Lord Shiva

શ્રી શિવલીલામૃત અધ્યાય 2

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 2 in Gujarati)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 2 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 2. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 193
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
જેથે સર્વદા શિવસ્મરણ । તેથે ભુક્તિ મુક્તિ સર્વકલ્યાણ ।
નાના સંકટે વિઘ્ને દારુણ । ન બાધતી કાલત્રયી ॥ ૧ ॥
સંકેતે અથવા હાસ્યેકરૂન । ભલત્યા મિસે ઘડો શિવસ્મરણ ।
ન કળતા પરિસાસી લોહ જાણ । સંઘટતા સુવર્ણ કરી કી ॥ ૨ ॥
ન કળતા પ્રાશિલે અમૃત । પરી અમર કરી કી યથાર્થ ।
ઔષધી નેણતા ભક્ષીત । પરી રોગ સત્ય હરી કી ॥ ૩ ॥
શુષ્કતૃણપર્વત અદ્ભુત । નેણતા બાળક અકસ્માત ।
અગ્નિસ્ફુલિંગ ટાકીત । પરી ભસ્મ યથાર્થ કરી કી ॥ ૪ ॥
તૈસે ન કળતા ઘડે શિવસ્મરણ । પરી સકળ દોષા હોય દહન ।
અથવા વિનોદેકરોન । શિવસ્મરણ ઘડો કા ॥ ૫ ॥
હે કા વ્યર્થ હાકા ફોડિતી । શિવ શિવ નામે આરડતી ।
અરે કા હે ઉગે ન રાહતી । હરહર ધ્યા ગર્જતી વેળોવેળા ॥ ૬ ॥
શિવનામાચા કરિતી કોલ્હાળ । માઝે ઉઠવિલે કપાળ ।
શિવ શિવ મ્હણતા વેળોવેળ । કાય યેતે યાંચ્યા હાતા ॥ ૭ ॥
ઐસી હેળણા કરી ક્ષણોક્ષણી । પરી ઉમાવલ્લભનામ યે વદની ।
પુત્રકન્યાનામેકરૂની । શિવસ્મરણ ઘડો કા ॥ ૮ ॥
મહાપ્રીતીને કરિતા શિવસ્મરણ । આદરે કરિતા શિવધ્યાન ।
શિવસ્વરૂપ માનૂનિ બ્રાહ્મણ । સંતર્પણ કરી સદા ॥ ૯ ॥
ઐસી શિવી આવડી ધરી । ત્યાહીમાજી આલી શિવરાત્રી ।
ઉપવાસ જાગરણ કરી । હોય બોહરી મહત્પાપા ॥ ૧૦ ॥
તે દિવશી બિલ્વદળે ઘેઊન । યથાસાંગ ઘડલે શિવાર્ચન ।
તરી સહસ્રજન્મીંચે પાપ સંપૂર્ણ । ભસ્મ હોઊની જાઈલ ॥ ૧૧ ॥
નિત્ય બિલ્વદળે શિવાસી વાહત । ત્યાએવઢા નાહી પુણ્યવંત ।
તો તરેલ હે નવલ નવ્હે સત્ય । ત્યાચ્યા દર્શને બહુત તરતી ॥ ૧૨ ॥
પ્રાતઃકાળી ઘેતા શિવદર્શન । યામિનીચે પાપ જાય જળોન ।
પૂર્વજન્મીચે દોષ ગહન । માધ્યાન્હી દર્શન ઘેતા નુરતી ॥ ૧૩ ॥
સાયંકાળી શિવ પાહતા સપ્રેમ । સપ્તજન્મીચે પાપ હોય ભસ્મ ।
શિવરાત્રીચા મહિમા પરમ । શેષહી વર્ણૂ શકેના ॥ ૧૪ ॥
કપિલાષષ્ઠી અર્ધોદય સંક્રમણ । મહોદય ગજચ્છાયા ગ્રહણ ।
ઇતુકેહી પર્વકાળ ઓવાળૂન । શિવરાત્રીવરૂનિ ટાકાવે ॥ ૧૫ ॥
શિવરાત્રિ આધીચ પુણ્યદિવસ । ત્યાહીવરી પૂજન જાગરણ વિશેષ ।
ત્રિકાળપૂજા આણિ રુદ્રઘોષ । ત્યાચ્યા પુણ્યાસી પાર નાહી ॥ ૧૬ ॥
વસિષ્ઠ વિશ્વામિત્રાદિ મુનીશ્વર । સુરગણ ગંધર્વ કિન્નર ।
સિદ્ધ ચારણ વિદ્યાધર । શિવરાત્રિવ્રત કરિતાતી ॥ ૧૭ ॥
યદર્થી સુરસ કથા બહુત । શૌનકાદિકા સાંગે સૂત ।
તી શ્રોતી ઐકાવી સાવચિત્ત । અત્યાદરેકરોનિયા ॥ ૧૮ ॥
તરી માસામાજી માઘમાસ । જ્યાચા વ્યાસ મહિમા વર્ણી વિશેષ ।
ત્યાહીમાજી કૃષ્ણચતુર્દશીસ । મુખ્ય શિવરાત્ર જાણિજે ॥ ૧૯ ॥
વિંધ્યાદ્રિવાસી એક વ્યાધ । મૃગપક્ષિઘાતક પરમનિષિદ્ધ ।
મહાનિર્દય હિંસક નિષાદ । કેલે । અપરાધ બહુ તેણે ॥ ૨૦ ॥
ધનુષ્યબાણ ઘેઊનિ કરી । પારધીસ ચાલિલા દુરાચારી ।
પાશ વાગુરા કક્ષેસી ધરી । કવચ લેત હરિતવર્ણ ॥ ૨૧ ॥
કરી ગોધાંગુલિત્રાણ । આણિકહી હાતી શસ્ત્રસામગ્રી ઘેઊન ।
