Lord Venkateswara

ಶ್ರೀ ವೇಙ್ಕಟೇಶ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ (Tirupati Balaji Prayer)

(Sri Venkatesha Stotram in Kannada)

Varada

Also known as shri venkatesha stotram · shree venkatesha stotram · venkatesha stotram

A learned hymn signed by Varada, son of the teacher named Śrīveṅkaṭeśa of the Kauśika line, who calls his father a moon risen from that ocean of a family and a treasury of knowledge. It opens not with the god but with Śrī, seated on the lotus and dwelling on the broad chest of the lord of Vṛṣabhādri, unable to bear even a moment's separation — compassion itself, the poem says, come into a body. The second verse states the Śrīvaiṣṇava position exactly: the two feet of the lord of Śeṣa hill are both what is to be attained and the means of attaining it, and our teachers showed them to us out of mercy. The third admits the problem of writing at all, since the eternal words of poets set out to praise a single quality of his and found their speech and mind failing at its limitlessness.

॥ ಶ್ರೀ ವೇಙ್ಕಟೇಶ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ ॥
ಕೌಶಿಕಶ್ರೀನಿವಾಸಾರ್ಯತನಯಂ ವಿನಯೋಜ್ಜ್ವಲಮ್ ।
ವಾತ್ಸಲ್ಯಾದಿಗುಣಾವಾಸಂ ವನ್ದೇ ವರದದೇಶಿಕಮ್ ॥
ಪದ್ಮಸ್ಥಾಂ ಯುವತೀಂ ಪರಾರ್ಧ್ಯವೃಷಭಾದ್ರೀಶಾಯತೋರಸ್ಸ್ಥಲೀ-
