Lord Shiva

শ্ৰী শিৱলীলামৃত অধ্যায 7

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 7 in Assamese)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 7 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 7. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 214
শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
জয জয কিশোৰচংদ্ৰশেখৰা । উৰ্ৱীধৰেংদ্ৰনংদিনীৱৰা ।
ভুজংগভূষণা সপ্তকৰনেত্ৰা । লীলা ৱিচিত্ৰা তূঝিযা ॥ ১ ॥
ভানুকোটিতেজ অপৰিমিতা । ৱিশ্ৱৱ্যাপকা ৱিশ্ৱনাথা ।
ৰমামাধৱপ্ৰিযা ভূতাধিপতে অনংতা । অমূৰ্তমূৰ্তা ৱিশ্ৱপতে ॥ ২ ॥
পৰমানংদা পংচৱক্ত্ৰা । পৰাত্পৰা পংচদশনেত্ৰা ।
পৰমপাৱনা পযঃফেনগাত্ৰা । পৰমমংগলা পৰব্ৰহ্মা ॥ ৩ ॥
মংদস্মিতৱদন দযাল়া । ষষ্ঠাধ্যাযী অতিনিৰ্মল়া ।
সীমংতিনী আখ্যানলীল়া । স্নেহাল়া তূ ৱদলাসী ॥ ৪ ॥
শ্ৰীধৰমুখ নিমিত্ত কৰূন । তূচি ৱদলাসী আপুলে গুণ ।
ৱ্যাসৰূপে সূতাস স্থাপূন । ৰসিক পুৰাণ সাংগৱিসী ॥ ৫ ॥
ঐসে ঐকতা দযাল় । ৱদতা ঝালা শ্ৰীগোপাল় ।
ৱিদৰ্ভনগৰী এক সুশীল় । ৱেদমিত্ৰনামে দ্ৱিজ হোতা ॥ ৬ ॥
তো ৱেদশাস্ত্ৰসংপন্ন । ত্যাচা মিত্ৰ সাৰস্ৱতনামে ব্ৰাহ্মণ ।
ৱেদমিত্ৰাস পুত্ৰ সুগুণ । সুমেধা নামে জাহলা ॥ ৭ ॥
সাৰস্ৱতসুত সোমৱংত । উভযতাংচে মিত্ৰত্ৱ অত্যংত ।
দশগ্ৰংথী জ্ঞান বহুত । মুখোদ্গত পুৰাণে ॥ ৮ ॥
সংহিতা পদ ক্ৰম অৰণ ব্ৰাহ্মণ । ছংদ নিঘংট শিক্ষা জাণ ।
জ্যোতিষ কল্প ৱ্যাকৰণ । নিৰুক্ত পূৰ্ণ দশগ্ৰংথী ॥ ৯ ॥
ঐসা ৱিদ্যাভ্যাস কৰতা । ষোডশ ৱৰ্ষে ঝালী তত্ত্ৱতা ।
দোঘাংচে পিতে ম্হণতী আতা । ভেটা নৃপনাথা ৱৈদৰ্ভাসী ॥ ১০ ॥
ৱিদ্যা দাঊন অদ্ভুত । মেল়ৱাৱে দ্ৰৱ্য বহুত ।
মগ ৱধূ পাহূনি যথাৰ্থ । লগ্নে কৰূ তুমচী ॥ ১১ ॥
যাৱৰী তে ঋষিপুত্ৰ । ৱিদৰ্ভৰাযাসী ভেটলে সত্ৱৰ ।
ৱিদ্যাধনাচে ভাংডাৰ । উঘডোনি দাৱিতী নৃপশ্ৰেষ্ঠা ॥ ১২ ॥
ৱিদ্যা পাহতা তোষলা ৰাৱ । পৰী ৱিনোদ মাংডিলা অভিনৱ ।
ম্হণে মী এক সাংগেন ভাৱ । ধৰা তুম্হী দোঘেহী ॥ ১৩ ॥
নৈষধপুৰীচা নৃপনাথ । ত্যাচী পত্নী সীমংতিনী ৱিখ্যাত ।
মৃত্যুংজযমৃডানীপ্ৰীত্যৰ্থ । দাংপত্যপূজা কৰী বহু ॥ ১৪ ॥
তৰী তুম্হী এক পুৰুষ এক নিতংবিনী । হোৱোনি জাৱে যে ক্ষণী ।
দিৱ্য অলংকাৰ বহুত ধনী । পূজীল তুম্হাকাৰণে ॥ ১৫ ॥
তেথোন যাৱে পৰতোন । মগ মীহী দেঈন যথেষ্ট ধন ।
মাতাপিতাগুৰুনৃপৱচন । কদা অমান্য কৰূ নযে ॥ ১৬ ॥
তৱ বোলতী দোঘে কিশোৰ । হে অনুচিত কৰ্ম নিংদ্য ফাৰ ।
পুৰুষাস স্ত্ৰীৱেষ দেখতা সাচাৰ । সচৈল স্নান কৰাৱে ॥ ১৭ ॥
পুৰুষাসী নাৰীৱেষ দেখতা । পাহণাৰ জাতী অধঃপাতা ।
ৱেষ ঘেণাৰহী তত্ত্ৱতা । জন্মোজন্মী স্ত্ৰী হোয ॥ ১৮ ॥
হেহী পৰত্ৰী কৰ্ম অনুচিত । তৈসেচি শাস্ত্ৰ বোলত ।
ত্যাহীৱৰী আম্হী ৱিদ্যাৱংত । ধন অমিত মেল়ৱূ ॥ ১৯ ॥
আমুচী ৱিদ্যালক্ষ্মী সতেজ । তোষৱূ অৱনীচে ভূভুজ ।
আমুচে নমূনি চৰণাংবুজ । ধন দেতী প্ৰাৰ্থূনিযা ॥ ২০ ॥
পংডিতাংচী ৱিদ্যা মায সদ্গুণী । ৱিদ্যা অকাল়ী ফল়দাযিনী ।
ৱিদ্যা কামধেনু সাংডূনী । নিংদ্য কৰ্ম ন কৰূ কদা ॥ ২১ ॥
মাতাপিত্যাংহূনি ৱিদ্যা আগল়ী । সংকটী প্ৰৱাসী প্ৰতিপাল়ী ।
পৃথ্ৱীচে প্ৰভু সকল়ী । দেখোনিযা জোডিতী কৰ ॥ ২২ ॥
ৱিদ্যাহীন তো পাষাণ দেখ । জিতাচি মৃত তো শতমূৰ্খ ।
ত্যাচে ন পাহাৱে মুখ । জননী ৱ্যৰ্থ শ্ৰমৱিলী ॥ ২৩ ॥
ৰাৱ ম্হণে দোঘাংলাগূন । মাঝে মান্য কৰাৱে এৱঢে ৱচন ।
পৰম সংকট পডলে ম্হণূন । অৱশ্য ম্হণতী তেধৱা ॥ ২৪ ॥
