോ അധിരാജ ഏഷഃ । സ്വാഹാകൃത്യ ബ്രഹ്മണാ തേ ജുഹോമി മാ ദേവാനാ-മ്മിഥുയാ കര്ഭാഗധേയമ് ॥ 13 ॥
(ഭവത-മേകത്രിഗ്ംശച്ച) (അ. 7)
ആ ദദ ഋതസ്യ ത്വാ ദേവഹവിഃ പാശേനാ-ഽഽരഭേ ധര്ഷാ മാനുഷാനദ്ഭ്യസ്ത്വൌഷധീഭ്യഃ പ്രോക്ഷാമ്യപാ-മ്പേരുരസി സ്വാത്ത-ഞ്ചി-ഥ്സദേവഗ്ം ഹവ്യമാപോ ദേവീ-സ്സ്വദതൈനഗ്ം സ-ന്തേ പ്രാണോ വായുനാ ഗച്ഛതാഗ്ം സം-യഁജത്രൈരങ്ഗാനി സം-യഁജ്ഞപതിരാശിഷാ ഘൃതേനാക്തൌ പശു-ന്ത്രായേഥാഗ്ം രേവതീ-ര്യജ്ഞപതി-മ്പ്രിയധാ-ഽഽ വിശതോരോ അന്തരിക്ഷ സജൂ-ര്ദേവേന [സജൂ-ര്ദേവേന, വാതേനാ-ഽസ്യ] 14
വാതേനാ-ഽസ്യ ഹവിഷസ്ത്മനാ യജ സമസ്യ തനുവാ ഭവ വര്ഷീയോ വര്ഷീയസി യജ്ഞേ യജ്ഞപതി-ന്ധാഃ പൃഥിവ്യാ-സ്സമ്പൃചഃ പാഹി നമസ്ത ആതാനാ-ഽനര്വാ പ്രേഹി ഘൃതസ്യ കുല്യാമനു സഹ പ്രജയാ സഹ രായസ്പോഷേണാ ഽഽപോ ദേവീ-ശ്ശുദ്ധായുവ-ശ്ശുദ്ധാ യൂയ-ന്ദേവാഗ്ം ഊഢ്വഗ്ം ശുദ്ധാ വയ-മ്പരിവിഷ്ടാഃ പരിവേഷ്ടാരോ വോ ഭൂയാസ്മ ॥ 15 ॥
(ദേവന-ചതുശ്ചത്വാരിഗ്ംശച്ച) (അ. 8)
വാക്ത ആ പ്യായതാ-മ്പ്രാണസ്ത ആ പ്യായതാ-ഞ്ചക്ഷുസ്ത ആ പ്യായതാഗ് ശ്രോത്ര-ന്ത ആ പ്യായതാം-യാഁ തേ പ്രാണാഞ്ഛുഗ്ജഗാമ യാ ചക്ഷുര്യാ ശ്രോത്രം-യഁത്തേ ക്രൂരം-യഁദാസ്ഥിത-ന്തത്ത ആ പ്യായതാ-ന്തത്ത ഏതേന ശുന്ധതാ-ന്നാഭിസ്ത ആ പ്യായതാ-മ്പായുസ്ത ആ പ്യായതാഗ്ം ശുദ്ധാശ്ചരിത്രാ-ശ്ശമദ്ഭ്യ- [മധ്ഭ്യഃ, ശമോഷധീഭ്യ-ശ്ശം] 16
ശ്ശമോഷധീഭ്യ-ശ്ശ-മ്പൃഥിവ്യൈ ശമഹോഭ്യാ-മോഷധേ ത്രായസ്വൈനഗ്ഗ് സ്വധിതേ മൈനഗ്ം ഹിഗ്ംസീ രക്ഷസാ-മ്ഭാഗോ-ഽസീദമഹഗ്ം രക്ഷോ-ഽധമ-ന്തമോ നയാമി യോ-ഽസ്മാ-ന്ദ്വേഷ്ടി യ-ഞ്ച വയ-ന്ദ്വിഷ്മ ഇദമേനമധമ-ന്തമോ നയാമീഷേ ത്വാ ഘൃതേന ദ്യാവാപൃഥിവീ പ്രോര്ണ്വാഥാ-മച്ഛിന്നോ രായഃ സുവീര ഉര്വന്തരിക്ഷമന്വിഹി വായോ വീഹി സ്തോകാനാഗ് സ്വാഹോര്ധ്വനഭസ-മ്മാരുത-ങ്ഗച്ഛതമ് ॥ 17 ॥
