Lord Krishna

ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଦାନଵ କୃତମ୍)

(Sri Krishna Stotram (Danava Krutam) in Odia)

Also known as shri krishna stotram (danava krutam) · shree krishna stotram (danava krutam) · krishna stotram (danava krutam)

A hymn spoken by a demon in the body of an ass — Brahmavaivarta Purana, Krishna-janma-khanda, chapter twenty-two — and it never lets you forget the speaker. He names himself a son of the Bali at whose sacrifice Vamana came begging, says a curse of Durvasas gave him this contemptible birth and that the same sage foretold his death would come from Krishna, then asks for it outright: slay me with the sixteen-spoked discus. Between those lies a full Dashavatara litany, closing on Krishna as the seed-form of them all. The nineteenth verse gives the piece its edge — the Vedas and Brahma cannot praise him, so what can I, a daitya once and an ass now? The twenty-first turns that into an argument: Brahma is a praiser and an ass is a praiser, do not laugh at me; for one who is lord and knows, grace falls the same on the fit and the unfit.

॥ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଦାନଵ କୃତମ୍) ॥
ଵାମନୋଽସି ତ୍ଵମଂଶେନ ମତ୍ପିତୁର୍ଯଜ୍ଞଭିକ୍ଷୁକଃ ।
ରାଜ୍ଯହର୍ତା ଚ ଶ୍ରୀହର୍ତା ସୁତଲସ୍ଥଲଦାଯକଃ ॥ ୧ ॥
ବଲିଭକ୍ତିଵଶୋ ଵୀରଃ ସର୍ଵେଶୋ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ ।
ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ହିନ୍ଧି ମାଂ ପାପଂ ଶାପାଦ୍ଗର୍ଦଭରୂପିଣମ୍ ॥ ୨ ॥
ମୁନେର୍ଦୁର୍ଵାସସଃ ଶାପାଦୀଦୃଶଂ ଜନ୍ମ କୁତ୍ସିତମ୍ ।
ମୃତ୍ଯୁରୁକ୍ତଶ୍ଚ ମୁନିନା ତ୍ଵତ୍ତୋ ମମ ଜଗତ୍ପତେ ॥ ୩ ॥
ଷୋଡଶାରେଣ ଚକ୍ରେଣ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣେନାତିତେଜସା ।
ଜହି ମାଂ ଜଗତାଂ ନାଥ ସଦ୍ଭକ୍ତିଂ କୁରୁ ମୋକ୍ଷଦ ॥ ୪ ॥
ତ୍ଵମଂଶେନ ଵରାହଶ୍ଚ ସମୁଦ୍ଧର୍ତୁଂ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ ।
ଵେଦାନାଂ ରକ୍ଷିତା ନାଥ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷନିଷୂଦନଃ ॥ ୫ ॥
ତ୍ଵଂ ନୃସିଂହଃ ସ୍ଵଯଂ ପୂର୍ଣୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଵଧେ ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦାନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ଦେଵାନାଂ ରକ୍ଷଣାଯ ଚ ॥ ୬ ॥
ତ୍ଵଂ ଚ ଵେଦୋଦ୍ଧାରକର୍ତା ମୀନାଂଶେନ ଦଯାନିଧେ ।
ନୃପସ୍ଯ ଜ୍ଞାନଦାନାଯ ରକ୍ଷାଯୈ ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ ॥ ୭ ॥
ଶେଷାଧାରଶ୍ଚ କୂର୍ମସ୍ତ୍ଵମଂଶେନ ସୃଷ୍ଟିହେତଵେ ।
ଵିଶ୍ଵାଧାରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵସ୍ତ୍ଵମଂଶେନାପି ସହସ୍ରଧୃତ୍ ॥ ୮ ॥
ରାମୋ ଦାଶରଥିସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଜାନକ୍ଯୁଦ୍ଧାରହେତଵେ ।
ଦଶକନ୍ଧରହନ୍ତା ଚ ସିନ୍ଧୌ ସେତୁଵିଧାଯକଃ ॥ ୯ ॥
