Lord Vishnu

અધિક (પુરુષોત્તમ) માસ કથા અધ્યાય 10

(Purushottam Maas Katha Adhyay 10 in Gujarati)

Also known as Purushottam Maas Katha · Adhik Maas Katha · Adhik Maas Katha adhyay 10

Purushottam Maas Katha Adhyay 10. The Adhik Maas Katha, also called the Purushottam Maas Mahatmya — the mahatmya of the intercalary month that the lunar calendar adds roughly every third year. The month was scorned as malmas, the impure month, until Vishnu took it as his own and gave it his name; the katha is read through, one adhyay a day, for the length of the month.

#of 178
શ્રી ગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ ગુરવે નમઃ ॥
જયજયાજી રુક્મિણીરમણા ॥ કૃપાસાગરા દયાઘના ॥
તવ સ્મરણેં અઘ નાશના ॥ જાયં નિરસૂન તાત્કાળ ॥ ૧ ॥
તુઝિયે નામીં ઉપજો પ્રેમા ॥ હેચી દેઈ સર્વોત્તમા ॥
નિશિદિની આત્મયારામા ॥ ભજન ઘડો અક્ષયી ॥ ૨ ॥
આતાં શક્તિ નસે શરીરીં ॥ ભજનહી નવ્હે ક્ષણભરી ॥
ઉસંત નાહીં યા સંસારીં ॥ આઠવૂન અંતરીં પાય તુઝે ॥ ૩ ॥
પરી ન કંઠેચી કાળ ॥ ચિત્તીં વાહેં તળમળ ॥
કેધવા યેઈલ વોખટી વેળ ॥ નેણોં કપાળ મહારાજા ॥ ૪ ॥
ઐકા શ્રોતેહો ચતુર ॥ મલમાસ કથાનક સાર ॥
જેં ઐકતાં પાપેં અપાર ॥ ભસ્મ હોતી ક્ષણમાત્રેં ॥ ૫ ॥
લક્ષ્મીનારાયણ સંવાદ ॥ પરિસા હોઊનિ સાવધ ॥
સંસ્કૃત ભાષેચે પ્રબંધ ॥ પ્રાકૃતાવબોધ પરિસાવા ॥ ૬ ॥
લક્ષ્મી રુવાચય ॥ ભગવન્ બ્રૂહિ મે સર્વ મલમાસસ્ય યત્ફલં ॥
ઉપવાસસ્ય સાયર્થ્યં યેષાં નાસ્તિ મલિમ્લુચે ॥ ૧ ॥
કિંકર્તવ્યં નરૈસ્તૈસ્તુ કથં પાપ ક્ષયોભવેત્ ॥
તદ્વદસ્વ સુરશ્રેષ્ઠ કૃપાં કૃત્વા મમોપરિ ॥ ૨ ॥
લક્ષ્મી મ્હણે કૃપાવંતા ॥ માગેં નિવેદિલી ઉપોષણ કથા ॥
પરી જયા આંગીં નસે સામર્થ્યતા ॥ ઉપાય કેઉતા તયાતેં ॥ ૭ ॥
તયાને વ્રત કેવી કીજે ॥ પરલોકીં કૈસેંનિ પાવિજે ॥
