Lord Shiva

শ্ৰী শিৱলীলামৃত অধ্যায 2

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 2 in Assamese)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 2 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 2. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 193
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
জেথে সৰ্ৱদা শিৱস্মৰণ । তেথে ভুক্তি মুক্তি সৰ্ৱকল্যাণ ।
নানা সংকটে ৱিঘ্নে দাৰুণ । ন বাধতী কালত্ৰযী ॥ ১ ॥
সংকেতে অথৱা হাস্যেকৰূন । ভলত্যা মিসে ঘডো শিৱস্মৰণ ।
ন কল়তা পৰিসাসী লোহ জাণ । সংঘটতা সুৱৰ্ণ কৰী কী ॥ ২ ॥
ন কল়তা প্ৰাশিলে অমৃত । পৰী অমৰ কৰী কী যথাৰ্থ ।
ঔষধী নেণতা ভক্ষীত । পৰী ৰোগ সত্য হৰী কী ॥ ৩ ॥
শুষ্কতৃণপৰ্ৱত অদ্ভুত । নেণতা বাল়ক অকস্মাত ।
অগ্নিস্ফুলিংগ টাকীত । পৰী ভস্ম যথাৰ্থ কৰী কী ॥ ৪ ॥
তৈসে ন কল়তা ঘডে শিৱস্মৰণ । পৰী সকল় দোষা হোয দহন ।
অথৱা ৱিনোদেকৰোন । শিৱস্মৰণ ঘডো কা ॥ ৫ ॥
হে কা ৱ্যৰ্থ হাকা ফোডিতী । শিৱ শিৱ নামে আৰডতী ।
অৰে কা হে উগে ন ৰাহতী । হৰহৰ ধ্যা গৰ্জতী ৱেল়োৱেল়া ॥ ৬ ॥
শিৱনামাচা কৰিতী কোল্হাল় । মাঝে উঠৱিলে কপাল় ।
শিৱ শিৱ ম্হণতা ৱেল়োৱেল় । কায যেতে যাংচ্যা হাতা ॥ ৭ ॥
ঐসী হেল়ণা কৰী ক্ষণোক্ষণী । পৰী উমাৱল্লভনাম যে ৱদনী ।
পুত্ৰকন্যানামেকৰূনী । শিৱস্মৰণ ঘডো কা ॥ ৮ ॥
মহাপ্ৰীতীনে কৰিতা শিৱস্মৰণ । আদৰে কৰিতা শিৱধ্যান ।
শিৱস্ৱৰূপ মানূনি ব্ৰাহ্মণ । সংতৰ্পণ কৰী সদা ॥ ৯ ॥
ঐসী শিৱী আৱডী ধৰী । ত্যাহীমাজী আলী শিৱৰাত্ৰী ।
উপৱাস জাগৰণ কৰী । হোয বোহৰী মহত্পাপা ॥ ১০ ॥
তে দিৱশী বিল্ৱদল়ে ঘেঊন । যথাসাংগ ঘডলে শিৱাৰ্চন ।
তৰী সহস্ৰজন্মীংচে পাপ সংপূৰ্ণ । ভস্ম হোঊনী জাঈল ॥ ১১ ॥
নিত্য বিল্ৱদল়ে শিৱাসী ৱাহত । ত্যাএৱঢা নাহী পুণ্যৱংত ।
তো তৰেল হে নৱল নৱ্হে সত্য । ত্যাচ্যা দৰ্শনে বহুত তৰতী ॥ ১২ ॥
প্ৰাতঃকাল়ী ঘেতা শিৱদৰ্শন । যামিনীচে পাপ জায জল়োন ।
পূৰ্ৱজন্মীচে দোষ গহন । মাধ্যান্হী দৰ্শন ঘেতা নুৰতী ॥ ১৩ ॥
সাযংকাল়ী শিৱ পাহতা সপ্ৰেম । সপ্তজন্মীচে পাপ হোয ভস্ম ।
শিৱৰাত্ৰীচা মহিমা পৰম । শেষহী ৱৰ্ণূ শকেনা ॥ ১৪ ॥
কপিলাষষ্ঠী অৰ্ধোদয সংক্ৰমণ । মহোদয গজচ্ছাযা গ্ৰহণ ।
ইতুকেহী পৰ্ৱকাল় ওৱাল়ূন । শিৱৰাত্ৰীৱৰূনি টাকাৱে ॥ ১৫ ॥
শিৱৰাত্ৰি আধীচ পুণ্যদিৱস । ত্যাহীৱৰী পূজন জাগৰণ ৱিশেষ ।
ত্ৰিকাল়পূজা আণি ৰুদ্ৰঘোষ । ত্যাচ্যা পুণ্যাসী পাৰ নাহী ॥ ১৬ ॥
ৱসিষ্ঠ ৱিশ্ৱামিত্ৰাদি মুনীশ্ৱৰ । সুৰগণ গংধৰ্ৱ কিন্নৰ ।
সিদ্ধ চাৰণ ৱিদ্যাধৰ । শিৱৰাত্ৰিৱ্ৰত কৰিতাতী ॥ ১৭ ॥
যদৰ্থী সুৰস কথা বহুত । শৌনকাদিকা সাংগে সূত ।
তী শ্ৰোতী ঐকাৱী সাৱচিত্ত । অত্যাদৰেকৰোনিযা ॥ ১৮ ॥
তৰী মাসামাজী মাঘমাস । জ্যাচা ৱ্যাস মহিমা ৱৰ্ণী ৱিশেষ ।
ত্যাহীমাজী কৃষ্ণচতুৰ্দশীস । মুখ্য শিৱৰাত্ৰ জাণিজে ॥ ১৯ ॥
ৱিংধ্যাদ্ৰিৱাসী এক ৱ্যাধ । মৃগপক্ষিঘাতক পৰমনিষিদ্ধ ।
মহানিৰ্দয হিংসক নিষাদ । কেলে । অপৰাধ বহু তেণে ॥ ২০ ॥
ধনুষ্যবাণ ঘেঊনি কৰী । পাৰধীস চালিলা দুৰাচাৰী ।
পাশ ৱাগুৰা কক্ষেসী ধৰী । কৱচ লেত হৰিতৱৰ্ণ ॥ ২১ ॥
