స యో హ వై త-ద్భగవ-న్మనుష్యేషు ప్రాయణాన్తమోఙ్కారమభిధ్యాయీత కతమం-వాఁవ స తేన లోక-ఞ్జయతీతి ॥1॥
తస్మాద్ విద్వానేతేనైవాయతనేనైకతరమన్వేతి ॥2॥
తమృచో మనుష్యలోకముపనయన్తే స తత్ర తపసా బ్రహ్మచర్యేణ శ్రద్ధయా సమ్పన్నో మహిమానమనుభవతి ॥3॥
స సోమలోకే విభూతిమనుభూయ పునరావర్తతే ॥4॥
యథా పాదోదరస్త్వచా వినిర్ముచ్యతే ఏవం హ వై స పాప్మనా వినిర్ముక్త-స్స సామభిరున్నీయతే బ్రహ్మలోకం స ఏతస్మాజ్జీవఘనాత్పరాత్పర-మ్పురిశయ-మ్పురుషమీక్షతే తదేతౌ శ్లోకౌ భవతః ॥5॥
క్రియాసు బాహ్యాభ్యన్తరమధ్యమాసు సమ్యక్ప్రయుక్తాసు న కమ్పతే జ్ఞః ॥6॥
తమోఙ్కారేణైవాయతనేనాన్వేతి విద్వాన్ యత్తచ్ఛాన్తమజరమమృతమభయ-మ్పర-ఞ్చేతి ॥7॥
