ശ്രീശുക ഉവാച
ഗോവര്ധനേ ധൃതേ ശൈലേ ആസാരാദ് രക്ഷിതേ വ്രജേ । ഗോലോകാദാവ്രജത്കൃഷ്ണം സുരഭിഃ ശക്ര ഏവ ച ॥ ൧ ॥
ഗോവര്ധനേ ധൃതേ ശൈലേ ആസാരാദ് രക്ഷിതേ വ്രജേ । ഗോലോകാദാവ്രജത്കൃഷ്ണം സുരഭിഃ ശക്ര ഏവ ച ॥ ൧ ॥
വിവിക്ത ഉപസങ്ഗമ്യ വ്രീഡീതഃ കൃതഹേലനഃ । പസ്പര്ശ പാദയോരേനം കിരീടേനാര്കവര്ചസാ ॥ ൨ ॥
ദൃഷ്ടശ്രുതാനുഭാവോഽസ്യ കൃഷ്ണസ്യാമിതതേജസഃ । നഷ്ടത്രിലോകേശമദ ഇദമാഹ കൃതാഞ്ജലിഃ ॥ ൩ ॥
ഇന്ദ്ര ഉവാച
വിശുദ്ധസത്ത്വം തവ ധാമ ശാന്തംതപോമയം ധ്വസ്തരജസ്തമസ്കമ് । മായാമയോഽയം ഗുണസമ്പ്രവാഹോന വിദ്യതേ തേഽഗ്രഹണാനുബന്ധഃ ॥ ൪ ॥
വിശുദ്ധസത്ത്വം തവ ധാമ ശാന്തംതപോമയം ധ്വസ്തരജസ്തമസ്കമ് । മായാമയോഽയം ഗുണസമ്പ്രവാഹോന വിദ്യതേ തേഽഗ്രഹണാനുബന്ധഃ ॥ ൪ ॥
കുതോ നു തദ്ധേതവ ഈശ തത്കൃതാലോഭാദയോ യേഽബുധലിങ്ഗഭാവാഃ । തഥാപി ദണ്ഡം ഭഗവാന് ബിഭര്തിധര്മസ്യ ഗുപ്ത്യൈ ലനിഗ്രഹായ ॥ ൫ ॥
പിതാ ഗുരുസ്ത്വം ജഗതാമധീശോദുരത്യയഃ കാല ഉപാത്തദണ്ഡഃ । ഹിതായ ചേച്ഛാതനുഭിഃ സമീഹസേമാനം വിധുന്വന് ജഗദീശമാനിനാമ് ॥ ൬ ॥
യേ മദ്വിധാജ്ഞാ ജഗദീശമാനിന-സ്ത്വാം വീക്ഷ്യ കാലേഽഭയമാശു തന്മദമ് । ഹിത്വാര്യമാര്ഗം പ്രഭജന്ത്യപസ്മയാഈഹാ ഖലാനാമപി തേഽനുശാസനമ് ॥ ൭ ॥
സ ത്വം മമൈശ്വര്യമദപ്ലുതസ്യകൃതാഗസസ്തേഽവിദുഷഃ പ്രഭാവമ് । ക്ഷന്തും പ്രഭോഽഥാര്ഹസി മൂഢചേതസോമൈവം പുനര്ഭൂന്മതിരീശ മേഽസതീ ॥ ൮ ॥
തവാവതാരോഽയമധോക്ഷജേഹഭുവോ ഭരാണാമുരുഭാരജന്മനാമ് । ചമൂപതീനാമഭവായ ദേവഭവായ യുഷ്മച്ചരണാനുവര്തിനാമ് ॥ ൯ ॥
നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ പുരുഷായ മഹാത്മനേ । വാസുദേവായ കൃഷ്ണായ സാത്വതാം പതയേ നമഃ ॥ ൧൦ ॥
സ്വച്ഛന്ദോപാത്തദേഹായ വിശുദ്ധജ്ഞാനമൂര്തയേ । സര്വസ്മൈ സര്വബീജായ സര്വഭൂതാത്മനേ നമഃ ॥ ൧൧ ॥
മയേദം ഭഗവന് ഗോഷ്ഠനാശായാസാരവായുഭിഃ । ചേഷ്ടിതം വിഹതേ യജ്ഞേ മാനിനാ തീവ്രമന്യുനാ ॥ ൧൨ ॥
ത്വയേശാനുഗൃഹീതോഽസ്മി ധ്വസ്തസ്തമ്ഭോ വൃഥോദ്യമഃ । ഈശ്വരം ഗുരുമാത്മാനം ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ ॥ ൧൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം സങ്കീര്തിതഃ കൃഷ്ണോ മഘോനാ ഭഗവാനമുമ് । മേഘഗമ്ഭീരയാ വാചാ പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത് ॥ ൧൪ ॥