କଲଯା ପରଶୁରାମଶ୍ଚ ଜମଦଗ୍ନିସୁତୋ ମହାନ୍ ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ଭୂପାନାଂ ନିହନ୍ତା ଜଗତୀପତେ ॥ ୧୦ ॥
ଅଂଶେନ କପିଲସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଚ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ ।
ମାତୃଜ୍ଞାନପ୍ରଦାତା ଚ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରଵିଧାଯକଃ ॥ ୧୧ ॥
ଅଂଶେନ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ ।
ତ୍ଵଂ ଚ ଧର୍ମସୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ଲୋକଵିସ୍ତାରକାରକଃ ॥ ୧୨ ॥
ଅଧୁନା କୃଷ୍ଣରୂପସ୍ତ୍ଵଂ ପରିପୂର୍ଣତମଃ ସ୍ଵଯମ୍ ।
ସର୍ଵେଷାମଵତାରାଣାଂ ବୀଜରୂପଃ ସନାତନଃ ॥ ୧୩ ॥
ଯଶୋଦାଜୀଵନୋ ନିତ୍ଯୋ ନନ୍ଦୈକାନନ୍ଦଵର୍ଧନଃ ।
ପ୍ରାଣାଧିଦେଵୋ ଗୋପୀନାଂ ରାଧାପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯଃ ॥ ୧୪ ॥
ଵସୁଦେଵସୁତଃ ଶାନ୍ତୋ ଦେଵକୀଦୁଃଖଭଞ୍ଜନଃ ।
ଅଯୋନିସମ୍ଭଵଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପୃଥିଵୀଭାରହାରକଃ ॥ ୧୫ ॥
ପୂତନାଯୈ ମାତୃଗତିଂ ପ୍ରଦାତା ଚ କୃପାନିଧିଃ ।
ବକକେଶିପ୍ରଲମ୍ବାନାଂ ମମାପି ମୋକ୍ଷକାରକଃ ॥ ୧୬ ॥
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯ ଗୁଣାତୀତ ଭକ୍ତାନାଂ ଭଯଭଞଜନ ।
ପ୍ରସୀଦ ରାଧିକାନାଥ ପ୍ରସୀଦ କୁରୁ ମୋକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୧୭ ॥
ହେ ନାଥ ଗାର୍ଦଭୀଯୋନେଃ ସମୁଦ୍ଧର ଭଵାର୍ଣଵାତ୍ ।
ମୂର୍ଖସ୍ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତପୁତ୍ରୋଽହଂ ମାମୁଦ୍ଧର୍ତୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି ॥ ୧୮ ॥
ଵେଦା ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଯଂ ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାଃ ସ୍ତୋତୁମକ୍ଷମାଃ ।
କିଂ ସ୍ତୌମି ତଂ ଗୁଣାତୀତଂ ପୁରା ଦୈତ୍ଯୋଽଧୁନା ଖରଃ ॥ ୧୯ ॥
ଏଵଂ କୁରୁ କୃପାସିନ୍ଧୋ ଯେନ ମେ ନ ଭଵେଜ୍ଜନୁଃ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାଦାରଵିନ୍ଦଂ ତେ କଃ ପୁନର୍ଭଵନଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ॥ ୨୦ ॥
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୋତା ଖରଃ ସ୍ତୋତା ନୋପହାସିତୁମର୍ହସି ।
ସଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞସ୍ଯ ଯୋଗ୍ଯାଯୋଗ୍ଯେ ସମା କୃପା ॥ ୨୧ ॥
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସ୍ତସ୍ଥୌ ଚ ପୁରତୋ ହରେଃ ।
ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଃ ଶ୍ରୀମାନତିତୁଷ୍ଟୋ ବଭୂଵ ହ ॥ ୨୨ ॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତି ॥
ଇଦଂ ଦୈତ୍ଯକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଯଃ ପଠେତ୍ ।
ସାଲୋକ୍ଯସାର୍ଷ୍ଟିସାମୀପ୍ଯଂ ଲୀଲଯା ଲଭତେ ହରେଃ ॥ ୨୩ ॥
ଇହ ଲୋକେ ହରେର୍ଭକ୍ତିମନ୍ତେ ଦାସ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ।
ଵିଦ୍ଯାଂ ଶ୍ରିଯଂ ସୁକଵିତାଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାନ୍ ଯଶୋ ଲଭେତ୍ ॥ ୨୪ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡେ ଦ୍ଵାଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯେ ଦାନଵକୃତ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥

Explore More