Lord Venkateswara

ശ്രീ വേങ്കടേശ സ്തോത്രമ് (Tirupati Balaji Prayer)

(Sri Venkatesha Stotram in Malayalam)

Varada

Also known as shri venkatesha stotram · shree venkatesha stotram · venkatesha stotram

A learned hymn signed by Varada, son of the teacher named Śrīveṅkaṭeśa of the Kauśika line, who calls his father a moon risen from that ocean of a family and a treasury of knowledge. It opens not with the god but with Śrī, seated on the lotus and dwelling on the broad chest of the lord of Vṛṣabhādri, unable to bear even a moment's separation — compassion itself, the poem says, come into a body. The second verse states the Śrīvaiṣṇava position exactly: the two feet of the lord of Śeṣa hill are both what is to be attained and the means of attaining it, and our teachers showed them to us out of mercy. The third admits the problem of writing at all, since the eternal words of poets set out to praise a single quality of his and found their speech and mind failing at its limitlessness.

॥ ശ്രീ വേങ്കടേശ സ്തോത്രമ് ॥
കൌശികശ്രീനിവാസാര്യതനയം വിനയോജ്ജ്വലമ് ।
വാത്സല്യാദിഗുണാവാസം വന്ദേ വരദദേശികമ് ॥
പദ്മസ്ഥാം യുവതീം പരാര്ധ്യവൃഷഭാദ്രീശായതോരസ്സ്ഥലീ-
മധ്യാവാസമഹോത്സവാം ക്ഷണസകൃദ്വിശ്ലേഷവാക്യാസഹാമ് ।
മൂര്തീഭാവമുപാഗതാമിവ കൃപാം മുഗ്ധാഖിലാങ്ഗാം ശ്രിയം
നിത്യാനന്ദവിധായിനീം നിജപദേ ന്യസ്താത്മനാം സംശ്രയേ ॥ ൧ ॥
ശ്രീമച്ഛേഷമഹീധരേശചരണൌ പ്രാപ്യൌ ച യൌ പ്രാപകൌ
അസ്മദ്ദേശികപുങ്ഗവൈഃ കരുണയാ സന്ദര്ശിതൌ താവകൌ ।
പ്രോക്തൌ വാക്യയുഗേന ഭൂരിഗുണകാവാര്യൈശ്ച പൂര്വൈര്മുഹുഃ
ശ്രേയോഭിഃ ശഠവൈരിമുഖ്യമുനിഭിസ്തൌ സംശ്രിതൌ സംശ്രയേ ॥ ൨ ॥
യസ്യൈകം ഗുണമാദൃതാഃ കവയിതും നിത്യാഃ പ്രവൃത്താ ഗിരഃ
തസ്യാഭൂമിതയാ സ്വവാങ്മനസയോര്വൈക്ലബ്യമാസേദിരേ ।
തത്താദൃഗ്ബഹുസദ്ഗുണം കവയിതും മോഹാദ്വൃഷാദ്രീശ്വരം
കാങ്ക്ഷേ കാര്യവിവേചനം ന ഹി ഭവേന്മൂഢാശയാനാം നൃണാമ് ॥ ൩ ॥
യത്പാദാ ॥ യോഷിതം നിജസകൃത്സ്പര്ശേന കാഞ്ചിച്ഛിലാ-
മങ്ഗാര ॥ ഡിമ്ഭതാമനുപമൌ ശാന്തം കമപ്യഞ്ചിതൌ ।