યેવિષયી નિવેદીજે ॥ કવણ કીજે સાર્થક ॥ ૮ ॥
પરિસોનિયા ઐસેં ઉત્તર ॥ વદતા ઝાલા શાઙ્ગધર ॥
યેવિષયીંચા તો પ્રકાર ॥ શ્રવણ કીજે શુભાનને ॥ ૯ ॥
શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ॥ શ્રૃણુ દેવિ પ્રવક્ષ્યામિ વ્રતં પાપપ્રણાશનં ॥
યેષામુપોષણે શક્તિર્નાસ્તિ કિંચિચ્ચભક્ષણે ॥ ૩ ॥
તૈરેકભુક્તં કર્તવ્યં હવિષ્યાન્નેન નિત્યશઃ ॥
તથા મૌનંચ કર્તવ્યં અનંતફલમીપ્સુભિઃ ॥ ૪ ॥
વિષ્ણુ વદે તે અવસરીં ॥ શક્તિ નાહી જયાતે શરીરીં ॥
તયાચે વ્રત શ્રવણ કરીં ॥ કવણે પરી આચરાવે ॥ ૧૦ ॥
તયાને કરાવે હવિષ્યાન્ન ॥ વરી એક ભુક્ત કરૂન ભોજન ॥
કરાવેં મૌન્ય ધરૂન ॥ નસે અન્ય સાધન પૈં ॥ ૧૧ ॥
મૌન્ય ભોજના ઐસેં પાહીં ॥ સાધન દુસરેં નાહીં નાહીં ॥
તેણેં માતે જિંકિલેં પાહીં ॥ ઐકે નવાઈ આણીક ॥ ૧૨ ॥
મૌન્યેં પાપાચા ક્ષય ॥ મૌન્યેં સૌભાગ્ય પ્રાપ્ત હોય ॥
મૌન્યેં સર્વ શાંત હોય ॥ નિરસુનિ જાય સર્વ અરિષ્ટેં ॥ ૧૩ ॥
મૌન્યેં કલહાચી હાની ॥ મૌન્યેં આયુષ્ય વર્ધની ॥
મૌન્યેં સૌખ્યાતેં પાવની ॥ મૌન્યેં ભોજનીં સાદર ॥ ૧૪ ॥
ત્રિકાર્યાતેં અસાવેં મૌન્ય ॥ સ્નાન હોમ આણિ ભોજન ॥
યાચેં ફળ કરીં શ્રવણ ॥ અતિ આદરેં કરૂનિયાં ॥ ૧૫ ॥
મૌન્ય કેલિયા સ્નાન ॥ કાંતીં સુંદર તેજસ્વી પૂર્ણ ॥
આણીક હોય શ્રીમાન્ ॥ કરી સ્નાન મૌન્યેસી ॥ ૧૬ ॥
હોમ કરિતાં મૌન્યે કરૂન ॥ આયુષ્ય વૃદ્ધિ હોય જાણ ॥
આણીકહી સાધન ॥ કરિતા ભોજન મૌન્યેસીં ॥ ૧૭ ॥
સ્નાનેં સંતુષ્ટ હોય જાણ ॥ અગ્નિ સંતુષ્ટ હોમેં કરૂન ॥
મૌન્યેં કરિતાં ભોજન ॥ સ્વયેં નારાયણ સંતુષ્ટે ॥ ૧૮ ॥
પ્રસન્ન હોતાં વરુણ ॥ દિવ્ય કાંતી હોય તેણેં ॥
હોમ કરિતાં મૌન્યે કરૂન ॥ શ્રીવર્ધમાન અગ્નિ કરિતાં ॥ ૧૯ ॥
નિત્ય ભોજન કરિતાં મૌન્યે ॥ સાયુજ્યતા પાવે તેણે ॥
ઐસે મૌન્યે ભોજનાચે કારણ ॥ કેલે કથન સકળિકાં ॥ ૨૦ ॥
પંચ પ્રાણાહુતિ કરિતાં ॥ બોલો નયે સર્વથા ॥
સંપૂર્ણ ભોજન કરિતાં પાપે નાસતી સમૂળ ॥ ૨૧ ॥