ಮಧ್ಯಾವಾಸಮಹೋತ್ಸವಾಂ ಕ್ಷಣಸಕೃದ್ವಿಶ್ಲೇಷವಾಕ್ಯಾಸಹಾಮ್ ।
ಮೂರ್ತೀಭಾವಮುಪಾಗತಾಮಿವ ಕೃಪಾಂ ಮುಗ್ಧಾಖಿಲಾಙ್ಗಾಂ ಶ್ರಿಯಂ
ನಿತ್ಯಾನನ್ದವಿಧಾಯಿನೀಂ ನಿಜಪದೇ ನ್ಯಸ್ತಾತ್ಮನಾಂ ಸಂಶ್ರಯೇ ॥ ೧ ॥
ಶ್ರೀಮಚ್ಛೇಷಮಹೀಧರೇಶಚರಣೌ ಪ್ರಾಪ್ಯೌ ಚ ಯೌ ಪ್ರಾಪಕೌ
ಅಸ್ಮದ್ದೇಶಿಕಪುಙ್ಗವೈಃ ಕರುಣಯಾ ಸನ್ದರ್ಶಿತೌ ತಾವಕೌ ।
ಪ್ರೋಕ್ತೌ ವಾಕ್ಯಯುಗೇನ ಭೂರಿಗುಣಕಾವಾರ್ಯೈಶ್ಚ ಪೂರ್ವೈರ್ಮುಹುಃ
ಶ್ರೇಯೋಭಿಃ ಶಠವೈರಿಮುಖ್ಯಮುನಿಭಿಸ್ತೌ ಸಂಶ್ರಿತೌ ಸಂಶ್ರಯೇ ॥ ೨ ॥
ಯಸ್ಯೈಕಂ ಗುಣಮಾದೃತಾಃ ಕವಯಿತುಂ ನಿತ್ಯಾಃ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಗಿರಃ
ತಸ್ಯಾಭೂಮಿತಯಾ ಸ್ವವಾಙ್ಮನಸಯೋರ್ವೈಕ್ಲಬ್ಯಮಾಸೇದಿರೇ ।
ತತ್ತಾದೃಗ್ಬಹುಸದ್ಗುಣಂ ಕವಯಿತುಂ ಮೋಹಾದ್ವೃಷಾದ್ರೀಶ್ವರಂ
ಕಾಙ್ಕ್ಷೇ ಕಾರ್ಯವಿವೇಚನಂ ನ ಹಿ ಭವೇನ್ಮೂಢಾಶಯಾನಾಂ ನೃಣಾಮ್ ॥ ೩ ॥
ಯತ್ಪಾದಾ ॥ ಯೋಷಿತಂ ನಿಜಸಕೃತ್ಸ್ಪರ್ಶೇನ ಕಾಞ್ಚಿಚ್ಛಿಲಾ-
ಮಙ್ಗಾರ ॥ ಡಿಮ್ಭತಾಮನುಪಮೌ ಶಾನ್ತಂ ಕಮಪ್ಯಞ್ಚಿತೌ ।
ಯತ್ಪಾದೂರಖಿಲಾಂ ಶಶಾಸ ಚ ಮಹೀಮಾಶ್ಚರ್ಯಸೀಮಾಸ್ಥಲೀಮ್
ಅದ್ರಾಕ್ಷಂ ಹರಿಮಞ್ಜನಾಚಲತಟೇ ನಿರ್ನಿದ್ರಪದ್ಮೇಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೪ ॥
ಅತ್ರಸ್ಯನ್ಮಣಿರಾಜರಾಜಿವಿಲಸನ್ಮಞ್ಜೀರನಿರ್ಯನ್ಮಹಃ-
ಸ್ತೋಮಪ್ರಾಸ್ತಸಮಸ್ತವಿಸ್ತೃತತಮಶ್ಶ್ರೀಮನ್ದಿರಾಭ್ಯನ್ತರಮ್ ।
ವ್ಯಾಕೋಚಾಮ್ಬುಜಸುನ್ದರಂ ಚರಣಯೋರ್ದ್ವನ್ದ್ವಂ ವೃಷಾದ್ರೀಶಿತುಃ
ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಮನುಭೂಯ ಸರ್ವಸುಲಭಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಿ ಮೋದಂ ಕದಾ ॥ ೫ ॥
ಸತ್ಕೃತ್ಯಾ ಸಮಕಾಲಲಬ್ಧತನುಭಿರ್ಗೋಪೀಭಿರತ್ಯಾದರಾತ್
ವಿನ್ಯಸ್ತೌ ವದನೇ ಕುಚೇ ಚ ನಿತರಾಂ ರೋಮಾಞ್ಚರೋಹಾಞ್ಚಿತೇ ।
ಪದ್ಮಾಭೂಕರಪಲ್ಲವೈಃ ಸಚಕಿತಂ ಸಂವಾಹ್ಯಮಾನೌ ಮೃದೂ