യത്പാദൂരഖിലാം ശശാസ ച മഹീമാശ്ചര്യസീമാസ്ഥലീമ്
അദ്രാക്ഷം ഹരിമഞ്ജനാചലതടേ നിര്നിദ്രപദ്മേക്ഷണമ് ॥ ൪ ॥
അത്രസ്യന്മണിരാജരാജിവിലസന്മഞ്ജീരനിര്യന്മഹഃ-
സ്തോമപ്രാസ്തസമസ്തവിസ്തൃതതമശ്ശ്രീമന്ദിരാഭ്യന്തരമ് ।
വ്യാകോചാമ്ബുജസുന്ദരം ചരണയോര്ദ്വന്ദ്വം വൃഷാദ്രീശിതുഃ
ചക്ഷുര്ഭ്യാമനുഭൂയ സര്വസുലഭം പ്രാപ്സ്യാമി മോദം കദാ ॥ ൫ ॥
സത്കൃത്യാ സമകാലലബ്ധതനുഭിര്ഗോപീഭിരത്യാദരാത്
വിന്യസ്തൌ വദനേ കുചേ ച നിതരാം രോമാഞ്ചരോഹാഞ്ചിതേ ।
പദ്മാഭൂകരപല്ലവൈഃ സചകിതം സംവാഹ്യമാനൌ മൃദൂ
മാന്യൌ വേങ്കടഭൂധരേശചരണൌ മാര്ഗേ ദൃശോഃ സ്താം മമ ॥ ൬ ॥
പ്രാതഃ ഫുല്ലപയോരുഹാന്തരദലസ്നിഗ്ധാരുണാന്തസ്ഥലൌ
നിഷ്പീതാഖിലനീരനീരധിലസന്നീലാമ്ബുദാഭൌ ബഹിഃ ।
രാകാശീതമരീചിസന്നിഭനഖജ്യോതിര്വിതാനാഞ്ചിതൌ
പാദൌ പന്നഗപുങ്ഗവാചലപതേര്മധ്യേമനസ്സ്താം മമ ॥ ൭ ॥
മന്ദാരപ്രസവാഭിരാമശിരസാം ബൃന്ദാരകശ്രേയസാം
ബൃന്ദൈരിന്ദുകലാഭൃതാ ച വിധിനാ വന്ദ്യൌ ധൃതാനന്ദഥൂ ।
ബന്ധച്ഛേദവിധായിനൌ വിനമതാം ഛന്ദശ്ശതാഭിഷ്ടുതൌ
വന്ദേ ശേഷമഹീധരേശചരണൌ വന്ദാരുചിന്താമണീ ॥ ൮ ॥
ചിഞ്ചാമൂലകൃതാസനേന മുനിനാ തത്ത്വാര്ഥസന്ദര്ശിനാ
കാരുണ്യേന ജഗദ്ധിതം കഥയതാ സ്വാനുഷ്ഠിതിഖ്യാപനാത് ।
നിശ്ചിക്യേ ശരണം യദേവ പരമം പ്രാപ്യം ച സര്വാത്മനാം
തത്പാദാബ്ജയുഗം ഭജാമി വൃഷഭക്ഷോണീധരാധീശിതുഃ ॥ ൯ ॥
നന്ദിഷ്യാമി കദാഽഹമേത്യ മഹതാ ഘര്മേണ തപ്തോ യഥാ
മന്ദോദഞ്ചിതമാരുതം മരുതലേ മര്ത്യോ മഹാന്തം ഹ്രദമ് ।
സന്തപ്തോ ഭവതാപദാവശിഖിനാ സര്വാര്തിസംശാമകം
പാദദ്വന്ദ്വമഹീശഭൂധരപതേര്നിര്ദ്വന്ദ്വഹൃന്മന്ദിരമ് ॥ ൧൦ ॥
യൌ ബൃന്ദാവനഭൂതലേ വ്യഹരതാം ദൈതേയബൃന്ദാവൃതേ
കുപ്യത്കാലിയവിസ്തൃതോച്ഛ്രിതഫണാരങ്ഗേഷു ചാനൃത്യതാമ് ।
കിഞ്ചാനസ്സമുദാസ്ഥതാം കിസലയപ്രസ്പര്ധിനാവാസുരം
തന്വാതാം മമ വേങ്കടേശചരണൌ താവംഹസാം സംഹൃതിമ് ॥ ൧൧ ॥
ശേഷിത്വപ്രമുഖാന്നിപീയ തു ഗുണാന്നിത്യാ ഹരേസ്സൂരയോ
വൈകുണ്ഠേ തത ഏത്യ വേങ്കടഗിരിം സൌലഭ്യമുഖ്യാനിഹ ।
നിത്യോദഞ്ചിതസംനിധേര്നിരുപമാന്നിര്വിശ്യ തസ്യാദ്ഭുതാന്
നിര്ഗന്തും പ്രഭവന്തി ഹന്ത ന തതോ വൈകുണ്ഠകുണ്ഠാദരാഃ ॥ ൧൨ ॥
സമ്ഫുല്ലാദ്ഭുതപുഷ്പഭാരവിനമച്ഛാഖാശതാനാം സദാ
സൌരഭ്യാനുഭവാഭിയന്മധുലിഹാം സങ്ഘൈര്വൃതേ ഭൂരുഹാമ് ।
ഉദ്യദ്രശ്മിഭിരുജ്ജ്വലൈര്മണിഗണൈരുത്തുങ്ഗശൃങ്ഗൈര്വൃഷ-
ക്ഷോണീഭര്തരി വര്തതേഽഖിലജഗത്ക്ഷേമായ ലക്ഷ്മീസഖഃ ॥ ൧൩ ॥
