Lord Vishnu (Ranganatha)

śrī raṅga gadyam

(Sri Ranga Gadyam in English (IAST))

Ramanujacharya

Also known as shri ranga gadyam · shree ranga gadyam · ranga gadyam

One of the three prose pieces by Ramanuja, this one addressed to Ranganatha at Srirangam and prefaced by a verse in which a later hand salutes Ramanuja as the knower of the truth of matter, of soul, and of what is above them both. The prose is built as his prose is built: a single sentence gathering the Lord's qualities into one enormous compound — knowledge, strength, lordship, valour, power and splendour, then good disposition, tenderness, gentleness, uprightness, kinship, evenness, compassion, sweetness, depth, generosity, skill, firmness, courage — before it comes at last to its verb. What it asks for is narrow and exact: the state of a servant, born of the love that comes of experiencing him. It says it knows no other way.

|| śrī raṅga gadyam ||
cidacitparatattvānāṃ tattvāyāthārthyavedine |
rāmānujāya munaye namo mama garīyase ||
|| gadyam ||
svādhīnatrividhacetanā'cetana svarūpasthiti pravṛttibhedaṃ, kleśakarmādyaśeṣadoṣāsaṃspṛṣṭaṃ, svābhāvikānavadhikātiśaya jñānabalaiśvarya vīryaśaktitejassauśīlya vātsalya mārdavārjava sauhārda sāmya kāruṇya mādhurya gāmbhīrya audārya cāturya sthairya dhairya śaurya parākrama satyakāma satyasaṅkalpa kṛtitva kṛtajñatādyasaṅkhyeya kalyāṇaguṇa gaṇaugha mahārṇavaṃ, parabrahmabhūtaṃ, puruṣottamaṃ, śrīraṅgaśāyinaṃ, asmatsvāminaṃ, prabuddhanityaniyāmya nityadāsyaikarasātmasvabhāvo'haṃ, tadekānubhavaḥ tadekapriyaḥ, paripūrṇaṃ bhagavantaṃ viśadatamānubhavena nirantaramanubhūya, tadanubhavajanitānavadhikātiśaya prītikāritāśeṣāvasthocita aśeṣaśeṣataikaratirūpa nityakiṅkaro bhavāni |
svātmanitya niyāmya nityadāsyaikarasātma svabhāvānusandhānapūrvaka bhagavadanavadhikātiśaya svāmyādyakhila guṇagaṇānubhava janitānavadhikātiśaya prītikāritāśeṣāvasthocitāśeṣa śeṣataikaratirūpa nityakaiṅkarya prāptyupāyabhūtabhakti tadupāya samyag jñānatadupāya samīcīnakriyā tadanuguṇasāttvikatā''stikyādi samastātmaguṇavihīnaḥ, duruttarānanta tadviparyaya jñānakriyānuguṇānādi pāpavāsanā mahārṇavāntarnimagnaḥ, tilatailavaddāruvahnivaddurviveca triguṇa kṣaṇakṣaraṇa svabhāvācetana prakṛtivyāptirūpa duratyaya bhagavanmāyā tirohita svaprakāśaḥ, anādyavidyāsañcitānantāśakya visraṃsana karmapāśa pragrathitaḥ, anāgatānantakāla samīkṣayā'pyadṛṣṭasantāropāyaḥ, nikhilajantujātaśaraṇya, śrīmannārāyaṇa, tava caraṇāravindayugalaṃ śaraṇamahaṃ prapadye ||
evamavasthitasyāpyarthitvamātreṇa, paramakāruṇiko bhagavān, svānubhava prītyopanītaikāntikātyantika nityakaiṅkaryaikaratirūpa nityadāsyaṃ dāsyatīti viśvāsapūrvakaṃ bhagavantaṃ nityakiṅkaratāṃ prārthaye ||
tavānubhūtisambhūtaprītikārita dāsatām |
dehi me kṛpayā nātha na jāne gatimanyathā ||
sarvāvasthocitāśeṣa śeṣataikaratistava |
bhaveyaṃ puṇḍarīkākṣa tvamevaivaṃ kuruṣva mām ||
evambhūta tattva yāthātmyavabodha tadicchārahitasyāpi, etaduccāraṇamātrāvalambanena, ucyamānārtha paramārthaniṣṭhaṃ me manastvamevādyaiva kāraya ||
apāra karuṇāmbudhe, anālocita viśeṣāśeṣa lokaśaraṇya, praṇatārtihara, āśritavātsalyaika mahodadhe, anavaratavidita nikhilabhūtajāta yāthātmya, satyakāma, satyasaṅkalpa, āpatsakha, kākutstha, śrīman, nārāyaṇa, puruṣottama, śrīraṅganātha, mama nātha, namo'stu te ||
|| iti śrībhagavadrāmānuja viracitaṃ śrī raṅga gadyam sampūrṇam ||

Explore More