Lord Krishna

শ্ৰী কৃষ্ণ স্তোত্ৰম্ (দানৱ কৃতম্)

(Sri Krishna Stotram (Danava Krutam) in Assamese)

Also known as shri krishna stotram (danava krutam) · shree krishna stotram (danava krutam) · krishna stotram (danava krutam)

A hymn spoken by a demon in the body of an ass — Brahmavaivarta Purana, Krishna-janma-khanda, chapter twenty-two — and it never lets you forget the speaker. He names himself a son of the Bali at whose sacrifice Vamana came begging, says a curse of Durvasas gave him this contemptible birth and that the same sage foretold his death would come from Krishna, then asks for it outright: slay me with the sixteen-spoked discus. Between those lies a full Dashavatara litany, closing on Krishna as the seed-form of them all. The nineteenth verse gives the piece its edge — the Vedas and Brahma cannot praise him, so what can I, a daitya once and an ass now? The twenty-first turns that into an argument: Brahma is a praiser and an ass is a praiser, do not laugh at me; for one who is lord and knows, grace falls the same on the fit and the unfit.

॥ শ্ৰী কৃষ্ণ স্তোত্ৰম্ (দানৱ কৃতম্) ॥
ৱামনোঽসি ত্ৱমংশেন মত্পিতুৰ্যজ্ঞভিক্ষুকঃ ।
ৰাজ্যহৰ্তা চ শ্ৰীহৰ্তা সুতলস্থলদাযকঃ ॥ ১ ॥
বলিভক্তিৱশো ৱীৰঃ সৰ্ৱেশো ভক্তৱত্সলঃ ।
শীঘ্ৰং ত্ৱং হিন্ধি মাং পাপং শাপাদ্গৰ্দভৰূপিণম্ ॥ ২ ॥
মুনেৰ্দুৰ্ৱাসসঃ শাপাদীদৃশং জন্ম কুত্সিতম্ ।
মৃত্যুৰুক্তশ্চ মুনিনা ত্ৱত্তো মম জগত্পতে ॥ ৩ ॥
ষোডশাৰেণ চক্ৰেণ সুতীক্ষ্ণেনাতিতেজসা ।
জহি মাং জগতাং নাথ সদ্ভক্তিং কুৰু মোক্ষদ ॥ ৪ ॥
ত্ৱমংশেন ৱৰাহশ্চ সমুদ্ধৰ্তুং ৱসুন্ধৰাম্ ।
ৱেদানাং ৰক্ষিতা নাথ হিৰণ্যাক্ষনিষূদনঃ ॥ ৫ ॥
ত্ৱং নৃসিংহঃ স্ৱযং পূৰ্ণো হিৰণ্যকশিপোৰ্ৱধে ।
প্ৰহ্লাদানুগ্ৰহাৰ্থায দেৱানাং ৰক্ষণায চ ॥ ৬ ॥
ত্ৱং চ ৱেদোদ্ধাৰকৰ্তা মীনাংশেন দযানিধে ।
