Lord Venkateswara

শ্ৰী ৱেঙ্কটেশ স্তোত্ৰম্ (Tirupati Balaji Prayer)

(Sri Venkatesha Stotram in Assamese)

Varada

Also known as shri venkatesha stotram · shree venkatesha stotram · venkatesha stotram

A learned hymn signed by Varada, son of the teacher named Śrīveṅkaṭeśa of the Kauśika line, who calls his father a moon risen from that ocean of a family and a treasury of knowledge. It opens not with the god but with Śrī, seated on the lotus and dwelling on the broad chest of the lord of Vṛṣabhādri, unable to bear even a moment's separation — compassion itself, the poem says, come into a body. The second verse states the Śrīvaiṣṇava position exactly: the two feet of the lord of Śeṣa hill are both what is to be attained and the means of attaining it, and our teachers showed them to us out of mercy. The third admits the problem of writing at all, since the eternal words of poets set out to praise a single quality of his and found their speech and mind failing at its limitlessness.

॥ শ্ৰী ৱেঙ্কটেশ স্তোত্ৰম্ ॥
কৌশিকশ্ৰীনিৱাসাৰ্যতনযং ৱিনযোজ্জ্ৱলম্ ।
ৱাত্সল্যাদিগুণাৱাসং ৱন্দে ৱৰদদেশিকম্ ॥
পদ্মস্থাং যুৱতীং পৰাৰ্ধ্যৱৃষভাদ্ৰীশাযতোৰস্স্থলী-
মধ্যাৱাসমহোত্সৱাং ক্ষণসকৃদ্ৱিশ্লেষৱাক্যাসহাম্ ।
মূৰ্তীভাৱমুপাগতামিৱ কৃপাং মুগ্ধাখিলাঙ্গাং শ্ৰিযং
নিত্যানন্দৱিধাযিনীং নিজপদে ন্যস্তাত্মনাং সংশ্ৰযে ॥ ১ ॥
শ্ৰীমচ্ছেষমহীধৰেশচৰণৌ প্ৰাপ্যৌ চ যৌ প্ৰাপকৌ
অস্মদ্দেশিকপুঙ্গৱৈঃ কৰুণযা সন্দৰ্শিতৌ তাৱকৌ ।
প্ৰোক্তৌ ৱাক্যযুগেন ভূৰিগুণকাৱাৰ্যৈশ্চ পূৰ্ৱৈৰ্মুহুঃ
শ্ৰেযোভিঃ শঠৱৈৰিমুখ্যমুনিভিস্তৌ সংশ্ৰিতৌ সংশ্ৰযে ॥ ২ ॥
যস্যৈকং গুণমাদৃতাঃ কৱযিতুং নিত্যাঃ প্ৰৱৃত্তা গিৰঃ
তস্যাভূমিতযা স্ৱৱাঙ্মনসযোৰ্ৱৈক্লব্যমাসেদিৰে ।
তত্তাদৃগ্বহুসদ্গুণং কৱযিতুং মোহাদ্ৱৃষাদ্ৰীশ্ৱৰং
কাঙ্ক্ষে কাৰ্যৱিৱেচনং ন হি ভৱেন্মূঢাশযানাং নৃণাম্ ॥ ৩ ॥
যত্পাদা ॥ যোষিতং নিজসকৃত্স্পৰ্শেন কাঞ্চিচ্ছিলা-
মঙ্গাৰ ॥ ডিম্ভতামনুপমৌ শান্তং কমপ্যঞ্চিতৌ ।