(അദ്ഭ്യോ-വീഹി-പഞ്ച ച) (അ. 9)
സ-ന്തേ മനസാ മനഃ സ-മ്പ്രാണേന പ്രാണോ ജുഷ്ട-ന്ദേവേഭ്യോ ഹവ്യ-ങ്ഘൃതവ-ഥ്സ്വാഹൈന്ദ്രഃ പ്രാണോ അങ്ഗേഅങ്ഗേ നി ദേദ്ധ്യദൈന്ദ്രോ ഽപാനോ അങ്ഗേഅങ്ഗേ വി ബോഭുവദ്ദേവ ത്വഷ്ടര്ഭൂരി തേ സഗ്ംസമേതു വിഷുരൂപാ യ-ഥ്സലക്ഷ്മാണോ ഭവഥ ദേവത്രാ യന്തമവസേ സഖായോ-ഽനു ത്വാ മാതാ പിതരോ മദന്തു ശ്രീരസ്യഗ്നിസ്ത്വാ ശ്രീണാത്വാപ-സ്സമരിണന് വാതസ്യ [ ] 18
ത്വാ ധ്രജ്യൈ പൂഷ്ണോ രഗ്ഗ്ഹ്യാ അപാമോഷധീനാഗ്ം രോഹിഷ്യൈ ഘൃത-ങ്ഘൃതപാവാനഃ പിബത വസാം-വഁസാപാവാനഃ പിബതാ-ഽന്തരിക്ഷസ്യ ഹവിരസി സ്വാഹാ ത്വാ-ഽന്തരിക്ഷായ ദിശഃ പ്രദിശ ആദിശോ വിദിശ ഉദ്ദിശ-സ്സ്വാഹാ ദിഗ്ഭ്യോ നമോ ദിഗ്ഭ്യഃ ॥ 19 ॥
(വാതസ്യാ-ഷ്ടാവിഗ്ംശതിശ്ച) (അ. 10)
സമുദ്ര-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ-ഽന്തരിക്ഷ-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ ദേവഗ്ം സവിതാര-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ-ഽഹോരാത്രേ ഗച്ഛ സ്വാഹാ മിത്രാവരുണൌ ഗച്ഛ സ്വാഹാ സോമ-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ യജ്ഞ-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ ഛന്ദാഗ്ംസി ഗച്ഛ സ്വാഹാ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഗച്ഛ സ്വാഹാ നഭോ ദിവ്യ-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ-ഽഗ്നിം-വൈഁശ്വാനര-ങ്ഗച്ഛ സ്വാഹാ-ഽദ്ഭ്യസ്ത്വൌഷധീഭ്യോ മനോ മേ ഹാര്ദി യച്ഛ തനൂ-ന്ത്വച-മ്പുത്ര-ന്നപ്താരമശീയ ശുഗസി തമഭി ശോച യോ-ഽസ്മാ-ന്ദ്വേഷ്ടി യ-ഞ്ച വയ-ന്ദ്വിഷ്മോ ധാമ്നോധാമ്നോ രാജന്നിതോ വരുണ നോ മുഞ്ച യദാപോ അഘ്നിയാ വരുണേതി ശപാമഹേ തതോ വരുണ നോ മുഞ്ച ॥ 20
(അസി-ഷഡ്വിഗ്ംശതിശ്ച ) (അ. 11)
