કથૂં રામદેવ વિમલ યશ, સુને પાપ વિનશાય॥
અજમલ ગેહ બધાવણા, જગ મેં જય જયકાર॥
અજમલ પુત્ર અનોખી માયા॥
પરમ પ્રતાપી અન્તર્યામી॥
તંવર વંશ અવતંશ કહાયે॥
દાનવ દૈત્ય દુષ્ટ સંહારે॥
દૂધ પરીણ્ડા માંહી કીન્હા॥
જ્યોંહી પ્રભુ પલને પ્રગટાયે॥
દૂધ ઉફણતા ચરા ઉઠાયા॥
ચિથડોં કા ઘોડા હી સાયા॥
ભક્ત જનોં કા કષ્ટ નિવારા॥
પુંગલ જા પ્રભુ ફંદ છુડાયા॥
જલા નગર શરણાગત આયા॥
મુવા પુત્ર હંસતા ભગ આયા॥
જા પરદેશ દ્રવ્ય બહુ લાયા॥
પ્રગત ટેર પહુઁચે અવતારી॥
બનિયાં આ જબ હાલ સુનાયા॥
મિશ્રી બની નમક સબ ખારા॥
નમક હુઆ મિશ્રી ફિર સારી॥
નિકલંગ નાડી સિરજી પ્યારી॥
લ્યાય કટોરા કારજ સારા॥
નિજસર જલ ખારા કરવાયા॥
રામ સરોવર પ્રભુ ખુદવાયા॥
દર્શ પાય અતિશય હરષાયા॥
દૂધ થણા બકરયા કે આયા॥
આત્મ જ્ઞાન હરજી ને દીન્હોં॥
સૂતે કો ધરતી લુઢકાયા॥
પુત્ર પાય મન મેં હરષાયા॥
આયે પ્રભુ સુન ગદગદ વાણી॥
ઉક્ત ઉજાગર અભય વર દીન્હા॥
હો અન્ધા કરની ફલ પાયા॥
સાતો તવા બેધ પ્રભુ દીન્હાં॥
ફેર ભક્ત કો નહીં સતાયા॥
મુવા પુત્ર પલ મેં ઉઠ ધાયા॥
તબ-તબ આ તુમ દર્શન દીન્હાં॥
ચઢ લીલે પર જલ્દી આતે॥
મનવાંછિત કારજ ફલ પાવેં॥
તાકે કષ્ટ સકલ કટ જાવે॥
તેરી મહિમા અપરમ્પારી॥
કહાઁ બુદ્ધિ શારદ સી લાઊઁ॥
મતી અનુસાર રચી ચાલીસા॥
રખિયોં પ્રભુ લજ્જા મેરી॥
પાવે મનવાંછિત ફલ અરુ જીવન સુખમય હોય॥