ઐસે ભોજન કરિતાં પાહીં ॥ તયાતે પ્રાયશ્ચિત્ત આણીક નાહીં ॥
પ્રાયશ્ચિતે પાપે દહન હોઈ ॥ હા નિર્ણય શાસ્ત્રીં અસે ॥ ૨૨ ॥
મૌન્ય ભોજન કરિતાં ॥ આણીક પ્રાયશ્ચિત્ત નલગે તત્વતા ॥
પાપે ભસ્મ હોતી જાણત જાણતા ॥ નસે અસત્યતા હે વાણી ॥ ૨૩ ॥
ઐસે પ્રતિદિની જયાતે ઘડત ॥ ત્યા યેવઢા નાહીં પુણ્યવંત ॥
તયાવરી મલમાસ જાલા પ્રાપ્ત ॥ તરી અધિકાધિક પૈં ॥ ૨૪ ॥
આદૌ સંપૂર્ણ એકમાસ ॥ તો તંવ અવઘાચી પુણ્યદિવસ ॥
તયામાજી વિશેષ ॥ તેંહી નિઃશેષ અવધારા ॥ ૨૫ ॥
દશમી દ્વાદશી તિથી પાહીં ॥ પૌર્ણિમા અમાવાસ્યા તેહી ॥
સર્વાં વરિષ્ટ તિથી હ્યાહી ॥ શાસ્ત્રીં નવાઈ બોલિલી અસે ॥ ૨૬ ॥
ઇતુકિયા તિથી વરુની ॥ પર્વકાળ ટાકિજે ઓવાળુની ॥
વ્યતીપાત વૈધૃતી કલ્યાણી ॥ ઇતુકિયા વરુનિ વોવાળીજે ॥ ૨૭ ॥
પ્રત્યહી જરી ન ઘડે સ્નાન ॥ અથવા બ્રાહ્મણપૂજન ॥
નક્ત અથવા મૌનીભોજન ॥ દીપદાન યથાવિધી ॥ ૨૮ ॥
ન ઘડે અપૂપાદી દાન ॥ ન ઘડે બ્રાહ્મણ ભોજન ॥
સત્પાત્રીં ન ઘડે ગોદાન ॥ તેચી લક્ષણ ઐકેં પાં ॥ ૨૯ ॥
ઇતુકેંહી ન ઘડે જરી ॥ ત્રિરાત્ર વ્રતાતેં સ્વીકારી ॥
સ્નાનદાન બરવિયા પરી ॥ નક્ત કરી મૌન્યભોજન ॥ ૩૦ ॥
યાસીં તો વેંચાવેં ન લાગે કાંહીં ॥ કષ્ટ કરાવેં સ્વદેહીં ॥
તેણેં તુષ્ટમાન શેષશાયી ॥ પર્વ સર્વહી કુલકલ્યાણ પુઢેં ॥ ૩૧ ॥
હેંચી વ્રત નારદેં કેલેં ॥ તયાતેં જ્ઞાન પ્રાપ્ત ઝાલેં ॥
સત્યવતીનાથેં સેવિલેં ॥ વિશ્વામિત્રાદિ ભલે મુનીંદ્ર ॥ ૩૨ ॥
યાંનીં કેલેં મૌન્ય વ્રત ॥ તરીચ પાવલેં બ્રહ્મત્વ ॥
ઋષીમંડળીમાજી મહત્વ ॥ પ્રાપ્ત ઝાલેં તયાતેં ॥ ૩૩ ॥
આધીંચ મલમાસ ઉત્તમ ॥ ત્યાંવરી દ્વાદશી પર્વ નેમ ॥
વરી પૂર્ણિમા ઉત્તમોતમ ॥ કૈચા રાહે પાપલેશા ॥ ૩૪ ॥
સકળ દાન કેલિયાચેં ફળ ॥ અથવા તીર્થ કેલિયાચેં ફળ ॥
કિંવા પુરશ્ચરણ મંત્રમંડલ ॥ કિંવા દિધલેં પૃથ્વીદાન ॥ ૩૫ ॥
ઇતુકેહી ઘડતાં એકીકડે ॥ મૌન્યભોજન જયાતેં ઘડે ॥
તરી ના તુળે તયાતેં ન ઘડે ॥ સાંગતોં રોકડે શ્લોકાધારેં ॥ ૩૬ ॥
સર્વ ફલંચ મૌનેન તિથિ નક્ષત્રયોસ્તતં ॥
