Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൨൩

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 23 — The Wives of the Brāhmaṇas Bring Food in Malayalam)

Vyasa

Also known as rama rama mahabaho krsna dustanibarhana

The Wives of the Brāhmaṇas Bring Food. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 23 (The Life of Kṛṣṇa), 52 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഗോപാ ഊചുഃ
രാമ രാമ മഹാബാഹോ കൃഷ്ണ ദുഷ്ടനിബര്ഹണ ।
ഏഷാ വൈ ബാധതേ ക്ഷുന്നസ്തച്ഛാന്തിം കര്തുമര്ഹഥഃ ॥ ൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇതി വിജ്ഞാപിതോ ഗോപൈര്ഭഗവാന് ദേവകീസുതഃ ।
ഭക്തായാ വിപ്രഭാര്യായാഃ പ്രസീദന്നിദമബ്രവീത് ॥ ൨ ॥
പ്രയാത ദേവയജനം ബ്രാഹ്മണാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ ।
സത്രമാങ്ഗിരസം നാമ ഹ്യാസതേ സ്വര്ഗകാമ്യയാ ॥ ൩ ॥
തത്ര ഗത്വൌദനം ഗോപാ യാചതാസ്മദ്വിസര്ജിതാഃ ।
കീര്തയന്തോ ഭഗവത ആര്യസ്യ മമ ചാഭിധാമ് ॥ ൪ ॥
ഇത്യാദിഷ്ടാ ഭഗവതാ ഗത്വായാചന്ത തേ തഥാ ।
കൃതാഞ്ജലിപുടാ വിപ്രാന്ദണ്ഡവത്പതിതാ ഭുവി ॥ ൫ ॥
ഹേ ഭൂമിദേവാഃ ശൃണുത കൃഷ്ണസ്യാദേശകാരിണഃ ।
പ്രാപ്താഞ്ജാനീത ഭദ്രം വോ ഗോപാന്നോ രാമചോദിതാന് ॥ ൬ ॥
ഗാശ്ചാരയന്താവവിദൂര ഓദനം
രാമാച്യുതൌ വോ ലഷതോ ബുഭുക്ഷിതൌ ।
തയോര്ദ്വിജാ ഓദനമര്ഥിനോര്യദി
ശ്രദ്ധാ ച വോ യച്ഛത ധര്മവിത്തമാഃ ॥ ൭ ॥
ദീക്ഷായാഃ പശുസംസ്ഥായാഃ സൌത്രാമണ്യാശ്ച സത്തമാഃ ।
അന്യത്ര ദീക്ഷിതസ്യാപി നാന്നമശ്നന് ഹി ദുഷ്യതി ॥ ൮ ॥
ഇതി തേ ഭഗവദ്യാച്ഞാം ശൃണ്വന്തോഽപി ന ശുശ്രുവുഃ ।
ക്ഷുദ്രാശാ ഭൂരികര്മാണോ ബാലിശാ വൃദ്ധമാനിനഃ ॥ ൯ ॥
ദേശഃ കാലഃ പൃഥഗ്ദ്രവ്യം മന്ത്രതന്ത്രര്ത്വിജോഽഗ്നയഃ ।
