കഥൂം രാമദേവ വിമല യശ, സുനേ പാപ വിനശായ॥
അജമല ഗേഹ ബധാവണാ, ജഗ മേം ജയ ജയകാര॥
അജമല പുത്ര അനോഖീ മായാ॥
പരമ പ്രതാപീ അന്തര്യാമീ॥
തംവര വംശ അവതംശ കഹായേ॥
ദാനവ ദൈത്യ ദുഷ്ട സംഹാരേ॥
ദൂധ പരീണ്ഡാ മാംഹീ കീന്ഹാ॥
ജ്യോംഹീ പ്രഭു പലനേ പ്രഗടായേ॥
ദൂധ ഉഫണതാ ചരാ ഉഠായാ॥
ചിഥഡോം കാ ഘോഡാ ഹീ സായാ॥
ഭക്ത ജനോം കാ കഷ്ട നിവാരാ॥
പുംഗല ജാ പ്രഭു ഫംദ ഛുഡായാ॥
ജലാ നഗര ശരണാഗത ആയാ॥
മുവാ പുത്ര ഹംസതാ ഭഗ ആയാ॥
ജാ പരദേശ ദ്രവ്യ ബഹു ലായാ॥
പ്രഗത ടേര പഹുഁചേ അവതാരീ॥
ബനിയാം ആ ജബ ഹാല സുനായാ॥
മിശ്രീ ബനീ നമക സബ ഖാരാ॥
നമക ഹുആ മിശ്രീ ഫിര സാരീ॥
നികലംഗ നാഡീ സിരജീ പ്യാരീ॥
ല്യായ കടോരാ കാരജ സാരാ॥
നിജസര ജല ഖാരാ കരവായാ॥
രാമ സരോവര പ്രഭു ഖുദവായാ॥
ദര്ശ പായ അതിശയ ഹരഷായാ॥
ദൂധ ഥണാ ബകരയാ കേ ആയാ॥
ആത്മ ജ്ഞാന ഹരജീ നേ ദീന്ഹോം॥
സൂതേ കോ ധരതീ ലുഢകായാ॥
പുത്ര പായ മന മേം ഹരഷായാ॥
ആയേ പ്രഭു സുന ഗദഗദ വാണീ॥
ഉക്ത ഉജാഗര അഭയ വര ദീന്ഹാ॥
ഹോ അന്ധാ കരനീ ഫല പായാ॥
സാതോ തവാ ബേധ പ്രഭു ദീന്ഹാം॥
ഫേര ഭക്ത കോ നഹീം സതായാ॥
മുവാ പുത്ര പല മേം ഉഠ ധായാ॥
തബ-തബ ആ തുമ ദര്ശന ദീന്ഹാം॥
ചഢ ലീലേ പര ജല്ദീ ആതേ॥
മനവാംഛിത കാരജ ഫല പാവേം॥
താകേ കഷ്ട സകല കട ജാവേ॥
തേരീ മഹിമാ അപരമ്പാരീ॥
കഹാഁ ബുദ്ധി ശാരദ സീ ലാഊഁ॥
മതീ അനുസാര രചീ ചാലീസാ॥
രഖിയോം പ്രഭു ലജ്ജാ മേരീ॥
പാവേ മനവാംഛിത ഫല അരു ജീവന സുഖമയ ഹോയ॥