ಮಾನ್ಯೌ ವೇಙ್ಕಟಭೂಧರೇಶಚರಣೌ ಮಾರ್ಗೇ ದೃಶೋಃ ಸ್ತಾಂ ಮಮ ॥ ೬ ॥
ಪ್ರಾತಃ ಫುಲ್ಲಪಯೋರುಹಾನ್ತರದಲಸ್ನಿಗ್ಧಾರುಣಾನ್ತಸ್ಥಲೌ
ನಿಷ್ಪೀತಾಖಿಲನೀರನೀರಧಿಲಸನ್ನೀಲಾಮ್ಬುದಾಭೌ ಬಹಿಃ ।
ರಾಕಾಶೀತಮರೀಚಿಸನ್ನಿಭನಖಜ್ಯೋತಿರ್ವಿತಾನಾಞ್ಚಿತೌ
ಪಾದೌ ಪನ್ನಗಪುಙ್ಗವಾಚಲಪತೇರ್ಮಧ್ಯೇಮನಸ್ಸ್ತಾಂ ಮಮ ॥ ೭ ॥
ಮನ್ದಾರಪ್ರಸವಾಭಿರಾಮಶಿರಸಾಂ ಬೃನ್ದಾರಕಶ್ರೇಯಸಾಂ
ಬೃನ್ದೈರಿನ್ದುಕಲಾಭೃತಾ ಚ ವಿಧಿನಾ ವನ್ದ್ಯೌ ಧೃತಾನನ್ದಥೂ ।
ಬನ್ಧಚ್ಛೇದವಿಧಾಯಿನೌ ವಿನಮತಾಂ ಛನ್ದಶ್ಶತಾಭಿಷ್ಟುತೌ
ವನ್ದೇ ಶೇಷಮಹೀಧರೇಶಚರಣೌ ವನ್ದಾರುಚಿನ್ತಾಮಣೀ ॥ ೮ ॥
ಚಿಞ್ಚಾಮೂಲಕೃತಾಸನೇನ ಮುನಿನಾ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥಸನ್ದರ್ಶಿನಾ
ಕಾರುಣ್ಯೇನ ಜಗದ್ಧಿತಂ ಕಥಯತಾ ಸ್ವಾನುಷ್ಠಿತಿಖ್ಯಾಪನಾತ್ ।
ನಿಶ್ಚಿಕ್ಯೇ ಶರಣಂ ಯದೇವ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಂ ಚ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಂ
ತತ್ಪಾದಾಬ್ಜಯುಗಂ ಭಜಾಮಿ ವೃಷಭಕ್ಷೋಣೀಧರಾಧೀಶಿತುಃ ॥ ೯ ॥
ನನ್ದಿಷ್ಯಾಮಿ ಕದಾಽಹಮೇತ್ಯ ಮಹತಾ ಘರ್ಮೇಣ ತಪ್ತೋ ಯಥಾ
ಮನ್ದೋದಞ್ಚಿತಮಾರುತಂ ಮರುತಲೇ ಮರ್ತ್ಯೋ ಮಹಾನ್ತಂ ಹ್ರದಮ್ ।
ಸನ್ತಪ್ತೋ ಭವತಾಪದಾವಶಿಖಿನಾ ಸರ್ವಾರ್ತಿಸಂಶಾಮಕಂ
ಪಾದದ್ವನ್ದ್ವಮಹೀಶಭೂಧರಪತೇರ್ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವಹೃನ್ಮನ್ದಿರಮ್ ॥ ೧೦ ॥
ಯೌ ಬೃನ್ದಾವನಭೂತಲೇ ವ್ಯಹರತಾಂ ದೈತೇಯಬೃನ್ದಾವೃತೇ
ಕುಪ್ಯತ್ಕಾಲಿಯವಿಸ್ತೃತೋಚ್ಛ್ರಿತಫಣಾರಙ್ಗೇಷು ಚಾನೃತ್ಯತಾಮ್ ।
ಕಿಞ್ಚಾನಸ್ಸಮುದಾಸ್ಥತಾಂ ಕಿಸಲಯಪ್ರಸ್ಪರ್ಧಿನಾವಾಸುರಂ
ತನ್ವಾತಾಂ ಮಮ ವೇಙ್ಕಟೇಶಚರಣೌ ತಾವಂಹಸಾಂ ಸಂಹೃತಿಮ್ ॥ ೧೧ ॥
ಶೇಷಿತ್ವಪ್ರಮುಖಾನ್ನಿಪೀಯ ತು ಗುಣಾನ್ನಿತ್ಯಾ ಹರೇಸ್ಸೂರಯೋ
ವೈಕುಣ್ಠೇ ತತ ಏತ್ಯ ವೇಙ್ಕಟಗಿರಿಂ ಸೌಲಭ್ಯಮುಖ್ಯಾನಿಹ ।