ઇષ્ટાપૂર્તફલં તસ્ય મલમાસેતુ મૌનતઃ ॥ ૫ ॥
મૌનવ્રતીતતો ધન્યઃ સ્નાને વૈ ભોજનાર્ચને ॥
આજન્મતઃ કૃતાત્પાપાન્મુચ્યતે નાત્રસંશયઃ ॥ ૬ ॥
ઉપવાસેન યત્પુણ્યં જાયતે શતવત્સરાત્ ॥
તત્પુણ્યં લભ્યતે દેવિ મૌનેનૈકેનમાનવૈઃ ॥ ૭ ॥
માસવરી ઉપોષણ કરિતાં પાહેં ॥ શતસંવત્સરાચેં પાપ જાયે ॥
એકપર્વણી મૌન્ય ભૌજન હોયે ॥ તરી લાભ પાહે તિતુકાચી ॥ ૩૭ ॥
તયાવરી પૂર્ણિમા તિથી ॥ સ્નાન દાન ઘડે અતિથી ॥
વરી મૌન્ય ભોજનાચી રીતી ॥ નાહીં ગણતી પુણ્યાતેં ॥ ૩૮ ॥
યેવિષયીં પુરાતન ઇતિહાસ ॥ શ્રવણ કીજે સાવકાશ ॥
બોલતા જાલા જગદીશ ॥ ત્યાચ્યા ભાવાર્થાસ પરીસ તૂં ॥ ૩૯ ॥
પૂર્વી અવંતી નગરીં જાણ ॥ વેદશર્મા નામેં બ્રાહ્મણ ॥
તપોતેજેં દેદિપ્યમાન ॥ સૂર્યનારાયણ દુસરા તો ॥ ૪૦ ॥
સ્વાધ્યાયીં નિત્યરત અસેં ॥ દુષ્ટ પ્રતિગ્રહ કોણાચા નસે ॥
સ્વધર્માચારેં કાળ ક્રમિત અસે ॥ લોલંગતા નસે નિજાંગીં ॥ ૪૧ ॥
નિર અસતાં નિરહંકારી ॥ મત્સર કવણાતેંહી ન કરી ॥
પ્રાણીમાત્રાતેં કૃપા કરી અપત્યાપરી જીવમાત્રીં ॥ ૪૨ ॥
તંવ પ્રવર્તલા મલમાસ ॥ બ્રાહ્મણ ચિંતા કરી રાત્રંદિવસ ॥
મ્હણે પદરીં સંચય નસે ધનાસ ॥ વાટે હવ્યાસ ધનાચા ॥ ૪૩ ॥
તયાસીં ઉપાય કીજે કવણ ॥ ભિક્ષા માગત ન મિળે કણ ॥
કોણી ન દેતી વસ્ત્ર જીર્ણ ॥ મગ દ્રવ્ય કોઠૂન પ્રાપ્ત હોય ॥ ૪૪ ॥
ફુકાચેં ન મિળે તક્રપાણી ॥ હે તંવ સોલીવ દુઃખાચી કરણી ॥
પૂર્ણ દરિદ્ર કૃપે કરૂની ॥ દિધલેં મજલાગુની ભગવંતેં ॥ ૪૫ ॥
જરી કષ્ટવાવેં શરીર ॥ તરી શક્તી નાહીં અપાર ॥
ઉપોષણ કરાવે નિર્ધાર ॥ તરી અન્નગત પ્રાણ ॥ ૪૬ ॥
ક્ષણભરી નસતાં અન્ન ॥ તાત્કાળ જાઊં પાહે પ્રાણ ॥
પિત્તક્ષોભ હોય તત્ક્ષણ ॥ યાલાગીં ઉપોષણ ઘડેના ॥ ૪૭ ॥
ઐશી ચિંતા કરિતાં હ્રદયીં ॥ નિજધ્યાસ બૈસલા જીવીં ॥
મ્હણે પુણ્યલેશ આમુચે દૈવીં ॥ પ્રાપ્ત કેવીં હોઊં શકે ॥ ૪૮ ॥
મુમુક્ષુ દશા દૃઢોત્તર ॥ આંગીં બાણતાં સાચાર ॥
કૃપાળૂ તો સર્વેશ્વર ॥ દ્રવલે અંતર તયાચે ॥ ૪૯ ॥
