Lord Venkateswara

ଶ୍ରୀ ଵେଙ୍କଟେଶ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (Tirupati Balaji Prayer)

(Sri Venkatesha Stotram in Odia)

Varada

Also known as shri venkatesha stotram · shree venkatesha stotram · venkatesha stotram

A learned hymn signed by Varada, son of the teacher named Śrīveṅkaṭeśa of the Kauśika line, who calls his father a moon risen from that ocean of a family and a treasury of knowledge. It opens not with the god but with Śrī, seated on the lotus and dwelling on the broad chest of the lord of Vṛṣabhādri, unable to bear even a moment's separation — compassion itself, the poem says, come into a body. The second verse states the Śrīvaiṣṇava position exactly: the two feet of the lord of Śeṣa hill are both what is to be attained and the means of attaining it, and our teachers showed them to us out of mercy. The third admits the problem of writing at all, since the eternal words of poets set out to praise a single quality of his and found their speech and mind failing at its limitlessness.

॥ ଶ୍ରୀ ଵେଙ୍କଟେଶ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
କୌଶିକଶ୍ରୀନିଵାସାର୍ଯତନଯଂ ଵିନଯୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ ।
ଵାତ୍ସଲ୍ଯାଦିଗୁଣାଵାସଂ ଵନ୍ଦେ ଵରଦଦେଶିକମ୍ ॥
ପଦ୍ମସ୍ଥାଂ ଯୁଵତୀଂ ପରାର୍ଧ୍ଯଵୃଷଭାଦ୍ରୀଶାଯତୋରସ୍ସ୍ଥଲୀ-
ମଧ୍ଯାଵାସମହୋତ୍ସଵାଂ କ୍ଷଣସକୃଦ୍ଵିଶ୍ଲେଷଵାକ୍ଯାସହାମ୍ ।