ನಿತ್ಯೋದಞ್ಚಿತಸಂನಿಧೇರ್ನಿರುಪಮಾನ್ನಿರ್ವಿಶ್ಯ ತಸ್ಯಾದ್ಭುತಾನ್
ನಿರ್ಗನ್ತುಂ ಪ್ರಭವನ್ತಿ ಹನ್ತ ನ ತತೋ ವೈಕುಣ್ಠಕುಣ್ಠಾದರಾಃ ॥ ೧೨ ॥
ಸಮ್ಫುಲ್ಲಾದ್ಭುತಪುಷ್ಪಭಾರವಿನಮಚ್ಛಾಖಾಶತಾನಾಂ ಸದಾ
ಸೌರಭ್ಯಾನುಭವಾಭಿಯನ್ಮಧುಲಿಹಾಂ ಸಙ್ಘೈರ್ವೃತೇ ಭೂರುಹಾಮ್ ।
ಉದ್ಯದ್ರಶ್ಮಿಭಿರುಜ್ಜ್ವಲೈರ್ಮಣಿಗಣೈರುತ್ತುಙ್ಗಶೃಙ್ಗೈರ್ವೃಷ-
ಕ್ಷೋಣೀಭರ್ತರಿ ವರ್ತತೇಽಖಿಲಜಗತ್ಕ್ಷೇಮಾಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಖಃ ॥ ೧೩ ॥
ನಾನಾದಿಙ್ಮುಖವಾಸಿನೋ ನರಗಣಾನಭ್ಯಾಗತಾನಾದರಾತ್
ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯಾತ ಇವಾನ್ತಿಕಸ್ಫುಟತರಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಪ್ರಸನ್ನಾನನಃ ।
ಸಾನುಕ್ರೋಶಮನಾಸ್ಸಡಿಮ್ಭಮಹಿಲಾನ್ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಸರ್ವೇಪ್ಸಿತಾನ್
ಕುರ್ವನ್ನಞ್ಜನಭೂಧರೇ ಕುವಲಯಶ್ಯಾಮೋ ಹರಿರ್ಭಾಸತೇ ॥ ೧೪ ॥
ಆಪಾದಾದನವದ್ಯಮಾಚ ಶಿರಸಸ್ಸೌನ್ದರ್ಯಸೀಮಾಸ್ಪದಂ
ಹಸ್ತೋದಞ್ಚಿತಶಙ್ಖಚಕ್ರಮುರಸಾ ಬಿಭ್ರಾಣಮಮ್ಭೋಧಿಜಾಮ್ ।
ಮಾಲ್ಯೈರುಲ್ಲಸಿತಂ ಮನೋಜ್ಞಮಕುಟೀಮುಖ್ಯೈಶ್ಚ ಭೂಷಾಶತೈಃ
ಮಧ್ಯೇತಾರಣಮಞ್ಜನಾಚಲತಟೇ ಭಾನ್ತಂ ಹರಿಂ ಭಾವಯೇ ॥ ೧೫ ॥
ಮಞ್ಜೀರಾಞ್ಚಿತಪಾದಮದ್ಭುತಕಟೀವಿಭ್ರಾಜಿಪೀತಾಮ್ಬರಂ
ಪದ್ಮಾಲಙ್ಕೃತನಾಭಿಮಙ್ಗಮಹಸಾ ಪಾಥೋಧರಭ್ರಾನ್ತಿದಮ್ ।
ಪಾರ್ಶ್ವಾಲಙ್ಕೃತಿಶಙ್ಖಚಕ್ರವಿಲಸತ್ಪಾಣಿಂ ಪರಂ ಪೂರುಷಂ
ವನ್ದೇ ಮನ್ದಹಸಂ ವಿಚಿತ್ರಮಕುಟೀಜುಷ್ಟಂ ವೃಷಾದ್ರೀಶ್ವರಮ್ ॥ ೧೬ ॥
ನಾನಾಭಾಸುರರತ್ನಮೌಕ್ತಿಕವರಶ್ರೇಣೀಲಸತ್ತೋರಣ-
ಸ್ವರ್ಣಸ್ತಮ್ಭಯುಗಾನ್ತರಾಲಕಭೃಶಪ್ರದ್ಯೋತಮಾನಾನನಮ್ ।
ಆನಾಸಶ್ರುತಿಲೋಲನೀಲವಿಶದಸ್ನಿಗ್ಧಾನ್ತರಕ್ತೇಕ್ಷಣಂ
ನಾಥಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಿತುಮಞ್ಜನಾಚಲತಟೇ ನಾಲಂ ಸಹಸ್ರಂ ದೃಶಾಮ್ ॥ ೧೭ ॥