સ્વપ્નીં યેઊનિયાં શ્રીઅચ્યુત ॥ તયા બ્રાહ્મણાતે સંબોધિત ॥
મ્હણે મી સાંગતો નિશ્ચિત ॥ કરી વ્રત મૌન્ય તેવ્હાં ॥ ૫૦ ॥
મૌન્યાચી કરાવે સ્નાન ॥ મૌન્યચી કીજે હવન ॥
મૌન્યચી સાધાવે ભોજન ॥ નલગે આન સાધનાતે ॥ ૫૧ ॥
પરાન્નાચા કરીં ત્યાગ ॥ માસમાત્ર નેમ પ્રસંગ ॥
ઉપરી ઉદ્યાપન યથાસાંગ ॥ તેણે શ્રીરંગ સંતોષે ॥ ૫૨ ॥
ઐસે સ્વપ્ન હોતાંચિ નિશીતે ॥ યેરૂ ચાકાટલા સભોવતે ॥
મ્હણે દૃષ્ટાંત દિધલા ભગવંતે ॥ મ્હણોન હર્ષાતે નિજમનીં ॥ ૫૩ ॥
મગ પ્રતિદિની વ્રતારંભ ॥ કરિતાં જાલા સ્વયંભ ॥
મૌન્યવ્રતીં અલભ્ય લાભ ॥ લાભલા ભલા તયાતે ॥ ૫૪ ॥
પ્રાતઃકાળીં નર્મદા તીરીં ॥ સ્નાનાતે જાતસે નિર્ધારી ॥
મૌન્યેચિ યેતસે માઘારી ॥ યાચના ન કરી કવણાતે ॥ ૫૫ ॥
કરુનિ દેવદેવતાર્ચન ॥ વિધિયુક્ત જપ અનુષ્ઠાન ॥
સારૂનિયાં હોમહવન ॥ નક્ત ઉપોષણ કરિતસે ॥ ૫૬ ॥
અસ્તમાનીં કરી ભોજન ॥ સ્વપંક્તી અતિથી જાણ ॥
પરી સ્વપ્ન વચનીં ભાવાર્થ ધરૂન ॥ કરી આચરણ મૌન્યેસી ॥ ૫૭ ॥
ધન્ય તે સાંસારિક જન ॥ જયાતેં ઘડે અતિથી જાણ ॥
નકો દેવા ઐશીયાચેં જિણે ॥ અસાક્ષી ભોજન જયાતેં ॥ ૫૮ ॥
ઐસા નવ્હે વેદશર્મા ॥ કર્મ કરી અકર્મા ॥
સદાં સર્વકાળ સર્વોત્તમા ॥ ભજન પ્રેમા અગમ્ય ॥ ૫૯ ॥
સંપૂર્ણ ભરતાં એકમાસ ॥ ઉદ્યાપન કરી સાયાસ ॥
ચિત્તીં ધરૂનિ અતિ હવ્યાસ ॥ મૌન્યવ્રતાસ સંપવિલે ॥ ૬૦ ॥
તયા વ્રતપ્રભાવે કરૂન ॥ આરોગ્ય કાંતિવર્ધમાન ॥
જરામૃત્યુ દૂર હોઊન ॥ પાવે નિર્વાણ પદાતેં ॥ ૬૧ ॥
એવં નાનાવિધા ભોગાવરમત્તોહિચાર્થિતઃ ॥
દત્તામયા સુમનસાવ્રતેન પરિતોષિણા ॥ ૮ ॥
મગ તયા વિપ્રાલાગીં પાહીં ॥ સંતોષૂન શેષશાયી ॥
વિમાન આણવિલે લવલાહીં ॥ ઉદ્ધરૂન નેલા વૈકુંઠા ॥ ૬૨ ॥
ઇંદ્ર કરીતસે સન્માન ॥ આપણા નિકટ બૈસવૂન ॥
સ્વર્ગસુખાચે ભોગ સંપૂર્ણ ॥ ભોગિતા ઝાલા સ્વયેં પૈં ॥ ૬૩ ॥
તો બ્રાહ્મણ અદ્યાપ વરી ॥ સ્વર્ગલોકીં વાસ કરી ॥
સાક્ષ ઘેઈજે શ્લોકાંતરીં ॥ નસે વૈખરી અપ્રમાણ ॥ ૬૪ ॥