કાનની જાતા શિવસ્થાન । શોભાયમાન દેખિલે ॥ ૨૨ ॥
તવ તો શિવરાત્રીચા દિન । યાત્રા આલી ચહૂકડૂન ।
શિવમંદિર શૃંગારૂન । શોભા આણિલી કૈલાસીંચી ॥ ૨૩ ॥
શુદ્ધરજતતગટવર્ણ । દેવાલય ઝળકે શોભાયમાન ।
ગગનચુંબિત ધ્વજ પૂર્ણ । રત્નજડિત કળસ તળપતાતી ॥ ૨૪ ॥
મધ્યે મણિમય શિવલિંગ । ભક્ત પૂજા કરિતી સાંગ ।
અભિષેકધારા અભંગ । વિપ્ર ધરિતી રુદ્રઘોષે ॥ ૨૫ ॥
એક ટાળ મૃદુંગ ઘેઊન । સપ્રેમ કરિતી શિવકીર્તન ।
શ્રોતે કરટાળી વાજવૂન । હરહર શબ્દે ઘોષ કરિતી ॥ ૨૬ ॥
નાના પરિમળદ્રવ્યસુવાસ । તેણે દશદિશા દુમદુમલ્યા વિશેષ ।
લક્ષ દીપાંચે પ્રકાશ । જલજઘોષ ઘંટારવ ॥ ૨૭ ॥
શશિમુખા ગર્જતી ભેરી । ત્યાંચા નાદ ન માયે અંબરી ।
એવં ચતુર્વિધ વાદ્યે નાનાપરી । ભક્ત વાજવિતી આનંદે ॥ ૨૮ ॥
તો તેથે વ્યાધ પાતલા । સમોર વિલોકી સર્વ સોહળા ।
એક મુહૂર્ત ઉભા ઠાકલા । હાસત બોલિલા વિનોદે ॥ ૨૯ ॥
હે મૂર્ખ અવઘે જન । યેથે દ્રવ્ય કાય વ્યર્થ નાસોન ।
આત દગડ બાહેર પાષાણ । દેવપણ યેથે કૈચે ॥ ૩૦ ॥
ઉત્તમ અન્ન સાંડૂન । વ્યર્થ કા કરિતી ઉપોષણ ।
ઐસિયા ચેષ્ટા કરીત તેથૂન । કાનનાપ્રતી જાતસે ॥ ૩૧ ॥
લોક નામે ગર્જતી વારંવાર । આપણહી વિનોદે મ્હણે શિવ હરહર ।
સહજ સવ્ય ઘાલોનિ શિવમંદિર । ઘોર કાંતાર પ્રવેશલા ॥ ૩૨ ॥
વાચેસી લાગલા તોચિ બેધ । વિનોદે બોલે શિવ શિવ શબ્દ ।
નામપ્રતાપે દોષ અગાધ । ઝડત સર્વ ચાલિલે ॥ ૩૩ ॥
ઘોરાંદર સેવતા વન । નાઢળતીચ જીવ લઘુદારુણ ।
તો વરુણદિગ્વધૂચે સદન । વાસરમણિ પ્રવેશલા ॥ ૩૪ ॥
નિશા પ્રવર્તલી સબળ । કી બ્રહ્માંડકરંડા ભરલે કાજળ ।
કી વિશાળ કૃષ્ણકંબળ । મંડપ કાય ઉભારિલા ॥ ૩૫ ॥
વિગતધવા જેવી કામિની । તેવી ન શોભે કદા યામિની ।
જરી મંડિત દિસે ઉડુગણી । પરી પતિહીન રજની તે ॥ ૩૬ ॥
જૈસા પંડિત ગેલિયા સભેતૂન । મૂર્ખ જલ્પતી પાખંડજ્ઞાન ।
જેવી અસ્તા જાતા સહસ્રકિરણ । ઉડુગણે માગે ઝળકતી ॥ ૩૭ ॥
અસો ઐશી નિશા દાટલી સુબુદ્ધ । અવઘા વેળ ઉપવાસી નિષાદ ।
તો એક સરોવર અગાધ । દૃષ્ટી દેખિલે શોધિતા ॥ ૩૮ ॥
અનેક સંપત્તિ સભાગ્યસદની । તેવી સરોવરી શોભતી કુમુદિની ।
તટી બિલ્વવૃક્ષ ગગની । શોભાયમાન પસરલા ॥ ૩૯ ॥
યોગભ્રષ્ટ કર્મભૂમીસ પાવતી જનન । તેવી બિલ્વડહાળિયા ગગનીંહૂન ।
ભૂમીસ લાગલ્યા યેઊન । માજી રવિશશિકિરણ ન દિસે ॥ ૪૦ ॥
ત્યાત તમ દાટલે દારુણ । માજી બૈસલા વ્યાધ જાઊન ।
શરાસની શર લાવૂન । કાનાડી ઓઢોનિ સાવજ લક્ષી ॥ ૪૧ ॥
દૃષ્ટી બિલ્વદળે દાટલી બહુત । તી દક્ષિણ હસ્તે ખુડોનિ ટાકીત ।
તો તેથે પદ્મજહસ્તે સ્થાપિત । શિવલિંગ દિવ્ય હોતે ॥ ૪૨ ॥
ત્યાવરી બિલ્વદળે પડત । તેણે સંતોષલા અપર્ણાનાથ ।
વ્યાધાસ ઉપવાસ જાગરણ ઘડત । સાયાસ ન કરિતા અનાયાસે ॥ ૪૩ ॥
વાચેસી શિવનામાચા ચાળા । હર હર મ્હણે વેળોવેળા ।
પાપક્ષય હોત ચાળિલા । પૂજન સ્મરણ સર્વ ઘડલે ॥ ૪૪ ॥
એક યામ ઝાલિયા રજની । તો જલપાનાલાગી એક હરિણી ।
આલી તેથે તે ગર્ભિણી । પરમ સુકુમાર તેજસ્વી ॥ ૪૫ ॥
વ્યાધ તિને લક્ષિલા દુરૂન । કૃતાન્તવત પરમ દારુણ ।
આકર્ણ ઓઢિલા બાણ । દેખોનિયા હરિણી બોલતસે ॥ ૪૬ ॥
મ્હણે મહાપુરુષા અન્યાયાવિણ । કા મજવરી લાવિલા બાણ ।
મી તવ હરિણી આહે ગર્ભિણ । વધ તુવા ન કરાવા ॥ ૪૭ ॥