ഏവം സങ്കീര്തിതഃ കൃഷ്ണോ മഘോനാ ഭഗവാനമുമ് । മേഘഗമ്ഭീരയാ വാചാ പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത് ॥ ൧൪ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
മയാ തേഽകാരി മഘവന് മഖഭങ്ഗോഽനുഗൃഹ്ണതാ । മദനുസ്മൃതയേ നിത്യം മത്തസ്യേന്ദ്ര ശ്രിയാ ഭൃശമ് ॥ ൧൫ ॥
മയാ തേഽകാരി മഘവന് മഖഭങ്ഗോഽനുഗൃഹ്ണതാ । മദനുസ്മൃതയേ നിത്യം മത്തസ്യേന്ദ്ര ശ്രിയാ ഭൃശമ് ॥ ൧൫ ॥
മാമൈശ്വര്യശ്രീമദാന്ധോ ദണ്ഡപാണിം ന പശ്യതി । തം ഭ്രംശയാമി സമ്പദ്ഭ്യോ യസ്യ ചേച്ഛാമ്യനുഗ്രഹമ് ॥ ൧൬ ॥
ഗമ്യതാം ശക്ര ഭദ്രം വഃ ക്രിയതാം മേഽനുശാസനമ് । സ്ഥീയതാം സ്വാധികാരേഷു യുക്തൈര്വഃ സ്തമ്ഭവര്ജിതൈഃ ॥ ൧൭ ॥
അഥാഹ സുരഭിഃ കൃഷ്ണമഭിവന്ദ്യമനസ്വിനീ । സ്വസന്താനൈരുപാമന്ത്ര്യ ഗോപരൂപിണമീശ്വരമ് ॥ ൧൮ ॥
സുരഭിരുവാച
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹായോഗിന് വിശ്വാത്മന് വിശ്വസമ്ഭവ । ഭവതാ ലോകനാഥേന സനാഥാ വയമച്യുത ॥ ൧൯ ॥
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹായോഗിന് വിശ്വാത്മന് വിശ്വസമ്ഭവ । ഭവതാ ലോകനാഥേന സനാഥാ വയമച്യുത ॥ ൧൯ ॥
ത്വം നഃ പരമകം ദൈവം ത്വം ന ഇന്ദ്രോ ജഗത്പതേ । ഭവായ ഭവ ഗോവിപ്രദേവാനാം യേ ച സാധവഃ ॥ ൨൦ ॥
ഇന്ദ്രം നസ്ത്വാഭിഷേക്ഷ്യാമോ ബ്രഹ്മണാ ചോദിതാ വയമ് । അവതീര്ണോഽസി വിശ്വാത്മന് ഭൂമേര്ഭാരാപനുത്തയേ ॥ ൨൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം കൃഷ്ണമുപാമന്ത്ര്യ സുരഭിഃ പയസാത്മനഃ । ജലൈരാകാശഗങ്ഗായാ ഐരാവതകരോദ്ധൃതൈഃ ॥ ൨൨ ॥
ഏവം കൃഷ്ണമുപാമന്ത്ര്യ സുരഭിഃ പയസാത്മനഃ । ജലൈരാകാശഗങ്ഗായാ ഐരാവതകരോദ്ധൃതൈഃ ॥ ൨൨ ॥
ഇന്ദ്രഃ സുരര്ഷിഭിഃ സാകം ചോദിതോ ദേവമാതൃഭിഃ । അഭ്യസിഞ്ചത ദാശാര്ഹം ഗോവിന്ദ ഇതി ചാഭ്യധാത് ॥ ൨൩ ॥
തത്രാഗതാസ്തുമ്ബുരുനാരദാദയോഗന്ധര്വവിദ്യാധരസിദ്ധചാരണാഃ । ജഗുര്യശോ ലോകമലാപഹം ഹരേഃസുരാങ്ഗനാഃ സന്നനൃതുര്മുദാന്വിതാഃ ॥ ൨൪ ॥
തം തുഷ്ടുവുര്ദേവനികായകേതവോഹ്യവാകിരംശ്ചാദ്ഭുതപുഷ്പവൃഷ്ടിഭിഃ । ലോകാഃ പരാം നിര്വൃതിമാപ്നുവംസ്ത്രയോഗാവസ്തദാ ഗാമനയന് പയോദ്രുതാമ് ॥ ൨൫ ॥
നാനാരസൌഘാഃ സരിതോ വൃക്ഷാ ആസന് മധുസ്രവാഃ । അകൃഷ്ടപച്യൌഷധയോ ഗിരയോഽബിഭ്രനുന്മണീന് ॥ ൨൬ ॥
കൃഷ്ണേഽഭിഷിക്ത ഏതാനി സര്വാണി കുരുനന്ദന । നിര്വൈരാണ്യഭവംസ്താത ക്രൂരാണ്യപി നിസര്ഗതഃ ॥ ൨൭ ॥
ഇതി ഗോഗോകുലപതിം ഗോവിന്ദമഭിഷിച്യ സഃ । അനുജ്ഞാതോ യയൌ ശക്രോ വൃതോ ദേവാദിഭിര്ദിവമ് ॥ ൨൮ ॥