ધન્યસ્ત્વં કૃતકૃત્યશ્ચ યેનેદંવ્રતમુત્તમં ॥
મૌનાદિકં કૃતં વિપ્રતસ્યેદં ફલમીદૃશં ॥ ૯ ॥
ઇંદ્રસ્તમાહસંપૂજ્ય દેહિમે કિંચિદીપ્સિતં ॥
મૌનવ્રતૈકદિનજં ફલં કૃત્વા કૃપાંમયિ ॥ ૧૦ ॥
સવિપ્રોઽદ્યાપિ વૈકુંઠે વસતે બહુસૌખ્યભાક્ ॥
એવં કૃત્વાધિકે મૌનંવ્રતી કિં લભતેનવૈ ॥ ૧૧ ॥
ઐસા તરલા વેદશર્મા ॥ મ્હણોન શ્રવણ કેલેં તુમ્હાં ॥
યાલાગીં ભાવિકહો ધરૂનિ પ્રેમા ॥ હ્રદયીં પુરુષોત્તમા ધ્યાઈજે ॥ ૬૫ ॥
સંકલ્પ વિકલ્પ કરૂન દૂર ॥ મિથ્યા જાણૂન સંસાર ॥
હ્રદયીં ચિંતા રઘુવીર ॥ નેતસે પૈલતીર દાસાતેં ॥ ૬૬ ॥
જયાચેં નામ ઘેતાં જાણ ॥ જળીં તરલે હો પાષાણ ॥
તે તંવ નિર્જીવ કીં હો જાણ ॥ પરી મહિમાન નામાચેં ॥ ૬૭ ॥
મગ માનવ દેહ તો સજીહો ॥ કેવી ન તરે પાહાહો ॥
પરી એકનિષ્ઠેવિણ દેવો ॥ કેવી પાવેં દાસાતેં ॥ ૬૮ ॥
પૂર્ણ ભાવાર્થાવિણ સર્વથા ॥ કૃપા નયેચી અનંતા ॥
યાલાગીં શ્રોતેહો તત્વતાં ॥ આચરાવેં વ્રતા નિજનિષ્ઠેં ॥ ૬૯ ॥
પરમ સાધારણ હેં વ્રત ॥ ઐશ્વર્ય આયુરારોગ્ય પ્રાપ્ત ॥
કૃપા કરૂનિ શ્રીભગવંત ॥ નિવેદિલેં આદરેં ॥ ૭૦ ॥
તરી ભગવદ્ભજનાસીં અવ્હેર ॥ કેવી કરાવા સાચાર ॥
અવ્હેરિતાં તયાચેં ઉત્તર ॥ મગ હોય નિષ્ઠુર દાસાતેં ॥ ૭૧ ॥
પાહા ઉદરાલાગીં નીચસેવન ॥ કરાવેં લાગે જીવિત્વ અર્પણ ॥
યેથેં કેંચિત પડતાં ન્યૂન ॥ ક્ષોભે દારુણ સેવકાતેં ॥ ૭૨ ॥
આણિ આપુલી જે કાંતા ॥ પતિવચનાતેં આવ્હેરિતાં ॥
મગ તો કોપે તિયેવરુતા ॥ કરી લત્તા પ્રહારાતેં પૈ ॥ ૭૩ ॥
ઐસેં વિચારૂન માનસીં ॥ હા તો સ્વામી ત્રૈલોક્યવાસી ॥
અમાન્ય હોતાં ત્યાચિયા વચનાસી ॥ તરણોપાવ કેસેનિ પાવલા ॥ ૭૪ ॥
મ્હણોન પ્રાર્થિતો બદ્ધહસ્તીં ॥ વિન્મુખ ન વ્હાવેં ભગવંતી ॥
હેંચી સાંગણેં પુઢતો પુઢતી ॥ શ્રોત્યાંપ્રતી આદરેં ॥ ૭૫ ॥
સ્વસ્તિ શ્રી અધિકમાસ માહાત્મ ગ્રંથ ॥ પદ્મ પુરાણીંચે સંમત ॥
મનોહરસુત વિરચિત ॥ દશમોધ્યાય ગોડ હા ॥ ૧૦ ॥
ઓંવ્યા ॥ ૭૫ ॥ શ્લોક ॥ ૧૧ ॥
॥ ઇતિ દશમોઽધ્યાયઃ ॥

Explore More