কৰী গোধাংগুলিত্ৰাণ । আণিকহী হাতী শস্ত্ৰসামগ্ৰী ঘেঊন ।
কাননী জাতা শিৱস্থান । শোভাযমান দেখিলে ॥ ২২ ॥
তৱ তো শিৱৰাত্ৰীচা দিন । যাত্ৰা আলী চহূকডূন ।
শিৱমংদিৰ শৃংগাৰূন । শোভা আণিলী কৈলাসীংচী ॥ ২৩ ॥
শুদ্ধৰজততগটৱৰ্ণ । দেৱালয ঝল়কে শোভাযমান ।
গগনচুংবিত ধ্ৱজ পূৰ্ণ । ৰত্নজডিত কল়স তল়পতাতী ॥ ২৪ ॥
মধ্যে মণিময শিৱলিংগ । ভক্ত পূজা কৰিতী সাংগ ।
অভিষেকধাৰা অভংগ । ৱিপ্ৰ ধৰিতী ৰুদ্ৰঘোষে ॥ ২৫ ॥
এক টাল় মৃদুংগ ঘেঊন । সপ্ৰেম কৰিতী শিৱকীৰ্তন ।
শ্ৰোতে কৰটাল়ী ৱাজৱূন । হৰহৰ শব্দে ঘোষ কৰিতী ॥ ২৬ ॥
নানা পৰিমল়দ্ৰৱ্যসুৱাস । তেণে দশদিশা দুমদুমল্যা ৱিশেষ ।
লক্ষ দীপাংচে প্ৰকাশ । জলজঘোষ ঘংটাৰৱ ॥ ২৭ ॥
শশিমুখা গৰ্জতী ভেৰী । ত্যাংচা নাদ ন মাযে অংবৰী ।
এৱং চতুৰ্ৱিধ ৱাদ্যে নানাপৰী । ভক্ত ৱাজৱিতী আনংদে ॥ ২৮ ॥
তো তেথে ৱ্যাধ পাতলা । সমোৰ ৱিলোকী সৰ্ৱ সোহল়া ।
এক মুহূৰ্ত উভা ঠাকলা । হাসত বোলিলা ৱিনোদে ॥ ২৯ ॥
হে মূৰ্খ অৱঘে জন । যেথে দ্ৰৱ্য কায ৱ্যৰ্থ নাসোন ।
আত দগড বাহেৰ পাষাণ । দেৱপণ যেথে কৈচে ॥ ৩০ ॥
উত্তম অন্ন সাংডূন । ৱ্যৰ্থ কা কৰিতী উপোষণ ।
ঐসিযা চেষ্টা কৰীত তেথূন । কাননাপ্ৰতী জাতসে ॥ ৩১ ॥
লোক নামে গৰ্জতী ৱাৰংৱাৰ । আপণহী ৱিনোদে ম্হণে শিৱ হৰহৰ ।
সহজ সৱ্য ঘালোনি শিৱমংদিৰ । ঘোৰ কাংতাৰ প্ৰৱেশলা ॥ ৩২ ॥
ৱাচেসী লাগলা তোচি বেধ । ৱিনোদে বোলে শিৱ শিৱ শব্দ ।
নামপ্ৰতাপে দোষ অগাধ । ঝডত সৰ্ৱ চালিলে ॥ ৩৩ ॥
ঘোৰাংদৰ সেৱতা ৱন । নাঢল়তীচ জীৱ লঘুদাৰুণ ।
তো ৱৰুণদিগ্ৱধূচে সদন । ৱাসৰমণি প্ৰৱেশলা ॥ ৩৪ ॥
নিশা প্ৰৱৰ্তলী সবল় । কী ব্ৰহ্মাংডকৰংডা ভৰলে কাজল় ।
কী ৱিশাল় কৃষ্ণকংবল় । মংডপ কায উভাৰিলা ॥ ৩৫ ॥
ৱিগতধৱা জেৱী কামিনী । তেৱী ন শোভে কদা যামিনী ।
জৰী মংডিত দিসে উডুগণী । পৰী পতিহীন ৰজনী তে ॥ ৩৬ ॥
জৈসা পংডিত গেলিযা সভেতূন । মূৰ্খ জল্পতী পাখংডজ্ঞান ।
জেৱী অস্তা জাতা সহস্ৰকিৰণ । উডুগণে মাগে ঝল়কতী ॥ ৩৭ ॥
অসো ঐশী নিশা দাটলী সুবুদ্ধ । অৱঘা ৱেল় উপৱাসী নিষাদ ।
তো এক সৰোৱৰ অগাধ । দৃষ্টী দেখিলে শোধিতা ॥ ৩৮ ॥
অনেক সংপত্তি সভাগ্যসদনী । তেৱী সৰোৱৰী শোভতী কুমুদিনী ।
তটী বিল্ৱৱৃক্ষ গগনী । শোভাযমান পসৰলা ॥ ৩৯ ॥
যোগভ্ৰষ্ট কৰ্মভূমীস পাৱতী জনন । তেৱী বিল্ৱডহাল়িযা গগনীংহূন ।
ভূমীস লাগল্যা যেঊন । মাজী ৰৱিশশিকিৰণ ন দিসে ॥ ৪০ ॥
ত্যাত তম দাটলে দাৰুণ । মাজী বৈসলা ৱ্যাধ জাঊন ।
শৰাসনী শৰ লাৱূন । কানাডী ওঢোনি সাৱজ লক্ষী ॥ ৪১ ॥
দৃষ্টী বিল্ৱদল়ে দাটলী বহুত । তী দক্ষিণ হস্তে খুডোনি টাকীত ।
তো তেথে পদ্মজহস্তে স্থাপিত । শিৱলিংগ দিৱ্য হোতে ॥ ৪২ ॥
ত্যাৱৰী বিল্ৱদল়ে পডত । তেণে সংতোষলা অপৰ্ণানাথ ।
ৱ্যাধাস উপৱাস জাগৰণ ঘডত । সাযাস ন কৰিতা অনাযাসে ॥ ৪৩ ॥
ৱাচেসী শিৱনামাচা চাল়া । হৰ হৰ ম্হণে ৱেল়োৱেল়া ।
পাপক্ষয হোত চাল়িলা । পূজন স্মৰণ সৰ্ৱ ঘডলে ॥ ৪৪ ॥
এক যাম ঝালিযা ৰজনী । তো জলপানালাগী এক হৰিণী ।
আলী তেথে তে গৰ্ভিণী । পৰম সুকুমাৰ তেজস্ৱী ॥ ৪৫ ॥
ৱ্যাধ তিনে লক্ষিলা দুৰূন । কৃতান্তৱত পৰম দাৰুণ ।
আকৰ্ণ ওঢিলা বাণ । দেখোনিযা হৰিণী বোলতসে ॥ ৪৬ ॥
ম্হণে মহাপুৰুষা অন্যাযাৱিণ । কা মজৱৰী লাৱিলা বাণ ।