ઉદરાત ગર્ભ સૂક્ષ્મ અજ્ઞાન । વધિતા દોષ તુજ દારુણ ।
એક રથભરી જીવ વધિતા સાન । તરી એક બસ્ત વધિયેલા ॥ ૪૮ ॥
શત બસ્ત વધિતા એક । વૃષભહત્યેચે પાતક ।
શત વૃષભ તૈ ગોહત્યા દેખ । ઘડલી શાસ્ત્ર વદતસે ॥ ૪૯ ॥
શત ગોહત્યાંચે પાતક પૂર્ણ । એક વધિતા હોય બ્રાહ્મણ ।
શત બ્રહ્મહત્યાંચે પાતક જાણ । એક સ્ત્રી વધિલિયા ॥ ૫૦ ॥
શત સ્ત્રિયાંહૂન અધિક । એક ગુરુહત્યેચે પાતક ।
ત્યાહૂનિ શતગુણી દેખ । એક ગર્ભિણ વધિલિયા ॥ ૫૧ ॥
તરી અન્યાય નસતા યે અવસરી । મજ મારિસી કા વનાંતરી ।
વ્યાધ મ્હણે કુટુંબ ઘરી । ઉપવાસી વાટ પહાત ॥ ૫૨ ॥
મીહી આજિ નિરાહાર । અન્ન નાહીચ અણુમાત્ર ।
પરી મૃગી હોઊનિ સુંદર । ગોષ્ટી વદસી શાસ્ત્રીંચ્યા ॥ ૫૩ ॥
મજ આશ્ચર્ય વાટતે પોટી । નરાઐશા સાંગસી ગોષ્ટી ।
તુજ દેખોનિયા દૃષ્ટી । દયા હૃદયી ઉપજતસે ॥ ૫૪ ॥
પૂર્વી તૂ હોતીસ કોણ । તુજ એવઢે જ્ઞાન કોઠૂન ।
તૂ વિશાળનેત્રી રૂપલાવણ્ય । સર્વ વર્તમાન મજ સાંગે ॥ ૫૫ ॥
મૃગી મ્હણે તે અવસરી । પૂર્વી મંથન કરિતા ક્ષીરસાગરી ।
ચતુર્દશ રત્ને કાઢિલી સુરાસુરી । મહાપ્રયત્ને કરૂનિયા ॥ ૫૬ ॥
ત્યામાજી મી રંભા ચતુર । મજ દેખોનિ ભુલતી સુરવર ।
નાના તપે આચરોનિ અપાર । તપસ્વી પાવતી આમ્હાતે ॥ ૫૭ ॥
મ્યા નયનકટાક્ષજાળે પસરૂન । બાંધિલે નિર્જરાંચે મનમીન ।
માઝિયા અંગસુવાસા વેધૂન । મુનિભ્રમર ધાવતી ॥ ૫૮ ॥
માઝે ગાયન ઐકાવયા સુરંગ । સુધાપાની ધાવતી કુરંગ ।
મી ભોગી સ્વર્ગીંચે દિવ્ય ભોગ । સ્વરૂપે ન માની કોણાસી ॥ ૫૯ ॥
મદ અંગી ચઢલા બહુત । શિવભજન ટાકિલે સમસ્ત ।
શિવરાત્રા સોમવાર પ્રદોષવ્રત । શિવાર્ચન સાંડિલે મ્યા ॥ ૬૦ ॥
સોડોનિયા સુધાપાન । કરૂ લાગલે મદ્યપ્રાશન ।
હિરણ્યનામા દૈત્ય દારુણ । સુર સોડોનિ રતલે ત્યાસી ॥ ૬૧ ॥
ઐસા લોટલા કાળ અપાર । મૃગયેસ ગેલા તો અસુર ।
ત્યા દુષ્ટાસંગે અપર્ણાવર- । ભજનપૂજનવિસરલે ॥ ૬૨ ॥
મનાસ ઐસે વાટલે પૂર્ણ । અસુર ગેલા મૃગયેલાગોન ।
ઇતક્યાત ઘ્યાવે શિવદર્શન । મ્હણોનિ ગેલે કૈલાસા ॥ ૬૩ ॥
મજ દેખતા હિમનગજામાત । પરમ ક્ષોભોનિ શાપ દેત ।
તૂ પરમ પાપિણી યથાર્થ । મૃગી હોઈ મૃત્યુલોકી ॥ ૬૪ ॥
તુઝ્યા સખ્યા દોઘીજણી । ત્યા હોતીલ તુજસવે હરિણી ।
હિરણ્ય અસુર માઝિયે ભજની । અસાવધ સર્વદા ॥ ૬૫ ॥
તોહી મૃગ હોઊનિ સત્ય । તુમ્હાસીચ હોઈલ રત ।
ઐક વ્યાધા સાવચિત્ત । મગ મ્યા શિવ પ્રાર્થિલા ॥ ૬૬ ॥
હે પંચવદના વિરૂપાક્ષા । સચ્ચિદાનંદા કર્માધ્યક્ષા ।
દક્ષમખદળણા સર્વસાક્ષા । ઉઃશાપ દેઈ આમ્હાતે ॥ ૬૭ ॥
ભોળા ચક્રવર્તી દયાળ । ઉઃશાપ વદલા પયઃફેનધવલ ।
દ્વાદશ વર્ષે ભરતાં તાત્કાળ । પાવાલ માઝિયા પદાતે ॥ ૬૮ ॥
મગ આમ્હી મૃગયોની । જન્મલો યે કર્મઅવની ।
તરી મી ગર્ભિણી આહે હરિણી । પ્રસૂતકાળ સમીપ અસે ॥ ૬૯ ॥
તરી મી આપુલ્યા સ્વસ્થળી જાવોન । સત્વર યેતે ગર્ભ ઠેઊન
મગ તૂ સુખે ઘેઈ પ્રાણ । સત્ય વચન હે માઝે ॥ ૭૦ ॥
ઐસી મૃગી બોલલી સાવચિત્ત । ત્યાવરી તો વ્યાધ કાય બોલત ।
તૂ ગોડ બોલસી યથાર્થ । પરી વિશ્વાસ મજ ન વાટે ॥ ૭૧ ॥
નાનાપરી અસત્ય બોલોન । કરાવે શરીરાચે સંરક્ષણ ।
હે પ્રાણિમાત્રાસ આહે જ્ઞાન । તરી તૂ શપથ વદે આતા ॥ ૭૨ ॥
