ಪ್ರಕೃತಿಂ ಪರಮಾಮಭಯಾಂ ವರದಾಂ ನರರೂಪಧರಾಂ ಜನತಾಪಹರಾಮ್ । ಶರಣಾಗತ ಸೇವಕ ತೋಷಕರೀಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಪರಾಂ ಜನನೀಂ ಜಗತಾಮ್ ॥೧॥
ಗುಣಹೀನಸುತಾನಪರಾಧಯುತಾನ್ ಕೃಪಯಾಽದ್ಯ ಸಮುದ್ಧರ ಮೋಹಗತಾನ್ । ತರಣೀಂ ಭವಸಾಗರಪಾರಕರೀಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಪರಾಂ ಜನನೀಂ ಜಗತಾಮ್ ॥೨॥
ವಿಷಯಂ ಕುಸುಮಂ ಪರಿಹೃತ್ಯ ಸದಾ ಚರಣಾಮ್ಬುರುಹಾಮೃತಶಾನ್ತಿಸುಧಾಮ್ । ಪಿಬ ಭೃಂಗಮನೋ ಭವರೋಗಹರಾಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಪರಾಂ ಜನನೀಂ ಜಗತಾಮ್ ॥೩॥
ಕೃಪಾಂ ಕುರು ಮಹಾದೇವಿ ಸುತೇಷು ಪ್ರಣತೇಷು ಚ । ಚರಣಾಶ್ರಯದಾನೇನ ಕೃಪಾಮಯಿ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥೪॥
ಲಜ್ಜಾಪಟಾವೃತೇ ನಿತ್ಯಂ ಸಾರದೇ ಜ್ಞಾನದಾಯಿಕೇ । ಪಾಪೇಭ್ಯೋ ನಃ ಸದಾ ರಕ್ಷ ಕೃಪಾಮಯಿ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥೫॥
ರಾಮಕೃಷ್ಣಗತಪ್ರಾಣಾಂ ತನ್ನಾಮಶ್ರವಣಪ್ರಿಯಾಮ್ । ತದ್ಭಾವರಞ್ಜಿತಾಕಾರಾಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ॥೬॥
ಪವಿತ್ರಂ ಚರಿತಂ ಯಸ್ಯಾಃ ಪವಿತ್ರಂ ಜೀವನಂ ತಥಾ । ಪವಿತ್ರತಾಸ್ವರೂಪಿಣ್ಯೈ ತಸ್ಯೈ ಕುರ್ಮೋ ನಮೋ ನಮಃ ॥೭॥
ದೇವೀಂ ಪ್ರಸನ್ನಾಂ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿಹನ್ತ್ರೀಂ ಯೋಗೀನ್ದ್ರಪೂಜ್ಯಾಂ ಯುಗಧರ್ಮಪಾತ್ರೀಮ್ । ತಾಂ ಸಾರದಾಂ ಭಕ್ತಿವಿಜ್ಞಾನದಾತ್ರೀಂ ದಯಾಸ್ವರೂಪಾಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥೮॥
ಸ್ನೇಹೇನ ಬಧ್ನಾಸಿ ಮನೋಽಸ್ಮದೀಯಂ ದೋಷಾನಶೇಷಾನ್ ಸಗುಣೀಕರೋಷಿ । ಅಹೇತುನಾ ನೋ ದಯಸೇ ಸದೋಷಾನ್ ಸ್ವಾಙ್ಕೇ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಯದಿದಂ ವಿಚಿತ್ರಮ್ ॥೯॥
ಪ್ರಸೀದ ಮಾತರ್ವಿನಯೇನ ಯಾಚೇ ನಿತ್ಯಂ ಭವ ಸ್ನೇಹವತೀ ಸುತೇಷು । ಪ್ರೇಮೈಕಬಿನ್ದುಂ ಚಿರದಗ್ಧಚಿತ್ತೇ ವಿಷಿಞ್ಚ ಚಿತ್ತಂ ಕುರು ನಃ ಸುಶಾನ್ತಮ್ ॥೧೦॥
ಜನನೀಂ ಸಾರದಾಂ ದೇವೀಂ ರಾಮಕೃಷ್ಣಂ ಜಗದ್ಗುರುಮ್ । ಪಾದಪದ್ಮೇ ತಯೋಃ ಶ್ರಿತ್ವಾ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ॥೧೧॥