মী তৱ হৰিণী আহে গৰ্ভিণ । ৱধ তুৱা ন কৰাৱা ॥ ৪৭ ॥
উদৰাত গৰ্ভ সূক্ষ্ম অজ্ঞান । ৱধিতা দোষ তুজ দাৰুণ ।
এক ৰথভৰী জীৱ ৱধিতা সান । তৰী এক বস্ত ৱধিযেলা ॥ ৪৮ ॥
শত বস্ত ৱধিতা এক । ৱৃষভহত্যেচে পাতক ।
শত ৱৃষভ তৈ গোহত্যা দেখ । ঘডলী শাস্ত্ৰ ৱদতসে ॥ ৪৯ ॥
শত গোহত্যাংচে পাতক পূৰ্ণ । এক ৱধিতা হোয ব্ৰাহ্মণ ।
শত ব্ৰহ্মহত্যাংচে পাতক জাণ । এক স্ত্ৰী ৱধিলিযা ॥ ৫০ ॥
শত স্ত্ৰিযাংহূন অধিক । এক গুৰুহত্যেচে পাতক ।
ত্যাহূনি শতগুণী দেখ । এক গৰ্ভিণ ৱধিলিযা ॥ ৫১ ॥
তৰী অন্যায নসতা যে অৱসৰী । মজ মাৰিসী কা ৱনাংতৰী ।
ৱ্যাধ ম্হণে কুটুংব ঘৰী । উপৱাসী ৱাট পহাত ॥ ৫২ ॥
মীহী আজি নিৰাহাৰ । অন্ন নাহীচ অণুমাত্ৰ ।
পৰী মৃগী হোঊনি সুংদৰ । গোষ্টী ৱদসী শাস্ত্ৰীংচ্যা ॥ ৫৩ ॥
মজ আশ্চৰ্য ৱাটতে পোটী । নৰাঐশা সাংগসী গোষ্টী ।
তুজ দেখোনিযা দৃষ্টী । দযা হৃদযী উপজতসে ॥ ৫৪ ॥
পূৰ্ৱী তূ হোতীস কোণ । তুজ এৱঢে জ্ঞান কোঠূন ।
তূ ৱিশাল়নেত্ৰী ৰূপলাৱণ্য । সৰ্ৱ ৱৰ্তমান মজ সাংগে ॥ ৫৫ ॥
মৃগী ম্হণে তে অৱসৰী । পূৰ্ৱী মংথন কৰিতা ক্ষীৰসাগৰী ।
চতুৰ্দশ ৰত্নে কাঢিলী সুৰাসুৰী । মহাপ্ৰযত্নে কৰূনিযা ॥ ৫৬ ॥
ত্যামাজী মী ৰংভা চতুৰ । মজ দেখোনি ভুলতী সুৰৱৰ ।
নানা তপে আচৰোনি অপাৰ । তপস্ৱী পাৱতী আম্হাতে ॥ ৫৭ ॥
ম্যা নযনকটাক্ষজাল়ে পসৰূন । বাংধিলে নিৰ্জৰাংচে মনমীন ।
মাঝিযা অংগসুৱাসা ৱেধূন । মুনিভ্ৰমৰ ধাৱতী ॥ ৫৮ ॥
মাঝে গাযন ঐকাৱযা সুৰংগ । সুধাপানী ধাৱতী কুৰংগ ।
মী ভোগী স্ৱৰ্গীংচে দিৱ্য ভোগ । স্ৱৰূপে ন মানী কোণাসী ॥ ৫৯ ॥
মদ অংগী চঢলা বহুত । শিৱভজন টাকিলে সমস্ত ।
শিৱৰাত্ৰা সোমৱাৰ প্ৰদোষৱ্ৰত । শিৱাৰ্চন সাংডিলে ম্যা ॥ ৬০ ॥
সোডোনিযা সুধাপান । কৰূ লাগলে মদ্যপ্ৰাশন ।
হিৰণ্যনামা দৈত্য দাৰুণ । সুৰ সোডোনি ৰতলে ত্যাসী ॥ ৬১ ॥
ঐসা লোটলা কাল় অপাৰ । মৃগযেস গেলা তো অসুৰ ।
ত্যা দুষ্টাসংগে অপৰ্ণাৱৰ- । ভজনপূজনৱিসৰলে ॥ ৬২ ॥
মনাস ঐসে ৱাটলে পূৰ্ণ । অসুৰ গেলা মৃগযেলাগোন ।
ইতক্যাত ঘ্যাৱে শিৱদৰ্শন । ম্হণোনি গেলে কৈলাসা ॥ ৬৩ ॥
মজ দেখতা হিমনগজামাত । পৰম ক্ষোভোনি শাপ দেত ।
তূ পৰম পাপিণী যথাৰ্থ । মৃগী হোঈ মৃত্যুলোকী ॥ ৬৪ ॥
তুঝ্যা সখ্যা দোঘীজণী । ত্যা হোতীল তুজসৱে হৰিণী ।
হিৰণ্য অসুৰ মাঝিযে ভজনী । অসাৱধ সৰ্ৱদা ॥ ৬৫ ॥
তোহী মৃগ হোঊনি সত্য । তুম্হাসীচ হোঈল ৰত ।
ঐক ৱ্যাধা সাৱচিত্ত । মগ ম্যা শিৱ প্ৰাৰ্থিলা ॥ ৬৬ ॥
হে পংচৱদনা ৱিৰূপাক্ষা । সচ্চিদানংদা কৰ্মাধ্যক্ষা ।
দক্ষমখদল়ণা সৰ্ৱসাক্ষা । উঃশাপ দেঈ আম্হাতে ॥ ৬৭ ॥
ভোল়া চক্ৰৱৰ্তী দযাল় । উঃশাপ ৱদলা পযঃফেনধৱল ।
দ্ৱাদশ ৱৰ্ষে ভৰতাং তাত্কাল় । পাৱাল মাঝিযা পদাতে ॥ ৬৮ ॥
মগ আম্হী মৃগযোনী । জন্মলো যে কৰ্মঅৱনী ।
তৰী মী গৰ্ভিণী আহে হৰিণী । প্ৰসূতকাল় সমীপ অসে ॥ ৬৯ ॥
তৰী মী আপুল্যা স্ৱস্থল়ী জাৱোন । সত্ৱৰ যেতে গৰ্ভ ঠেঊন
মগ তূ সুখে ঘেঈ প্ৰাণ । সত্য ৱচন হে মাঝে ॥ ৭০ ॥
ঐসী মৃগী বোললী সাৱচিত্ত । ত্যাৱৰী তো ৱ্যাধ কায বোলত ।
তূ গোড বোলসী যথাৰ্থ । পৰী ৱিশ্ৱাস মজ ন ৱাটে ॥ ৭১ ॥
নানাপৰী অসত্য বোলোন । কৰাৱে শৰীৰাচে সংৰক্ষণ ।
হে প্ৰাণিমাত্ৰাস আহে জ্ঞান । তৰী তূ শপথ ৱদে আতা ॥ ৭২ ॥