ମୂର୍ତୀଭାଵମୁପାଗତାମିଵ କୃପାଂ ମୁଗ୍ଧାଖିଲାଙ୍ଗାଂ ଶ୍ରିଯଂ
ନିତ୍ଯାନନ୍ଦଵିଧାଯିନୀଂ ନିଜପଦେ ନ୍ଯସ୍ତାତ୍ମନାଂ ସଂଶ୍ରଯେ ॥ ୧ ॥
ଶ୍ରୀମଚ୍ଛେଷମହୀଧରେଶଚରଣୌ ପ୍ରାପ୍ଯୌ ଚ ଯୌ ପ୍ରାପକୌ
ଅସ୍ମଦ୍ଦେଶିକପୁଙ୍ଗଵୈଃ କରୁଣଯା ସନ୍ଦର୍ଶିତୌ ତାଵକୌ ।
ପ୍ରୋକ୍ତୌ ଵାକ୍ଯଯୁଗେନ ଭୂରିଗୁଣକାଵାର୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂର୍ଵୈର୍ମୁହୁଃ
ଶ୍ରେଯୋଭିଃ ଶଠଵୈରିମୁଖ୍ଯମୁନିଭିସ୍ତୌ ସଂଶ୍ରିତୌ ସଂଶ୍ରଯେ ॥ ୨ ॥
ଯସ୍ଯୈକଂ ଗୁଣମାଦୃତାଃ କଵଯିତୁଂ ନିତ୍ଯାଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତା ଗିରଃ
ତସ୍ଯାଭୂମିତଯା ସ୍ଵଵାଙ୍ମନସଯୋର୍ଵୈକ୍ଲବ୍ଯମାସେଦିରେ ।
ତତ୍ତାଦୃଗ୍ବହୁସଦ୍ଗୁଣଂ କଵଯିତୁଂ ମୋହାଦ୍ଵୃଷାଦ୍ରୀଶ୍ଵରଂ
କାଙ୍କ୍ଷେ କାର୍ଯଵିଵେଚନଂ ନ ହି ଭଵେନ୍ମୂଢାଶଯାନାଂ ନୃଣାମ୍ ॥ ୩ ॥
ଯତ୍ପାଦା ॥ ଯୋଷିତଂ ନିଜସକୃତ୍ସ୍ପର୍ଶେନ କାଞ୍ଚିଚ୍ଛିଲା-
ମଙ୍ଗାର ॥ ଡିମ୍ଭତାମନୁପମୌ ଶାନ୍ତଂ କମପ୍ଯଞ୍ଚିତୌ ।
ଯତ୍ପାଦୂରଖିଲାଂ ଶଶାସ ଚ ମହୀମାଶ୍ଚର୍ଯସୀମାସ୍ଥଲୀମ୍
ଅଦ୍ରାକ୍ଷଂ ହରିମଞ୍ଜନାଚଲତଟେ ନିର୍ନିଦ୍ରପଦ୍ମେକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୪ ॥
ଅତ୍ରସ୍ଯନ୍ମଣିରାଜରାଜିଵିଲସନ୍ମଞ୍ଜୀରନିର୍ଯନ୍ମହଃ-
ସ୍ତୋମପ୍ରାସ୍ତସମସ୍ତଵିସ୍ତୃତତମଶ୍ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରାଭ୍ଯନ୍ତରମ୍ ।
ଵ୍ଯାକୋଚାମ୍ବୁଜସୁନ୍ଦରଂ ଚରଣଯୋର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଵୃଷାଦ୍ରୀଶିତୁଃ
ଚକ୍ଷୁର୍ଭ୍ଯାମନୁଭୂଯ ସର୍ଵସୁଲଭଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯାମି ମୋଦଂ କଦା ॥ ୫ ॥
ସତ୍କୃତ୍ଯା ସମକାଲଲବ୍ଧତନୁଭିର୍ଗୋପୀଭିରତ୍ଯାଦରାତ୍
ଵିନ୍ଯସ୍ତୌ ଵଦନେ କୁଚେ ଚ ନିତରାଂ ରୋମାଞ୍ଚରୋହାଞ୍ଚିତେ ।
ପଦ୍ମାଭୂକରପଲ୍ଲଵୈଃ ସଚକିତଂ ସଂଵାହ୍ଯମାନୌ ମୃଦୂ
