Lord Shiva

শ্ৰীশিৱনীৰাজনস্তোত্ৰম্

(Shiva Nirajana Stotram in Assamese)

Also known as shiva neerajana stotram · sanskrit shiva aarti · tvam mam palaya shambho

A nirajana — the hymn sung while the lamp is waved — in Sanskrit rather than a spoken language, with the refrain set at the head where the singers will return to it: protect me, Shambhu, of your kindness, lord of the world. What follows the refrain is a garden rather than a doctrine, which is what makes this one memorable: with the parijata and the harichandana and the thickets of wishing trees, with canopies of flowering creepers full of humming bees. The verses build the setting first and only then bring the god into it, so that the lamp is being circled in a place the singer has been made to see. Twenty-six verses, and the refrain returns often enough that a room can hold it after one hearing.

জয গঙ্গাধৰ হৰ শিৱ জয গিৰিজাধীশ, শিৱ জয গৌৰীনাথ ত্ৱং মাং পালয নিত্যং।
ত্ৱং মাং পালয শম্ভো কৃপযা জগদীশ॥
পাৰিজাতহৰিচন্দনকল্পদ্ৰুমনিচযৈঃ, কুসুমিতলতাৱিতানৈৰ্গুঞ্জদ্ভমৰমযৈঃ।
উন্মদকোকিলকূজিতশিখিকেকাৰুচিৰৈঃ, সহকাৰৈশ্চ কদম্বে ভৃঙ্গৱধূমুখৰৈঃ॥১॥
মুদিতহংসযুগখেলত্সাৰসপৰিৱাৰৈঃ, ভ্ৰমৰযুৱতিমুখৰাম্বুজ সুভগৈঃ কাসাৰৈঃ।
হাৰিণি কলধৌতাদ্ৰেৰ্দেশে মণিৰচিতে, ভৱনে সুখমাসীনং চিন্তামণিনিচিতে॥২॥
পীঠে গিৰিজাসহিতং চন্দ্ৰকলাধৱলং, ৱিশৰণশৰণং দেৱং ৱিপত্ক্ষযপ্ৰবলম্।
সম্পদ্ৱিধানৰসিকং জগদঙ্কুৰকন্দং, প্ৰণমামো ৱযমীশং চিত্পৰমানন্দম্॥৩॥
যস্যাগ্ৰেস্মৰৱধ্ৱো ৱিবুধাধিপসহিতাঃ, মুদিতমনোহৰৱেষা লাস্যকলামহিতাঃ।
তাথৈ তাথৈ তথেতি ৱিৱিধং নৃত্যন্তি, কিঙ্কিণিনূপুৰশিঞ্জিত ৰুচিৰং ৱল্গন্তি॥৪॥
তান্ধিক ধিনকিত্থথেতি ৱিৱিধং ৱাদযতে, মৃদঙ্গমমৰী কাচিত্ ৰুচিৰং নাদযতে।
ৱীণাং কাচিদ্ৰমণী গানৱিদাভৰণা, গাযতি কলমপৰাচিত্ চিন্তিতহৰচৰণা॥৫॥
ৰমযা সহিতো ৱিষ্ণুৰ্ব্ৰহ্মা সাৱিত্ৰ্যা, জিষ্ণুৰ্নৃত্যতি ভক্ত্যা মুদিতমনাঃ শচ্যা।
তুম্বুৰুৰুচিতং মুৰজং ৱিৱিধং ৱাদযতে, নাৰদমুনিৰপি ৱীণাং মহতীং নাদযতে॥৬॥
তং প্ৰসন্নৱদনং প্ৰভুমিন্দুকলাভৰণং, প্ৰণমামঃ কৰুণাব্ধিং তাপত্ৰযহৰণম্।
দেৱাসুৰমণিমুকুটৈৰ্নীৰাজিতচৰণং, ভক্তাভীষ্টদকল্পং কাতৰজনশৰণম্॥৭॥
জটাকিৰীটে গঙ্গাং চন্দ্ৰকলাং ভালে, নেত্ৰেষ্ৱিন্দুশিখীনা নধৰে স্মিতমমলে।
কণ্ঠে গৰলং পাণৌ ৱৰমভযং শূলং, পীযূষং কটিদেশে কৃত্তিং চ দুকূলম্॥৮॥
শ্ৰীগিৰিৰাজকিশোৰীমঙ্কে নিদধানং, নিখিলসুৰাসুৰমৌলীন্ চৰণেঽমিতদানম্।
শম্ভু তডিদভিগৌৰং কৃতনাগাভৰণং, ভজতি স গচ্ছতি মুক্তিং তিমিৰাপাকৰণম্॥৯॥
নিৰুপধিকৰুণাসিন্ধুৰ্ভীতত্ৰাণপৰঃ, দুঃখক্ষতযে ভূযাত্ কাতৰবন্ধুৱৰঃ।
যঃ শ্ৱেতং যমভীতং স্মৃতমাত্ৰোঽৰক্ষত্, মা ভৈষীৰিতি ৱাদী কালং সমতক্ষত্॥১০॥
আনন্দায মহেশো যুষ্মাকং ভৱতাত্, জন্মজৰামৃতিশোকাত্ কৰুণানিধিৰৱতাত্।
যেন সুৰাসুৰনিৱহস্ত্ৰাতো ৱিষভীতো, নীলকণ্ঠ ইতি ভূযো নিগমগণৈৰ্গীতঃ॥১১॥
যঃ সৃষ্ট্যাদিৱিধানং ব্ৰহ্মাচ্যুতৰুদ্ৰৈঃ, নিজৰূপৈস্তনুতে যো দুজ্ঞেযঃ ক্ষুদ্ৰৈঃ।
তং প্ৰকাশসুখমচ্ছং বাধাৱধিমীশং, তনুভেদৈৰিৱ ভিন্নং শ্ৰযত ধিযামীশম্॥১২॥
॥ ইতি শিৱনীৰাজনস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More