ഹവിഷ്മതീരിമാ ആപോ ഹവിഷ്മാ-ന്ദേവോ അദ്ധ്വരോ ഹവിഷ്മാഗ്ം ആ വിവാസതി ഹവിഷ്മാഗ്ം അസ്തു സൂര്യഃ ॥ അഗ്നേര്വോ ഽപന്നഗൃഹസ്യ സദസി സാദയാമി സുമ്നായ സുമ്നിനീ-സ്സുമ്നേ മാ ധത്തേന്ദ്രാഗ്നിയോ-ര്ഭാഗധേയീ-സ്സ്ഥ മിത്രാവരുണയോ-ര്ഭാഗധേയീ-സ്സ്ഥ വിശ്വേഷാ-ന്ദേവാനാ-മ്ഭാഗധേയീ-സ്സ്ഥ യജ്ഞേ ജാഗൃത ॥ 21 ॥
(ഹവിഷ്മതീ-ശ്ചതുസ്ത്രിഗ്ംശത്) (അ. 12)
ഹൃദേ ത്വാ മനസേ ത്വാ ദിവേ ത്വാ സൂര്യായ ത്വോര്ധ്വമിമമദ്ധ്വര-ങ്കൃധി ദിവി ദേവേഷു ഹോത്രാ യച്ഛ സോമ രാജന്നേഹ്യവ രോഹ മാ ഭേര്മാ സം-വിഁക്ഥാ മാ ത്വാ ഹിഗ്ംസിഷ-മ്പ്രജാസ്ത്വമുപാവരോഹ പ്രജാസ്ത്വാമുപാവരോഹന്തു ശൃണോത്വഗ്നി-സ്സമിധാ ഹവ-മ്മേ ശൃണ്വന്ത്വാപോ ധിഷണാശ്ച ദേവീഃ । ശൃണോത ഗ്രാവാണോ വിദുഷോ നു [ ] 22
യജ്ഞഗ്ം ശൃണോതു ദേവ-സ്സവിതാ ഹവ-മ്മേ । ദേവീരാപോ അപാ-ന്നപാദ്യ ഊര്മിര്ഹവിഷ്യ ഇന്ദ്രിയാവാ-ന്മദിന്തമസ്ത-ന്ദേവേഭ്യോ ദേവത്രാ ധത്ത ശുക്രഗ്ം ശുക്രപേഭ്യോ യേഷാ-മ്ഭാഗ-സ്സ്ഥ സ്വാഹാ കാര്ഷിരസ്യപാ-ഽപാ-മ്മൃദ്ധ്രഗ്ം സമുദ്രസ്യ വോ-ഽക്ഷിത്യാ ഉന്നയേ । യമഗ്നേ പൃഥ്സു മര്ത്യമാവോ വാജേഷു യ-ഞ്ജുനാഃ । സ യന്താ ശശ്വതീരിഷഃ ॥ 23 ॥
( നു-സപ്തചത്വാരിഗ്ംശച്ച) (അ. 13)
ത്വമഗ്നേ രുദ്രോ അസുരോ മഹോ ദിവസ്ത്വഗ്ം ശര്ധോ മാരുത-മ്പൃക്ഷ ഈശിഷേ । ത്വം-വാഁതൈരരുണൈര്യാസി ശങ്ഗയസ്ത്വ-മ്പൂഷാ വിധതഃ പാസി നുത്മനാ ॥ ആ വോ രാജാനമദ്ധ്വരസ്യ രുദ്രഗ്ം ഹോതാരഗ്ം സത്യയജഗ്ം രോദസ്യോഃ । അഗ്നി-മ്പുരാ തനയിത്നോ രചിത്താദ്ധിരണ്യരൂപമവസേ കൃണുദ്ധ്വമ് ॥ അഗ്നിര്ഹോതാ നി ഷസാദാ യജീയാനുപസ്ഥേ മാതു-സ്സുരഭാവു ലോകേ । യുവാ കവിഃ പുരുനിഷ്ഠ [പുരുനിഷ്ഠഃ, ഋതാവാ ധര്താ] 24