ৰাযে ৱস্ত্ৰ অলংকাৰ আণূন । একাসী স্ত্ৰীৱেষ দেঊন ।
সোমৱাৰী যামিনীমাজী জাণ । পূজাসমযী পাতলে ॥ ২৫ ॥
জে সকল় প্ৰমদাংচী ঈশ্ৱৰী । জিচী প্ৰতিমা নাহী কুংভিনীৱৰী ।
জীস দেখোনি নৃত্য কৰী । পংচশৰ প্ৰীতীনে ॥ ২৬ ॥
ৰংভা উৰ্ৱশী চাতুৰ্যখাণী । পৰী লজ্জা পাৱতী জীস দেখোনী ।
ৰেণুকা জানকী শ্ৰীকৃষ্ণভগিনী । উপমা শোভে জিযেসী ॥ ২৭ ॥
তিণে হে দংপত্য দেখোনি । কৃত্ৰিম পাহূনি হাসে মনী ।
পৰী ভাৱাৰ্থ ধৰূনি চাতুৰ্যখাণী । হৰভৱানী ম্হণোনি পূজিত ॥ ২৮ ॥
অলংকাৰ ৱস্ত্ৰ যথেষ্ট ধন । ষড্ৰসঅন্নে দেত ভোজন ।
শিৱগৌৰী ম্হণোন । নমস্কাৰ কৰূন বোল়ৱী ॥ ২৯ ॥
জাতা গ্ৰামপংথ লক্ষুনী । পুঢে ভ্ৰতাৰ মাগে কামিনী ।
নানা ৱিকাৰ চেষ্টা ভাষণী । বহুত বোলে তযাসী ॥ ৩০ ॥
ম্হণে আহে হে একাংতৱন । ৱৃক্ষ লাগলে নিবিড সঘন ।
মী কামানল়েকৰূন । গেলে আহাল়ূন প্ৰাণপতি ॥ ৩১ ॥
তূ ৱৰ্ষোনি সুৰতমেঘ । শীতল় কৰী মমাংগ ।
মী নিতংবিনী ঝালে অভংগ । জৱল়ী পাহে যেঊনিযা ॥ ৩২ ॥
তো ম্হণে কা চেষ্টা কৰিসী ৱিশেষ । ফেডী ৱস্ত্ৰ হোয পুৰুষ ।
ৱিনোদ কৰিসী আসমাস । হাসতী লোক মাৰ্গীচে ॥ ৩৩ ॥
তৱ তে কামে হোৱোনি মূৰ্ছিত । মেদিনীৱৰী অংগ টাকীত ।
ম্হণে প্ৰাণনাথা ধাৱ ত্ৱৰিত । কৰী শাংত কামজ্ৱৰাতে ॥ ৩৪ ॥
তৱ তো পৰতোনি আলা সৱেগ । ম্হণে হে নসতে কায মাংডিলে সোংগ ।
তুম্হী আম্হী গুৰুবংধু নিঃসংগ । ব্ৰহ্মচাৰী ৱিদ্যাৰ্থী ॥ ৩৫ ॥
যেৰী ম্হণে বোলসী কাযে । মাঝে অৱযৱ চাচপোনি পাহে ।
গেলে পুৰুষত্ৱ লৱলাহে । ভোগী যেথে মজ আতা ॥ ৩৬ ॥
হাতী ধৰূনি তযাসী । আডমাৰ্গে নেলে একাংতাসী ।
ৱৃক্ষ গেলে গগনাসী । পল্লৱ ভূমীসী পসৰলে ॥ ৩৭ ॥
সাল তমাল দেৱদাৰ । আম্ৰ কদংবাদি তৰুৱৰ ।
ত্যা ৱনী নেঊনি সত্ৱৰ । ম্হণে শংকা সাংডী সৰ্ৱহী ॥ ৩৮ ॥
মী স্ত্ৰী তূ ভ্ৰতাৰ নিৰ্ধাৰ । নাহী যেথে দুসৰা ৱিচাৰ ।
যেৰূ ম্হণে হে ন ঘডে সাচাৰ । তুম্হী আম্হী গুৰুবংধু ॥ ৩৯ ॥
শাস্ত্ৰ পঢলাসী সকল় । ত্যাচে কায হেচি ফল় ।
পৰত্ৰসাধন সুকৃত নিৰ্মল় । ৱিচাৰ কৰূনি পাহে পাং ॥ ৪০ ॥
আধীচ স্ত্ৰী ৱৰী তাৰুণ্য । পৰম নিৰ্লজ্জ একাংতৱন ।
মিঠী ঘালী গল়া ধাৱূন । দেত চুংবন বল়েচি ॥ ৪১ ॥
ঘেঊনিযা ত্যাচা হাত । ম্হণে পাহে হে পযোধৰ কমংডলুৱত ।
তৱ তো ঝিডকাৰূনি মাগে সাৰীত । নসতা অনৰ্থ কৰূ নকো ॥ ৪২ ॥
ধন্য ধন্য তে পুৰুষ জনী । পৰযোষিতা একান্ত ৱনী ।
সভাগ্য সধন তৰুণী । প্ৰাৰ্থিতা মন চল়েনা ॥ ৪৩ ॥
ৱৃত্তীস নৱ্হে ৱিকাৰ । তৰী তো নৰ কেৱল় শংকৰ ।
ত্যাপাসী তীৰ্থে সমগ্ৰ । যেৱোনি ৰাহতী সেৱেসী ॥ ৪৪ ॥
জনৰহিত ঘোৰ ৱনী । দ্ৰৱ্যঘট দেখিলা নযনী ।
দেখতা জায ওসংডোনী । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰে ॥ ৪৫ ॥
সত্যৱচনী সত্কৰ্মী ৰত । নিগমাগমৱিদ্যা মুখোদ্গত ।
ইতুকে অসোনি গৰ্ৱৰহিত । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰে ॥ ৪৬ ॥
আপণ দেখতা ৱৰ্ম কাঢূনী । নিংদক ৱিংধিতী ৱাগ্বাণী ।
পৰী খেদৰহিত আনংদ মনী । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰে ॥ ৪৭ ॥
দুসৰিযাচে কূটদোষগুণ । দেখে ঐকে জৰী অনুদিন ।
পৰী তে মুখাস নাণী গেলিযা প্ৰাণ । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰ ॥ ৪৮ ॥
ন দিসে স্ত্ৰীপুৰুষ ভাৱ জাণ । গুৰুৰূপ পাহে চৰাচৰ সংপূৰ্ণ ।
ন সাংগে আপুলে সুকৃত তপ দান । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰে ॥ ৪৯ ॥
পৈল মূৰ্খ হো পংডিত । নিৱডূ নেণে সমান পাহত ।
কীৰ্তি ৱাঢৱাৱী নাৱডে মনাংত । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰে ॥ ৫০ ॥