ମାନ୍ଯୌ ଵେଙ୍କଟଭୂଧରେଶଚରଣୌ ମାର୍ଗେ ଦୃଶୋଃ ସ୍ତାଂ ମମ ॥ ୬ ॥
ପ୍ରାତଃ ଫୁଲ୍ଲପଯୋରୁହାନ୍ତରଦଲସ୍ନିଗ୍ଧାରୁଣାନ୍ତସ୍ଥଲୌ
ନିଷ୍ପୀତାଖିଲନୀରନୀରଧିଲସନ୍ନୀଲାମ୍ବୁଦାଭୌ ବହିଃ ।
ରାକାଶୀତମରୀଚିସନ୍ନିଭନଖଜ୍ଯୋତିର୍ଵିତାନାଞ୍ଚିତୌ
ପାଦୌ ପନ୍ନଗପୁଙ୍ଗଵାଚଲପତେର୍ମଧ୍ଯେମନସ୍ସ୍ତାଂ ମମ ॥ ୭ ॥
ମନ୍ଦାରପ୍ରସଵାଭିରାମଶିରସାଂ ବୃନ୍ଦାରକଶ୍ରେଯସାଂ
ବୃନ୍ଦୈରିନ୍ଦୁକଲାଭୃତା ଚ ଵିଧିନା ଵନ୍ଦ୍ଯୌ ଧୃତାନନ୍ଦଥୂ ।
ବନ୍ଧଚ୍ଛେଦଵିଧାଯିନୌ ଵିନମତାଂ ଛନ୍ଦଶ୍ଶତାଭିଷ୍ଟୁତୌ
ଵନ୍ଦେ ଶେଷମହୀଧରେଶଚରଣୌ ଵନ୍ଦାରୁଚିନ୍ତାମଣୀ ॥ ୮ ॥
ଚିଞ୍ଚାମୂଲକୃତାସନେନ ମୁନିନା ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥସନ୍ଦର୍ଶିନା
କାରୁଣ୍ଯେନ ଜଗଦ୍ଧିତଂ କଥଯତା ସ୍ଵାନୁଷ୍ଠିତିଖ୍ଯାପନାତ୍ ।
ନିଶ୍ଚିକ୍ଯେ ଶରଣଂ ଯଦେଵ ପରମଂ ପ୍ରାପ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵାତ୍ମନାଂ
ତତ୍ପାଦାବ୍ଜଯୁଗଂ ଭଜାମି ଵୃଷଭକ୍ଷୋଣୀଧରାଧୀଶିତୁଃ ॥ ୯ ॥
ନନ୍ଦିଷ୍ଯାମି କଦାଽହମେତ୍ଯ ମହତା ଘର୍ମେଣ ତପ୍ତୋ ଯଥା
ମନ୍ଦୋଦଞ୍ଚିତମାରୁତଂ ମରୁତଲେ ମର୍ତ୍ଯୋ ମହାନ୍ତଂ ହ୍ରଦମ୍ ।
ସନ୍ତପ୍ତୋ ଭଵତାପଦାଵଶିଖିନା ସର୍ଵାର୍ତିସଂଶାମକଂ
ପାଦଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମହୀଶଭୂଧରପତେର୍ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵହୃନ୍ମନ୍ଦିରମ୍ ॥ ୧୦ ॥
ଯୌ ବୃନ୍ଦାଵନଭୂତଲେ ଵ୍ଯହରତାଂ ଦୈତେଯବୃନ୍ଦାଵୃତେ
କୁପ୍ଯତ୍କାଲିଯଵିସ୍ତୃତୋଚ୍ଛ୍ରିତଫଣାରଙ୍ଗେଷୁ ଚାନୃତ୍ଯତାମ୍ ।
କିଞ୍ଚାନସ୍ସମୁଦାସ୍ଥତାଂ କିସଲଯପ୍ରସ୍ପର୍ଧିନାଵାସୁରଂ
ତନ୍ଵାତାଂ ମମ ଵେଙ୍କଟେଶଚରଣୌ ତାଵଂହସାଂ ସଂହୃତିମ୍ ॥ ୧୧ ॥
ଶେଷିତ୍ଵପ୍ରମୁଖାନ୍ନିପୀଯ ତୁ ଗୁଣାନ୍ନିତ୍ଯା ହରେସ୍ସୂରଯୋ
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ତତ ଏତ୍ଯ ଵେଙ୍କଟଗିରିଂ ସୌଲଭ୍ଯମୁଖ୍ଯାନିହ ।