ഋതാവാ ധര്താ കൃഷ്ടീനാമുത മദ്ധ്യ ഇദ്ധഃ ॥സാദ്ധ്വീമക-ര്ദേവവീതി-ന്നോ അദ്യ യജ്ഞസ്യ ജിഹ്വാമവിദാമ ഗുഹ്യാമ് । സ ആയുരാ-ഽഗാ-ഥ്സുരഭിര്വസാനോ ഭദ്രാമക-ര്ദേവഹൂതി-ന്നോ അദ്യ ॥ അക്രന്ദദഗ്നി-സ്സ്തനയന്നിവ ദ്യൌഃ, ക്ഷാമാ രേരിഹദ്വീരുധഃ സമഞ്ജന്ന് । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ വി ഹീമിദ്ധോ അഖ്യദാ രോദസീ ഭാനുനാ ഭാത്യന്തഃ ॥ ത്വേ വസൂനി പുര്വണീക [പുര്വണീക, ഹോതര്ദോഷാ] 25
ഹോതര്ദോഷാ വസ്തോരേരിരേ യജ്ഞിയാസഃ । ക്ഷാമേവ വിശ്വാ ഭുവനാനി യസ്മിന്-ഥ്സഗ്ം സൌഭഗാനി ദധിരേ പാവകേ ॥ തുഭ്യ-ന്താ അങ്ഗിരസ്തമ വിശ്വാ-സ്സുക്ഷിതയഃ പൃഥക് । അഗ്നേ കാമായ യേമിരേ ॥ അശ്യാമ ത-ങ്കാമമഗ്നേ തവോത്യശ്യാമ രയിഗ്ം രയിവ-സ്സുവീരമ് । അശ്യാമ വാജമഭി വാജയന്തോ ഽശ്യാമ ദ്യുമ്നമജരാജര-ന്തേ ॥ശ്രേഷ്ഠം-യഁവിഷ്ഠ ഭാരതാഗ്നേ ദ്യുമന്തമാ ഭര ॥ 26 ॥
വസോ പുരുസ്പൃഹഗ്ം രയിമ് ॥ സ ശ്വിതാനസ്തന്യതൂ രോചനസ്ഥാ അജരേഭി-ര്നാനദദ്ഭിര്യവിഷ്ഠഃ । യഃ പാവകഃ പുരുതമഃ പുരൂണി പൃഥൂന്യഗ്നിരനുയാതി ഭര്വന്ന് ॥ ആയുഷ്ടേ വിശ്വതോ ദധദയമഗ്നി-ര്വരേണ്യഃ । പുനസ്തേ പ്രാണ ആ-ഽയതി പരാ യക്ഷ്മഗ്ം സുവാമി തേ ॥ ആയുര്ദാ അഗ്നേ ഹവിഷോ ജുഷാണോ ഘൃതപ്രതീകോ ഘൃതയോനിരേധി । ഘൃത-മ്പീത്വാ മധു ചാരു ഗവ്യ-മ്പിതേവ പുത്രമഭി [പുത്രമഭി, രക്ഷതാദിമമ്] 27
രക്ഷതാദിമമ് । തസ്മൈ തേ പ്രതിഹര്യതേ ജാതവേദോ വിചര്ഷണേ । അഗ്നേ ജനാമി സുഷ്ടുതിമ് ॥ ദിവസ്പരി പ്രഥമ-ഞ്ജജ്ഞേ അഗ്നിരസ്മ-ദ്ദ്വിതീയ-മ്പരി ജാതവേദാഃ । തൃതീയമഫ്സു നൃമണാ അജസ്രമിന്ധാന ഏന-ഞ്ജരതേ സ്വാധീഃ ॥ ശുചിഃ പാവക വന്ദ്യോ-ഽഗ്നേ ബൃഹദ്വി രോചസേ । ത്വ-ങ്ഘൃതേഭിരാഹുതഃ ॥ ദൃശാനോ രുക്മ ഉര്വ്യാ വ്യദ്യൌ-ദ്ദുര്മര്ഷമായുഃ ശ്രിയേ രുചാനഃ । അഗ്നിരമൃതോ അഭവദ്വയോഭി- [അഭവദ്വയോഭിഃ, യദേനം] 28