অভ্যাসিলে ন মিৰৱী লোকাত । শিষ্য কৰাৱে হা নাহীচ হেত ।
কোণাচা সংগ নাৱডে আৱডে একান্ত । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰ ॥ ৫১ ॥
ৱিৰোনি গেল্যা চিত্তৱৃত্তী । সমাধী অখংড গেলী ভ্ৰাংতী ।
অৰ্থ বুডালিযাচী নাহী খংতী । তৰী তো শংকৰ নিৰ্ধাৰে ॥ ৫২ ॥
শ্ৰীধৰ ম্হণে ঐসে পুৰুষ । তে ব্ৰহ্মানংদ পৰমহংস ।
ত্যাংচ্যা পাযীংচ্যা পাদুকা নিঃশেষ । হোঊনি ৰাহাৱে সৰ্ৱদা ॥ ৫৩ ॥
ৱেদমিত্ৰপুত্ৰ সাধু পৰম । ধৈৰ্যশত্ৰে নিৱটোনি কাম ।
ম্হণে গ্ৰামাস চলা জাঊ উত্তম । ৱিচাৰ কৰূ যা গোষ্টীচা ॥ ৫৪ ॥
ঐসে বোলোনি সাৰস্ৱতপুত্ৰ । স্ত্ৰীৰূপে সদনা আণিলা সত্ৱৰ ।
শ্ৰুত কেলা সমাচাৰ । গতকথাৰ্থ ৱৰ্তলা জো ॥ ৫৫ ॥
সাৰস্ৱতে মাংডিলা অনৰ্থ । ৰাযাজৱল়ী আলা ৱক্ষঃস্থল় বডৱীত ।
ম্হণে দুৰ্জনা তুৱা কেলা ঘাত । হত্যা কৰীন তুজৱৰী ॥ ৫৬ ॥
ৱেদশাস্ত্ৰসংপন্ন । যেৱঢাচ পুত্ৰ মজলাগূন ।
অৰে তুৱা নিৰ্ৱংশ কেলা পূৰ্ণ । কাল়ে ৱদন ঝালে তুঝে ॥ ৫৭ ॥
ৱিদৰ্ভ অধোগতমুখ পহাত । ম্হণে কৃত্ৰিম কেৱী ঝালে সত্য ।
শিৱমাযা পৰম অদ্ভুত । অঘটিত কৰ্তৃত্ৱ তিযেচে ॥ ৫৮ ॥
ৰাযে মেল়ৱূনি সৰ্ৱ ব্ৰাহ্মণ । ম্হণে সতেজ কৰা অনুষ্ঠান ।
দ্যাৱে যাসী পুৰুষত্ৱ আণূন । তৰীচ ধন্য হোঈন মী ॥ ৫৯ ॥
ৱিপ্ৰ ম্হণতী হে ঈশ্ৱৰী কল়া । আমুচেনি ন পালটে ভূপাল়া ।
তেৱ্হা ৱিদৰ্ভৰাৱ তযে ৱেল়া । আৰাধিতা ঝালা দেৱীতে ॥ ৬০ ॥
হৱন মাংডিলে দুৰ্ধৰ । ৰাৱ সপ্তদিন নিৰাহাৰ ।
দেৱী প্ৰসন্ন ঝালী ম্হণে মাগ ৱৰ । মগ বোলে ৱিদৰ্ভ তো ॥ ৬১ ॥
ম্হণে হা সোমৱংত স্ত্ৰীৱেষ । যাসী পুনঃ কৰী পুৰুষ ।
দেৱী ম্হণে হী গোষ্ট নিঃশেষ । ন ঘডে সহসা কালত্ৰযী ॥ ১২ ॥
নিঃসীম পতিৱ্ৰতা সীমংতিনী । পৰম ভক্ত সদ্ভুণখাণী ।
তিচে কৰ্তৃত্ৱ মাঝেনী । ন মোডৱে সহসাহী ॥ ৬৩ ॥
যা সাৰস্ৱতাসী দিৱ্য নংদন । হোঈল সত্য ৱেদপৰাযণ ।
ঈস সুমেধা ৱৰ জাণ । লগ্ন কৰূনি দেইজে ॥ ৬৪ ॥
দেৱীচ্যা আজ্ঞেৱৰূন । ত্যাসীচ দিধলে লগ্ন কৰূন ।
অংবিকেচে ৱচনে জাণ । পুত্ৰ জাহলা সাৰস্ৱতা ॥ ৬৫ ॥
ধন্য সীমংতিনীচী শিৱভক্তী । উপমা নাহী ত্ৰিজগতী ।
জিচে কৰ্তৃত্ৱ হৈমৱতী । মোডূ ন শকে সৰ্ৱথা ॥ ৬৬ ॥
সূত ম্হণে ঐকা সাৱধান । অৱংতীনগৰী এক ব্ৰাহ্মণ ।
অত্যংত ৱিষযী নাম মদন । শৃংগাৰসুগংধমাল্যপ্ৰিয ॥ ৬৭ ॥
পিংগলানামে ৱেশ্যা ৱিখ্যাত । তিসী ঝালা সদা ৰত ।
সাংডূনি ব্ৰহ্মকৰ্ম সমস্ত । মাতাপিতা ত্যাগিলী ॥ ৬৮ ॥
ধৰ্মপত্নী টাকূনি দুৰাচাৰী । তিচ্যাচ ঘৰী ৱাস কৰী ।
মদ্যমাংসৰত অহোৰাত্ৰী । কামকৰ্দমী লোল়ত ॥ ৬৯ ॥
কৰাৱযা জগদুদ্ধাৰ । আপণচি অৱতৰলা শংকৰ ।
ঋষভনামেং যোগীশ্ৱৰ । হোৱোনি ৱিচৰত মহীৱৰী ॥ ৭০ ॥
আপুলে জে জে নিৰ্ৱাণভক্ত । ত্যাংচী দুঃখে সংকটে নিৱাৰীত ।
পিংগলেচ্যা সদনা অকস্মাত । পূৰ্ৱপুণ্যাস্তৱ পাতলা ॥ ৭১ ॥
তো শিৱযোগীংদ্ৰ দৃষ্টী দেখোন । দোঘেহী ধাংৱতী ধৰিতী চৰণ ।
ষোডশোপচাৰেকৰূন । সপ্ৰেম হোঊনী পূজিতী ॥ ৭২ ॥
শুষ্ক সুপক্ক স্নিগ্ধ ৱিদগ্ধ । চতুৰ্ৱিধ অন্নে উত্তম স্ৱাদ ।
ভোজন দেঊনি বহুৱিধ । অলংকাৰৱস্ত্ৰ দীধলী ॥ ৭৩ ॥
কৰূনিযাং দিৱ্য শেজ । নিজৱিলা তো শিৱযোগিৰাজ ।
তল়হাতে মৰ্দিতী দোঘে চৰণাংবুজ । সুৱৰ্ণাগ্ৰজউদয হোয তো ॥৭৪ ॥
এক নিশী ক্ৰমোনি জাণ । শিৱযোগী পাৱলা অংতৰ্ধান ।
দোঘে ম্হণতী উমাৰমণ । দেঊনি দৰ্শন গেলা আম্হাং ॥ ৭৫ ॥
মগ পিংগলা আণি মদন । কালাংতৰী পাৱলী মৰণ ।
পৰী গাংঠীস হোতে পূৰ্ৱপুণ্য । শিৱযোগীপূজনাচে ॥ ৭৬ ॥
দাশাৰ্হদেশীংচা নৃপতী । ৱজ্ৰবাহুনামেং ৱিশেষকীৰ্তী ।