ନିତ୍ଯୋଦଞ୍ଚିତସଂନିଧେର୍ନିରୁପମାନ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଯ ତସ୍ଯାଦ୍ଭୁତାନ୍
ନିର୍ଗନ୍ତୁଂ ପ୍ରଭଵନ୍ତି ହନ୍ତ ନ ତତୋ ଵୈକୁଣ୍ଠକୁଣ୍ଠାଦରାଃ ॥ ୧୨ ॥
ସମ୍ଫୁଲ୍ଲାଦ୍ଭୁତପୁଷ୍ପଭାରଵିନମଚ୍ଛାଖାଶତାନାଂ ସଦା
ସୌରଭ୍ଯାନୁଭଵାଭିଯନ୍ମଧୁଲିହାଂ ସଙ୍ଘୈର୍ଵୃତେ ଭୂରୁହାମ୍ ।
ଉଦ୍ଯଦ୍ରଶ୍ମିଭିରୁଜ୍ଜ୍ଵଲୈର୍ମଣିଗଣୈରୁତ୍ତୁଙ୍ଗଶୃଙ୍ଗୈର୍ଵୃଷ-
କ୍ଷୋଣୀଭର୍ତରି ଵର୍ତତେଽଖିଲଜଗତ୍କ୍ଷେମାଯ ଲକ୍ଷ୍ମୀସଖଃ ॥ ୧୩ ॥
ନାନାଦିଙ୍ମୁଖଵାସିନୋ ନରଗଣାନଭ୍ଯାଗତାନାଦରାତ୍
ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଯାତ ଇଵାନ୍ତିକସ୍ଫୁଟତରପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାନନଃ ।
ସାନୁକ୍ରୋଶମନାସ୍ସଡିମ୍ଭମହିଲାନ୍ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତସର୍ଵେପ୍ସିତାନ୍
କୁର୍ଵନ୍ନଞ୍ଜନଭୂଧରେ କୁଵଲଯଶ୍ଯାମୋ ହରିର୍ଭାସତେ ॥ ୧୪ ॥
ଆପାଦାଦନଵଦ୍ଯମାଚ ଶିରସସ୍ସୌନ୍ଦର୍ଯସୀମାସ୍ପଦଂ
ହସ୍ତୋଦଞ୍ଚିତଶଙ୍ଖଚକ୍ରମୁରସା ବିଭ୍ରାଣମମ୍ଭୋଧିଜାମ୍ ।
ମାଲ୍ଯୈରୁଲ୍ଲସିତଂ ମନୋଜ୍ଞମକୁଟୀମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚ ଭୂଷାଶତୈଃ
ମଧ୍ଯେତାରଣମଞ୍ଜନାଚଲତଟେ ଭାନ୍ତଂ ହରିଂ ଭାଵଯେ ॥ ୧୫ ॥
ମଞ୍ଜୀରାଞ୍ଚିତପାଦମଦ୍ଭୁତକଟୀଵିଭ୍ରାଜିପୀତାମ୍ବରଂ
ପଦ୍ମାଲଙ୍କୃତନାଭିମଙ୍ଗମହସା ପାଥୋଧରଭ୍ରାନ୍ତିଦମ୍ ।
ପାର୍ଶ୍ଵାଲଙ୍କୃତିଶଙ୍ଖଚକ୍ରଵିଲସତ୍ପାଣିଂ ପରଂ ପୂରୁଷଂ
ଵନ୍ଦେ ମନ୍ଦହସଂ ଵିଚିତ୍ରମକୁଟୀଜୁଷ୍ଟଂ ଵୃଷାଦ୍ରୀଶ୍ଵରମ୍ ॥ ୧୬ ॥
ନାନାଭାସୁରରତ୍ନମୌକ୍ତିକଵରଶ୍ରେଣୀଲସତ୍ତୋରଣ-
ସ୍ଵର୍ଣସ୍ତମ୍ଭଯୁଗାନ୍ତରାଲକଭୃଶପ୍ରଦ୍ଯୋତମାନାନନମ୍ ।
ଆନାସଶ୍ରୁତିଲୋଲନୀଲଵିଶଦସ୍ନିଗ୍ଧାନ୍ତରକ୍ତେକ୍ଷଣଂ
ନାଥଂ ପ୍ରେକ୍ଷିତୁମଞ୍ଜନାଚଲତଟେ ନାଲଂ ସହସ୍ରଂ ଦୃଶାମ୍ ॥ ୧୭ ॥
ଚକ୍ରାବ୍ଜେ କରଯୁଗ୍ମକେନ ସତତଂ ବିଭ୍ରତ୍ କରେଣ ସ୍ପୃଶନ୍