মহত্পাপে উচ্চাৰূন । শপথ ৱদে যথাৰ্থ পূৰ্ণ ।
যাৱৰী তে হৰিণী দীনৱদন । ৱাহাত আণ ঐকা তে ॥ ৭৩ ॥
ব্ৰাহ্মণকুল়ী উপজোন । জো ন কৰী ৱেদশাস্ত্ৰাধ্যযন ।
সত্যশৌচৱৰ্জিত সংধ্যাহীন । মাঝে শিৰী পাতক তে ॥ ৭৪ ॥
এক ৱেদৱিক্ৰয কৰিতী পূৰ্ণ । কৃতঘ্ন পৰপীডক নাৱডে ভজন ।
এক দানাসী কৰিতী । ৱিঘ্ন । গুৰুনিংদাশ্ৰৱণ এক কৰিতী ॥ ৭৫ ॥
ৰমাৱৰ-উমাৱৰাংচী নিংদা । ত্যা পাপাচী মজ হোয আপদা ।
দান দিধলে জে ব্ৰহ্মৱৃংদা । হিৰোনি ঘেতী মাঘাৰে ॥ ৭৬ ॥
এক যতিনিংদা কৰিতী । এক শাস্ত্ৰে পহাতী দ্ৱৈত নিৰ্মিতী ।
নানা ভ্ৰষ্টমাৰ্গ আচৰতী । স্ৱধৰ্ম আপলা সাংডূনিযা ॥ ৭৭ ॥
দেৱালযামাজী জাউনী । হৰিকথাপুৰাণশ্ৰৱণী ।
জৈ বৈসতী ৱিডা ঘেউনী । তে কোডী হোতী পাপিযে ॥ ৭৮ ॥
জে দেৱল়াত কৰিতী স্ত্ৰীসংভোগ । কী স্ত্ৰী-ভ্ৰতাৰাংসী কৰিতী ৱিযোগ ।
তে নপুংসক হোৱোনি অভাগ্য । উপজতী যা জন্মী ॥ ৭৯ ॥
ৱৰ্মকৰ্মে নিংদা কৰীত । তো জগপুৰীষভক্ষক কাগ হোত ।
শিষ্যাংসী ৱিদ্যা অসোনি ন সাংগত । তো পিংগল়া হোত নিৰ্ধাৰ ॥ ৮০ ॥
অনুচিত প্ৰতিগ্ৰহ ব্ৰাহ্মণ ঘেতী । ত্যানিমিত্তে গংডমাল়া হোতী ।
পৰক্ষেত্ৰীচ্যা গাঈ ৱল়োনি আণিতী । তে অল্পাযুষী হোতী যা জন্মী ॥ ৮১ ॥
জো ৰাজা কৰী প্ৰজাপীডণ । তো যা জন্মী ৱ্যাঘ্ৰ কা সৰ্প হোয দাৰুণ ।
ৱৃথা কৰী সাধুছল়ণ । নিৰ্ৱংশ পূৰ্ণ হোয ত্যাচা ॥ ৮২ ॥
স্ত্ৰিযা ৱ্ৰতনেম কৰীত । ভ্ৰতাৰাসী অৱ্হেৰিত ।
ধনধান্য অসোনি ৱংচিত । ত্যা ৱাঘুল়া হোতী যা জন্মী ॥ ৮৩ ॥
পুৰুষ কুৰূপ ম্হণোনিযা ত্যাগিতী । ত্যা যা জন্মী বালৱিধৱা হোতী ।
তেথেহী জাৰকৰ্ম কৰিতী । মগ ত্যা হোতী ৱাৰাংগনা ॥ ৮৪ ॥
জ্যা ভ্ৰতাৰাসী নিৰ্ভৰ্সিতী । ত্যা দাসী কিংৱা কুলটা হোতী ।
সেৱক স্ৱামীচা দ্ৰোহ কৰিতী । তে জন্মা যেতী শ্ৱানাচ্যা ॥ ৮৫ ॥
সেৱকাপাসূন সেৱা ঘেঊন । ত্যাচে ন দে জো ৱেতন ।
তো অত্যংত ভিকাৰী হোঊন । দাৰোদাৰী হিংডতসে ॥ ৮৬ ॥
স্ত্ৰী-পুৰুষ গুজ বোলতা । জো জাঊনি ঐকে তত্ত্ৱতা ।
ত্যাচী স্ত্ৰী দুৰাৱে হিংডতা । অন্ন ন মিল়ে তযাতে ॥ ৮৭ ॥
জে জাৰণ মাৰণ কৰিতী । তে ভূত প্ৰেত পিশাচ্চ হোতী ।
যতী উপৱাসে পীডিতী । ত্যাংতে দুষ্কাল় জন্মৱৰী ॥ ৮৮ ॥
স্ত্ৰী ৰজস্ৱলা হোঊনী । গৃহী ৱাৱৰে জে পাপিণী ।
পূৰ্ৱজ ৰুধিৰী পডতী পতনী । ত্যা গৃহী দেৱ-পিতৃগণ ন যেতী ॥ ৮৯ ॥
জে দেৱাচ্যা দীপাচে তেল নেতী । তে যা জন্মী নিপুত্ৰিক হোতী ।
জ্যা ৰাংধিতা অন্ন চোৰোনি ভক্ষিতী । ত্যা মাৰ্জাৰী হোতী যা জন্মী ॥ ৯০ ॥
ব্ৰাহ্মণাংস কদন্ন ঘালূন । আপণ ভক্ষিতী ষড্ৰস পক্ৱান্ন ।
ত্যাংচে গৰ্ভ পডতী গল়োন । আপুলিযা কৰ্মৱশে ॥ ৯১ ॥
জো মাতা-পিত্যাংসী শিণৱীত । তো যে জন্মী মৰ্কট হোত ।
সাসূ-শ্ৱশুৰা স্নুষা গাংজীত । তৰী বালক ন ৱাংচে তিযেচে ॥ ৯২ ॥
মৃগী ম্হণে ৱ্যাধালাগূন । জৰী মী ন যে পৰতোন ।
তৰী হী মহত্পাপে সংপূৰ্ণ । মাঝ্যা মাথা বৈসোত ॥ ৯৩ ॥
হে মিথ্যা গোষ্ট হোয সাচাৰ । তৰী ঘডো শিৱপূজেচা অপহাৰ ।
ঐসী শপথ ঐকতা নিৰ্ধাৰ । ৱ্যাধ শংকলা মানসী ॥ ৯৪ ॥
ম্হণে পতিৱ্ৰতে জাঈ আতা । সত্ৱৰ যেঈ নিশা সৰতা ।
হৰিণী ম্হণে শিৱপদাসী তত্ত্ৱতা । পুণ্যৱংতা জাশীল ॥ ৯৫ ॥
উদকপান কৰোনি ৱেগী । নিজাশ্ৰমা গেলী তে কুৰংগী ।