મહત્પાપે ઉચ્ચારૂન । શપથ વદે યથાર્થ પૂર્ણ ।
યાવરી તે હરિણી દીનવદન । વાહાત આણ ઐકા તે ॥ ૭૩ ॥
બ્રાહ્મણકુળી ઉપજોન । જો ન કરી વેદશાસ્ત્રાધ્યયન ।
સત્યશૌચવર્જિત સંધ્યાહીન । માઝે શિરી પાતક તે ॥ ૭૪ ॥
એક વેદવિક્રય કરિતી પૂર્ણ । કૃતઘ્ન પરપીડક નાવડે ભજન ।
એક દાનાસી કરિતી । વિઘ્ન । ગુરુનિંદાશ્રવણ એક કરિતી ॥ ૭૫ ॥
રમાવર-ઉમાવરાંચી નિંદા । ત્યા પાપાચી મજ હોય આપદા ।
દાન દિધલે જે બ્રહ્મવૃંદા । હિરોનિ ઘેતી માઘારે ॥ ૭૬ ॥
એક યતિનિંદા કરિતી । એક શાસ્ત્રે પહાતી દ્વૈત નિર્મિતી ।
નાના ભ્રષ્ટમાર્ગ આચરતી । સ્વધર્મ આપલા સાંડૂનિયા ॥ ૭૭ ॥
દેવાલયામાજી જાઉની । હરિકથાપુરાણશ્રવણી ।
જૈ બૈસતી વિડા ઘેઉની । તે કોડી હોતી પાપિયે ॥ ૭૮ ॥
જે દેવળાત કરિતી સ્ત્રીસંભોગ । કી સ્ત્રી-ભ્રતારાંસી કરિતી વિયોગ ।
તે નપુંસક હોવોનિ અભાગ્ય । ઉપજતી યા જન્મી ॥ ૭૯ ॥
વર્મકર્મે નિંદા કરીત । તો જગપુરીષભક્ષક કાગ હોત ।
શિષ્યાંસી વિદ્યા અસોનિ ન સાંગત । તો પિંગળા હોત નિર્ધાર ॥ ૮૦ ॥
અનુચિત પ્રતિગ્રહ બ્રાહ્મણ ઘેતી । ત્યાનિમિત્તે ગંડમાળા હોતી ।
પરક્ષેત્રીચ્યા ગાઈ વળોનિ આણિતી । તે અલ્પાયુષી હોતી યા જન્મી ॥ ૮૧ ॥
જો રાજા કરી પ્રજાપીડણ । તો યા જન્મી વ્યાઘ્ર કા સર્પ હોય દારુણ ।
વૃથા કરી સાધુછળણ । નિર્વંશ પૂર્ણ હોય ત્યાચા ॥ ૮૨ ॥
સ્ત્રિયા વ્રતનેમ કરીત । ભ્રતારાસી અવ્હેરિત ।
ધનધાન્ય અસોનિ વંચિત । ત્યા વાઘુળા હોતી યા જન્મી ॥ ૮૩ ॥
પુરુષ કુરૂપ મ્હણોનિયા ત્યાગિતી । ત્યા યા જન્મી બાલવિધવા હોતી ।
તેથેહી જારકર્મ કરિતી । મગ ત્યા હોતી વારાંગના ॥ ૮૪ ॥
જ્યા ભ્રતારાસી નિર્ભર્સિતી । ત્યા દાસી કિંવા કુલટા હોતી ।
સેવક સ્વામીચા દ્રોહ કરિતી । તે જન્મા યેતી શ્વાનાચ્યા ॥ ૮૫ ॥
સેવકાપાસૂન સેવા ઘેઊન । ત્યાચે ન દે જો વેતન ।
તો અત્યંત ભિકારી હોઊન । દારોદારી હિંડતસે ॥ ૮૬ ॥
સ્ત્રી-પુરુષ ગુજ બોલતા । જો જાઊનિ ઐકે તત્ત્વતા ।
ત્યાચી સ્ત્રી દુરાવે હિંડતા । અન્ન ન મિળે તયાતે ॥ ૮૭ ॥
જે જારણ મારણ કરિતી । તે ભૂત પ્રેત પિશાચ્ચ હોતી ।
યતી ઉપવાસે પીડિતી । ત્યાંતે દુષ્કાળ જન્મવરી ॥ ૮૮ ॥
સ્ત્રી રજસ્વલા હોઊની । ગૃહી વાવરે જે પાપિણી ।
પૂર્વજ રુધિરી પડતી પતની । ત્યા ગૃહી દેવ-પિતૃગણ ન યેતી ॥ ૮૯ ॥
જે દેવાચ્યા દીપાચે તેલ નેતી । તે યા જન્મી નિપુત્રિક હોતી ।
જ્યા રાંધિતા અન્ન ચોરોનિ ભક્ષિતી । ત્યા માર્જારી હોતી યા જન્મી ॥ ૯૦ ॥
બ્રાહ્મણાંસ કદન્ન ઘાલૂન । આપણ ભક્ષિતી ષડ્રસ પક્વાન્ન ।
ત્યાંચે ગર્ભ પડતી ગળોન । આપુલિયા કર્મવશે ॥ ૯૧ ॥
જો માતા-પિત્યાંસી શિણવીત । તો યે જન્મી મર્કટ હોત ।
સાસૂ-શ્વશુરા સ્નુષા ગાંજીત । તરી બાલક ન વાંચે તિયેચે ॥ ૯૨ ॥
મૃગી મ્હણે વ્યાધાલાગૂન । જરી મી ન યે પરતોન ।
તરી હી મહત્પાપે સંપૂર્ણ । માઝ્યા માથા બૈસોત ॥ ૯૩ ॥
હે મિથ્યા ગોષ્ટ હોય સાચાર । તરી ઘડો શિવપૂજેચા અપહાર ।
ઐસી શપથ ઐકતા નિર્ધાર । વ્યાધ શંકલા માનસી ॥ ૯૪ ॥
મ્હણે પતિવ્રતે જાઈ આતા । સત્વર યેઈ નિશા સરતા ।
હરિણી મ્હણે શિવપદાસી તત્ત્વતા । પુણ્યવંતા જાશીલ ॥ ૯૫ ॥
ઉદકપાન કરોનિ વેગી । નિજાશ્રમા ગેલી તે કુરંગી ।
ઇકડે વ્યાધ દક્ષિણભાગી । ટાકી બિલ્વદળે ખુડોનિયા ॥ ૯૬ ॥