ত্যাচী পট্টৰাণী নামে সুমতী । জেৱী দমযংতী নল়াচী ॥ ৭৭ ॥
তো মদননামেং ব্ৰাহ্মণ । তিচ্যা গৰ্ভী ৰাহিলা জাঊন ।
সীমংতিনীচ্যা পোটী কন্যাৰত্ন । পিংগলা ৱেশ্যা জন্মলী ॥ ৭৮ ॥
কীৰ্তিমালিনী তিচে নাংৱ । পুঢে কথা ঐকা অভিনৱ ।
ইকডে সুমতীচে পোটী ভূদেৱ । অসতাং ৱিচিত্ৰ ৱৰ্তলে ॥ ৭৯ ॥
তিচ্যা সৱতী হোত্যা অপাৰ । হী পট্টৰাণী ঈস হোঈল পুত্ৰ ।
ত্যাংহী তীস ৱিষ দুৰ্ধৰ । গৰ্ভিণী অসতাং ঘাতলে ॥ ৮০ ॥
তীস তত্কাল় ৱ্হাৱা মৃত্যূ । পৰী ৰোগ লাগলা ঝালী প্ৰসূত ।
ৱিষ অংগাৱৰী ফুটলে বহুত । বাল়কাসহিত জননীচ্যা ॥ ৮১ ॥
ক্ষতে পডলী ঝালে ৱ্ৰণ । ৰক্ত পূ গল়ে ৰাত্ৰংদিন ।
ৰাযে বহুত ৱৈদ্য আণূন । ঔষধে দেতা বৰে নোহে ॥ ৮২ ॥
ৰাত্ৰংদিৱস ৰডে বাল় । সুমতী ৰাণী শোকে ৱিৱ্হল় ।
মৃত্যূহী নোহে ৱ্যথা সবল় । বৰী নৱ্হেচি সৰ্ৱথা ॥ ৮৩ ॥
লেকৰূ সদা কৰী ৰুদন । ৰাযাসী নিদ্ৰা ন লাগে ৰাত্ৰংদিন ।
কংটাল়লা মগ ৰথাৱৰী ঘালূন । ঘোৰ কাননী সোডিলী ॥ ৮৪ ॥
জেথে মনুষ্যাচে নাহী দৰ্শন । ৱসতী ৱ্যাঘ্ৰ সৰ্প দাৰুণ ।
সুমতী বাল় কডে ঘেঊন । সৱ্যঅপসৱ্য হিংডতসে ॥ ৮৫ ॥
কংটক পাষাণ ৰুততী চৰণী । মূচ্ৰ্ছা যেঊনি পডে ধৰণী ।
আক্ৰংদে ৰডে পৰী ন মিল়ে পাণী । ৱ্ৰণেকৰূনী অংগ তিডকে ॥ ৮৬ ॥
ম্হণে জগদাত্ম্যা কৈলাসপতী । জগদ্ৱংদ্যা ব্ৰহ্মানংদমূৰ্তি ।
ভক্তৱজ্ৰপংজৰা তুঝী কীৰ্তী । সদা গাতী নিগমাগম ॥ ৮৭ ॥
জযজয ত্ৰিদোষশমনা ত্ৰিনেত্ৰা । জগদংকুৰকংদা পংচৱক্ত্ৰা ।
অজ অজিতা পযঃফেনগাত্ৰা । জন্মযাত্ৰা চুকৱী কাং ॥ ৮৮ ॥
অনাদিসিদ্ধা অপৰিমিতা । মাযাচক্ৰচালকা সদ্গুণভৰিতা ।
ৱিশ্ৱৱ্যাপকা গুণাতীতা । ধাংৱ আতা জগদগুৰো ॥ ৮৯ ॥
ঐসা ধাংৱা কৰিতা সুমতী । তংৱ ৱনী সিংহ ৱ্যাঘ্ৰ গৰ্জতী ।
পৰম ভযভীত হোঊনি চিত্তী । বাল়াসহিত ক্ষিতী পডে ॥ ৯০ ॥
শ্ৰাৱণাৰিতনযে নেঊন । ৱনী সাংডিলে উৰ্ৱীগৰ্ভৰত্ন ।
কী ৱীৰসেনস্নুষা ঘোৰ কানন । পতিৱিযোগে সেৱী জৈসে ॥ ৯১ ॥
সুমতীচী কৰুণা ঐকূন । পশুপক্ষী কৰিতী ৰুদন ।
ধৰণী পডতা মূৰ্চ্ছা যেঊন । ৱৃক্ষ পক্ষী ছাযা কৰিতাতী ॥ ৯২ ॥
চংচু ভৰূনিযা জল় । বাল়াৱৰী শিংপিতী ৱেল়োৱেল় ।
একী মধুৰ ৰস আণোনি স্নেহাল় । মুখী ঘালোনি তোষৱিতী ॥ ৯৩ ॥
ৱনগাঈ স্ৱপুচ্ছেকৰূনী । ৱাৰা ঘালিতী ৰক্ষিতী ৰজনী ।
অসো যাৱৰী তে ৰাজপত্নী । হিংডতা অপূৰ্ৱ ৱৰ্তলে ॥ ৯৪ ॥
তো ৱৃষভভাৰ ৱণিক ঘেৱোনী । পংথে জাতা দেখে নযনী ।
ত্যাংচিযা সংগেকৰূনী । ৱৈশ্যনগৰা পাতলী ॥ ৯৫ ॥
তেথীল অধিপতি ৱৈশ্য সাচাৰ । ত্যাচে নাৱ পদ্মাকৰ ।
পৰম সভাগ্য উদাৰ । ৰক্ষক নানা ৱস্তূংচা ॥ ৯৬ ॥
তেণে সুমতীস ৱৰ্তমান । পুসিলে তূ কোঠীল কোণ ।
তিণে জে ৱৰ্তলে মুল়ীহূন । শ্ৰুত কেলে তযাতে ॥ ৯৭ ॥
তে ঐকূনি পদ্মাকৰ । ত্যাচে অশ্ৰুধাৰা স্ৰৱতী নেত্ৰ ।
শ্ৱাসোচ্ছ্ৱাস টাকূনি ঘোৰ । ম্হণে গতি থোৰ কৰ্মাচী ॥ ৯৮ ॥
ৱজ্ৰবাহূচী পট্টৰাণী । পতিৱ্ৰতা অৱনীচী স্ৱামিণী ।
অনাথাপৰী হিংডে ৱনী । দীনৱদন আলী যেথে ॥ ৯৯ ॥
মগ পদ্মাকৰ ম্হণে সুমতী । তূ মাঝী ধৰ্মকন্যা নিশ্চিতী ।
শেজাৰী ঘৰ দেঊনি অহোৰাতী । পৰামৰ্শ কৰী তিযেচা ॥ ১০০ ॥
বহুত ৱৈদ্য আণূন । দেতা ঝালা ৰসাযন ।
কেলে বহুত প্ৰযত্ন । পৰী ৱ্যাধি ন ৰাহেচি ॥ ১০১ ॥
সুমতী ম্হণে তাতা । শ্ৰীশংকৰ ৱৈদ্য ন হোতা ।
কৱণাসহী হে ৱ্যথা । বৰী ন হোয কল্পাংতী ॥ ১০২ ॥
অসো পুঢে ৱ্যথা হোতা কঠীণ । গেলা ৰাজপুত্ৰাচা প্ৰাণ ।
সুমতী শোক কৰী দীনৱদন । ম্হণে ৰত্ন গেলে মাঝে ॥ ১০৩ ॥
পদ্মাকৰ শাংতৱী বহুতা ৰীতী । নগৰজন মিল়ালে সভোৱতী ।