ইকডে ৱ্যাধ দক্ষিণভাগী । টাকী বিল্ৱদল়ে খুডোনিযা ॥ ৯৬ ॥
দোন প্ৰহৰ ঝালী যামিনী । দ্ৱিতীয পূজা শিৱে মানূনী ।
অৰ্ধপাপ জল়ালে মুল়ীহূনী । সপ্তজন্মীচে তেধৱা ॥ ৯৭ ॥
নামী আৱড জডলী পূৰ্ণ । ৱ্যাধ কৰী শিৱস্মৰণ ।
মৃগীমুখে ঐকিলে নিৰূপণ । সহজ জাগৰণ ঘডলে তযা ॥ ৯৮ ॥
তো দুসৰী হৰিণী অকস্মাত । পাতলী তেথে তৃষাকাংত ।
ৱ্যাধে বাণ ওঢিতা ত্ৱৰিত । কৰুণা ভাকী হৰিণী তে ॥ ৯৯ ॥
ম্হণে ৱ্যাধা ঐক যে সমযী । মজ কামানল়ে পীডিলে পাহী ।
পতীস ভোগ দেৱোনি লৱলাহী । পৰতোনি যেতে সত্ৱৰ ॥ ১০০ ॥
ৱ্যাধ আশ্চৰ্য কৰী মনাত । ম্হণে শপথ বোলোনী জাঈ ত্ৱৰিত ।
ধন্য তুমচে জীৱিত্ৱ । সৰ্ৱ শাস্ত্ৰাৰ্থ ঠাঊকা ॥ 10১ ॥
ৱাপী তডাগ সৰোৱৰ । জো পতিত মোডী দেৱাগাৰ ।
গুৰুনিংদক মদ্যপানী দুৰাচাৰ । তী পাপে সমগ্ৰ মস্তকী মাঝ্যা ॥ 10২ ॥
মহাক্ষত্ৰিয আপণ ম্হণৱীত । সমৰাংগণী মাগে পল়ত ।
ৱৃত্তি হৰী সীমা লোটীত । গ্ৰংথ নিংদীত মহাপুৰুষাংচে ॥ 10৩ ॥
ৱেদশাস্ত্ৰাংচী নিংদা কৰী । সংতভক্তাংসী দ্ৱেষ ধৰী ।
হৰি-হৰ চৰিত্ৰে অৱ্হেৰী । মাঝে শিৰী তী পাপে ॥ 10৪ ॥
ধন ধান্য অসোনি পাহী । পতীলাগী শিণৱী ম্হণে নাহী ।
পতি সাংডোনি নিজে পৰগৃহী । তী পাপে মাঝিযা মাথা ॥ 10৫ ॥
পুত্ৰ স্নুষা সন্মাৰ্গ ৱৰ্ততা । ত্যাসী ৱ্যৰ্থচি গাংজিতী জে ন পাহতা ।
তে কুৰূপ হোতী তত্ত্ৱতা । হিংডতা ভিক্ষা ন মিল়েচি ॥ 10৬ ॥
বংধু-বংধু জে ৱৈৰ কৰিতী । তে যা জন্মী মত্স্য হোতী ।
গুৰুচে উণে জে পাহতী । ত্যাংচী সংপত্তি দগ্ধ হোয ॥ 10৭ ॥
জে মাৰ্গস্থাংচী ৱস্ত্ৰ হৰিতী । তে অতিশূদ্ৰ প্ৰেতৱস্ত্ৰে পাংঘৰতী ।
আম্হী তপস্ৱী ম্হণোনিযা অনাচাৰ কৰিতী । তে ঘুলে হোতী মোকাট ॥ 10৮ ॥
দাসী স্ৱামীচী সেৱা ন কৰী । তী যে জন্মী হোয মগৰী ।
জো কন্যাৱিক্ৰয কৰী । হিংসকযোনী নিপজে তো ॥ 10৯ ॥
স্ত্ৰী ভ্ৰতাৰাচী সেৱা কৰীত । তীস জো ৱ্যৰ্থচি গাংজীত ।
ত্যাচা গৃহভংগ হোত । জন্মজন্মাংতৰী ন সুটে ॥ ১১০ ॥
ব্ৰাহ্মণ কৰী ৰসৱিক্ৰয । ঘেতা দেতা মদ্যপী হোয ।
জো ব্ৰহ্মৱৃংদা শ্ৰী অপমানিতাহে । তো হোয ব্ৰহ্মৰাক্ষস ॥ ১1১ ॥
একে উপকাৰ কেলা । জো নষ্ট নাঠৱী ত্যালা ।
তো কৃতঘ্ন জংত ঝালা । পূৰ্ৱকৰ্মে জাণিজে ॥ 1১২ ॥
ৱিপ্ৰ শ্ৰাদ্ধী জেৱুনী । স্ত্ৰীভোগ কৰী তে দিনী ।
তো শ্ৱানসূকৰযোনী । উপজেল নিঃসংশযে ॥ ১1৩ ॥
ৱ্যৱহাৰী দহাংত বৈসোন । খোটী সাক্ষ দেঈ গৰ্জোন ।
পূৰ্ৱজ নৰকী পাৱতী পতন । অসত্য সাক্ষ দেতাচি ॥ ১1৪ ॥
দোঘী স্ত্ৰিযা কৰোন । একীচেচ ৰাখী জো মন ।
তো গোচিড হোয জাণ । সাৰমেযশৰীৰী ॥ ১1৫ ॥
পূৰ্ৱজন্মী কোংডী উদক । ত্যাচা মল়মূত্ৰনিৰোধদেখ ।
কৰিতা সাধুনিংদা আৱশ্যক । সত্ৱৰদংত ভগ্ন হোতী ॥ ১1৬ ॥
দেৱালযী কৰী ভোজন । তৰী যে জন্মী হোয ক্ষীণ ।
পৃথ্ৱীপতীচী নিংদা কৰিতা জাণ । উদৰী মংদাগ্নি হোয পৈ ॥ ১1৭ ॥
গ্ৰহণসমযী কৰী ভোজন । ত্যাসী পিত্তৰোগ হোয দাৰুণ ।
পৰবাল়ে ৱিকী পৰদেশী নেঊন । তৰী সৰ্ৱাংগী কুষ্ঠ ভৰে ॥ ১1৮ ॥
জী স্ত্ৰী কৰীগৰ্ভপাত । তী উপজে ৱংধ্যা হোঊন ।
দেৱালয টাকী পাডোন । তৰী অংগভংগ হোয ত্যাচা ॥ ১1৯ ॥
অপৰাধাৱিণ স্ত্ৰীসী গাংজিতা হে । ত্যাচে যে জন্মী এক অংগ জাযে ।
ব্ৰাহ্মণাচে অন্ন হৰিতী পাপিযে । ত্যাংচা ৱংশ ন ৱাঢে কধী ॥ ১২০ ॥