নৃপস্য জ্ঞানদানায ৰক্ষাযৈ সুৰৱিপ্ৰযোঃ ॥ ৭ ॥
শেষাধাৰশ্চ কূৰ্মস্ত্ৱমংশেন সৃষ্টিহেতৱে ।
ৱিশ্ৱাধাৰশ্চ ৱিশ্ৱস্ত্ৱমংশেনাপি সহস্ৰধৃত্ ॥ ৮ ॥
ৰামো দাশৰথিস্ত্ৱং চ জানক্যুদ্ধাৰহেতৱে ।
দশকন্ধৰহন্তা চ সিন্ধৌ সেতুৱিধাযকঃ ॥ ৯ ॥
কলযা পৰশুৰামশ্চ জমদগ্নিসুতো মহান্ ।
ত্ৰিঃসপ্তকৃত্ৱো ভূপানাং নিহন্তা জগতীপতে ॥ ১০ ॥
অংশেন কপিলস্ত্ৱং চ সিদ্ধানাং চ গুৰোৰ্গুৰুঃ ।
মাতৃজ্ঞানপ্ৰদাতা চ যোগশাস্ত্ৰৱিধাযকঃ ॥ ১১ ॥
অংশেন জ্ঞানিনাং শ্ৰেষ্ঠৌ নৰনাৰাযণাৱৃষী ।
ত্ৱং চ ধৰ্মসুতো ভূত্ৱা লোকৱিস্তাৰকাৰকঃ ॥ ১২ ॥
অধুনা কৃষ্ণৰূপস্ত্ৱং পৰিপূৰ্ণতমঃ স্ৱযম্ ।
সৰ্ৱেষামৱতাৰাণাং বীজৰূপঃ সনাতনঃ ॥ ১৩ ॥
যশোদাজীৱনো নিত্যো নন্দৈকানন্দৱৰ্ধনঃ ।
প্ৰাণাধিদেৱো গোপীনাং ৰাধাপ্ৰাণাধিকপ্ৰিযঃ ॥ ১৪ ॥
ৱসুদেৱসুতঃ শান্তো দেৱকীদুঃখভঞ্জনঃ ।
অযোনিসম্ভৱঃ শ্ৰীমান্ পৃথিৱীভাৰহাৰকঃ ॥ ১৫ ॥
পূতনাযৈ মাতৃগতিং প্ৰদাতা চ কৃপানিধিঃ ।
বককেশিপ্ৰলম্বানাং মমাপি মোক্ষকাৰকঃ ॥ ১৬ ॥
স্ৱেচ্ছাময গুণাতীত ভক্তানাং ভযভঞজন ।
প্ৰসীদ ৰাধিকানাথ প্ৰসীদ কুৰু মোক্ষণম্ ॥ ১৭ ॥
হে নাথ গাৰ্দভীযোনেঃ সমুদ্ধৰ ভৱাৰ্ণৱাত্ ।
মূৰ্খস্ত্ৱদ্ভক্তপুত্ৰোঽহং মামুদ্ধৰ্তুং ত্ৱমৰ্হসি ॥ ১৮ ॥
ৱেদা ব্ৰহ্মাদযো যং চ মুনীন্দ্ৰাঃ স্তোতুমক্ষমাঃ ।
কিং স্তৌমি তং গুণাতীতং পুৰা দৈত্যোঽধুনা খৰঃ ॥ ১৯ ॥
এৱং কুৰু কৃপাসিন্ধো যেন মে ন ভৱেজ্জনুঃ ।
দৃষ্ট্ৱা পাদাৰৱিন্দং তে কঃ পুনৰ্ভৱনং ৱ্ৰজেত্ ॥ ২০ ॥
ব্ৰহ্মা স্তোতা খৰঃ স্তোতা নোপহাসিতুমৰ্হসি ।
সদীশ্ৱৰস্য ৱিজ্ঞস্য যোগ্যাযোগ্যে সমা কৃপা ॥ ২১ ॥
ইত্যেৱমুক্ত্ৱা দৈত্যেন্দ্ৰস্তস্থৌ চ পুৰতো হৰেঃ ।
প্ৰসন্নৱদনঃ শ্ৰীমানতিতুষ্টো বভূৱ হ ॥ ২২ ॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
ইদং দৈত্যকৃতং স্তোত্ৰং নিত্যং ভক্ত্যা চ যঃ পঠেত্ ।
সালোক্যসাৰ্ষ্টিসামীপ্যং লীলযা লভতে হৰেঃ ॥ ২৩ ॥
ইহ লোকে হৰেৰ্ভক্তিমন্তে দাস্যং সুদুৰ্লভম্ ।
ৱিদ্যাং শ্ৰিযং সুকৱিতাং পুত্ৰপৌত্ৰান্ যশো লভেত্ ॥ ২৪ ॥
॥ ইতি শ্ৰীব্ৰহ্মৱৈৱৰ্তে মহাপুৰাণে শ্ৰীকৃষ্ণজন্মখণ্ডে দ্ৱাৱিংশোঽধ্যাযে দানৱকৃত শ্ৰী কৃষ্ণ স্তোত্ৰম্ ॥

Explore More