তো নিশাংতী উগৱলা গভস্তী । তেৱী শিৱযোগী আলা তেথে ॥ ১০৪ ॥
জৈসে দুৰ্বল়াচে সদন শোধীত । চিংতামণি যে অকস্মাত ।
কী ক্ষুধেনে প্ৰাণ জাত । তো ক্ষীৰাব্ধি পুঢে ধাৱিন্নলা ॥ ১০৫ ॥
পদ্মাকৰে ধৰিলে চৰণ । পূজিলা দিৱ্যাসনী বৈসৱূন ।
ত্যাৱৰী সুমতীপ্ৰতি দিৱ্য নিৰূপণ । শিৱযোগীং সাংগতা ঝালা ॥ ১০৬ ॥
ম্হণে ৱত্সে সুমতী ঐক । কা হো ৰডসী কৰিসী শোক ।
তুঝে পূৰ্ৱজন্মীচে পতি পুত্ৰ জনক । কোঠে আহেত সাংগ পা ॥ ১০৭ ॥
আলীস চৌৰ্যাঐংশী লক্ষ যোনী ফিৰত । তেথীচে স্ৱজন সোযৰে আপ্ত ।
আলে কোঠূন গেলে কোঠে ত্ৱৰিত । সাংগ মজপাশী ৱৃত্তান্ত হা ॥ ১০৮ ॥
তূ নানাযোনী ফিৰসী । পুঢেহী কিতী ফেৰে ঘেসী ।
কোণাচে পুত্ৰ তূ কাং ৰডসী । পাহে মানসী ৱিচাৰূনী ॥ ১০৯ ॥
শৰীৰ ধৰাৱে জ্যা জ্যা ৱৰ্ষী । ত্যা ত্যা কুল়াভিমানে নাচতী প্ৰাণী ।
পৰী আপণ উত্পন্ন কোঠূনী । তে ৱিচাৰূনী ন পাহতী ॥ ১১০ ॥
ত্ৱাং পুত্ৰ আণিলা কোঠূন । কোণ্যা স্থল়া গেলা মৃত্যু পাৱোন ।
তূ আণি হে অৱঘে জন । জাতীল কোঠে কৱণ্যা দেহা ॥ ১১১ ॥
আত্মা শিৱ শাশ্ৱত । শৰীৰ ক্ষণভংগুৰ নাশৱংত ।
তৰী তূ শোক কৰিসী ৱ্যৰ্থ । ৱিচাৰূনি মনী পাহে পাং ॥ ১১২ ॥
আত্মা অৱিনাশী শাশ্ৱত । তো নৱ্হে কোণাচা বংধু সুত ।
শৰীৰাকাৰণে শোক কৰিসী ৱ্যৰ্থ । তৰী পডলে প্ৰেত তুজপুঢে ॥১১৩ ॥
জল়ী উঠতী তৰংগ অপাৰ । সৱেংচি ফুটতী ক্ষণভংগুৰ ।
মৃগজল়চি মিথ্যা সমগ্ৰ তৰী বুডবুডে সত্য কৈসেনী ॥ ১১৪ ॥
চিত্ৰীংচ্যা ৱৃক্ষচ্ছাযে বৈসলা কোণ । চিত্ৰাগ্নীনে কোণাচে জাল়িলে সদন ।
তেথে গংগা লিহিলী সহিত মীন । কোণ ৱাহোনি গেলা তেথে ॥ ১১৫ ॥
ৱংধ্যাসুতে দ্ৰৱ্য আণূন । ভীষ্মকন্যা মাৰুতীস দেঊন ।
গংধৰ্ৱনগৰীংচে ৱৰ্হাডী আণূন । লগ্ন কোণে লাৱিলে ॥ ১১৬ ॥
ৱাৰ্যাচা মংডপ শিৱূন । সিকতাদোৰে বাংধিলা আৱল়ূন ।
শুক্তিকাৰজতাচে পাত্ৰ কৰূন । খপুষ্পে কোণী ভৰিযেলে ॥ ১১৭ ॥
কাসৱীচে ঘালূনি ঘৃত । মৃগজল়ীচে মীন পাজল়তী পোত ।
তে চৰণী নুপূৰে বাংধোনি নাচত । জন্মাংধ পাহত বৈসলে ॥ ১১৮ ॥
অহিকৰ্ণীচী কুংডলে হিৰোনী । চিত্ৰীংচে চোৰ আলে ঘেৱোনি ।
হা প্ৰপংচ লটিকা মুল়ীহূনী । তো সাচ কৈসা জাণাৱা ॥ ১১৯ ॥
মুল়ীচ লটিকে অশাশ্ৱত । ত্যাচা শোক কৰণে ৱ্যৰ্থ ।
ক্লেশতৰূচে উদ্যান সমস্ত । শৰীৰ হে উদ্ভৱলে ॥ ১২০ ॥
সকল় ৰোগাংচে ভাংডাৰ । কৃমিকীটকাংচে মাহেৰ ।
কী পাপাচা সমুদ্ৰ । কী অংবৰ ভ্ৰাংতীচে ॥ ১২১ ॥
মূত্ৰ শ্লেষ্ম মাংস ৰক্ত । অস্থীংচী মোল়ী চৰ্মৱেষ্টিত ।
মাতেচা ৱিটাল় পিতৃৰেত । অপৱিত্ৰ অসত্য মুল়ীচ হে ॥ ১২২ ॥
ঐসে হে শৰীৰ অপৱিত্ৰ । তে পশুমূত্ৰে ঝালে পৱিত্ৰ ।
ক্ষুৰে মূৰ্ধজ ছেদিলে সমগ্ৰ । ইতুকেনি পাৱন কেৱি হোয ॥ ১২৩ ॥
শৰণ ন জাতী দেশিকাপ্ৰতী । তৰী কৈসেনি প্ৰাণী তৰতী ।
কল্পকোটী ফেৰে ঘেতী । মুক্ত হোতী কধী হে ॥ ১২৪ ॥
সুমতী তূ সাংগে সত্ৱৰ । তুঝে জন্মোজন্মীচে কোঠে আহেত ভ্ৰতাৰ ।
অৱঘা হা মাযাপূৰ । সাৱধ সত্ৱৰ হোঈ কা ॥ ১২৫ ॥
জযাচে হে সকল় লেণে । মাগতাং দেতাং লাজিৰৱাণে ।
তনুঘৰ বাংধিলে ত্ৰিগুণে । পাংচ ৱাংসে আণোনিযা ॥ ১২৬ ॥
যাচা ভৰৱসা নাহী জাণ । কেধৱা লাগেল ন কল়ে অগ্ন ।
কী হে ঝালে ৱস্ত্ৰ জীৰ্ণ । ঋণানুবংধ তংৱ তগে ॥ ১২৭ ॥
মিথ্যা জৈসে মৃগজল় । কী স্ৱপ্নীচে ৰাজ্য ঢিসাল় ।
অহা প্ৰাণী পাপী সকল় । ধন ধান্য পুত্ৰ ইচ্ছিতী ॥ ১২৮ ॥
গংগেমাজী কাষ্ঠে মিল়তী । একৱট হোতী মাগুতী ৱিঘডতী ।
তৈসী স্ত্ৰীপুৰুষ বোলিজেতী । খেল় মুল়ীচ অসত্য হা ॥ ১২৯ ॥
ৱৃক্ষাৱৰী পক্ষী যেতী । কিতী এক বৈসতী কিতী এক জাতী ।
আণিক্যা তৰূৱৰী বৈসতী । অপত্যে তৈসী জাণ পাং ॥ ১৩০ ॥