દોન પ્રહર ઝાલી યામિની । દ્વિતીય પૂજા શિવે માનૂની ।
અર્ધપાપ જળાલે મુળીહૂની । સપ્તજન્મીચે તેધવા ॥ ૯૭ ॥
નામી આવડ જડલી પૂર્ણ । વ્યાધ કરી શિવસ્મરણ ।
મૃગીમુખે ઐકિલે નિરૂપણ । સહજ જાગરણ ઘડલે તયા ॥ ૯૮ ॥
તો દુસરી હરિણી અકસ્માત । પાતલી તેથે તૃષાકાંત ।
વ્યાધે બાણ ઓઢિતા ત્વરિત । કરુણા ભાકી હરિણી તે ॥ ૯૯ ॥
મ્હણે વ્યાધા ઐક યે સમયી । મજ કામાનળે પીડિલે પાહી ।
પતીસ ભોગ દેવોનિ લવલાહી । પરતોનિ યેતે સત્વર ॥ ૧૦૦ ॥
વ્યાધ આશ્ચર્ય કરી મનાત । મ્હણે શપથ બોલોની જાઈ ત્વરિત ।
ધન્ય તુમચે જીવિત્વ । સર્વ શાસ્ત્રાર્થ ઠાઊકા ॥ 10૧ ॥
વાપી તડાગ સરોવર । જો પતિત મોડી દેવાગાર ।
ગુરુનિંદક મદ્યપાની દુરાચાર । તી પાપે સમગ્ર મસ્તકી માઝ્યા ॥ 10૨ ॥
મહાક્ષત્રિય આપણ મ્હણવીત । સમરાંગણી માગે પળત ।
વૃત્તિ હરી સીમા લોટીત । ગ્રંથ નિંદીત મહાપુરુષાંચે ॥ 10૩ ॥
વેદશાસ્ત્રાંચી નિંદા કરી । સંતભક્તાંસી દ્વેષ ધરી ।
હરિ-હર ચરિત્રે અવ્હેરી । માઝે શિરી તી પાપે ॥ 10૪ ॥
ધન ધાન્ય અસોનિ પાહી । પતીલાગી શિણવી મ્હણે નાહી ।
પતિ સાંડોનિ નિજે પરગૃહી । તી પાપે માઝિયા માથા ॥ 10૫ ॥
પુત્ર સ્નુષા સન્માર્ગ વર્તતા । ત્યાસી વ્યર્થચિ ગાંજિતી જે ન પાહતા ।
તે કુરૂપ હોતી તત્ત્વતા । હિંડતા ભિક્ષા ન મિળેચિ ॥ 10૬ ॥
બંધુ-બંધુ જે વૈર કરિતી । તે યા જન્મી મત્સ્ય હોતી ।
ગુરુચે ઉણે જે પાહતી । ત્યાંચી સંપત્તિ દગ્ધ હોય ॥ 10૭ ॥
જે માર્ગસ્થાંચી વસ્ત્ર હરિતી । તે અતિશૂદ્ર પ્રેતવસ્ત્રે પાંઘરતી ।
આમ્હી તપસ્વી મ્હણોનિયા અનાચાર કરિતી । તે ઘુલે હોતી મોકાટ ॥ 10૮ ॥
દાસી સ્વામીચી સેવા ન કરી । તી યે જન્મી હોય મગરી ।
જો કન્યાવિક્રય કરી । હિંસકયોની નિપજે તો ॥ 10૯ ॥
સ્ત્રી ભ્રતારાચી સેવા કરીત । તીસ જો વ્યર્થચિ ગાંજીત ।
ત્યાચા ગૃહભંગ હોત । જન્મજન્માંતરી ન સુટે ॥ ૧૧૦ ॥
બ્રાહ્મણ કરી રસવિક્રય । ઘેતા દેતા મદ્યપી હોય ।
જો બ્રહ્મવૃંદા શ્રી અપમાનિતાહે । તો હોય બ્રહ્મરાક્ષસ ॥ ૧1૧ ॥
એકે ઉપકાર કેલા । જો નષ્ટ નાઠવી ત્યાલા ।
તો કૃતઘ્ન જંત ઝાલા । પૂર્વકર્મે જાણિજે ॥ 1૧૨ ॥
વિપ્ર શ્રાદ્ધી જેવુની । સ્ત્રીભોગ કરી તે દિની ।
તો શ્વાનસૂકરયોની । ઉપજેલ નિઃસંશયે ॥ ૧1૩ ॥
વ્યવહારી દહાંત બૈસોન । ખોટી સાક્ષ દેઈ ગર્જોન ।
પૂર્વજ નરકી પાવતી પતન । અસત્ય સાક્ષ દેતાચિ ॥ ૧1૪ ॥
દોઘી સ્ત્રિયા કરોન । એકીચેચ રાખી જો મન ।
તો ગોચિડ હોય જાણ । સારમેયશરીરી ॥ ૧1૫ ॥
પૂર્વજન્મી કોંડી ઉદક । ત્યાચા મળમૂત્રનિરોધદેખ ।
કરિતા સાધુનિંદા આવશ્યક । સત્વરદંત ભગ્ન હોતી ॥ ૧1૬ ॥
દેવાલયી કરી ભોજન । તરી યે જન્મી હોય ક્ષીણ ।
પૃથ્વીપતીચી નિંદા કરિતા જાણ । ઉદરી મંદાગ્નિ હોય પૈ ॥ ૧1૭ ॥
ગ્રહણસમયી કરી ભોજન । ત્યાસી પિત્તરોગ હોય દારુણ ।
પરબાળે વિકી પરદેશી નેઊન । તરી સર્વાંગી કુષ્ઠ ભરે ॥ ૧1૮ ॥
જી સ્ત્રી કરીગર્ભપાત । તી ઉપજે વંધ્યા હોઊન ।
દેવાલય ટાકી પાડોન । તરી અંગભંગ હોય ત્યાચા ॥ ૧1૯ ॥
અપરાધાવિણ સ્ત્રીસી ગાંજિતા હે । ત્યાચે યે જન્મી એક અંગ જાયે ।
બ્રાહ્મણાચે અન્ન હરિતી પાપિયે । ત્યાંચા વંશ ન વાઢે કધી ॥ ૧૨૦ ॥
