Goddess Pratyangira

ऋग्वेदीय श्री प्रत्यङ्गिरा सूक्तम् (पाठान्तरम् - १)

(Sri Pratyangira Suktam (Rigveda Var. 1))

Also known as shri pratyangira suktam (rigveda var. 1) · shree pratyangira suktam (rigveda var. 1) · pratyangira suktam (rigveda var. 1)

A second recension of the Rigvedic Khila hymn that also stands in this corpus, forty-one verses against the first one's forty-nine, differing in order and in a number of readings. Its subject is the same, the turning back of a rite sent against the reciter, and one verse states the case with no softening at all: kinsman or not a kinsman, whoever attacks us — set your foot upon him and split his head. What sets this recension apart is its ending, which leaves the attack behind entirely for one of the most quoted lines of the group: the Veda is my inner armour, peace is my inner armour, dharma is my inner armour.

Read In:

Script: Devanagari (देवनागरी) — also the script of Hindi, Marathi, Nepali and Konkani.

॥ श्री प्रत्यङ्गिरा सूक्तम् (ऋग्वेदीय पाठान्तरम् - १) ॥
(ऋ.वे.खि.४.५)
यां कल्पयन्ति नोऽरयः क्रूरां कृत्यां वधूमिव ।
तां ब्रह्मणा परि निङ्मः प्रत्यक्कर्तारमृच्छतु ॥ १ ॥
शीर्षण्वतीं कर्णवतीं विश्वरूपां भयंकरीम् ।
यः प्राहिणोमि हाद्य त्वा वि तत्त्वं योजयाशुभि ॥ २ ॥
येन चित्तेन वदसि प्रतिकूलमघायूनि ।
तमेवं ते नि कृत्ये मास्मान् ऋष्यो अनागसः ॥ ३ ॥
अभि वर्तस्व कर्तारं निरस्तास्माभिरोजसा ।
आयुरस्य नि वर्तस्व प्रजां च पुरुषादिनि ॥ ४ ॥
यस्त्वा कृत्ये चकारेह तं त्वं गच्छ पुनर्नवे ।
अरातीः कृत्यां नाशय सर्वाश्च यातुधान्यः ॥ ५ ॥
क्षिप्रं कृत्ये नि वर्तस्व कर्तुरेव गृहान् प्रति ।
पशूंश्चावास्य नाशय वीरांश्चास्य नि बर्हय ॥ ६ ॥
यस्त्वा कृत्ये प्र जिगाति विद्वान् अविदुषो गृहान् ।
तस्त्यैवेतः परेत्याशु तनुं कृधि परुष्यसः ॥ ७ ॥
प्रतीचीं त्वापसेधतु ब्रह्म रोचिष्ण्वमित्रहा ।
अग्निश्च कृत्ये रक्षोहा रिप्रहा चाज एकपात् ॥ ८ ॥
यथा त्वाङ्गिरसः पूर्वे भृगवश्चाप सेधिरे ।
अत्रयश्च वसिष्ठाश्च तथैव त्वापसेधिम ॥ ९ ॥
यस्ते परूंषि संदधौ रथस्येव ऋभुर्धिया ।
तं गच्छ तत्र ते जनमज्ञातस्तेऽयं जनः ॥ १० ॥
यो नः कश्चिद्रणस्थो वा कश्चिद्वान्योऽभि हिंसति ।
तस्य त्वं द्रोरिवेद्धोऽग्निस्तनुः पृच्छस्व हेळितः ॥ ११ ॥
भवा शर्वा देवहेळिमस्य ते पापकृत्वने ।
हरस्वतीस्त्वं च कृत्ये नोच्छिषस्तस्य किञ्चन ॥ १२ ॥
ये नो शिवासः पन्थानः परायान्ति परावतम् ।
तैर्देव्यरातीः कृत्या नो गमयस्वा नि वर्तय ॥ १३ ॥
यो नः कश्चिद्द्रुहोऽरातिर्मनसाप्यभि दासति ।
दूरस्थो वान्तिकस्थो वा तस्य हृद्यमसृक् पिब ॥ १४ ॥
येनासि कृत्ये प्रहिता दूढ्येनास्मज्जिघांसया ।
तस्य व्यनच्चाव्यनच्च हिनस्तु शरदाशनिः ॥ १५ ॥