ദേവതാ യജമാനശ്ച ക്രതുര്ധര്മശ്ച യന്മയഃ ॥ ൧൦ ॥
തം ബ്രഹ്മ പരമം സാക്ഷാദ് ഭഗവന്തമധോക്ഷജമ് ।
മനുഷ്യദൃഷ്ട്യാ ദുഷ്പ്രജ്ഞാ മര്ത്യാത്മാനോ ന മേനിരേ ॥ ൧൧ ॥
ന തേ യദോമിതി പ്രോചുര്ന നേതി ച പരന്തപ ।
ഗോപാ നിരാശാഃ പ്രത്യേത്യ തഥോചുഃ കൃഷ്ണരാമയോഃ ॥ ൧൨ ॥
തദുപാകര്ണ്യ ഭഗവാന് പ്രഹസ്യ ജഗദീശ്വരഃ ।
വ്യാജഹാര പുനര്ഗോപാന് ദര്ശയന്ലൌകികീം ഗതിമ് ॥ ൧൩ ॥
മാം ജ്ഞാപയത പത്നീഭ്യഃ സസങ്കര്ഷണമാഗതമ് ।
ദാസ്യന്തി കാമമന്നം വഃ സ്നിഗ്ധാ മയ്യുഷിതാ ധിയാ ॥ ൧൪ ॥
ഗത്വാഥ പത്നീശാലായാം ദൃഷ്ട്വാസീനാഃ സ്വലങ്കൃതാഃ ।
നത്വാ ദ്വിജസതീര്ഗോപാഃ പ്രശ്രിതാ ഇദമബ്രുവന് ॥ ൧൫ ॥
നമോ വോ വിപ്രപത്നീഭ്യോ നിബോധത വചാംസി നഃ ।
ഇതോഽവിദൂരേ ചരതാ കൃഷ്ണേനേഹേഷിതാ വയമ് ॥ ൧൬ ॥
ഗാശ്ചാരയന് സ ഗോപാലൈഃ സരാമോ ദൂരമാഗതഃ ।
ബുഭുക്ഷിതസ്യ തസ്യാന്നം സാനുഗസ്യ പ്രദീയതാമ് ॥ ൧൭ ॥
ശ്രുത്വാച്യുതമുപായാതം നിത്യം തദ്ദര്ശനോത്സുകാഃ ।
തത്കഥാക്ഷിപ്തമനസോ ബഭൂവുര്ജാതസമ്ഭ്രമാഃ ॥ ൧൮ ॥
ചതുര്വിധം ബഹുഗുണമന്നമാദായ ഭാജനൈഃ ।
അഭിസസ്രുഃ പ്രിയം സര്വാഃ സമുദ്രമിവ നിമ്നഗാഃ ॥ ൧൯ ॥
നിഷിധ്യമാനാഃ പതിഭിര്ഭ്രാതൃഭിര്ബന്ധുഭിഃ സുതൈഃ ।
ഭഗവത്യുത്തമശ്ലോകേ ദീര്ഘശ്രുതധൃതാശയാഃ ॥ ൨൦ ॥
യമുനോപവനേഽശോകനവപല്ലവമണ്ഡിതേ ।
വിചരന്തം വൃതം ഗോപൈഃ സാഗ്രജം ദദൃശുഃ സ്ത്രിയഃ ॥ ൨൧ ॥
ശ്യാമം ഹിരണ്യപരിധിം വനമാല്യബര്ഹ-
ധാതുപ്രവാലനടവേഷമനുവ്രതാംസേ ।
വിന്യസ്തഹസ്തമിതരേണ ധുനാനമബ്ജം
കര്ണോത്പലാലകകപോലമുഖാബ്ജഹാസമ് ॥ ൨൨ ॥
പ്രായഃശ്രുതപ്രിയതമോദയകര്ണപൂരൈ-
ര്യസ്മിന് നിമഗ്നമനസസ്തമഥാക്ഷിരന്ധ്രൈഃ ।
അന്തഃ പ്രവേശ്യ സുചിരം പരിരഭ്യ താപം
പ്രാജ്ഞം യഥാഭിമതയോ വിജഹുര്നരേന്ദ്ര ॥ ൨൩ ॥
താസ്തഥാ ത്യക്തസര്വാശാഃ പ്രാപ്താ ആത്മദിദൃക്ഷയാ ।
വിജ്ഞായാഖിലദൃഗ്ദ്രഷ്ടാ പ്രാഹ പ്രഹസിതാനനഃ ॥ ൨൪ ॥