গুৰু সংত মাতা পিতা । ত্যাংসী জো হোয নিৰ্ভত্সিতা ।
তৰী ৱাচা জায তত্ত্ৱতা । অডখল়ে বোলতা ক্ষণাক্ষণা ॥ 1২১ ॥
জো ব্ৰাহ্মণাংসী দংড মাৰী । ত্যাসী ৱ্যাধিতিডকা লাগতী শৰীৰী ।
জো সংতাংসী ৱাদৱিৱাদ কৰী । দীৰ্ঘ দংত হোতী ত্যাচে ॥ 1২২ ॥
দেৱদ্ৱাৰীচে তৰুৱৰ । অশ্ৱত্থাদি ৱৃক্ষ সাচাৰ ।
তোডিতা পাংগুল় হোয নিৰ্ধাৰ । ভিক্ষা ন মিল়ে হিংডতা ॥ 1২৩ ॥
জো সূতকঅন্ন ভক্ষিত । ত্যাচে উদৰী নানা ৰোগ হোত ।
আপণচি পৰিমল়দ্ৰৱ্য ভোগী সমস্ত । তৰী দুৰ্গংধী সত্য সৰ্ৱাংগী ॥ 1২৪ ॥
ব্ৰাহ্মণাচে ঋণ ন দেতা । তৰী বাল়পণী মৃত্যু পাৱে পিতা ।
জলৱৃক্ষছাযা মোডিতা । তৰী একহী স্থল় ন মিল়ে ত্যাতে ॥ 1২৫ ॥
ব্ৰাহ্মণাসী আশা লাৱূন চাল়ৱী নেদী কদা দান ।
তো যে জন্মী অন্ন অন্ন । কৰীত হিংডে ঘৰোঘৰী ॥ 1২৬ ॥
জো পুত্ৰদ্ৱেষ কৰীত । আণি দৰিদ্ৰযাচে লগ্ন মোডীত ।
তৰী স্ত্ৰীস সল ৰাহে পোটাত । ৱংধ্যা নিশ্চিত সংসাৰী ॥ 1২৭ ॥
জেণে ব্ৰাহ্মণ বাংধিলে নিগ্ৰহূন । ত্যাসী সাংডসে তোডী সূৰ্যনংদন ।
জো নাযকে কথাগ্ৰংথ পাৱন । বধিৰ হোয জন্মোজন্মী ॥ 1২৮ ॥
জো পীডী মাতা-পিতযাংস । ত্যাচা সৰ্ৱদা হোঈ কাৰ্যনাশ ।
একাস ভজে নিংদী সৰ্ৱ দেৱাং । তৰী একচি পুত্ৰ হোয ত্যাসী ॥ 1২৯ ॥
জো চাংডাল় গোৱধ কৰী । ত্যাসী মিল়ে কৰ্কশা নাৰী ।
ৱৃষভ শ্ৰী ৱধিতা নিৰ্ধাৰী । শতমূৰ্খ পুত্ৰ হোংয ত্যাসী ॥ ১৩০ ॥
উদকতৃণেৱিণ পশু মাৰীত । তৰী মুক্যাচ প্ৰজা হোতী সমস্ত ।
জো প্ৰতিৱ্ৰতেসী ভোগূ ইচ্ছিত । তৰী কুৰূপ নাৰী কৰ্কশা মিল়ে ॥ 1৩১ ॥
জো পাৰধী বহুং জীৱ সংহাৰী । তো ফেপৰা হোয সংসাৰী ।
গুৰূচা ত্যাগ জো চাংডাল় কৰী । তো উপজতাচি মৃত্যু পাৱে ॥ 1৩২ ॥
নিত্য অথৱা ৰৱিৱাৰী মুতে ৰৱীসমোৰ । ত্যাচে বাল়পণী দংত ভগ্ন কেশ শুভ্ৰ ।
জে মৃত বাল়াসাঠী ৰুদতী নিৰ্ধাৰ । ত্যাস হাসতা নিপুত্ৰিক হোয ॥ 1৩৩ ॥
হৰিণী ম্হণে ৱ্যাধালাগূন । মী সত্ৱৰী যেতে পতীস ভোগ দেঊন ।
ন যে তৰী হী পাপে সংপূৰ্ণ । মাঝ্যা মাথা বৈসোত পৈ ॥ 1৩৪ ॥
ৱ্যাধ মনাত শংকোন । ম্হণে ধন্য ধন্য তুমচে জ্ঞান ।
সত্ৱৰ যেঈ গৃহাস জাঊন । সত্য সংপূৰ্ণ সাংভাল়ী ॥ 1৩৫ ॥
জলপান কৰোনি ৱেগী । আশ্ৰমা গেলী তে কুৰংগী ।
তো মৃগৰাজ তেচ প্ৰসংগী । জলপানাৰ্থ পাতলা ॥ 1৩৬ ॥
ৱ্যাধে ওঢিলা বাণ । তো মৃগ বোলে দীনৱদন ।
ম্হণে মাঝ্যা স্ত্ৰিযা পতিৱ্ৰতা সগুণ । ত্যাসী পুসোন যেতো মী ॥ 1৩৭ ॥
শপথ ঐকে ত্ৱৰিত । কীৰ্তন কৰিতী প্ৰেমল় ভক্ত ।
তো কথাৰংগ মোডিতা নিৰ্ৱংশ হোত । তে পাপ সত্য মম মাথা ॥ 1৩৮ ॥
ব্ৰহ্মকৰ্ম ৱেদোক্ত । শূদ্ৰ নিজাংগে আচৰত ।
তো অধম নৰকী পডত । পৰধৰ্ম আচৰতা ॥ 1৩৯ ॥
তীৰ্থযাত্ৰেসী ৱিঘ্নে কৰী । ৱাটপাডী ৱস্ত্ৰ দ্ৰৱ্য হৰী ।
তৰী সৰ্ৱাংগী ৱ্ৰণ অঘোৰী । নৰকী পডে কল্পপৰ্যংত ॥ ১৪০ ॥
শাস্ত্ৰকোশী নাহী প্ৰমাণ । কূটকৱিতা কৰী ক্ষুদ্ৰ লক্ষূন ।
হৰিতী ব্ৰাহ্মণাংচা মান । তৰী সংতান তযাংচে ন ৱাদে ॥ 1৪১ ॥
হৰিদিনী শিৱদিনী উপোষণ । ৱিধিযুক্ত ন কৰী দ্ৱাদশী পূৰ্ণ ।
তৰী হস্তপাদ ক্ষীণ । হোতী ত্যাচে নিৰ্ধাৰি ॥ 1৪২ ॥
এক শিৱহৰিপ্ৰতিমা ফোডিতী । এক ভগৱদ্ভক্তা ৱিঘ্নে কৰিতী ।
এক শিৱমহিমা উচ্ছেদিতী । নৰকী হোতী কীটক তে ॥ 1৪৩ ॥