-ര്യദേന-ന്ദ്യൌരജനയ-ഥ്സുരേതാഃ ॥ ആ യദിഷേ നൃപതി-ന്തേജ ആനട്ഛുചി രേതോ നിഷിക്ത-ന്ദ്യൌരഭീകേ । അഗ്നി-ശ്ശര്ധമനവദ്യം-യുഁവാനഗ്ഗ് സ്വാധിയ-ഞ്ജനയ-ഥ്സൂദയച്ച ॥ സ തേജീയസാ മനസാ ത്വോത ഉത ശിക്ഷ സ്വപത്യസ്യ ശിക്ഷോഃ । അഗ്നേ രായോ നൃതമസ്യ പ്രഭൂതൌ ഭൂയാമ തേ സുഷ്ടുതയശ്ച വസ്വഃ ॥ അഗ്നേ സഹന്തമാ ഭര ദ്യുമ്നസ്യ പ്രാസഹാ രയിമ് । വിശ്വാ യ- [വിശ്വാ യഃ, ചര്ഷണീരഭ്യാസാ വാജേഷു] 29
ശ്ചര്ഷണീരഭ്യാസാ വാജേഷു സാസഹത് ॥ തമഗ്നേ പൃതനാസഹഗ്ം രയിഗ്ം സഹസ്വ ആ ഭര । ത്വഗ്ം ഹി സത്യോ അദ്ഭുതോ ദാതാ വാജസ്യ ഗോമതഃ ॥ ഉക്ഷാന്നായ വശാന്നായ സോമപൃഷ്ഠായ വേധസേ । സ്തോമൈ-ര്വിധേമാ-ഽഗ്നയേ ॥ വദ്മാ ഹി സൂനോ അസ്യദ്മസദ്വാ ചക്രേ അഗ്നി-ര്ജനുഷാ ഽജ്മാ-ഽന്നമ് । സ ത്വ-ന്ന ഊര്ജസന ഊര്ജ-ന്ധാ രാജേവ ജേരവൃകേ ക്ഷേഷ്യന്തഃ ॥ അഗ്ന ആയൂഗ്ംഷി [അഗ്ന ആയൂഗ്ംഷി, പവസ ആ] 30
പവസ ആ സുവോര്ജമിഷ-ഞ്ച നഃ । ആരേ ബാധസ്വ ദുച്ഛുനാമ് ॥ അഗ്നേ പവസ്വ സ്വപാ അസ്മേ വര്ചഃ സുവീര്യമ് । ദധത്പോഷഗ്ം രയി-മ്മയി ॥ അഗ്നേ പാവക രോചിഷാ മന്ദ്രയാ ദേവ ജിഹ്വയാ । ആ ദേവാന്. വക്ഷി യക്ഷി ച ॥ സ നഃ പാവക ദീദിവോ-ഽഗ്നേ ദേവാഗ്ം ഇഹാ വഹ । ഉപ യജ്ഞഗ്ം ഹവിശ്ച നഃ ॥ അഗ്നി-ശ്ശുചിവ്രതതമ-ശ്ശുചി-ര്വിപ്ര-ശ്ശുചിഃ കവിഃ । ശുചീ രോചത ആഹുതഃ ॥ ഉദഗ്നേ ശുചയസ്തവ ശുക്രാ ഭ്രാജന്ത ഈരതേ । തവ ജ്യോതീഗ്ഷ്യര്ചയഃ ॥ 31 ॥
(പുരുനിഷ്ഠഃ-പുര്വണീക-ഭരാ-ഽഭി-വയോഭി-ര്യ-ആയൂഗ്ംഷി -വിപ്ര-ശ്ശുചി-ശ്ചതുര്ദശ ച) (അ. 14)
(ദേവസ്യ - രക്ഷോഹണോ - വിഭൂ-സ്ത്വഗ്ം സോമാ - ഽത്യന്യാനഗാം - പൃഥിവ്യാ - ഇഷേ ത്വാ - ഽഽദദേ - വാക്ത-സന്തേ - സമുദ്രഗ്ം - ഹവിഷ്മതീര്-ഹൃദേ - ത്വമഗ്നേ രുദ്ര - ശ്ചതുര്ദശ)
(ദേവസ്യ - ഗമധ്യേ - ഹവിഷ്മതീഃ - പവസ - ഏകത്രിഗ്ംശത്)
(ദേവസ്യാ, ര്ചയഃ)
॥ ഹരിഃ ഓമ് ॥
॥ കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ സംഹിതായാ-മ്പ്രഥമകാണ്ഡേ തൃതീയഃ പ്രശ്ന-സ്സമാപ്തഃ ॥

Explore More