পথিক ৱৃক্ষাতল়ী বৈসত । উষ্ণ সৰলিযা উঠূন জাত ।
সোযৰে বংধু আপ্ত । তৈসেচ জাণ নিৰ্ধাৰ ॥ ৩১ ॥
মাযাময প্ৰপংচৱৃক্ষী । জীৱ শিৱ বৈসলে দোন পক্ষী ।
শিৱ সাৱধান সৰ্ৱসাক্ষী । জীৱ ভক্ষী ৱিষযফল়ে ॥ ১৩২ ॥
তী ভক্ষিতাংচ ভুলোনি গেলা । আপণ আপণাসী ৱিসৰলা ।
ঐসা অপৰিমিত জীৱ ভ্ৰমলা । জন্মমৰণ ভোগীতসে ॥ ১৩৩ ॥
ত্যাংমাজী একাদা পুণ্যৱংত । সদ্গুৰূসী শৰণ ৰিঘত ।
মগ তো শিৱ হোৱোনি ভজত । শিৱালাগী অত্যাদৰে ॥ ১৩৪ ॥
ঐসে ঐকতা দিৱ্য নিৰূপণ । পদ্মাকৰ সুমতী উঠোন ।
অষ্টভাৱে দাটোন । ৱংদিতী চৰণ তযাচে ॥ ১৩৫ ॥
ম্হণতী যেৱঢে তুঝে জ্ঞান । কায এক ন কৰিসী ইচ্ছেকৰূন ।
তূ সাক্ষাত উমাৰমণ । ভক্তৰক্ষণা ধাৱলাসী ॥ ১৩৬ ॥
মগ মৃত্যুংজযমংত্ৰ ৰাজযোগী । সুমতীস সাংগে শিৱযোগী ।
মংচূনি ভস্ম লাৱিতা অংগী । ৱ্যথাৰহিত জাহলী তে ॥ ১৩৭ ॥
ৰংভাউৰ্ৱশীহূনি ৱহিলে । দিৱ্য শৰীৰ তিচে ঝালে ।
মৃত্যুংজযমংত্ৰে ভস্ম চৰ্চিলে । বাল় উঠলে তত্কাল় ॥ ১৩৮ ॥
ৱ্ৰণৱ্যথা জাৱোনি সকল় । বত্তীসলক্ষণী ঝালা বাল় ।
মগ শিৱধ্যান উপাসনা নিৰ্মল় । সুমতীবাল় উপদেশিলে ॥ ১৩৯ ॥
পৰীস ঝগটতাং পূৰ্ণ । লোহ তত্কাল় হোয সুৱৰ্ণ ।
তৈসী দোঘে দিৱ্যৰূপ জাণ । হোতী ঝালী তে কাল়ী ॥ ১৪০ ॥
আশ্চৰ্য কৰী পদ্মাকৰ । ম্হণে ধন্যধন্য গুৰুমংত্ৰ ।
কাল়-মৃত্যুভয অপাৰ । ত্যাপাসূন ৰক্ষী গুৰুনাথ ॥ ১৪১ ॥
গুৰুচৰণী ৰত হোতী সদা । ত্যাংসী কৈংচী ভৱভযআপদা ।
ধনধান্যাংসী নাহী মৰ্যাদা । ভেদ খেদা ৱাৰিলে ॥ ১৪২ ॥
বাল় চৰণাংৱৰী ঘালোনী । সুমতী লাগে সপ্ৰেম চৰণী ।
ম্হণে সদ্গুৰু তুজৱৰূনী । শৰীৰ সাংডণে হে মাঝে ॥ ১৪৩ ॥
যা শৰীৰাচ্যা পাদুকা কৰূন । তুঝীযা দিৱ্যচৰণী লেৱৱীন ।
তৰী মী নৱ্হে উত্তীৰ্ণ । উপকাৰ তুঝে গুৰুমূৰ্তি ॥ ১৪৪ ॥
মগ শিৱযোগী বোলত । আযুৰাৰোগ্য ঐশ্ৱৰ্য অদ্ভুত ।
তুঝিযা পুত্ৰাসী হোঈল প্ৰাপ্ত । ৰাজ্য পৃথ্ৱীচে কৰীল হা ॥ ১৪৫ ॥
ত্ৰিভুৱনভৰী হোঈল কীৰ্তী । নিজৰাজ্য পাৱেল পুঢতী ।
ভদ্ৰাযু নাম নিশ্চিতী । যাচে ঠেৱিলে মী জাণ ॥ ১৪৬ ॥
থোৰ হোয ভদ্ৰাযু বাল় । তংৱৱৰী ক্ৰমী যেথেচি কাল় ।
মৃত্যুংজযমংত্ৰ জপ ত্ৰিকাল় । নিষ্ঠা ধৰূনি কৰীত জা ॥ ১৪৭ ॥
হা ৰাজপুত্ৰ নিশ্চিত । লোকাংত প্ৰকটো নেদী মাত ।
হা হোঈল ৱিদ্যাৱংত । চতুঃষষ্টিকল়াপ্ৰৱীণ ॥ ১৪৮ ॥
ঐসে শিৱযোগী বোলোন । পাৱলা তেথেচি অংতৰ্ধান ।
গুৰুপদাংবুজ আঠৱূন । সুমতি সদ্গদ ক্ষণক্ষণাং ॥ ১৪৯ ॥
পদ্মাকৰাসী সুখ অত্যংত । সুনয পুত্ৰাহূনি বহুত ।
ভদ্ৰাযূ ত্যাসী আৱডত । সদা পুৰৱীত লাড ত্যাচা ॥ ১৫০ ॥
পদ্মাকৰে আপুলী সংপত্তী ৱেচূন । দোঘাংচে কেলে মেখলাবংধন ।
দোঘাংসী ভূষণে সমান । কেলে সংপন্ন ৱেদশাস্ত্ৰী ॥ ১৫১ ॥
দ্ৱাদশ ৱৰ্ষাংচা ঝালা বাল় । ধীৰ গংভীৰ পৰম সুশীল় ।
মাতেচ্যা সেৱেসী সদাকাল় । জৱল়ী তিষ্ঠত সাদৰ ॥ ১৫২ ॥
পদৰী পূৰ্ৱসুকৃতাচে পৰ্ৱত । শিৱযোগী প্ৰকটলা অকস্মাত ।
সুমতী ভদ্ৰাযু ধাংৱত । পায ঝাডীতী মুক্তকেশী ॥ ১৫৩ ॥
নযনোদকে চৰণক্ষালন । কেশৱসনে পুসিলে পূৰ্ণ ।
জে সুগংধভৰিত জাণ । স্নেহ তেচি লাৱিলে ॥ ১৫৪ ॥
ৱাৰংৱাৰ কৰিতী প্ৰদক্ষিণা । দাটতী অষ্টভাৱেকৰূন ।
ষোডশোপচাৰী পূজন সোহল়া কৰিতী অপাৰ ॥ ১৫৫ ॥
স্তৱন কৰীতসে তেৱ্হা সুমতী । তুঝিযা প্ৰসাদেকৰূন মী পুত্ৰৱংতী ।
যাৱৰী ভদ্ৰাযূসী নীতী । শিৱযোগী শিকৱিতসে ॥ ১৫৬ ॥
শ্ৰুতিস্মৃতিপুৰাণোক্ত পাহী । ধৰ্মনীতী ৱৰ্তত জাঈ ।
মাতাপিতাগুৰুপাযী । নিষ্ঠা অসো দে সৰ্ৱদা ॥ ১৫৭ ॥
গোভূদেৱপ্ৰজাপাল়ণ । সৰ্ৱাভূতী পহাৱা উমাৰমণ ।