ગુરુ સંત માતા પિતા । ત્યાંસી જો હોય નિર્ભત્સિતા ।
તરી વાચા જાય તત્ત્વતા । અડખળે બોલતા ક્ષણાક્ષણા ॥ 1૨૧ ॥
જો બ્રાહ્મણાંસી દંડ મારી । ત્યાસી વ્યાધિતિડકા લાગતી શરીરી ।
જો સંતાંસી વાદવિવાદ કરી । દીર્ઘ દંત હોતી ત્યાચે ॥ 1૨૨ ॥
દેવદ્વારીચે તરુવર । અશ્વત્થાદિ વૃક્ષ સાચાર ।
તોડિતા પાંગુળ હોય નિર્ધાર । ભિક્ષા ન મિળે હિંડતા ॥ 1૨૩ ॥
જો સૂતકઅન્ન ભક્ષિત । ત્યાચે ઉદરી નાના રોગ હોત ।
આપણચિ પરિમળદ્રવ્ય ભોગી સમસ્ત । તરી દુર્ગંધી સત્ય સર્વાંગી ॥ 1૨૪ ॥
બ્રાહ્મણાચે ઋણ ન દેતા । તરી બાળપણી મૃત્યુ પાવે પિતા ।
જલવૃક્ષછાયા મોડિતા । તરી એકહી સ્થળ ન મિળે ત્યાતે ॥ 1૨૫ ॥
બ્રાહ્મણાસી આશા લાવૂન ચાળવી નેદી કદા દાન ।
તો યે જન્મી અન્ન અન્ન । કરીત હિંડે ઘરોઘરી ॥ 1૨૬ ॥
જો પુત્રદ્વેષ કરીત । આણિ દરિદ્રયાચે લગ્ન મોડીત ।
તરી સ્ત્રીસ સલ રાહે પોટાત । વંધ્યા નિશ્ચિત સંસારી ॥ 1૨૭ ॥
જેણે બ્રાહ્મણ બાંધિલે નિગ્રહૂન । ત્યાસી સાંડસે તોડી સૂર્યનંદન ।
જો નાયકે કથાગ્રંથ પાવન । બધિર હોય જન્મોજન્મી ॥ 1૨૮ ॥
જો પીડી માતા-પિતયાંસ । ત્યાચા સર્વદા હોઈ કાર્યનાશ ।
એકાસ ભજે નિંદી સર્વ દેવાં । તરી એકચિ પુત્ર હોય ત્યાસી ॥ 1૨૯ ॥
જો ચાંડાળ ગોવધ કરી । ત્યાસી મિળે કર્કશા નારી ।
વૃષભ શ્રી વધિતા નિર્ધારી । શતમૂર્ખ પુત્ર હોંય ત્યાસી ॥ ૧૩૦ ॥
ઉદકતૃણેવિણ પશુ મારીત । તરી મુક્યાચ પ્રજા હોતી સમસ્ત ।
જો પ્રતિવ્રતેસી ભોગૂ ઇચ્છિત । તરી કુરૂપ નારી કર્કશા મિળે ॥ 1૩૧ ॥
જો પારધી બહું જીવ સંહારી । તો ફેપરા હોય સંસારી ।
ગુરૂચા ત્યાગ જો ચાંડાળ કરી । તો ઉપજતાચિ મૃત્યુ પાવે ॥ 1૩૨ ॥
નિત્ય અથવા રવિવારી મુતે રવીસમોર । ત્યાચે બાળપણી દંત ભગ્ન કેશ શુભ્ર ।
જે મૃત બાળાસાઠી રુદતી નિર્ધાર । ત્યાસ હાસતા નિપુત્રિક હોય ॥ 1૩૩ ॥
હરિણી મ્હણે વ્યાધાલાગૂન । મી સત્વરી યેતે પતીસ ભોગ દેઊન ।
ન યે તરી હી પાપે સંપૂર્ણ । માઝ્યા માથા બૈસોત પૈ ॥ 1૩૪ ॥
વ્યાધ મનાત શંકોન । મ્હણે ધન્ય ધન્ય તુમચે જ્ઞાન ।
સત્વર યેઈ ગૃહાસ જાઊન । સત્ય સંપૂર્ણ સાંભાળી ॥ 1૩૫ ॥
જલપાન કરોનિ વેગી । આશ્રમા ગેલી તે કુરંગી ।
તો મૃગરાજ તેચ પ્રસંગી । જલપાનાર્થ પાતલા ॥ 1૩૬ ॥
વ્યાધે ઓઢિલા બાણ । તો મૃગ બોલે દીનવદન ।
મ્હણે માઝ્યા સ્ત્રિયા પતિવ્રતા સગુણ । ત્યાસી પુસોન યેતો મી ॥ 1૩૭ ॥
શપથ ઐકે ત્વરિત । કીર્તન કરિતી પ્રેમળ ભક્ત ।
તો કથારંગ મોડિતા નિર્વંશ હોત । તે પાપ સત્ય મમ માથા ॥ 1૩૮ ॥
બ્રહ્મકર્મ વેદોક્ત । શૂદ્ર નિજાંગે આચરત ।
તો અધમ નરકી પડત । પરધર્મ આચરતા ॥ 1૩૯ ॥
તીર્થયાત્રેસી વિઘ્ને કરી । વાટપાડી વસ્ત્ર દ્રવ્ય હરી ।
તરી સર્વાંગી વ્રણ અઘોરી । નરકી પડે કલ્પપર્યંત ॥ ૧૪૦ ॥
શાસ્ત્રકોશી નાહી પ્રમાણ । કૂટકવિતા કરી ક્ષુદ્ર લક્ષૂન ।
હરિતી બ્રાહ્મણાંચા માન । તરી સંતાન તયાંચે ન વાદે ॥ 1૪૧ ॥
હરિદિની શિવદિની ઉપોષણ । વિધિયુક્ત ન કરી દ્વાદશી પૂર્ણ ।
તરી હસ્તપાદ ક્ષીણ । હોતી ત્યાચે નિર્ધારિ ॥ 1૪૨ ॥
એક શિવહરિપ્રતિમા ફોડિતી । એક ભગવદ્ભક્તા વિઘ્ને કરિતી ।
એક શિવમહિમા ઉચ્છેદિતી । નરકી હોતી કીટક તે ॥ 1૪૩ ॥
માતૃદ્રોહી ત્યાસી વ્યાધી ભરે । પિતૃદ્રોહી પિશાચ વિચરે ।