যত্পাদূৰখিলাং শশাস চ মহীমাশ্চৰ্যসীমাস্থলীম্
অদ্ৰাক্ষং হৰিমঞ্জনাচলতটে নিৰ্নিদ্ৰপদ্মেক্ষণম্ ॥ ৪ ॥
অত্ৰস্যন্মণিৰাজৰাজিৱিলসন্মঞ্জীৰনিৰ্যন্মহঃ-
স্তোমপ্ৰাস্তসমস্তৱিস্তৃততমশ্শ্ৰীমন্দিৰাভ্যন্তৰম্ ।
ৱ্যাকোচাম্বুজসুন্দৰং চৰণযোৰ্দ্ৱন্দ্ৱং ৱৃষাদ্ৰীশিতুঃ
চক্ষুৰ্ভ্যামনুভূয সৰ্ৱসুলভং প্ৰাপ্স্যামি মোদং কদা ॥ ৫ ॥
সত্কৃত্যা সমকাললব্ধতনুভিৰ্গোপীভিৰত্যাদৰাত্
ৱিন্যস্তৌ ৱদনে কুচে চ নিতৰাং ৰোমাঞ্চৰোহাঞ্চিতে ।
পদ্মাভূকৰপল্লৱৈঃ সচকিতং সংৱাহ্যমানৌ মৃদূ
মান্যৌ ৱেঙ্কটভূধৰেশচৰণৌ মাৰ্গে দৃশোঃ স্তাং মম ॥ ৬ ॥
প্ৰাতঃ ফুল্লপযোৰুহান্তৰদলস্নিগ্ধাৰুণান্তস্থলৌ
নিষ্পীতাখিলনীৰনীৰধিলসন্নীলাম্বুদাভৌ বহিঃ ।
ৰাকাশীতমৰীচিসন্নিভনখজ্যোতিৰ্ৱিতানাঞ্চিতৌ
পাদৌ পন্নগপুঙ্গৱাচলপতেৰ্মধ্যেমনস্স্তাং মম ॥ ৭ ॥
মন্দাৰপ্ৰসৱাভিৰামশিৰসাং বৃন্দাৰকশ্ৰেযসাং
বৃন্দৈৰিন্দুকলাভৃতা চ ৱিধিনা ৱন্দ্যৌ ধৃতানন্দথূ ।
বন্ধচ্ছেদৱিধাযিনৌ ৱিনমতাং ছন্দশ্শতাভিষ্টুতৌ
ৱন্দে শেষমহীধৰেশচৰণৌ ৱন্দাৰুচিন্তামণী ॥ ৮ ॥
চিঞ্চামূলকৃতাসনেন মুনিনা তত্ত্ৱাৰ্থসন্দৰ্শিনা
কাৰুণ্যেন জগদ্ধিতং কথযতা স্ৱানুষ্ঠিতিখ্যাপনাত্ ।
নিশ্চিক্যে শৰণং যদেৱ পৰমং প্ৰাপ্যং চ সৰ্ৱাত্মনাং
তত্পাদাব্জযুগং ভজামি ৱৃষভক্ষোণীধৰাধীশিতুঃ ॥ ৯ ॥
নন্দিষ্যামি কদাঽহমেত্য মহতা ঘৰ্মেণ তপ্তো যথা
মন্দোদঞ্চিতমাৰুতং মৰুতলে মৰ্ত্যো মহান্তং হ্ৰদম্ ।
সন্তপ্তো ভৱতাপদাৱশিখিনা সৰ্ৱাৰ্তিসংশামকং
পাদদ্ৱন্দ্ৱমহীশভূধৰপতেৰ্নিৰ্দ্ৱন্দ্ৱহৃন্মন্দিৰম্ ॥ ১০ ॥
যৌ বৃন্দাৱনভূতলে ৱ্যহৰতাং দৈতেযবৃন্দাৱৃতে
কুপ্যত্কালিযৱিস্তৃতোচ্ছ্ৰিতফণাৰঙ্গেষু চানৃত্যতাম্ ।
কিঞ্চানস্সমুদাস্থতাং কিসলযপ্ৰস্পৰ্ধিনাৱাসুৰং
তন্ৱাতাং মম ৱেঙ্কটেশচৰণৌ তাৱংহসাং সংহৃতিম্ ॥ ১১ ॥
শেষিত্ৱপ্ৰমুখান্নিপীয তু গুণান্নিত্যা হৰেস্সূৰযো
ৱৈকুণ্ঠে তত এত্য ৱেঙ্কটগিৰিং সৌলভ্যমুখ্যানিহ ।
নিত্যোদঞ্চিতসংনিধেৰ্নিৰুপমান্নিৰ্ৱিশ্য তস্যাদ্ভুতান্
নিৰ্গন্তুং প্ৰভৱন্তি হন্ত ন ততো ৱৈকুণ্ঠকুণ্ঠাদৰাঃ ॥ ১২ ॥
সম্ফুল্লাদ্ভুতপুষ্পভাৰৱিনমচ্ছাখাশতানাং সদা
সৌৰভ্যানুভৱাভিযন্মধুলিহাং সঙ্ঘৈৰ্ৱৃতে ভূৰুহাম্ ।
উদ্যদ্ৰশ্মিভিৰুজ্জ্ৱলৈৰ্মণিগণৈৰুত্তুঙ্গশৃঙ্গৈৰ্ৱৃষ-
ক্ষোণীভৰ্তৰি ৱৰ্ততেঽখিলজগত্ক্ষেমায লক্ষ্মীসখঃ ॥ ১৩ ॥
