പ്രകൃതിം പരമാമഭയാം വരദാം നരരൂപധരാം ജനതാപഹരാമ് । ശരണാഗത സേവക തോഷകരീം പ്രണമാമി പരാം ജനനീം ജഗതാമ് ॥൧॥
ഗുണഹീനസുതാനപരാധയുതാന് കൃപയാഽദ്യ സമുദ്ധര മോഹഗതാന് । തരണീം ഭവസാഗരപാരകരീം പ്രണമാമി പരാം ജനനീം ജഗതാമ് ॥൨॥
വിഷയം കുസുമം പരിഹൃത്യ സദാ ചരണാമ്ബുരുഹാമൃതശാന്തിസുധാമ് । പിബ ഭൃംഗമനോ ഭവരോഗഹരാം പ്രണമാമി പരാം ജനനീം ജഗതാമ് ॥൩॥
കൃപാം കുരു മഹാദേവി സുതേഷു പ്രണതേഷു ച । ചരണാശ്രയദാനേന കൃപാമയി നമോഽസ്തു തേ ॥൪॥
ലജ്ജാപടാവൃതേ നിത്യം സാരദേ ജ്ഞാനദായികേ । പാപേഭ്യോ നഃ സദാ രക്ഷ കൃപാമയി നമോഽസ്തു തേ ॥൫॥
രാമകൃഷ്ണഗതപ്രാണാം തന്നാമശ്രവണപ്രിയാമ് । തദ്ഭാവരഞ്ജിതാകാരാം പ്രണമാമി മുഹുര്മുഹുഃ ॥൬॥
പവിത്രം ചരിതം യസ്യാഃ പവിത്രം ജീവനം തഥാ । പവിത്രതാസ്വരൂപിണ്യൈ തസ്യൈ കുര്മോ നമോ നമഃ ॥൭॥
ദേവീം പ്രസന്നാം പ്രണതാര്തിഹന്ത്രീം യോഗീന്ദ്രപൂജ്യാം യുഗധര്മപാത്രീമ് । താം സാരദാം ഭക്തിവിജ്ഞാനദാത്രീം ദയാസ്വരൂപാം പ്രണമാമി നിത്യമ് ॥൮॥
സ്നേഹേന ബധ്നാസി മനോഽസ്മദീയം ദോഷാനശേഷാന് സഗുണീകരോഷി । അഹേതുനാ നോ ദയസേ സദോഷാന് സ്വാങ്കേ ഗൃഹീത്വാ യദിദം വിചിത്രമ് ॥൯॥
പ്രസീദ മാതര്വിനയേന യാചേ നിത്യം ഭവ സ്നേഹവതീ സുതേഷു । പ്രേമൈകബിന്ദും ചിരദഗ്ധചിത്തേ വിഷിഞ്ച ചിത്തം കുരു നഃ സുശാന്തമ് ॥൧൦॥
ജനനീം സാരദാം ദേവീം രാമകൃഷ്ണം ജഗദ്ഗുരുമ് । പാദപദ്മേ തയോഃ ശ്രിത്വാ പ്രണമാമി മുഹുര്മുഹുഃ ॥൧൧॥