પ્રકૃતિં પરમામભયાં વરદાં નરરૂપધરાં જનતાપહરામ્ । શરણાગત સેવક તોષકરીં પ્રણમામિ પરાં જનનીં જગતામ્ ॥૧॥
ગુણહીનસુતાનપરાધયુતાન્ કૃપયાઽદ્ય સમુદ્ધર મોહગતાન્ । તરણીં ભવસાગરપારકરીં પ્રણમામિ પરાં જનનીં જગતામ્ ॥૨॥
વિષયં કુસુમં પરિહૃત્ય સદા ચરણામ્બુરુહામૃતશાન્તિસુધામ્ । પિબ ભૃંગમનો ભવરોગહરાં પ્રણમામિ પરાં જનનીં જગતામ્ ॥૩॥
કૃપાં કુરુ મહાદેવિ સુતેષુ પ્રણતેષુ ચ । ચરણાશ્રયદાનેન કૃપામયિ નમોઽસ્તુ તે ॥૪॥
લજ્જાપટાવૃતે નિત્યં સારદે જ્ઞાનદાયિકે । પાપેભ્યો નઃ સદા રક્ષ કૃપામયિ નમોઽસ્તુ તે ॥૫॥
રામકૃષ્ણગતપ્રાણાં તન્નામશ્રવણપ્રિયામ્ । તદ્ભાવરઞ્જિતાકારાં પ્રણમામિ મુહુર્મુહુઃ ॥૬॥
પવિત્રં ચરિતં યસ્યાઃ પવિત્રં જીવનં તથા । પવિત્રતાસ્વરૂપિણ્યૈ તસ્યૈ કુર્મો નમો નમઃ ॥૭॥
દેવીં પ્રસન્નાં પ્રણતાર્તિહન્ત્રીં યોગીન્દ્રપૂજ્યાં યુગધર્મપાત્રીમ્ । તાં સારદાં ભક્તિવિજ્ઞાનદાત્રીં દયાસ્વરૂપાં પ્રણમામિ નિત્યમ્ ॥૮॥
સ્નેહેન બધ્નાસિ મનોઽસ્મદીયં દોષાનશેષાન્ સગુણીકરોષિ । અહેતુના નો દયસે સદોષાન્ સ્વાઙ્કે ગૃહીત્વા યદિદં વિચિત્રમ્ ॥૯॥
પ્રસીદ માતર્વિનયેન યાચે નિત્યં ભવ સ્નેહવતી સુતેષુ । પ્રેમૈકબિન્દું ચિરદગ્ધચિત્તે વિષિઞ્ચ ચિત્તં કુરુ નઃ સુશાન્તમ્ ॥૧૦॥
જનનીં સારદાં દેવીં રામકૃષ્ણં જગદ્ગુરુમ્ । પાદપદ્મે તયોઃ શ્રિત્વા પ્રણમામિ મુહુર્મુહુઃ ॥૧૧॥