Lord Vishnu (Ranganatha)

শ্ৰী ৰঙ্গ গদ্যম্

(Sri Ranga Gadyam in Assamese)

Ramanujacharya

Also known as shri ranga gadyam · shree ranga gadyam · ranga gadyam

One of the three prose pieces by Ramanuja, this one addressed to Ranganatha at Srirangam and prefaced by a verse in which a later hand salutes Ramanuja as the knower of the truth of matter, of soul, and of what is above them both. The prose is built as his prose is built: a single sentence gathering the Lord's qualities into one enormous compound — knowledge, strength, lordship, valour, power and splendour, then good disposition, tenderness, gentleness, uprightness, kinship, evenness, compassion, sweetness, depth, generosity, skill, firmness, courage — before it comes at last to its verb. What it asks for is narrow and exact: the state of a servant, born of the love that comes of experiencing him. It says it knows no other way.

॥ শ্ৰী ৰঙ্গ গদ্যম্ ॥
চিদচিত্পৰতত্ত্ৱানাং তত্ত্ৱাযাথাৰ্থ্যৱেদিনে ।
ৰামানুজায মুনযে নমো মম গৰীযসে ॥
॥ গদ্যম্ ॥
স্ৱাধীনত্ৰিৱিধচেতনাঽচেতন স্ৱৰূপস্থিতি প্ৰৱৃত্তিভেদং, ক্লেশকৰ্মাদ্যশেষদোষাসংস্পৃষ্টং, স্ৱাভাৱিকানৱধিকাতিশয জ্ঞানবলৈশ্ৱৰ্য ৱীৰ্যশক্তিতেজস্সৌশীল্য ৱাত্সল্য মাৰ্দৱাৰ্জৱ সৌহাৰ্দ সাম্য কাৰুণ্য মাধুৰ্য গাম্ভীৰ্য ঔদাৰ্য চাতুৰ্য স্থৈৰ্য ধৈৰ্য শৌৰ্য পৰাক্ৰম সত্যকাম সত্যসঙ্কল্প কৃতিত্ৱ কৃতজ্ঞতাদ্যসঙ্খ্যেয কল্যাণগুণ গণৌঘ মহাৰ্ণৱং, পৰব্ৰহ্মভূতং, পুৰুষোত্তমং, শ্ৰীৰঙ্গশাযিনং, অস্মত্স্ৱামিনং, প্ৰবুদ্ধনিত্যনিযাম্য নিত্যদাস্যৈকৰসাত্মস্ৱভাৱোঽহং, তদেকানুভৱঃ তদেকপ্ৰিযঃ, পৰিপূৰ্ণং ভগৱন্তং ৱিশদতমানুভৱেন নিৰন্তৰমনুভূয, তদনুভৱজনিতানৱধিকাতিশয প্ৰীতিকাৰিতাশেষাৱস্থোচিত অশেষশেষতৈকৰতিৰূপ নিত্যকিঙ্কৰো ভৱানি ।
স্ৱাত্মনিত্য নিযাম্য নিত্যদাস্যৈকৰসাত্ম স্ৱভাৱানুসন্ধানপূৰ্ৱক ভগৱদনৱধিকাতিশয স্ৱাম্যাদ্যখিল গুণগণানুভৱ জনিতানৱধিকাতিশয প্ৰীতিকাৰিতাশেষাৱস্থোচিতাশেষ শেষতৈকৰতিৰূপ নিত্যকৈঙ্কৰ্য প্ৰাপ্ত্যুপাযভূতভক্তি তদুপায সম্যগ্ জ্ঞানতদুপায সমীচীনক্ৰিযা তদনুগুণসাত্ত্ৱিকতাঽঽস্তিক্যাদি সমস্তাত্মগুণৱিহীনঃ, দুৰুত্তৰানন্ত তদ্ৱিপৰ্যয জ্ঞানক্ৰিযানুগুণানাদি পাপৱাসনা মহাৰ্ণৱান্তৰ্নিমগ্নঃ, তিলতৈলৱদ্দাৰুৱহ্নিৱদ্দুৰ্ৱিৱেচ ত্ৰিগুণ ক্ষণক্ষৰণ স্ৱভাৱাচেতন প্ৰকৃতিৱ্যাপ্তিৰূপ দুৰত্যয ভগৱন্মাযা তিৰোহিত স্ৱপ্ৰকাশঃ, অনাদ্যৱিদ্যাসঞ্চিতানন্তাশক্য ৱিস্ৰংসন কৰ্মপাশ প্ৰগ্ৰথিতঃ, অনাগতানন্তকাল সমীক্ষযাঽপ্যদৃষ্টসন্তাৰোপাযঃ, নিখিলজন্তুজাতশৰণ্য, শ্ৰীমন্নাৰাযণ, তৱ চৰণাৰৱিন্দযুগলং শৰণমহং প্ৰপদ্যে ॥
এৱমৱস্থিতস্যাপ্যৰ্থিত্ৱমাত্ৰেণ, পৰমকাৰুণিকো ভগৱান্, স্ৱানুভৱ প্ৰীত্যোপনীতৈকান্তিকাত্যন্তিক নিত্যকৈঙ্কৰ্যৈকৰতিৰূপ নিত্যদাস্যং দাস্যতীতি ৱিশ্ৱাসপূৰ্ৱকং ভগৱন্তং নিত্যকিঙ্কৰতাং প্ৰাৰ্থযে ॥
তৱানুভূতিসম্ভূতপ্ৰীতিকাৰিত দাসতাম্ ।
দেহি মে কৃপযা নাথ ন জানে গতিমন্যথা ॥
সৰ্ৱাৱস্থোচিতাশেষ শেষতৈকৰতিস্তৱ ।
ভৱেযং পুণ্ডৰীকাক্ষ ত্ৱমেৱৈৱং কুৰুষ্ৱ মাম্ ॥
এৱম্ভূত তত্ত্ৱ যাথাত্ম্যৱবোধ তদিচ্ছাৰহিতস্যাপি, এতদুচ্চাৰণমাত্ৰাৱলম্বনেন, উচ্যমানাৰ্থ পৰমাৰ্থনিষ্ঠং মে মনস্ত্ৱমেৱাদ্যৈৱ কাৰয ॥
অপাৰ কৰুণাম্বুধে, অনালোচিত ৱিশেষাশেষ লোকশৰণ্য, প্ৰণতাৰ্তিহৰ, আশ্ৰিতৱাত্সল্যৈক মহোদধে, অনৱৰতৱিদিত নিখিলভূতজাত যাথাত্ম্য, সত্যকাম, সত্যসঙ্কল্প, আপত্সখ, কাকুত্স্থ, শ্ৰীমন্, নাৰাযণ, পুৰুষোত্তম, শ্ৰীৰঙ্গনাথ, মম নাথ, নমোঽস্তু তে ॥
॥ ইতি শ্ৰীভগৱদ্ৰামানুজ ৱিৰচিতং শ্ৰী ৰঙ্গ গদ্যম্ সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More