यद्यु वैषि द्विपद्यस्मान् यदि वैषि चतुष्पदी ।
निरस्तातोऽव्रतास्माभिः कर्तुरष्टापदी गृहम् ॥ १६ ॥
यो नः शपादशपतो यश्च नः शपतः शपात् ।
वृक्ष इव विद्युता हत आमूलादनुशुष्यतु ॥ १७ ॥
यं द्विष्मो यश्च नो द्वेष्ट्यघायुर्यश्च नः शपात् ।
शुने पेष्ट्रमिवावक्षामं तं प्रत्यस्यामि मृत्यवे ॥ १८ ॥
यश्च सापत्नः शपथो यश्च जाम्याः शपथः ।
ब्रह्मा च यत् क्रुद्धः शपात् सर्वं तत् कृध्यधस्पदम् ॥ १९ ॥
सबन्धुश्चासबन्धुश्च यो अस्मान् अभि दासति ।
तस्य त्वं भिन्ध्यधिष्ठाय पदा विष्पूर्यते शिरः ॥ २० ॥
अभि प्रेहि सहस्राक्षं युक्त्वाशुं शपथ रथम् ।
शत्रूँरन्विच्छती कृत्ये वृकीवाविवृतो गृहान् ॥ २१ ॥
परि णो वृङ्धि शपथान् दहन्नग्निरिव व्रजम् ।
शत्रूँरेवा वि नो जहि दिव्या वृक्षमिवाशनिः ॥ २२ ॥
शत्रून्मे प्रोष्ट शपथान् कृत्याश्च सुहृदो हृद्याः ।
जिह्माः श्लक्ष्णाश्च दुर्हृदः समिद्धं जातवेदसम् ॥ २३ ॥
असपत्नं पुरस्तान्नः शिवं दक्षिणतस्कृधि ।
अभयं सततं पश्चाद्भद्रमुत्तरतो गृहे ॥ २४ ॥
परेहि कृत्ये मा तिष्ठ वृद्धस्येव पदं नय ।
मृगस्य हि मृगारिस्त्वं तं त्वं निकर्तुमर्हसि ॥ २५ ॥
अघ्न्यास्ये घोररूपे वररूपे विनाशिनि ।
जम्भिताः प्रत्या गृभ्णीष्व स्वयमादायाद्भुतम् ॥ २६ ॥
त्वमिन्द्रो यमो वरुणस्त्वमापो अग्निरथानिलः ।
ब्रह्मा चैव रुद्रश्च त्वष्टा चैव प्रजापतिः ॥ २७ ॥
आवर्तध्वं निवर्तध्वमृतवः परिवत्सराः ।
अहोरात्राश्चाब्दाश्च त्वं दिशः प्रदिशश्च मे ॥ २८ ॥
त्वमिन्द्रो यमो वरुणस्त्वमापो अग्निरथानिलः ।
अत्याहृत्य पशून् देवानुत्पातयस्वाद्भुतम् ॥ २९ ॥
अभ्यक्तास्ताः स्वलंकृताः सर्वं नो दुरितं जहि ।
जानीथाश्चैव कृत्यानां कर्तॄन् नॄन् पापचेतसः ॥ ३० ॥
यथा हन्ति पूर्वासिनं तयैवेष्वाशुकृज्जनः ।
तथा त्वया युजा वयं तस्य निकृण्म स्थास्नु जङ्गमम् ॥ ३१ ॥
उत्तिष्ठैव परेहितो३घ्न्यास्ये किमिहेच्छसि ।
ग्रीवास्ते कृत्ये पदा चापि कर्त्स्यामि निर्द्रव ॥ ३२ ॥
स्वायसा सन्ति नोसयो विद्मश्चैव परूंषि ते ।
तैः स्थ निकृण्म स्थान्युग्रे यदि नो जीवयस्व ईम् ॥ ३३ ॥
मास्योच्छिषो द्विपदं मो च किंचिच्चतुष्पदम् ।
मा ज्ञातीरनुजास्वन्वा मा वेशं प्रतिवेशिना ॥ ३४ ॥
शत्रूयता प्रहितामिमां येनाभि यथायथा ।
ततस्तथा त्वानुदतु योऽयमन्तर्मयि श्रितः ॥ ३५ ॥
एवं त्वं निकृतास्माभिर्ब्रह्मणा देवि सर्वशः ।
यथा तमाश्रितं कर्त्वा पापधीरेव नो जहि ॥ ३६ ॥
यो नः स्वो अरणो यश्च निष्ट्यो जिघांसति ।
देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरम् ॥ ३७ ॥
यथा विद्युद्धतो वृक्ष आ मूलदनु शुष्यति ।
एवं स प्रति शुष्यतु यो मे पापं चिकीर्षति ॥ ३८ ॥
यथा प्रतिहिता भूत्वा तामेव प्रति धावति ।
पापं तमेव धावतु यो मे पापं चिकीर्षति ॥ ३९ ॥
कुवीरं ते सुखं रुद्रं नन्दीमानं विमथ ह ।
ब्रह्म वर्म ममान्तरं शर्म वर्म ममान्तरं धर्म वर्म ममान्तरम् ॥ ४० ॥
॥ इति ऋग्वेदीय श्री प्रत्यङ्गिरा सूक्तम् (पाठान्तरम् - १) सम्पूर्णम् ॥

Explore More