ગુરુદ્રોહી તત્કાળ મરે । ભૂતપ્રેતગણી વિચરે તો ॥ 1૪૪ ॥
વિપ્ર આહાર બહુત જેવિતી । ત્યાંસ જો હાસે દુર્મતી ।
ત્યાચે મુખી અરોચકરોગ નિશ્ચિતી । ન સોડિતી જન્મવરી ॥ 1૪૫ ॥
એક ગોવિક્રય કરિતી । એક કન્યાવિક્રય અર્જિતી ।
તે નર માર્જાર મસ્ત હોતી । બાળે ભક્ષિતી । આપુલી ॥ 1૪૬ ॥
જો કન્યા ભગિની અભિલાષી । કામદૃષ્ટી ન્યાહાળી પતિવ્રતેસી।
પ્રમેહરોગ હોય ત્યાસી। કી ખડા ગુહ્યાત દાટત ॥ 1૪૭॥
પ્રાસાદભંગ લિંગભંગ કરી। દેવાંચી ઉપકરણે અલંકાર ચોરી ।
દેવપ્રતિષ્ઠા અવ્હેરી। પંડુરોગ હોય તેથે ॥ 1૪૮॥
એક મિત્રદ્રોહ વિશ્વાસઘાત કરિતી । માતૃપિતૃહત્યા ગુરૂસી સંકટી પાડિતી।
બ્રહ્મવધ ગોવધ ન વારિતી। અંગી સામર્થ્ય અસોનિયા ॥ 1૪૯॥
બ્રાહ્મણ બૈસવોનિ બાહેરી। ઉત્તમાન્ન જેવિતી ગૃહાંતરી।
સોયર્યાંચી પ્રાર્થના કરી। સંગ્રહણી પોટશૂળ હોતી તયા ॥ ૧૫૦ ॥
એક કર્મભ્રષ્ટ પંચયજ્ઞ ન કરિતી। એક બ્રાહ્મણાંચી સદને જાળિતી।
એક દીનાસી માર્ગી નાગવિતી। એક સંતાંચા કરિતી અપમાન ॥ 1૫૧ ॥
એક કરિતી ગુરુછળણ। એક મ્હણતી પાહો યાચે લક્ષણ ।
નાના દોષ આરોપિતી અજ્ઞાન। ત્યાંચે સંતાન ન વાઢે ॥ 1૫૨ ॥
જો સદા પિતૃદ્વેષ કરી। જો બ્રહ્મવૃંદાસી અવ્હેરી।
શિવકીર્તન ઐકતા ધ્યા ત્રાસે અંતરી। તરી પિતૃવીર્ય નવ્હે તો ॥ 1૫૩ ॥
શિવકીર્તની નવ્હે સાદર। તરી કર્ણમૂળરોગ નિર્ધાર ।
નસત્યાચ ગોષ્ટી જલ્પે અપાર। તો દર્દુર હોય નિર્ધારે ॥ 1૫૪ ॥
શિવકીર્તન કિંવા પુરાણશ્રવણ । તેથે શયન કરિતા સર્પ હોય દારુણ ।
એક અતિવાદક છળક જાણ । તે પિશાચયોની પાવતી ॥ 1૫૫ ॥
એકા દેવાર્ચની વીટ યેત। બ્રાહ્મણ પૂજાવયા કંટાળત।
તીર્થપ્રસાદ અવ્હેરીત। ત્યાચ્યા આખુડતી અંગશિરા ॥ 1૫૬ ॥
મૃગ મ્હણે ઐસી પાપે અપાર। મમ મસ્તકી હોઈલ પરમ ભાર।
મગ પારધી મ્હણે સત્વર। જાઈ સ્વસ્થાના મૃગવર્યા ॥ 1૫૭ ॥
વ્યાધ શિવનામે ગર્જે તે ક્ષણી। કંઠ સદ્ગદિત અશ્રૂ નયની।
માગુતી બિલ્વદળે ખુડોની। શિવાવરી ટાકીતસે ॥ 1૫૮ ॥
ચૌપ્રહરાંચ્યા પૂજા ચારી। સંપૂર્ણ ઝાલ્યા શિવજાગરી।
સપ્તજન્મીચી પાપે નિર્ધારી। મુળીહૂની ભસ્મ ઝાલી ॥ 1૫૯ ॥
તો પૂર્વદિશા મુખ પ્રક્ષાળીત। સુપર્ણાગ્રજ ઉદય પાવત।
આરક્તવર્ણ શોભા દિસત। તેચિ કુંકુમ પ્રાચીચે ॥ ૧૬૦ ॥
તો તિસરી મૃગી આલી અકસ્માત। વ્યાધ દેખિલા કૃતાન્તવત।
મ્હણે મારૂ નકો મજ યથાર્થ। બાળાસી સ્તન દેઊન યેતે મી ॥ 1૬૧ ॥
વ્યાધ અત્યંત હર્ષભરિત। મ્હણે હી કાય બોલેલ શાસ્ત્રાર્થ ।
તો ઐકાવયા મ્હણત। શપથ કરૂનિ જાય તૂ ॥ 1૬૨ ॥
યાવરી મૃગી મ્હણે વ્યાધા ઐક। જો તૃણદાહક ગ્રામદાહક।
ગોબ્રાહ્મણાંચે કોંડી ઉદક। ક્ષયરોગ ત્યાસી ન સોડી ॥ 1૬૩ ॥
બ્રાહ્મણાંચી સદને હરિતી દેખ। ત્યાંચે પૂર્વજ રૌરવી પડતી નિઃશંક।
માતૃ-પુત્રા વિઘડતી એક। સ્ત્રીપુરુષા વિઘડ પાડિતી ॥ 1૬૪ ॥
દેવબ્રાહ્મણ દેખોન । ખાલતી ન કરિતી કદા માન ।
નિંદિતી બોલતી કઠોર વચન । યમ કરચરણ છેદી તયાંચે ॥ 1૬૫ ॥
પરવસ્તુ ચોરાવયા દેખ । અખંડ લાવિલા અસે રોખ ।
સાધુસન્માનાને માની દુઃખ । ત્યાસ નેત્રરોગતિડકા ન સોડિતી ॥ 1૬૬ ॥
પુસ્તકચોર તે મુકે હોતી । રત્નચોરાંચે નેત્ર જાતી ।
અત્યંત ગર્વી તે મહિષ હોતી । પારધી નિશ્ચિત શ્યેનપક્ષી ॥ 1૬૭ ॥
