Lord Vishnu (Ranganatha)

ଶ୍ରୀ ରଙ୍ଗ ଗଦ୍ଯମ୍

(Sri Ranga Gadyam in Odia)

Ramanujacharya

Also known as shri ranga gadyam · shree ranga gadyam · ranga gadyam

One of the three prose pieces by Ramanuja, this one addressed to Ranganatha at Srirangam and prefaced by a verse in which a later hand salutes Ramanuja as the knower of the truth of matter, of soul, and of what is above them both. The prose is built as his prose is built: a single sentence gathering the Lord's qualities into one enormous compound — knowledge, strength, lordship, valour, power and splendour, then good disposition, tenderness, gentleness, uprightness, kinship, evenness, compassion, sweetness, depth, generosity, skill, firmness, courage — before it comes at last to its verb. What it asks for is narrow and exact: the state of a servant, born of the love that comes of experiencing him. It says it knows no other way.

॥ ଶ୍ରୀ ରଙ୍ଗ ଗଦ୍ଯମ୍ ॥
ଚିଦଚିତ୍ପରତତ୍ତ୍ଵାନାଂ ତତ୍ତ୍ଵାଯାଥାର୍ଥ୍ଯଵେଦିନେ ।
ରାମାନୁଜାଯ ମୁନଯେ ନମୋ ମମ ଗରୀଯସେ ॥
॥ ଗଦ୍ଯମ୍ ॥
ସ୍ଵାଧୀନତ୍ରିଵିଧଚେତନାଽଚେତନ ସ୍ଵରୂପସ୍ଥିତି ପ୍ରଵୃତ୍ତିଭେଦଂ, କ୍ଲେଶକର୍ମାଦ୍ଯଶେଷଦୋଷାସଂସ୍ପୃଷ୍ଟଂ, ସ୍ଵାଭାଵିକାନଵଧିକାତିଶଯ ଜ୍ଞାନବଲୈଶ୍ଵର୍ଯ ଵୀର୍ଯଶକ୍ତିତେଜସ୍ସୌଶୀଲ୍ଯ ଵାତ୍ସଲ୍ଯ ମାର୍ଦଵାର୍ଜଵ ସୌହାର୍ଦ ସାମ୍ଯ କାରୁଣ୍ଯ ମାଧୁର୍ଯ ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ ଔଦାର୍ଯ ଚାତୁର୍ଯ ସ୍ଥୈର୍ଯ ଧୈର୍ଯ ଶୌର୍ଯ ପରାକ୍ରମ ସତ୍ଯକାମ ସତ୍ଯସଙ୍କଲ୍ପ କୃତିତ୍ଵ କୃତଜ୍ଞତାଦ୍ଯସଙ୍ଖ୍ଯେଯ କଲ୍ଯାଣଗୁଣ ଗଣୌଘ ମହାର୍ଣଵଂ, ପରବ୍ରହ୍ମଭୂତଂ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମଂ, ଶ୍ରୀରଙ୍ଗଶାଯିନଂ, ଅସ୍ମତ୍ସ୍ଵାମିନଂ, ପ୍ରବୁଦ୍ଧନିତ୍ଯନିଯାମ୍ଯ ନିତ୍ଯଦାସ୍ଯୈକରସାତ୍ମସ୍ଵଭାଵୋଽହଂ, ତଦେକାନୁଭଵଃ ତଦେକପ୍ରିଯଃ, ପରିପୂର୍ଣଂ ଭଗଵନ୍ତଂ ଵିଶଦତମାନୁଭଵେନ ନିରନ୍ତରମନୁଭୂଯ, ତଦନୁଭଵଜନିତାନଵଧିକାତିଶଯ ପ୍ରୀତିକାରିତାଶେଷାଵସ୍ଥୋଚିତ ଅଶେଷଶେଷତୈକରତିରୂପ ନିତ୍ଯକିଙ୍କରୋ ଭଵାନି ।