ৱৰ্ণাশ্ৰমস্ৱধৰ্মাচৰণ । সহসাহী ন সাংডাৱে ॥ ১৫৮ ॥
ৱিচাৰ কেল্যাৱাচূনিযা । সহসা ন কৰাৱী আন ক্ৰিযা ।
মাগে পুঢে পাহোনিযা । শব্দ বোলাৱা কুশলত্ৱে ॥ ৫৯ ॥
কাল় কোণ মিত্ৰ কিতী । কোণী দ্ৱেষী শত্ৰু কিতী ।
আয কায খৰ্চ কিতী । পাহাৱে চিত্তী ৱিচাৰূনিযা ॥ ১৬০ ॥
মাঝে বল় কিতী কায শক্তী । আপুলে সেৱক কৈসে ৱৰ্ততী ।
যশ কী অপযশ দেতী । পহাৱে চিত্তী ৱিচাৰূনী ॥ ১৬১ ॥
অতিথী দেৱ মিত্ৰ । স্ৱামী ৱেদ অগ্নিহোত্ৰ ।
পশু কৃষি ধন ৱিদ্যা সৰ্ৱত্ৰ । ঘ্যাৱা সমাচাৰ ক্ষণক্ষণাং ॥ ১৬২ ॥
লেকৰূ ভাৰ্যা অৰি দাস । সদন গৃহৱাৰ্তা ৰোগৱিশেষ ।
যেথে উপেক্ষা কৰিতা নিঃশেষ । হানি ক্ষণাত হোত পৈ ॥ ১৬৩ ॥
জ্যা পংথে গেলে ৱিদ্ৱজ্জন । আপণ জাৱে তোচি পংথ লক্ষূন ।
মাতা-পিতা-যতিনিংদা জাণ । প্ৰাণাংতীহী ন কৰাৱী ॥ ১৬৪ ॥
ৱৈশ্ৱদেৱসমযী অতিথী । আলিযা ত্যাসী ন পুসাৱী যাতী ।
অন্ন ৱস্ত্ৰ সৰ্ৱাংভূতী । দ্যাৱে প্ৰীত্যৰ্থ শিৱাচিযা ॥ ১৬৫ ॥
পৰোপকাৰ কৰাৱা পূৰ্ণ । পৰপীডা ন কৰাৱী জাণ ।
কৰাৱে গোব্ৰাহ্মণৰক্ষণ । সত্য সুজাণ ম্হণতী তযা ॥ ১৬৬ ॥
নিংদা ৱাদ টাকোন । সৰ্ৱদা কীজে শিৱস্মৰণ ।
তেচ ম্হণাৱে মৌন । শিৱসেৱন তপ থোৰ ॥ ১৬৭ ॥
পৰদাৰা আণি পৰধন । হে ন পহাৱে জেৱী ৱমন ।
কৰাৱে শাস্ত্ৰশ্ৰৱণ । শিৱপূজন যথাৱিধী ॥ ১৬৮ ॥
স্নান হোম জপাধ্যযন । পংচযজ্ঞ গোৱিপ্ৰসেৱন ।
শ্ৰৱণ মনন নিজধ্যাস পূৰ্ণ । অনালস্যে কৰাৱী ॥ ১৬৯ ॥
সুৰত নিদ্ৰা ভোজন । যেথে অসাৱে প্ৰমাণ ।
দান সত্কৰ্ম অভ্যাস শ্ৰৱণ । আল়স যেথে ন কৰাৱা ॥ ১৭০ ॥
কাম পূৰ্ণ ধৰ্মপত্নীসী । নিষিদ্ধ জাণ পৰযোষিতেসী ।
ক্ৰোধে দংডাৱে শত্ৰূসী । সাধুৱিপ্ৰাংসী নমিজে সদা ॥ ১৭১ ॥
দ্ৱেষিযাংসী ধৰাৱা মদ । সংতভক্তাংসী নম্ৰতা অভেদ ।
সংসাৰৰিপূসী মত্সৰ প্ৰসিদ্ধ । অসাৱে নিৰ্মত্সৰ সৰ্ৱাংভূতী ॥ ১৭২ ॥
দুৰ্জনাসী দংভ দাৱিজে । ভল্যাচে পদৰজ ৱংদিজে ।
অহংকাৰে পৃথ্ৱী জিংকিজে । নিৰহংকাৰ দ্ৱিজাসী ॥ ১৭৩ ॥
ৱাচা সাৱধ শিৱস্মৰণী । পাণী সাৰ্থক দানেকৰূনী ।
পাদ পাৱন দেৱালযযাত্ৰাগমনী । নিত্য শিৱধ্যানী বৈসাৱে ॥ ১৭৪ ॥
পুৰাণশ্ৰৱণী শ্ৰোত্ৰ সাদৰ । ত্ৱচা সংতআলিংগনীং পৱিত্ৰ ।
সাৰ্থক শিৱধ্যানী নেত্ৰ । জিৱ্হেনে স্তোত্ৰ ৱৰ্ণাৱে ॥ ১৭৫ ॥
শিৱনিৰ্মাল্যৱাস ঘেঈজে ঘ্ৰাণী । যে ৰীতী ইংদ্ৰিযে লাৱাৱী ভজনী ।
দীন অনাথ অজ্ঞান দেখোনী । তযাৱৰী কৃপা কীজে ॥ ১৭৬ ॥
ঈশ্ৱৰী প্ৰেম সংতাংসী মৈত্ৰী । দেৱাংচে দ্ৱেষী ত্যাংচী উপেক্ষা কৰী ।
যুক্তনিদ্ৰা যুক্তাহাৰী । মৃগযা কৰী পৰম নীতীনে ॥ ১৭৭ ॥
অতিৱিদ্যা অতিমৈত্ৰী । অতিপুণ্য অতিস্মৃতী ।
উত্সাহ ধৈৰ্য দান ধৃতী । ৱৰ্ধমান অসাৱী ॥ ১৭৮ ॥
আপুলে ৱিত্ত আযুষ্য গৃহচ্ছিদ্ৰ । মৈথুন ঔষধ সুকৃত মংত্ৰ ।
দান মান অপমান হী সৰ্ৱত্ৰ । গুপ্ত অসাৱী জাণিজে ॥ ১৭৯ ॥
নষ্ট পাখংডী শঠ ধূৰ্ত । পিশুন তস্কৰ জাৰ পতিত ।
চংচল় কপটী নাস্তিক অনৃত । গ্ৰাম্য সভেসী নসাৱে ॥ ১৮০ ॥
নিংদক শিৱভক্তিউচ্ছেদক । মদ্যপানী গুৰুতল্পক ।
মাৰ্গপাডক কৃতঘ্ন ধৰ্মলোপক । ত্যাংচে দৰ্শন ন ৱ্হাৱে ॥ ১৮১ ॥
দাৰা ধন আণি পুত্ৰ । যাংসী আসক্ত নসাৱে অণুমাত্ৰ ।
অলিপ্তপণে সংসাৰ । কৰোনি আসক্ত অসাৱে ॥ ১৮২ ॥
বংধু সোযৰে শ্ৱশুৰ স্ৱজন । যাংসী স্নেহ অসাৱা সাধাৰণ ।
ভলতা ৱিষয দেখোন । আসক্তী তেথে ন কৰাৱী ॥ ১৮৩ ॥
কৰাৱে ৰুদ্ৰাক্ষধাৰণ । মস্তকী কংঠী দংডী কৰভূষণ ।
গেলিযা প্ৰাণ শিৱপূজন । সৰ্ৱথাহী ন সাংডাৱে ॥ ১৮৪ ॥
শিৱকৱচ সৰ্ৱাংগী । লেঊং শিকৱী শিৱযোগী ।
ভস্ম চৰ্চিতা ৰণৰংগী । শস্ত্ৰাস্ত্ৰবাধা ন হোয ॥ ১৮৫ ॥
