ಕಥೂಂ ರಾಮದೇವ ವಿಮಲ ಯಶ, ಸುನೇ ಪಾಪ ವಿನಶಾಯ॥
ಅಜಮಲ ಗೇಹ ಬಧಾವಣಾ, ಜಗ ಮೇಂ ಜಯ ಜಯಕಾರ॥
ಅಜಮಲ ಪುತ್ರ ಅನೋಖೀ ಮಾಯಾ॥
ಪರಮ ಪ್ರತಾಪೀ ಅನ್ತರ್ಯಾಮೀ॥
ತಂವರ ವಂಶ ಅವತಂಶ ಕಹಾಯೇ॥
ದಾನವ ದೈತ್ಯ ದುಷ್ಟ ಸಂಹಾರೇ॥
ದೂಧ ಪರೀಣ್ಡಾ ಮಾಂಹೀ ಕೀನ್ಹಾ॥
ಜ್ಯೋಂಹೀ ಪ್ರಭು ಪಲನೇ ಪ್ರಗಟಾಯೇ॥
ದೂಧ ಉಫಣತಾ ಚರಾ ಉಠಾಯಾ॥
ಚಿಥಡೋಂ ಕಾ ಘೋಡಾ ಹೀ ಸಾಯಾ॥
ಭಕ್ತ ಜನೋಂ ಕಾ ಕಷ್ಟ ನಿವಾರಾ॥
ಪುಂಗಲ ಜಾ ಪ್ರಭು ಫಂದ ಛುಡಾಯಾ॥
ಜಲಾ ನಗರ ಶರಣಾಗತ ಆಯಾ॥
ಮುವಾ ಪುತ್ರ ಹಂಸತಾ ಭಗ ಆಯಾ॥
ಜಾ ಪರದೇಶ ದ್ರವ್ಯ ಬಹು ಲಾಯಾ॥
ಪ್ರಗತ ಟೇರ ಪಹುಁಚೇ ಅವತಾರೀ॥
ಬನಿಯಾಂ ಆ ಜಬ ಹಾಲ ಸುನಾಯಾ॥
ಮಿಶ್ರೀ ಬನೀ ನಮಕ ಸಬ ಖಾರಾ॥
ನಮಕ ಹುಆ ಮಿಶ್ರೀ ಫಿರ ಸಾರೀ॥
ನಿಕಲಂಗ ನಾಡೀ ಸಿರಜೀ ಪ್ಯಾರೀ॥
ಲ್ಯಾಯ ಕಟೋರಾ ಕಾರಜ ಸಾರಾ॥
ನಿಜಸರ ಜಲ ಖಾರಾ ಕರವಾಯಾ॥
ರಾಮ ಸರೋವರ ಪ್ರಭು ಖುದವಾಯಾ॥
ದರ್ಶ ಪಾಯ ಅತಿಶಯ ಹರಷಾಯಾ॥
ದೂಧ ಥಣಾ ಬಕರಯಾ ಕೇ ಆಯಾ॥
ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಹರಜೀ ನೇ ದೀನ್ಹೋಂ॥
ಸೂತೇ ಕೋ ಧರತೀ ಲುಢಕಾಯಾ॥
ಪುತ್ರ ಪಾಯ ಮನ ಮೇಂ ಹರಷಾಯಾ॥
ಆಯೇ ಪ್ರಭು ಸುನ ಗದಗದ ವಾಣೀ॥
ಉಕ್ತ ಉಜಾಗರ ಅಭಯ ವರ ದೀನ್ಹಾ॥
ಹೋ ಅನ್ಧಾ ಕರನೀ ಫಲ ಪಾಯಾ॥
ಸಾತೋ ತವಾ ಬೇಧ ಪ್ರಭು ದೀನ್ಹಾಂ॥
ಫೇರ ಭಕ್ತ ಕೋ ನಹೀಂ ಸತಾಯಾ॥
ಮುವಾ ಪುತ್ರ ಪಲ ಮೇಂ ಉಠ ಧಾಯಾ॥
ತಬ-ತಬ ಆ ತುಮ ದರ್ಶನ ದೀನ್ಹಾಂ॥
ಚಢ ಲೀಲೇ ಪರ ಜಲ್ದೀ ಆತೇ॥
ಮನವಾಂಛಿತ ಕಾರಜ ಫಲ ಪಾವೇಂ॥
ತಾಕೇ ಕಷ್ಟ ಸಕಲ ಕಟ ಜಾವೇ॥
ತೇರೀ ಮಹಿಮಾ ಅಪರಮ್ಪಾರೀ॥
ಕಹಾಁ ಬುದ್ಧಿ ಶಾರದ ಸೀ ಲಾಊಁ॥
ಮತೀ ಅನುಸಾರ ರಚೀ ಚಾಲೀಸಾ॥
ರಖಿಯೋಂ ಪ್ರಭು ಲಜ್ಜಾ ಮೇರೀ॥
ಪಾವೇ ಮನವಾಂಛಿತ ಫಲ ಅರು ಜೀವನ ಸುಖಮಯ ಹೋಯ॥