ସଵ୍ଯେନୋରୁମପୀତରେଣ ଚରଣୌ ସନ୍ଦର୍ଶଯନ୍ ଭୂଷଣୈଃ ।
ସଦ୍ରତ୍ନୈଃ ସକଲା ଦିଶୋ ଵିତିମିରାଃ କୁର୍ଵନ୍ ଵୃଷାଦ୍ରୌ ହରିଃ
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଵାନ୍ତନିଷେଵିତେ ଵିଜଯତେ ଶୁଦ୍ଧାନ୍ତବାହାନ୍ତରଃ ॥ ୧୮ ॥
ସୁସ୍ନିଗ୍ଧାଧରପଲ୍ଲଵଂ ମୃଦୁହସଂ ମୀନୋଲ୍ଲସଲ୍ଲୋଚନଂ
ଗଣ୍ଡପ୍ରସ୍ଫୁରଦଂଶୁକୁଣ୍ଡଲଯୁଗଂ ଵିଭ୍ରାଜିସୁଭ୍ରୂନ୍ନସମ୍ ।
ଫାଲୋଦ୍ଭାସିପରାର୍ଧ୍ଯରତ୍ନତିଲକଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଲମ୍ବାଲକଂ
ଭଵ୍ଯଂ ଵେଙ୍କଟନାଯକସ୍ଯ ପିବତାଂ ଭାଗ୍ଯଂ ନ ଵାଚାଂ ପଦମ୍ ॥ ୧୯ ॥
ତ୍ଵତ୍ପାଦାମ୍ବୁଜସସ୍ପୃହଂ ମମ ମନଃ କୁର୍ଯାସ୍ତ୍ଵଦନ୍ଯସ୍ପୃହାଂ
ଦୂରଂ ତୋଲଯ ଦୁଃଖଜାଲଜନନୀଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦଵାଞ୍ଛାଦ୍ଵିଷମ୍ ।
କିଞ୍ଚ ତ୍ଵତ୍ପରତନ୍ତ୍ରଭୂସୁରକୃପାପାତ୍ରଂ କ୍ରିଯା ମାଂ ସଦା
ସର୍ପାଧୀଶ୍ଵରଭୂଧରେନ୍ଦ୍ର ଭଗଵନ୍ ସର୍ଵାର୍ଥସନ୍ଦାଯକ ॥ ୨୦ ॥
ନାକାର୍ଷଂ ଶ୍ରୁତିଚୋଦିତାଂ କୃତିମହଂ କିଞ୍ଚିନ୍ନ ଚାଵେଦିଷଂ
ଜୀଵେଶୌ ଭଵଭଞ୍ଜନୀ ନ ଚ ଭଵତ୍ପାଦାବ୍ଜଭକ୍ତିର୍ମମ ।
ଶ୍ରୀମତ୍ତ୍ଵତ୍କରୁଣୈଵ ଦେଶିକଵରୋପଜ୍ଞଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତା ମଯି
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରାପ୍ତୌ ଶରଣଂ ଵୃଷାଚଲପତେଽଭୂଵଂ ତତସ୍ତ୍ଵଦ୍ଭରଃ ॥ ୨୧ ॥
ଶ୍ରୀମତ୍କୌଶିକଵଂଶଵାରିଧିଵିଧୋଃ ଶ୍ରୀଵେଙ୍କଟେଶାଖ୍ଯଯା
ଵିଖ୍ଯାତସ୍ଯ ଗୁରୋର୍ଵିଶୁଦ୍ଧମନସୋ ଵିଦ୍ଯାନିଧେଃ ସୂନୁନା ।
ଭକ୍ତ୍ଯୈତାଂ ଵରଦାଭିଧେନ ଭଣିତାଂ ଶ୍ରୀଵେଙ୍କଟେଶସ୍ତୁତିଂ
ଭଵ୍ଯାଂ ଯସ୍ତୁ ପଠେଦମୁଷ୍ଯ ଵିତରେଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପରଂ ଶ୍ରୀସଖଃ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀ ଵେଙ୍କଟେଶ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More