কাল়মৃত্যুভযাপাসূন । ৰক্ষী মৃত্যুংজযঔপাসন ।
আততাযী মাৰ্গঘ্ন ব্ৰহ্মঘ্ন । যাংসী জীৱে মাৰাৱে ॥ ১৮৬ ॥
সোমৱাৰ ৱ্ৰত শিৱৰাত্ৰ প্ৰদোষ । ৱিধিযুক্ত আচৰাৱে ৱিশেষ ।
শিৱহৰিকীৰ্তন নিৰ্দোষ । সৰ্ৱ সাংডূনি ঐকাৱে ॥ ১৮৭ ॥
মহাপৰ্ৱ কুযোগ শ্ৰাদ্ধদিনীং । ৱ্যতীপাত ৱৈধৃতি সংক্ৰমণী ।
ন প্ৰৱৰ্তাৱে মৈথুনী । গ্ৰহণী ভোজন ন কৰাৱে ॥ ১৮৮ ॥
সত্পাত্ৰী দেতাং দান । হোয ঐশ্ৱৰ্য ৱৰ্ধমান ।
অপাত্ৰী দানে দাৰিদ্ৰ্য পূৰ্ণ । শাস্ত্ৰপ্ৰমাণ জাণিজে ॥ ১৮৯ ॥
ৱেদ শাস্ত্ৰ পুৰাণ কীৰ্তন । গুৰুব্ৰাহ্মণমুখে কৰাৱে শ্ৰৱণ ।
দান দিধল্যাচে পাল়ণ । কৰিতা পুণ্য ত্ৰিগুণ হোয ॥ ১৯০ ॥
অপূজ্যাচে পূজন । পূজ্য ত্যাচা অপমান ।
তেথে ভয দুৰ্ভিক্ষ মৰণ । হোতে জাণ ৱিচাৰে ॥ ১৯১ ॥
মহাডোহী উডী ঘালণে । মহাপুৰুষাসী ৱিগ্ৰহ কৰণে ।
বলৱংতাসী স্পৰ্ধা বাংধণে হী দ্ৱাৰে অনৰ্থাচী ॥ ১৯২ ॥
দানে শোভে সদা হস্ত । কংকণ মুদ্ৰিকা ভাৰ সমস্ত ।
শ্ৰৱণী কুংডলে কায ৱ্যৰ্থ । শ্ৰৱণসাৰ্থক শ্ৰৱণেচি ॥ ১৯৩ ॥
জ্যাচী ৱাচা ৰসৱংতী । ভাৰ্যা ৰূপৱতী সতী ।
ঔদাৰ্য গুণসংপত্তী । সফল জীৱিত্ৱ তযাচে ॥ ১৯৪ ॥
দেঈন অথৱা নাহী সত্য । হে ৱাচেসী অসাৱে ৱ্ৰত ।
ৱিদ্যাপাত্ৰে যেতী অমিত । সদ্যঃ দান ত্যাং দীজে ॥ ১৯৫ ॥
ৱিপত্তিকাল়ী ধৈৰ্য ধৰী । ৱাদী জযৱংত ৱৈখৰী ।
যুদ্ধামাজী পৰাক্ৰম কৰী । যাচকাংসী পৃষ্ঠী ন দাৱিজে ॥ ১৯৬ ॥
ব্ৰাহ্মণমিত্ৰপুত্ৰাংসমৱেত । তেচি ভোজন উত্তম যথাৰ্থ ।
গজতুৰংগাংসহিত পংথ । চালণে তেচি শ্ৰেষ্ঠ হোয ॥ ১৯৭ ॥
জ্যা লিংগাচে নাহী পূজন । তেথে সাক্ষেপে পূজা কৰাৱী জাঊন ।
অনাথপ্ৰেতসংস্কাৰ জাণ । কৰণে ত্যা পুণ্যাসী পাৰ নাহী ॥ ১৯৮ ॥
ব্ৰহ্মদ্ৱেষাএৱঢে ৱিশেষ । মাৰক নাহী কদা ৱিষ ।
সত্সমাগম ৰাত্ৰংদিৱস । তুচ্ছ সুধাৰস ত্যাপুঢে ॥ ১৯৯ ॥
প্ৰতাপে ন ৱ্হাৱে সংতপ্ত । পৰসৌখ্যে হৰ্ষভৰিত ।
সদ্ৱাৰ্তা ঐকতা সুখ অত্যংত । তোচি ভক্ত শিৱাচা ॥ ২০০ ॥
পাষাণ নাম ৰত্নে ৱ্যৰ্থ । চাৰ ৰত্নে আহেত পৃথ্ৱীত ।
অন্ন উদক সুভাষিত । ঔদাৰ্য ৰত্ন চৌথে পৈং ॥ ২০১ ॥
ৱৰ্ম কোণাচে ন বোলাৱে । সদ্ভক্তাংচে আশীৰ্ৱাদ ঘ্যাৱে ।
ভাগ্যাভাগ্য যেত স্ৱভাৱে । স্ৱধৰ্মধ্ৰুৱ ন ঢল়াৱা ॥ ২০২ ॥
পূৰ্ৱৱিৰোধী ৱিশেষ । ত্যাচা ন ধৰাৱা ৱিশ্ৱাস ।
গৰ্ভিণী পাল়ী গৰ্ভাস । তেৱী প্ৰজা পাল়ী কা ॥ ২০৩ ॥
গুৰু আণি সদাশিৱ । যাংসী ন কৰাৱা ভেদভাৱ ।
ভাগ্যৱিদ্যাগৰ্ৱ সৰ্ৱ । সোডোনি দ্যাৱা জাণ পাং ॥ ২০৪ ॥
নৰাচী শোভা স্ৱৰূপ পূৰ্ণ । স্ৱৰূপাচে সদ্গুণ আভৰণ ।
গুণাংচে অলংকাৰ জ্ঞান । জ্ঞানাচে ভূষণ ক্ষমা শাংতি ॥ ২০৫ ॥
কুল শীল ৱিদ্যা ধন । ৰাজ্য তপ ৰূপ যৌৱন ।
যা অষ্টমদেকৰূন । মন ভুলো ন দ্যাৱে ॥ ১০৬ ॥
ঐসা নানাপৰী শিৱযোগী । বোধিতা ঝালা ভদ্ৰাযূলাগী ।
হে নীতি ঐকতাং জগী । সাকডে ন পডে সৰ্ৱথা ॥ ২০৭ ॥
সাতৱা অধ্যায গিৰী কৈলাস । যাৱৰী ৱাস্তৱ্য কৰী উমাৱিলাস ।
পাৰাযণ প্ৰদক্ষিণা কৰিতী ৱিশেষ । নিৰ্দোষ যশ জোডে তযাং ॥২০৮ ॥
কী হা অধ্যায হিমাচল় । ভক্তিভৱানী কন্যা ৱেল্হাল় ।
তিস ৱৰোনী পযঃফেনধৱল । শ্ৱশুৰগৃহী ৰাহিলা ॥ ২০৯ ॥
পুঢিলে অধ্যাযী কথা সুৰস । শিৱযোগী দযা কৰীল ভদ্ৰাযূস ।
ব্ৰহ্মানংদ নিশিদিৱস । শ্ৰৱণ কৰোত ৱিদ্ৱজ্জন ॥ ২১০ ॥
ভৱগজৱিদাৰক মৃগেংদ্ৰ । শ্ৰীধৰৱৰদ আনংদসমুদ্ৰ ।
তো শিৱ ব্ৰহ্মানংদ যতীংদ্ৰ । জো জগদ্গুৰূ জগদাত্মা ॥ ২১১ ॥
শিৱলীলামৃত গ্ৰংথ প্ৰচংড । স্কংদপুৰাণ ব্ৰহ্মোত্তৰখংড ।
পৰিসোত সজ্জন অখংড । সপ্তমাধ্যায গোড হা ॥ ২১২ ॥
॥ শ্ৰীসাংবসদাশিৱাৰ্পণমস্তু ॥ শুভং ভৱতু ॥

Explore More