സ്വാഗതം വോ മഹാഭാഗാ ആസ്യതാം കരവാമ കിമ് ।
യന്നോ ദിദൃക്ഷയാ പ്രാപ്താ ഉപപന്നമിദം ഹി വഃ ॥ ൨൫ ॥
നന്വദ്ധാ മയി കുര്വന്തി കുശലാഃ സ്വാര്ഥദര്ശിനഃ ।
അഹൈതുക്യവ്യവഹിതാം ഭക്തിമാത്മപ്രിയേ യഥാ ॥ ൨൬ ॥
പ്രാണബുദ്ധിമനഃസ്വാത്മദാരാപത്യധനാദയഃ ।
യത്സമ്പര്കാത്പ്രിയാ ആസംസ്തതഃ കോ ന്വപരഃ പ്രിയഃ ॥ ൨൭ ॥
തദ് യാത ദേവയജനം പതയോ വോ ദ്വിജാതയഃ ।
സ്വസത്രം പാരയിഷ്യന്തി യുഷ്മാഭിര്ഗൃഹമേധിനഃ ॥ ൨൮ ॥
ശ്രീപത്ന്യ ഊചുഃ
മൈവം വിഭോഽര്ഹതി ഭവാന് ഗദിതും നൃശംസം
സത്യം കുരുഷ്വ നിഗമം തവ പാദമൂലമ് ।
പ്രാപ്താ വയം തുലസിദാമ പദാവസൃഷ്ടം
കേശൈര്നിവോഢുമതിലങ്ഘ്യ സമസ്തബന്ധൂന് ॥ ൨൯ ॥
ഗൃഹ്ണന്തി നോ ന പതയഃ പിതരൌ സുതാ വാ
ന ഭ്രാതൃബന്ധുസുഹൃദഃ കുത ഏവ ചാന്യേ ।
തസ്മാദ് ഭവത്പ്രപദയോഃ പതിതാത്മനാം നോ
നാന്യാ ഭവേദ് ഗതിരരിന്ദമ തദ് വിധേഹി ॥ ൩൦ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
പതയോ നാഭ്യസൂയേരന് പിതൃഭ്രാതൃസുതാദയഃ ।
ലോകാശ്ച വോ മയോപേതാ ദേവാ അപ്യനുമന്വതേ ॥ ൩൧ ॥
ന പ്രീതയേഽനുരാഗായ ഹ്യങ്ഗസങ്ഗോ നൃണാമിഹ ।
തന്മനോ മയി യുഞ്ജാനാ അചിരാന്മാമവാപ്സ്യഥ ॥ ൩൨ ॥
ശ്രവണാദ്ദര്ശനാദ്ധ്യാനാന്മയി ഭാവോഽനുകീര്തനാത് ।
ന തഥാ സന്നികര്ഷേണ പ്രതിയാത തതോ ഗൃഹാന് ॥ ൩൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യുക്താ ദ്വിജപത്ന്യസ്താ യജ്ഞവാടം പുനര്ഗതാഃ ।
തേ ചാനസൂയവസ്താഭിഃ സ്ത്രീഭിഃ സത്രമപാരയന് ॥ ൩൪ ॥
തത്രൈകാ വിധൃതാ ഭര്ത്രാ ഭഗവന്തം യഥാശ്രുതമ് ।
ഹൃദോപഗുഹ്യ വിജഹൌ ദേഹം കര്മാനുബന്ധനമ് ॥ ൩൫ ॥
ഭഗവാനപി ഗോവിന്ദസ്തേനൈവാന്നേന ഗോപകാന് ।
ചതുര്വിധേനാശയിത്വാ സ്വയം ച ബുഭുജേ പ്രഭുഃ ॥ ൩൬ ॥
ഏവം ലീലാനരവപുര്നൃലോകമനുശീലയന് ।
രേമേ ഗോഗോപഗോപീനാം രമയന് രൂപവാക്കൃതൈഃ ॥ ൩൭ ॥