ಚಕ್ರಾಬ್ಜೇ ಕರಯುಗ್ಮಕೇನ ಸತತಂ ಬಿಭ್ರತ್ ಕರೇಣ ಸ್ಪೃಶನ್
ಸವ್ಯೇನೋರುಮಪೀತರೇಣ ಚರಣೌ ಸನ್ದರ್ಶಯನ್ ಭೂಷಣೈಃ ।
ಸದ್ರತ್ನೈಃ ಸಕಲಾ ದಿಶೋ ವಿತಿಮಿರಾಃ ಕುರ್ವನ್ ವೃಷಾದ್ರೌ ಹರಿಃ
ಶುದ್ಧಸ್ವಾನ್ತನಿಷೇವಿತೇ ವಿಜಯತೇ ಶುದ್ಧಾನ್ತಬಾಹಾನ್ತರಃ ॥ ೧೮ ॥
ಸುಸ್ನಿಗ್ಧಾಧರಪಲ್ಲವಂ ಮೃದುಹಸಂ ಮೀನೋಲ್ಲಸಲ್ಲೋಚನಂ
ಗಣ್ಡಪ್ರಸ್ಫುರದಂಶುಕುಣ್ಡಲಯುಗಂ ವಿಭ್ರಾಜಿಸುಭ್ರೂನ್ನಸಮ್ ।
ಫಾಲೋದ್ಭಾಸಿಪರಾರ್ಧ್ಯರತ್ನತಿಲಕಂ ವಕ್ತ್ರಂ ಪ್ರಲಮ್ಬಾಲಕಂ
ಭವ್ಯಂ ವೇಙ್ಕಟನಾಯಕಸ್ಯ ಪಿಬತಾಂ ಭಾಗ್ಯಂ ನ ವಾಚಾಂ ಪದಮ್ ॥ ೧೯ ॥
ತ್ವತ್ಪಾದಾಮ್ಬುಜಸಸ್ಪೃಹಂ ಮಮ ಮನಃ ಕುರ್ಯಾಸ್ತ್ವದನ್ಯಸ್ಪೃಹಾಂ
ದೂರಂ ತೋಲಯ ದುಃಖಜಾಲಜನನೀಂ ತ್ವತ್ಪಾದವಾಞ್ಛಾದ್ವಿಷಮ್ ।
ಕಿಞ್ಚ ತ್ವತ್ಪರತನ್ತ್ರಭೂಸುರಕೃಪಾಪಾತ್ರಂ ಕ್ರಿಯಾ ಮಾಂ ಸದಾ
ಸರ್ಪಾಧೀಶ್ವರಭೂಧರೇನ್ದ್ರ ಭಗವನ್ ಸರ್ವಾರ್ಥಸನ್ದಾಯಕ ॥ ೨೦ ॥
ನಾಕಾರ್ಷಂ ಶ್ರುತಿಚೋದಿತಾಂ ಕೃತಿಮಹಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ ಚಾವೇದಿಷಂ
ಜೀವೇಶೌ ಭವಭಞ್ಜನೀ ನ ಚ ಭವತ್ಪಾದಾಬ್ಜಭಕ್ತಿರ್ಮಮ ।
ಶ್ರೀಮತ್ತ್ವತ್ಕರುಣೈವ ದೇಶಿಕವರೋಪಜ್ಞಂ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಮಯಿ
ತ್ವತ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಶರಣಂ ವೃಷಾಚಲಪತೇಽಭೂವಂ ತತಸ್ತ್ವದ್ಭರಃ ॥ ೨೧ ॥
ಶ್ರೀಮತ್ಕೌಶಿಕವಂಶವಾರಿಧಿವಿಧೋಃ ಶ್ರೀವೇಙ್ಕಟೇಶಾಖ್ಯಯಾ
ವಿಖ್ಯಾತಸ್ಯ ಗುರೋರ್ವಿಶುದ್ಧಮನಸೋ ವಿದ್ಯಾನಿಧೇಃ ಸೂನುನಾ ।
ಭಕ್ತ್ಯೈತಾಂ ವರದಾಭಿಧೇನ ಭಣಿತಾಂ ಶ್ರೀವೇಙ್ಕಟೇಶಸ್ತುತಿಂ
ಭವ್ಯಾಂ ಯಸ್ತು ಪಠೇದಮುಷ್ಯ ವಿತರೇಚ್ಛ್ರೇಯಃ ಪರಂ ಶ್ರೀಸಖಃ ॥
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀ ವೇಙ್ಕಟೇಶ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Explore More