Lord Shiva

śrīśivanīrājanastotram

(Shiva Nirajana Stotram in English (IAST))

Also known as shiva neerajana stotram · sanskrit shiva aarti · tvam mam palaya shambho

A nirajana — the hymn sung while the lamp is waved — in Sanskrit rather than a spoken language, with the refrain set at the head where the singers will return to it: protect me, Shambhu, of your kindness, lord of the world. What follows the refrain is a garden rather than a doctrine, which is what makes this one memorable: with the parijata and the harichandana and the thickets of wishing trees, with canopies of flowering creepers full of humming bees. The verses build the setting first and only then bring the god into it, so that the lamp is being circled in a place the singer has been made to see. Twenty-six verses, and the refrain returns often enough that a room can hold it after one hearing.

jaya gaṅgādhara hara śiva jaya girijādhīśa, śiva jaya gaurīnātha tvaṃ māṃ pālaya nityaṃ|
tvaṃ māṃ pālaya śambho kṛpayā jagadīśa||
pārijātaharicandanakalpadrumanicayaiḥ, kusumitalatāvitānairguñjadbhamaramayaiḥ|
unmadakokilakūjitaśikhikekāruciraiḥ, sahakāraiśca kadambe bhṛṅgavadhūmukharaiḥ||1||
muditahaṃsayugakhelatsārasaparivāraiḥ, bhramarayuvatimukharāmbuja subhagaiḥ kāsāraiḥ|
hāriṇi kaladhautādrerdeśe maṇiracite, bhavane sukhamāsīnaṃ cintāmaṇinicite||2||
pīṭhe girijāsahitaṃ candrakalādhavalaṃ, viśaraṇaśaraṇaṃ devaṃ vipatkṣayaprabalam|
sampadvidhānarasikaṃ jagadaṅkurakandaṃ, praṇamāmo vayamīśaṃ citparamānandam||3||
yasyāgresmaravadhvo vibudhādhipasahitāḥ, muditamanoharaveṣā lāsyakalāmahitāḥ|
tāthai tāthai tatheti vividhaṃ nṛtyanti, kiṅkiṇinūpuraśiñjita ruciraṃ valganti||4||
tāndhika dhinakitthatheti vividhaṃ vādayate, mṛdaṅgamamarī kācit ruciraṃ nādayate|
vīṇāṃ kācidramaṇī gānavidābharaṇā, gāyati kalamaparācit cintitaharacaraṇā||5||
ramayā sahito viṣṇurbrahmā sāvitryā, jiṣṇurnṛtyati bhaktyā muditamanāḥ śacyā|
tumbururucitaṃ murajaṃ vividhaṃ vādayate, nāradamunirapi vīṇāṃ mahatīṃ nādayate||6||
taṃ prasannavadanaṃ prabhumindukalābharaṇaṃ, praṇamāmaḥ karuṇābdhiṃ tāpatrayaharaṇam|
devāsuramaṇimukuṭairnīrājitacaraṇaṃ, bhaktābhīṣṭadakalpaṃ kātarajanaśaraṇam||7||
jaṭākirīṭe gaṅgāṃ candrakalāṃ bhāle, netreṣvinduśikhīnā nadhare smitamamale|
kaṇṭhe garalaṃ pāṇau varamabhayaṃ śūlaṃ, pīyūṣaṃ kaṭideśe kṛttiṃ ca dukūlam||8||
śrīgirirājakiśorīmaṅke nidadhānaṃ, nikhilasurāsuramaulīn caraṇe'mitadānam|
śambhu taḍidabhigauraṃ kṛtanāgābharaṇaṃ, bhajati sa gacchati muktiṃ timirāpākaraṇam||9||
nirupadhikaruṇāsindhurbhītatrāṇaparaḥ, duḥkhakṣataye bhūyāt kātarabandhuvaraḥ|
yaḥ śvetaṃ yamabhītaṃ smṛtamātro'rakṣat, mā bhaiṣīriti vādī kālaṃ samatakṣat||10||
ānandāya maheśo yuṣmākaṃ bhavatāt, janmajarāmṛtiśokāt karuṇānidhiravatāt|
yena surāsuranivahastrāto viṣabhīto, nīlakaṇṭha iti bhūyo nigamagaṇairgītaḥ||11||
yaḥ sṛṣṭyādividhānaṃ brahmācyutarudraiḥ, nijarūpaistanute yo dujñeyaḥ kṣudraiḥ|
taṃ prakāśasukhamacchaṃ bādhāvadhimīśaṃ, tanubhedairiva bhinnaṃ śrayata dhiyāmīśam||12||
|| iti śivanīrājanastotraṃ sampūrṇam ||

Explore More