അഥാനുസ്മൃത്യ വിപ്രാസ്തേ അന്വതപ്യന്കൃതാഗസഃ ।
യദ് വിശ്വേശ്വരയോര്യാച്ഞാമഹന്മ നൃവിഡമ്ബയോഃ ॥ ൩൮ ॥
ദൃഷ്ട്വാ സ്ത്രീണാം ഭഗവതി കൃഷ്ണേ ഭക്തിമലൌകികീമ് ।
ആത്മാനം ച തയാ ഹീനമനുതപ്താ വ്യഗര്ഹയന് ॥ ൩൯ ॥
ധിഗ് ജന്മ നസ്ത്രിവൃദ് യത് തദ് ധിഗ്വ്രതം ധിഗ്ബഹുജ്ഞതാമ് ।
ധിക്കുലം ധിക് ക്രിയാദാക്ഷ്യം വിമുഖാ യേ ത്വധോക്ഷജേ ॥ ൪൦ ॥
നൂനം ഭഗവതോ മായാ യോഗിനാമപി മോഹിനീ ।
യദ് വയം ഗുരവോ നൃണാം സ്വാര്ഥേ മുഹ്യാമഹേ ദ്വിജാഃ ॥ ൪൧ ॥
അഹോ പശ്യത നാരീണാമപി കൃഷ്ണേ ജഗദ്ഗുരൌ ।
ദുരന്തഭാവം യോഽവിധ്യന്മൃത്യുപാശാന് ഗൃഹാഭിധാന് ॥ ൪൨ ॥
നാസാം ദ്വിജാതിസംസ്കാരോ ന നിവാസോ ഗുരാവപി ।
ന തപോ നാത്മമീമാംസാ ന ശൌചം ന ക്രിയാഃ ശുഭാഃ ॥ ൪൩ ॥
തഥാപി ഹ്യുത്തമഃശ്ലോകേ കൃഷ്ണേ യോഗേശ്വരേശ്വരേ ।
ഭക്തിര്ദൃഢാ ന ചാസ്മാകം സംസ്കാരാദിമതാമപി ॥ ൪൪ ॥
നനു സ്വാര്ഥവിമൂഢാനാം പ്രമത്താനാം ഗൃഹേഹയാ ।
അഹോ നഃ സ്മാരയാമാസ ഗോപവാക്യൈഃ സതാം ഗതിഃ ॥ ൪൫ ॥
അന്യഥാ പൂര്ണകാമസ്യ കൈവല്യാദ്യശിഷാം പതേഃ ।
ഈശിതവ്യൈഃ കിമസ്മാഭിരീശസ്യൈതദ് വിഡമ്ബനമ് ॥ ൪൬ ॥
ഹിത്വാന്യാന് ഭജതേ യം ശ്രീഃ പാദസ്പര്ശാശയാസകൃത് ।
സ്വാത്മദോഷാപവര്ഗേണ തദ്യാച്ഞാ ജനമോഹിനീ ॥ ൪൭ ॥
ദേശഃ കാലഃ പൃഥഗ്ദ്രവ്യം മന്ത്രതന്ത്രര്ത്വിജോഽഗ്നയഃ ।
ദേവതാ യജമാനശ്ച ക്രതുര്ധര്മശ്ച യന്മയഃ ॥ ൪൮ ॥
സ ഏവ ഭഗവാന് സാക്ഷാദ് വിഷ്ണുര്യോഗേശ്വരേശ്വരഃ ।
ജാതോ യദുഷ്വിത്യാശൃണ്മ ഹ്യപി മൂഢാ ന വിദ്മഹേ ॥ ൪൯ ॥
തസ്മൈ നമോ ഭഗവതേ കൃഷ്ണായാകുണ്ഠമേധസേ ।
യന്മായാമോഹിതധിയോ ഭ്രമാമഃ കര്മവര്ത്മസു ॥ ൫൦ ॥
സ വൈ ന ആദ്യഃ പുരുഷഃ സ്വമായാമോഹിതാത്മനാമ് ।
അവിജ്ഞതാനുഭാവാനാം ക്ഷന്തുമര്ഹത്യതിക്രമമ് ॥ ൫൧ ॥
ഇതി സ്വാഘമനുസ്മൃത്യ കൃഷ്ണേ തേ കൃതഹേലനാഃ ।
ദിദൃക്ഷവോ വ്രജമഥ കംസാദ് ഭീതാ ന ചാചലന് ॥ ൫൨ ॥

Explore More