নানাদিঙ্মুখৱাসিনো নৰগণানভ্যাগতানাদৰাত্
প্ৰত্যুদ্যাত ইৱান্তিকস্ফুটতৰপ্ৰেক্ষ্যপ্ৰসন্নাননঃ ।
সানুক্ৰোশমনাস্সডিম্ভমহিলান্ সম্প্ৰাপ্তসৰ্ৱেপ্সিতান্
কুৰ্ৱন্নঞ্জনভূধৰে কুৱলযশ্যামো হৰিৰ্ভাসতে ॥ ১৪ ॥
আপাদাদনৱদ্যমাচ শিৰসস্সৌন্দৰ্যসীমাস্পদং
হস্তোদঞ্চিতশঙ্খচক্ৰমুৰসা বিভ্ৰাণমম্ভোধিজাম্ ।
মাল্যৈৰুল্লসিতং মনোজ্ঞমকুটীমুখ্যৈশ্চ ভূষাশতৈঃ
মধ্যেতাৰণমঞ্জনাচলতটে ভান্তং হৰিং ভাৱযে ॥ ১৫ ॥
মঞ্জীৰাঞ্চিতপাদমদ্ভুতকটীৱিভ্ৰাজিপীতাম্বৰং
পদ্মালঙ্কৃতনাভিমঙ্গমহসা পাথোধৰভ্ৰান্তিদম্ ।
পাৰ্শ্ৱালঙ্কৃতিশঙ্খচক্ৰৱিলসত্পাণিং পৰং পূৰুষং
ৱন্দে মন্দহসং ৱিচিত্ৰমকুটীজুষ্টং ৱৃষাদ্ৰীশ্ৱৰম্ ॥ ১৬ ॥
নানাভাসুৰৰত্নমৌক্তিকৱৰশ্ৰেণীলসত্তোৰণ-
স্ৱৰ্ণস্তম্ভযুগান্তৰালকভৃশপ্ৰদ্যোতমানাননম্ ।
আনাসশ্ৰুতিলোলনীলৱিশদস্নিগ্ধান্তৰক্তেক্ষণং
নাথং প্ৰেক্ষিতুমঞ্জনাচলতটে নালং সহস্ৰং দৃশাম্ ॥ ১৭ ॥
চক্ৰাব্জে কৰযুগ্মকেন সততং বিভ্ৰত্ কৰেণ স্পৃশন্
সৱ্যেনোৰুমপীতৰেণ চৰণৌ সন্দৰ্শযন্ ভূষণৈঃ ।
সদ্ৰত্নৈঃ সকলা দিশো ৱিতিমিৰাঃ কুৰ্ৱন্ ৱৃষাদ্ৰৌ হৰিঃ
শুদ্ধস্ৱান্তনিষেৱিতে ৱিজযতে শুদ্ধান্তবাহান্তৰঃ ॥ ১৮ ॥
সুস্নিগ্ধাধৰপল্লৱং মৃদুহসং মীনোল্লসল্লোচনং
গণ্ডপ্ৰস্ফুৰদংশুকুণ্ডলযুগং ৱিভ্ৰাজিসুভ্ৰূন্নসম্ ।
ফালোদ্ভাসিপৰাৰ্ধ্যৰত্নতিলকং ৱক্ত্ৰং প্ৰলম্বালকং
ভৱ্যং ৱেঙ্কটনাযকস্য পিবতাং ভাগ্যং ন ৱাচাং পদম্ ॥ ১৯ ॥
ত্ৱত্পাদাম্বুজসস্পৃহং মম মনঃ কুৰ্যাস্ত্ৱদন্যস্পৃহাং
দূৰং তোলয দুঃখজালজননীং ত্ৱত্পাদৱাঞ্ছাদ্ৱিষম্ ।
কিঞ্চ ত্ৱত্পৰতন্ত্ৰভূসুৰকৃপাপাত্ৰং ক্ৰিযা মাং সদা
সৰ্পাধীশ্ৱৰভূধৰেন্দ্ৰ ভগৱন্ সৰ্ৱাৰ্থসন্দাযক ॥ ২০ ॥
নাকাৰ্ষং শ্ৰুতিচোদিতাং কৃতিমহং কিঞ্চিন্ন চাৱেদিষং
জীৱেশৌ ভৱভঞ্জনী ন চ ভৱত্পাদাব্জভক্তিৰ্মম ।
শ্ৰীমত্ত্ৱত্কৰুণৈৱ দেশিকৱৰোপজ্ঞং প্ৰৱৃত্তা মযি
ত্ৱত্প্ৰাপ্তৌ শৰণং ৱৃষাচলপতেঽভূৱং ততস্ত্ৱদ্ভৰঃ ॥ ২১ ॥
শ্ৰীমত্কৌশিকৱংশৱাৰিধিৱিধোঃ শ্ৰীৱেঙ্কটেশাখ্যযা
ৱিখ্যাতস্য গুৰোৰ্ৱিশুদ্ধমনসো ৱিদ্যানিধেঃ সূনুনা ।
ভক্ত্যৈতাং ৱৰদাভিধেন ভণিতাং শ্ৰীৱেঙ্কটেশস্তুতিং
ভৱ্যাং যস্তু পঠেদমুষ্য ৱিতৰেচ্ছ্ৰেযঃ পৰং শ্ৰীসখঃ ॥
॥ ইতি শ্ৰী ৱেঙ্কটেশ স্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More