মাতৃদ্ৰোহী ত্যাসী ৱ্যাধী ভৰে । পিতৃদ্ৰোহী পিশাচ ৱিচৰে ।
গুৰুদ্ৰোহী তত্কাল় মৰে । ভূতপ্ৰেতগণী ৱিচৰে তো ॥ 1৪৪ ॥
ৱিপ্ৰ আহাৰ বহুত জেৱিতী । ত্যাংস জো হাসে দুৰ্মতী ।
ত্যাচে মুখী অৰোচকৰোগ নিশ্চিতী । ন সোডিতী জন্মৱৰী ॥ 1৪৫ ॥
এক গোৱিক্ৰয কৰিতী । এক কন্যাৱিক্ৰয অৰ্জিতী ।
তে নৰ মাৰ্জাৰ মস্ত হোতী । বাল়ে ভক্ষিতী । আপুলী ॥ 1৪৬ ॥
জো কন্যা ভগিনী অভিলাষী । কামদৃষ্টী ন্যাহাল়ী পতিৱ্ৰতেসী।
প্ৰমেহৰোগ হোয ত্যাসী। কী খডা গুহ্যাত দাটত ॥ 1৪৭॥
প্ৰাসাদভংগ লিংগভংগ কৰী। দেৱাংচী উপকৰণে অলংকাৰ চোৰী ।
দেৱপ্ৰতিষ্ঠা অৱ্হেৰী। পংডুৰোগ হোয তেথে ॥ 1৪৮॥
এক মিত্ৰদ্ৰোহ ৱিশ্ৱাসঘাত কৰিতী । মাতৃপিতৃহত্যা গুৰূসী সংকটী পাডিতী।
ব্ৰহ্মৱধ গোৱধ ন ৱাৰিতী। অংগী সামৰ্থ্য অসোনিযা ॥ 1৪৯॥
ব্ৰাহ্মণ বৈসৱোনি বাহেৰী। উত্তমান্ন জেৱিতী গৃহাংতৰী।
সোযৰ্যাংচী প্ৰাৰ্থনা কৰী। সংগ্ৰহণী পোটশূল় হোতী তযা ॥ ১৫০ ॥
এক কৰ্মভ্ৰষ্ট পংচযজ্ঞ ন কৰিতী। এক ব্ৰাহ্মণাংচী সদনে জাল়িতী।
এক দীনাসী মাৰ্গী নাগৱিতী। এক সংতাংচা কৰিতী অপমান ॥ 1৫১ ॥
এক কৰিতী গুৰুছল়ণ। এক ম্হণতী পাহো যাচে লক্ষণ ।
নানা দোষ আৰোপিতী অজ্ঞান। ত্যাংচে সংতান ন ৱাঢে ॥ 1৫২ ॥
জো সদা পিতৃদ্ৱেষ কৰী। জো ব্ৰহ্মৱৃংদাসী অৱ্হেৰী।
শিৱকীৰ্তন ঐকতা ধ্যা ত্ৰাসে অংতৰী। তৰী পিতৃৱীৰ্য নৱ্হে তো ॥ 1৫৩ ॥
শিৱকীৰ্তনী নৱ্হে সাদৰ। তৰী কৰ্ণমূল়ৰোগ নিৰ্ধাৰ ।
নসত্যাচ গোষ্টী জল্পে অপাৰ। তো দৰ্দুৰ হোয নিৰ্ধাৰে ॥ 1৫৪ ॥
শিৱকীৰ্তন কিংৱা পুৰাণশ্ৰৱণ । তেথে শযন কৰিতা সৰ্প হোয দাৰুণ ।
এক অতিৱাদক ছল়ক জাণ । তে পিশাচযোনী পাৱতী ॥ 1৫৫ ॥
একা দেৱাৰ্চনী ৱীট যেত। ব্ৰাহ্মণ পূজাৱযা কংটাল়ত।
তীৰ্থপ্ৰসাদ অৱ্হেৰীত। ত্যাচ্যা আখুডতী অংগশিৰা ॥ 1৫৬ ॥
মৃগ ম্হণে ঐসী পাপে অপাৰ। মম মস্তকী হোঈল পৰম ভাৰ।
মগ পাৰধী ম্হণে সত্ৱৰ। জাঈ স্ৱস্থানা মৃগৱৰ্যা ॥ 1৫৭ ॥
ৱ্যাধ শিৱনামে গৰ্জে তে ক্ষণী। কংঠ সদ্গদিত অশ্ৰূ নযনী।
মাগুতী বিল্ৱদল়ে খুডোনী। শিৱাৱৰী টাকীতসে ॥ 1৫৮ ॥
চৌপ্ৰহৰাংচ্যা পূজা চাৰী। সংপূৰ্ণ ঝাল্যা শিৱজাগৰী।
সপ্তজন্মীচী পাপে নিৰ্ধাৰী। মুল়ীহূনী ভস্ম ঝালী ॥ 1৫৯ ॥
তো পূৰ্ৱদিশা মুখ প্ৰক্ষাল়ীত। সুপৰ্ণাগ্ৰজ উদয পাৱত।
আৰক্তৱৰ্ণ শোভা দিসত। তেচি কুংকুম প্ৰাচীচে ॥ ১৬০ ॥
তো তিসৰী মৃগী আলী অকস্মাত। ৱ্যাধ দেখিলা কৃতান্তৱত।
ম্হণে মাৰূ নকো মজ যথাৰ্থ। বাল়াসী স্তন দেঊন যেতে মী ॥ 1৬১ ॥
ৱ্যাধ অত্যংত হৰ্ষভৰিত। ম্হণে হী কায বোলেল শাস্ত্ৰাৰ্থ ।
তো ঐকাৱযা ম্হণত। শপথ কৰূনি জায তূ ॥ 1৬২ ॥
যাৱৰী মৃগী ম্হণে ৱ্যাধা ঐক। জো তৃণদাহক গ্ৰামদাহক।
গোব্ৰাহ্মণাংচে কোংডী উদক। ক্ষযৰোগ ত্যাসী ন সোডী ॥ 1৬৩ ॥
ব্ৰাহ্মণাংচী সদনে হৰিতী দেখ। ত্যাংচে পূৰ্ৱজ ৰৌৰৱী পডতী নিঃশংক।
মাতৃ-পুত্ৰা ৱিঘডতী এক। স্ত্ৰীপুৰুষা ৱিঘড পাডিতী ॥ 1৬৪ ॥
দেৱব্ৰাহ্মণ দেখোন । খালতী ন কৰিতী কদা মান ।
নিংদিতী বোলতী কঠোৰ ৱচন । যম কৰচৰণ ছেদী তযাংচে ॥ 1৬৫ ॥
পৰৱস্তু চোৰাৱযা দেখ । অখংড লাৱিলা অসে ৰোখ ।
সাধুসন্মানানে মানী দুঃখ । ত্যাস নেত্ৰৰোগতিডকা ন সোডিতী ॥ 1৬৬ ॥
পুস্তকচোৰ তে মুকে হোতী । ৰত্নচোৰাংচে নেত্ৰ জাতী ।
