ಜಯ ಗಙ್ಗಾಧರ ಹರ ಶಿವ ಜಯ ಗಿರಿಜಾಧೀಶ, ಶಿವ ಜಯ ಗೌರೀನಾಥ ತ್ವಂ ಮಾಂ ಪಾಲಯ ನಿತ್ಯಂ।
ತ್ವಂ ಮಾಂ ಪಾಲಯ ಶಮ್ಭೋ ಕೃಪಯಾ ಜಗದೀಶ॥
ಪಾರಿಜಾತಹರಿಚನ್ದನಕಲ್ಪದ್ರುಮನಿಚಯೈಃ, ಕುಸುಮಿತಲತಾವಿತಾನೈರ್ಗುಞ್ಜದ್ಭಮರಮಯೈಃ।
ಉನ್ಮದಕೋಕಿಲಕೂಜಿತಶಿಖಿಕೇಕಾರುಚಿರೈಃ, ಸಹಕಾರೈಶ್ಚ ಕದಮ್ಬೇ ಭೃಙ್ಗವಧೂಮುಖರೈಃ॥೧॥
ಮುದಿತಹಂಸಯುಗಖೇಲತ್ಸಾರಸಪರಿವಾರೈಃ, ಭ್ರಮರಯುವತಿಮುಖರಾಮ್ಬುಜ ಸುಭಗೈಃ ಕಾಸಾರೈಃ।
ಹಾರಿಣಿ ಕಲಧೌತಾದ್ರೇರ್ದೇಶೇ ಮಣಿರಚಿತೇ, ಭವನೇ ಸುಖಮಾಸೀನಂ ಚಿನ್ತಾಮಣಿನಿಚಿತೇ॥೨॥
ಪೀಠೇ ಗಿರಿಜಾಸಹಿತಂ ಚನ್ದ್ರಕಲಾಧವಲಂ, ವಿಶರಣಶರಣಂ ದೇವಂ ವಿಪತ್ಕ್ಷಯಪ್ರಬಲಮ್।
ಸಮ್ಪದ್ವಿಧಾನರಸಿಕಂ ಜಗದಙ್ಕುರಕನ್ದಂ, ಪ್ರಣಮಾಮೋ ವಯಮೀಶಂ ಚಿತ್ಪರಮಾನನ್ದಮ್॥೩॥
ಯಸ್ಯಾಗ್ರೇಸ್ಮರವಧ್ವೋ ವಿಬುಧಾಧಿಪಸಹಿತಾಃ, ಮುದಿತಮನೋಹರವೇಷಾ ಲಾಸ್ಯಕಲಾಮಹಿತಾಃ।
ತಾಥೈ ತಾಥೈ ತಥೇತಿ ವಿವಿಧಂ ನೃತ್ಯನ್ತಿ, ಕಿಙ್ಕಿಣಿನೂಪುರಶಿಞ್ಜಿತ ರುಚಿರಂ ವಲ್ಗನ್ತಿ॥೪॥
ತಾನ್ಧಿಕ ಧಿನಕಿತ್ಥಥೇತಿ ವಿವಿಧಂ ವಾದಯತೇ, ಮೃದಙ್ಗಮಮರೀ ಕಾಚಿತ್ ರುಚಿರಂ ನಾದಯತೇ।
ವೀಣಾಂ ಕಾಚಿದ್ರಮಣೀ ಗಾನವಿದಾಭರಣಾ, ಗಾಯತಿ ಕಲಮಪರಾಚಿತ್ ಚಿನ್ತಿತಹರಚರಣಾ॥೫॥
ರಮಯಾ ಸಹಿತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾ, ಜಿಷ್ಣುರ್ನೃತ್ಯತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮುದಿತಮನಾಃ ಶಚ್ಯಾ।
ತುಮ್ಬುರುರುಚಿತಂ ಮುರಜಂ ವಿವಿಧಂ ವಾದಯತೇ, ನಾರದಮುನಿರಪಿ ವೀಣಾಂ ಮಹತೀಂ ನಾದಯತೇ॥೬॥
ತಂ ಪ್ರಸನ್ನವದನಂ ಪ್ರಭುಮಿನ್ದುಕಲಾಭರಣಂ, ಪ್ರಣಮಾಮಃ ಕರುಣಾಬ್ಧಿಂ ತಾಪತ್ರಯಹರಣಮ್।
ದೇವಾಸುರಮಣಿಮುಕುಟೈರ್ನೀರಾಜಿತಚರಣಂ, ಭಕ್ತಾಭೀಷ್ಟದಕಲ್ಪಂ ಕಾತರಜನಶರಣಮ್॥೭॥
ಜಟಾಕಿರೀಟೇ ಗಙ್ಗಾಂ ಚನ್ದ್ರಕಲಾಂ ಭಾಲೇ, ನೇತ್ರೇಷ್ವಿನ್ದುಶಿಖೀನಾ ನಧರೇ ಸ್ಮಿತಮಮಲೇ।
ಕಣ್ಠೇ ಗರಲಂ ಪಾಣೌ ವರಮಭಯಂ ಶೂಲಂ, ಪೀಯೂಷಂ ಕಟಿದೇಶೇ ಕೃತ್ತಿಂ ಚ ದುಕೂಲಮ್॥೮॥
ಶ್ರೀಗಿರಿರಾಜಕಿಶೋರೀಮಙ್ಕೇ ನಿದಧಾನಂ, ನಿಖಿಲಸುರಾಸುರಮೌಲೀನ್ ಚರಣೇಽಮಿತದಾನಮ್।
ಶಮ್ಭು ತಡಿದಭಿಗೌರಂ ಕೃತನಾಗಾಭರಣಂ, ಭಜತಿ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ಮುಕ್ತಿಂ ತಿಮಿರಾಪಾಕರಣಮ್॥೯॥
ನಿರುಪಧಿಕರುಣಾಸಿನ್ಧುರ್ಭೀತತ್ರಾಣಪರಃ, ದುಃಖಕ್ಷತಯೇ ಭೂಯಾತ್ ಕಾತರಬನ್ಧುವರಃ।
ಯಃ ಶ್ವೇತಂ ಯಮಭೀತಂ ಸ್ಮೃತಮಾತ್ರೋಽರಕ್ಷತ್, ಮಾ ಭೈಷೀರಿತಿ ವಾದೀ ಕಾಲಂ ಸಮತಕ್ಷತ್॥೧೦॥
ಆನನ್ದಾಯ ಮಹೇಶೋ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಭವತಾತ್, ಜನ್ಮಜರಾಮೃತಿಶೋಕಾತ್ ಕರುಣಾನಿಧಿರವತಾತ್।
ಯೇನ ಸುರಾಸುರನಿವಹಸ್ತ್ರಾತೋ ವಿಷಭೀತೋ, ನೀಲಕಣ್ಠ ಇತಿ ಭೂಯೋ ನಿಗಮಗಣೈರ್ಗೀತಃ॥೧೧॥
ಯಃ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿವಿಧಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಚ್ಯುತರುದ್ರೈಃ, ನಿಜರೂಪೈಸ್ತನುತೇ ಯೋ ದುಜ್ಞೇಯಃ ಕ್ಷುದ್ರೈಃ।
ತಂ ಪ್ರಕಾಶಸುಖಮಚ್ಛಂ ಬಾಧಾವಧಿಮೀಶಂ, ತನುಭೇದೈರಿವ ಭಿನ್ನಂ ಶ್ರಯತ ಧಿಯಾಮೀಶಮ್॥೧೨॥
॥ ಇತಿ ಶಿವನೀರಾಜನಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