ભક્તાંચી જો નિંદા કરીત । ત્યાચે મુખી દુર્ગંધી ઘાણિત ।
જો માતા-પિતયાંસી તાડિત । લુલા હોત યાલાગી ॥ 1૬૮ ॥
જો અત્યંત કૃપણ । ધન ન વેચી અણુપ્રમાણ ।
તો મહાભુજંગ હોઊન । ધુસધુસીત બૈસે તેથે ॥ 1૬૯ ॥
ભિક્ષેસી યતીશ્વર આલા । તો જેણે રિતા દવડિલા ।
શિવ ત્યાવરી જાણ કોપલા । સંતતિ સંપત્તિ દગ્ધ હોય ॥ 1૭૦ ॥
બ્રાહ્મણ બૈસલા પાત્રાવરી । ઉઠવૂનિ ઘાતલા બાહેરી ।
ત્યાહૂનિયા દુરાચારી । દુસરા કોણી નસેચિ ॥ 1૭૧ ॥
ઐસા ધર્માધર્મ ઐકોન । પારધી સદ્ગદ બોલે વચન ।
સ્વસ્થળા જાઈ જલપાન કરોન । બાળાંસી સ્તન દેઊન યેઈ ॥ 1૭૨ ॥
ઐસે ઐકોનિ મૃગી લવલાહ્યા । ગેલી જલપ્રાશન કરૂનિયા ।
બાળે સ્તની લાવૂનિયા । તૃપ્ત કેલી તિયેને ॥ 1૭૩ ॥
વડીલ ઝાલી પ્રસૂત । દુસરી પતીચી કામના પુરવિત ।
મૃગરાજ મ્હણે આતા ત્વરિત । જાઊ ચલા વ્યાધાપાસી ॥ 1૭૪ ॥
મૃગ પાડસાંસહિત સર્વહી । વ્યાધાપાસી આલી લવલાહી ।
મૃગ મ્હણે તે સમયી । આધી મજ વધી પારધિયા ॥ 1૭૫ ॥
મૃગી મ્હણે હા નવ્હે વિધી । આમ્હી જાઊ પતીચ્યા આધી ।
પાડસે મ્હણતી ત્રિશુદ્ધી । આમ્હાસી વધી પારધિયા ॥ 1૭૬ ॥
ત્યાંચી વચને ઐકતા તે ક્ષણી । વ્યાધ સદ્ગદ ઝાલા મની ।
અશ્રુધારા લોટલ્યા લા નયની । લાગે ચરણી તયાંચ્યા ॥ 1૭૭ ॥
મ્હણે ધન્ય જિણે માઝે ઝાલે । તુમચેનિ મુખે નિરૂપણ ઐકિલે ।
બહુતા જન્મીંચે પાપ જળાલે । પાવન કેલે શરીર ॥ 1૭૮ ॥
માતા પિતા ગુરુ દેવ । તુમ્હીચ આતા માઝે સર્વ ।
કૈચા સંસાર મિથ્યા વાવ । પુત્રકલત્ર સર્વ લટકે ॥ 1૭૯ ॥
વ્યાધ બોલે પ્રેમેકરૂન । આતાં કધી મી શિવપદ પાવેન ।
તો અકસ્માત આલે વિમાન । શિવગણ બૈસલે ત્યાવરી ॥ ૧૮૦ ॥
પંચવદન દશભુજ । વ્યાઘ્રાંબર નેસલે મહારાજ ।
અદ્ભુત તયાંચે તેજ । દિક્ચક્રામાજી ન સમાયે ॥ 1૮૧ ॥
દિવ્ય વાદ્યે વાજવિતી કિન્નર । આલાપ કરિતી વિદ્યાધર ।
દિવ્ય સુમનાંચે સંભાર । સુરગણ સ્વયે વર્ષતી ॥ 1૮૨ ॥
મૃગે પાવલી દિવ્ય શરીર । વ્યાધ કરી સાષ્ટાંગ નમસ્કાર ।
મુખે મ્હણે જય જય શિવ હર હર । તો શરીરભાવ પાલટલા ॥ 1૮૩ ॥
પરિસી ઝગડતા લોહ હોય સુવર્ણ । તૈસા વ્યાધ ઝાલા દશભુજ પંચવદન ।
શિવગણી બહુત પ્રાર્થુન । દિવ્ય વિમાની બૈસવિલા ॥ 1૮૪ ॥
મૃગે પાવલી દિવ્ય શરીર । તીહી વિમાની આરૂઢલી સમગ્ર ।
વ્યાધાચી સ્તુતી વારંવાર । કરિતી સુરગણ સર્વહી ॥ 1૮૫ ॥
વ્યાધ નેલા શિવપદાપ્રતી । તારામંડળી મૃગે રાહતી ।
અદ્યાપિ ગગની ઝળકતી । જન પાહતીલા સર્વ ડોળા ॥ 1૮૬ ॥
સત્યવતીહૃદયરત્નખાણી । રસભરિત બોલિલા લિંગપુરાણી ।
તે સજ્જન ઐકોત દિનરજની । બ્રહ્માનંદેકરૂનિયા ॥ 1૮૭ ॥
ધન્ય તે શિવરાત્રિવ્રત । શ્રવણે પાતક દગ્ધ હોત ।
જે હે પઠણ કરિતી સાવચિત । ધન્ય પુણ્યવંત નર તેચિ ॥ 1૮૮ ॥
સજ્જન શ્રોતે નિર્જર સત્ય । પ્રાશન કરોત અ શિવલીલામૃત ।
નિંદક અસુર કુતર્કી બહુત । ત્યાસ પ્રાપ્ત કૈચે હે ॥ 1૮૯ ॥
કૈલાસનાથ બ્રહ્માનંદ । તયાચે પદકલ્હાર સુગંધ ।
તેથે શ્રીધર અભંગ ષટ્પદ । રુંજી ઘાલીત શિવનામે ॥ ૧૯૦ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ પ્રચંડ । સ્કંદપુરાણ બ્રહ્મોત્તરખંડ ।
પરિસોત સજ્જન અખંડ । દ્વિતીયાધ્યાય ગોડ હા ॥ ૧૯૧ ॥
॥ શ્રીસાંબસદાશિવાર્પણમસ્તુ ॥ શુભં ભવતુ ॥

Explore More