অত্যংত গৰ্ৱী তে মহিষ হোতী । পাৰধী নিশ্চিত শ্যেনপক্ষী ॥ 1৬৭ ॥
ভক্তাংচী জো নিংদা কৰীত । ত্যাচে মুখী দুৰ্গংধী ঘাণিত ।
জো মাতা-পিতযাংসী তাডিত । লুলা হোত যালাগী ॥ 1৬৮ ॥
জো অত্যংত কৃপণ । ধন ন ৱেচী অণুপ্ৰমাণ ।
তো মহাভুজংগ হোঊন । ধুসধুসীত বৈসে তেথে ॥ 1৬৯ ॥
ভিক্ষেসী যতীশ্ৱৰ আলা । তো জেণে ৰিতা দৱডিলা ।
শিৱ ত্যাৱৰী জাণ কোপলা । সংততি সংপত্তি দগ্ধ হোয ॥ 1৭০ ॥
ব্ৰাহ্মণ বৈসলা পাত্ৰাৱৰী । উঠৱূনি ঘাতলা বাহেৰী ।
ত্যাহূনিযা দুৰাচাৰী । দুসৰা কোণী নসেচি ॥ 1৭১ ॥
ঐসা ধৰ্মাধৰ্ম ঐকোন । পাৰধী সদ্গদ বোলে ৱচন ।
স্ৱস্থল়া জাঈ জলপান কৰোন । বাল়াংসী স্তন দেঊন যেঈ ॥ 1৭২ ॥
ঐসে ঐকোনি মৃগী লৱলাহ্যা । গেলী জলপ্ৰাশন কৰূনিযা ।
বাল়ে স্তনী লাৱূনিযা । তৃপ্ত কেলী তিযেনে ॥ 1৭৩ ॥
ৱডীল ঝালী প্ৰসূত । দুসৰী পতীচী কামনা পুৰৱিত ।
মৃগৰাজ ম্হণে আতা ত্ৱৰিত । জাঊ চলা ৱ্যাধাপাসী ॥ 1৭৪ ॥
মৃগ পাডসাংসহিত সৰ্ৱহী । ৱ্যাধাপাসী আলী লৱলাহী ।
মৃগ ম্হণে তে সমযী । আধী মজ ৱধী পাৰধিযা ॥ 1৭৫ ॥
মৃগী ম্হণে হা নৱ্হে ৱিধী । আম্হী জাঊ পতীচ্যা আধী ।
পাডসে ম্হণতী ত্ৰিশুদ্ধী । আম্হাসী ৱধী পাৰধিযা ॥ 1৭৬ ॥
ত্যাংচী ৱচনে ঐকতা তে ক্ষণী । ৱ্যাধ সদ্গদ ঝালা মনী ।
অশ্ৰুধাৰা লোটল্যা লা নযনী । লাগে চৰণী তযাংচ্যা ॥ 1৭৭ ॥
ম্হণে ধন্য জিণে মাঝে ঝালে । তুমচেনি মুখে নিৰূপণ ঐকিলে ।
বহুতা জন্মীংচে পাপ জল়ালে । পাৱন কেলে শৰীৰ ॥ 1৭৮ ॥
মাতা পিতা গুৰু দেৱ । তুম্হীচ আতা মাঝে সৰ্ৱ ।
কৈচা সংসাৰ মিথ্যা ৱাৱ । পুত্ৰকলত্ৰ সৰ্ৱ লটকে ॥ 1৭৯ ॥
ৱ্যাধ বোলে প্ৰেমেকৰূন । আতাং কধী মী শিৱপদ পাৱেন ।
তো অকস্মাত আলে ৱিমান । শিৱগণ বৈসলে ত্যাৱৰী ॥ ১৮০ ॥
পংচৱদন দশভুজ । ৱ্যাঘ্ৰাংবৰ নেসলে মহাৰাজ ।
অদ্ভুত তযাংচে তেজ । দিক্চক্ৰামাজী ন সমাযে ॥ 1৮১ ॥
দিৱ্য ৱাদ্যে ৱাজৱিতী কিন্নৰ । আলাপ কৰিতী ৱিদ্যাধৰ ।
দিৱ্য সুমনাংচে সংভাৰ । সুৰগণ স্ৱযে ৱৰ্ষতী ॥ 1৮২ ॥
মৃগে পাৱলী দিৱ্য শৰীৰ । ৱ্যাধ কৰী সাষ্টাংগ নমস্কাৰ ।
মুখে ম্হণে জয জয শিৱ হৰ হৰ । তো শৰীৰভাৱ পালটলা ॥ 1৮৩ ॥
পৰিসী ঝগডতা লোহ হোয সুৱৰ্ণ । তৈসা ৱ্যাধ ঝালা দশভুজ পংচৱদন ।
শিৱগণী বহুত প্ৰাৰ্থুন । দিৱ্য ৱিমানী বৈসৱিলা ॥ 1৮৪ ॥
মৃগে পাৱলী দিৱ্য শৰীৰ । তীহী ৱিমানী আৰূঢলী সমগ্ৰ ।
ৱ্যাধাচী স্তুতী ৱাৰংৱাৰ । কৰিতী সুৰগণ সৰ্ৱহী ॥ 1৮৫ ॥
ৱ্যাধ নেলা শিৱপদাপ্ৰতী । তাৰামংডল়ী মৃগে ৰাহতী ।
অদ্যাপি গগনী ঝল়কতী । জন পাহতীলা সৰ্ৱ ডোল়া ॥ 1৮৬ ॥
সত্যৱতীহৃদযৰত্নখাণী । ৰসভৰিত বোলিলা লিংগপুৰাণী ।
তে সজ্জন ঐকোত দিনৰজনী । ব্ৰহ্মানংদেকৰূনিযা ॥ 1৮৭ ॥
ধন্য তে শিৱৰাত্ৰিৱ্ৰত । শ্ৰৱণে পাতক দগ্ধ হোত ।
জে হে পঠণ কৰিতী সাৱচিত । ধন্য পুণ্যৱংত নৰ তেচি ॥ 1৮৮ ॥
সজ্জন শ্ৰোতে নিৰ্জৰ সত্য । প্ৰাশন কৰোত অ শিৱলীলামৃত ।
নিংদক অসুৰ কুতৰ্কী বহুত । ত্যাস প্ৰাপ্ত কৈচে হে ॥ 1৮৯ ॥
কৈলাসনাথ ব্ৰহ্মানংদ । তযাচে পদকল্হাৰ সুগংধ ।
তেথে শ্ৰীধৰ অভংগ ষট্পদ । ৰুংজী ঘালীত শিৱনামে ॥ ১৯০ ॥
শিৱলীলামৃত গ্ৰংথ প্ৰচংড । স্কংদপুৰাণ ব্ৰহ্মোত্তৰখংড ।
পৰিসোত সজ্জন অখংড । দ্ৱিতীযাধ্যায গোড হা ॥ ১৯১ ॥
॥ শ্ৰীসাংবসদাশিৱাৰ্পণমস্তু ॥ শুভং ভৱতু ॥

Explore More