ସ୍ଵାତ୍ମନିତ୍ଯ ନିଯାମ୍ଯ ନିତ୍ଯଦାସ୍ଯୈକରସାତ୍ମ ସ୍ଵଭାଵାନୁସନ୍ଧାନପୂର୍ଵକ ଭଗଵଦନଵଧିକାତିଶଯ ସ୍ଵାମ୍ଯାଦ୍ଯଖିଲ ଗୁଣଗଣାନୁଭଵ ଜନିତାନଵଧିକାତିଶଯ ପ୍ରୀତିକାରିତାଶେଷାଵସ୍ଥୋଚିତାଶେଷ ଶେଷତୈକରତିରୂପ ନିତ୍ଯକୈଙ୍କର୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତ୍ଯୁପାଯଭୂତଭକ୍ତି ତଦୁପାଯ ସମ୍ଯଗ୍ ଜ୍ଞାନତଦୁପାଯ ସମୀଚୀନକ୍ରିଯା ତଦନୁଗୁଣସାତ୍ତ୍ଵିକତାଽଽସ୍ତିକ୍ଯାଦି ସମସ୍ତାତ୍ମଗୁଣଵିହୀନଃ, ଦୁରୁତ୍ତରାନନ୍ତ ତଦ୍ଵିପର୍ଯଯ ଜ୍ଞାନକ୍ରିଯାନୁଗୁଣାନାଦି ପାପଵାସନା ମହାର୍ଣଵାନ୍ତର୍ନିମଗ୍ନଃ, ତିଲତୈଲଵଦ୍ଦାରୁଵହ୍ନିଵଦ୍ଦୁର୍ଵିଵେଚ ତ୍ରିଗୁଣ କ୍ଷଣକ୍ଷରଣ ସ୍ଵଭାଵାଚେତନ ପ୍ରକୃତିଵ୍ଯାପ୍ତିରୂପ ଦୁରତ୍ଯଯ ଭଗଵନ୍ମାଯା ତିରୋହିତ ସ୍ଵପ୍ରକାଶଃ, ଅନାଦ୍ଯଵିଦ୍ଯାସଞ୍ଚିତାନନ୍ତାଶକ୍ଯ ଵିସ୍ରଂସନ କର୍ମପାଶ ପ୍ରଗ୍ରଥିତଃ, ଅନାଗତାନନ୍ତକାଲ ସମୀକ୍ଷଯାଽପ୍ଯଦୃଷ୍ଟସନ୍ତାରୋପାଯଃ, ନିଖିଲଜନ୍ତୁଜାତଶରଣ୍ଯ, ଶ୍ରୀମନ୍ନାରାଯଣ, ତଵ ଚରଣାରଵିନ୍ଦଯୁଗଲଂ ଶରଣମହଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ॥
ଏଵମଵସ୍ଥିତସ୍ଯାପ୍ଯର୍ଥିତ୍ଵମାତ୍ରେଣ, ପରମକାରୁଣିକୋ ଭଗଵାନ୍, ସ୍ଵାନୁଭଵ ପ୍ରୀତ୍ଯୋପନୀତୈକାନ୍ତିକାତ୍ଯନ୍ତିକ ନିତ୍ଯକୈଙ୍କର୍ଯୈକରତିରୂପ ନିତ୍ଯଦାସ୍ଯଂ ଦାସ୍ଯତୀତି ଵିଶ୍ଵାସପୂର୍ଵକଂ ଭଗଵନ୍ତଂ ନିତ୍ଯକିଙ୍କରତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେ ॥
ତଵାନୁଭୂତିସମ୍ଭୂତପ୍ରୀତିକାରିତ ଦାସତାମ୍ ।
ଦେହି ମେ କୃପଯା ନାଥ ନ ଜାନେ ଗତିମନ୍ଯଥା ॥
ସର୍ଵାଵସ୍ଥୋଚିତାଶେଷ ଶେଷତୈକରତିସ୍ତଵ ।
ଭଵେଯଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ତ୍ଵମେଵୈଵଂ କୁରୁଷ୍ଵ ମାମ୍ ॥
ଏଵମ୍ଭୂତ ତତ୍ତ୍ଵ ଯାଥାତ୍ମ୍ଯଵବୋଧ ତଦିଚ୍ଛାରହିତସ୍ଯାପି, ଏତଦୁଚ୍ଚାରଣମାତ୍ରାଵଲମ୍ବନେନ, ଉଚ୍ଯମାନାର୍ଥ ପରମାର୍ଥନିଷ୍ଠଂ ମେ ମନସ୍ତ୍ଵମେଵାଦ୍ଯୈଵ କାରଯ ॥
ଅପାର କରୁଣାମ୍ବୁଧେ, ଅନାଲୋଚିତ ଵିଶେଷାଶେଷ ଲୋକଶରଣ୍ଯ, ପ୍ରଣତାର୍ତିହର, ଆଶ୍ରିତଵାତ୍ସଲ୍ଯୈକ ମହୋଦଧେ, ଅନଵରତଵିଦିତ ନିଖିଲଭୂତଜାତ ଯାଥାତ୍ମ୍ଯ, ସତ୍ଯକାମ, ସତ୍ଯସଙ୍କଲ୍ପ, ଆପତ୍ସଖ, କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଶ୍ରୀମନ୍, ନାରାଯଣ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଶ୍ରୀରଙ୍ଗନାଥ, ମମ ନାଥ, ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀଭଗଵଦ୍ରାମାନୁଜ ଵିରଚିତଂ ଶ୍ରୀ ରଙ୍ଗ ଗଦ୍ଯମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More