നാനാദിങ്മുഖവാസിനോ നരഗണാനഭ്യാഗതാനാദരാത്
പ്രത്യുദ്യാത ഇവാന്തികസ്ഫുടതരപ്രേക്ഷ്യപ്രസന്നാനനഃ ।
സാനുക്രോശമനാസ്സഡിമ്ഭമഹിലാന് സമ്പ്രാപ്തസര്വേപ്സിതാന്
കുര്വന്നഞ്ജനഭൂധരേ കുവലയശ്യാമോ ഹരിര്ഭാസതേ ॥ ൧൪ ॥
ആപാദാദനവദ്യമാച ശിരസസ്സൌന്ദര്യസീമാസ്പദം
ഹസ്തോദഞ്ചിതശങ്ഖചക്രമുരസാ ബിഭ്രാണമമ്ഭോധിജാമ് ।
മാല്യൈരുല്ലസിതം മനോജ്ഞമകുടീമുഖ്യൈശ്ച ഭൂഷാശതൈഃ
മധ്യേതാരണമഞ്ജനാചലതടേ ഭാന്തം ഹരിം ഭാവയേ ॥ ൧൫ ॥
മഞ്ജീരാഞ്ചിതപാദമദ്ഭുതകടീവിഭ്രാജിപീതാമ്ബരം
പദ്മാലങ്കൃതനാഭിമങ്ഗമഹസാ പാഥോധരഭ്രാന്തിദമ് ।
പാര്ശ്വാലങ്കൃതിശങ്ഖചക്രവിലസത്പാണിം പരം പൂരുഷം
വന്ദേ മന്ദഹസം വിചിത്രമകുടീജുഷ്ടം വൃഷാദ്രീശ്വരമ് ॥ ൧൬ ॥
നാനാഭാസുരരത്നമൌക്തികവരശ്രേണീലസത്തോരണ-
സ്വര്ണസ്തമ്ഭയുഗാന്തരാലകഭൃശപ്രദ്യോതമാനാനനമ് ।
ആനാസശ്രുതിലോലനീലവിശദസ്നിഗ്ധാന്തരക്തേക്ഷണം
നാഥം പ്രേക്ഷിതുമഞ്ജനാചലതടേ നാലം സഹസ്രം ദൃശാമ് ॥ ൧൭ ॥
ചക്രാബ്ജേ കരയുഗ്മകേന സതതം ബിഭ്രത് കരേണ സ്പൃശന്
സവ്യേനോരുമപീതരേണ ചരണൌ സന്ദര്ശയന് ഭൂഷണൈഃ ।
സദ്രത്നൈഃ സകലാ ദിശോ വിതിമിരാഃ കുര്വന് വൃഷാദ്രൌ ഹരിഃ
ശുദ്ധസ്വാന്തനിഷേവിതേ വിജയതേ ശുദ്ധാന്തബാഹാന്തരഃ ॥ ൧൮ ॥
സുസ്നിഗ്ധാധരപല്ലവം മൃദുഹസം മീനോല്ലസല്ലോചനം
ഗണ്ഡപ്രസ്ഫുരദംശുകുണ്ഡലയുഗം വിഭ്രാജിസുഭ്രൂന്നസമ് ।
ഫാലോദ്ഭാസിപരാര്ധ്യരത്നതിലകം വക്ത്രം പ്രലമ്ബാലകം
ഭവ്യം വേങ്കടനായകസ്യ പിബതാം ഭാഗ്യം ന വാചാം പദമ് ॥ ൧൯ ॥
ത്വത്പാദാമ്ബുജസസ്പൃഹം മമ മനഃ കുര്യാസ്ത്വദന്യസ്പൃഹാം
ദൂരം തോലയ ദുഃഖജാലജനനീം ത്വത്പാദവാഞ്ഛാദ്വിഷമ് ।
കിഞ്ച ത്വത്പരതന്ത്രഭൂസുരകൃപാപാത്രം ക്രിയാ മാം സദാ
സര്പാധീശ്വരഭൂധരേന്ദ്ര ഭഗവന് സര്വാര്ഥസന്ദായക ॥ ൨൦ ॥
നാകാര്ഷം ശ്രുതിചോദിതാം കൃതിമഹം കിഞ്ചിന്ന ചാവേദിഷം
ജീവേശൌ ഭവഭഞ്ജനീ ന ച ഭവത്പാദാബ്ജഭക്തിര്മമ ।
ശ്രീമത്ത്വത്കരുണൈവ ദേശികവരോപജ്ഞം പ്രവൃത്താ മയി
ത്വത്പ്രാപ്തൌ ശരണം വൃഷാചലപതേഽഭൂവം തതസ്ത്വദ്ഭരഃ ॥ ൨൧ ॥
ശ്രീമത്കൌശികവംശവാരിധിവിധോഃ ശ്രീവേങ്കടേശാഖ്യയാ
വിഖ്യാതസ്യ ഗുരോര്വിശുദ്ധമനസോ വിദ്യാനിധേഃ സൂനുനാ ।
ഭക്ത്യൈതാം വരദാഭിധേന ഭണിതാം ശ്രീവേങ്കടേശസ്തുതിം
ഭവ്യാം യസ്തു പഠേദമുഷ്യ വിതരേച്ഛ്രേയഃ പരം ശ്രീസഖഃ ॥
॥ ഇതി ശ്രീ വേങ്കടേശ സ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More